2232 resultaten.
gronden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 zoveel gronden
om te liggen
in een veld van
lavendel op
een pindakaasvloer
of op een tapijt
van porseleinen
zonnebloempitten
neerstrijken op
vloeiende vloeren
van blauw roze
en perzik of
op het witte tapijt
lig je graag op
een met zout
bestrooide vloer
of land je liever op
gebroken vensterglas
het is een kunst
om de…
Samenloop voor hoop, Haarlemmermeer 2019
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
425 Mijn bijdrage:
(k)anjers
Mensen met kanker
worden als anjers
overblijvende
meerjarige
staan bekend om
hun houdbaarheid
hun standvastigheid
en helen zelfs
gebroken vazen
zij, die kanjers!…
water is mooier dan ijs
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.173 mijn steen is gebroken
door de tijd van voorheen
in zon en door wind heeft
vocht mij sijpelend gewroken
water is mooier dan ijs
in de hand van ontdooier
je wacht tot de nacht en
mijn breuk is dan je voltooier
in heldere maan
oogt de kou, zij vriest
in seconden de monden
die zeggen dat ik van je houd
gespleten ontwaak ik
en ruim…
Onmin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 Later wanneer ik naar huis ga,
en in het park onder waterige bomen loop
zie ik ook je ogen, helder en geloken nu,
voor de laatste keer gebroken.…
in schaduwen die huilen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.157 ik bleef hangen
aan het prikkeldraad
je eerste zin
in schaduwen die huilen
ik kan me niet verschuilen
in de woorden die ik las
muren met gebroken glas
vrijheid die in scherven brak
je hebt de boom betast
haar bast weet van verjongen
de kern is nu spijkerhard
herinneringen zijn verdrongen
ramen ogen donker
in het bos fluisteren de…
ik heb de parel zien glanzen
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.073 ik heb de parel zien glanzen
nat van je tranen
het was eens mijn gift
de hoop voor ons samen
woorden zijn stil
de zinnen gebroken
de magie is vandaag
uit mijn teksten vervlogen
neem maar mijn handen
de hardheid verloren
ze vergaten jouw diepte
in een oppervlakkig bekoren
ik heb de parel zien glanzen
nat van je tranen
ik geef je de…
veranderlijk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 mijn voeten reppen zich
door zilveren regen
ik dacht:
ik kleur de woorden
en maak een zon
later op de dag
zal zij komen
haar hitte verschroeit me
zij zal vogels verstenen
in oogverblindend licht
vleugels gebroken
niemand is veilig
als het zomert
laat mij winters zijn
ik ruik bloemen op ijs
mijn voeten reppen zich
onder de koperen…
Uiteindelijke overwinning
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
384 Als de scherpe scherven
van gebroken spiegelglas.
Als de spetters van een zeepbel
spattend in de open lucht.
Of dovend zacht kaarslicht
uitgeblazen door zwakke zucht.…
op locatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
318 kamer is niet meer zoals die was
toch is dit de plek, geografisch gezien
hier staat nog wel een lege fles
het glas is verdwenen met de adem
die glinsterend naijlt op de muren
het raam is gevuld met lucht en vogels
al het andere is hoorbaar in gedachte
er is maar één doorgang met deur
de schakelaar maakt het verschil
aan of uit, gebroken…
...Voor even...
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
2.081 Voor even was jij alles voor mij
Jij deed alles voor mij
Voor even kon ik naar je kijken
Zoals jij keek naar mij
Voor even kon ik genieten van je aanwezigheid
Lekker met je knuffelen
Voor even konden we een paar keer zoenen
Alsof er niemand anders in de buurt was
Voor even kon ik je hand vasthouden
Voordat je weer weg ging...…
lang ...geleden
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.557 Herinneringen worden gevlochten
doorheen de tranen
van afgebrokkelde muren
Beelden rusten en gaan vervagen
de pijn echter,
lang geleden,
die blijft je voor jaren
in je schoot aanstaren
Vleugels worden gebroken
handen vergeten te slaan
angsten blijven drijven
op een eiland
waar ik ze wil begraven
samen met een opgeborgen traan
Een…
Jouw hartje
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
1.925 En nu zit ik hier te schrijven
over al mijn verdriet,
het gebroken hart zal blijven,
maar opgeven doe ik niet!
Ik zal blijven vechten
voor liefde en geluk,
proberen m'n wonden te hechten
tot ik op een dag jouw hartje pluk...…
Schaduwzijden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
941 Duistere geheimen bliksemen
in een flits voorbij, gebroken wit
verdwijnt door kieren van bestaan.
Ik proef een eeuwige gouden schijn,
streel wat rest in relikwieën
en verdwaal als licht in de verte.…
Nachtgedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 ‘De winter sneeuwt gebroken wit
in jouw beslagen ogen. Blikken vervagen.
Het matglazen beeld neemt nu bezit
van het scherpe zicht. Vlokken vragen’.
‘Dichten is dromen’,
laat ik haar nog even weten.
Ze knikt en schikt haar kussen,
ze schokt en ondertussen
is ze mij
en heel mijn woordenbrij
al eeuwenlang vergeten.…
vinken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
760 en zo kwam het,
dat je vinken ging vangen
dat je koortsig een net had gespannen
vanaf de eik naar de iep
wild gebarend liep je rond
en ik, ik kon niks doen
had angst voor het schuim op je mond
je plukte de vinkjes en hield
ze gebroken in je hand
weende om hun schoonheid
en ik, ik las de krant
toen, heel vreemd
klom je in de zon op…
Wie heeft je gezien?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
617 mooi klein mens
al je vleugels gebroken
door welke spitsroeden niet
heb je je weg moeten lopen?
ik stuur je de warmte van
wel honderden zonnen
maar wie heelt wat stuk is
en de pijn van je wonden?
wie noemt je naam nog
zonder te voelen
‘ik bood je geen schuilplaats
om je te hoeden’
je verschijning ontweken
je stem genegeerd…
De vale bron
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 je kristallen
lichten warm op in
hun gebroken stralen
uit de vale bron
van de winterzon
ontluiken alle kleuren
in een transparant
ontmoeten met
steenkoude sneeuw
uitgesponnen
hebben zij elkaar
aan het licht geregen
de plak is kakelvers
voor speelse vormen
een ware zegen
nog dekken zij lief
de wereld af maar in
de krakende…
Tweeën hart
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
939 Mijn hart bloedt
Verscheurd door verdriet
In mezelf, woede woedt
Tot recht geschiedt
Ik moet schuld bekennen
Dat ik jouw last niet verlichten kan
Verdriet temmen…
Een gebroken man
Niets helpt, niets baadt
Woorden betekenen niet
Alles schaadt
Bedwongen door verdriet
Ik doe wat ik doe
Maar help niet
Triest en moe
Overstelpt door verdriet…
Verrijking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
854 Rijkdom van nu
een klopjacht op klatergoud
vorm van doelloos streven
naar het lijden van arm en oud
Koud en gevoelloos
versteend van hart
vormloos gebroken
levend met smart
Wijn in de verkeerde vaten
vermomd achter beschonken boeken
meer dan eens gedronken
weg gedept met vochtige doeken
Rijkdom voor later
het kijken naar het verleden
bestuderen…
Ze weten het niet...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.464 Ze weten het niet
dat ik 's avonds huil
totdat mijn tranen op zijn
en ik met rode ogen
eindelijk in slaap sukkel
Ze weten het niet
dat mijn lach niet echt is
en mijn blijde momenten
overschaduwd worden
door 'n gevoel van eenzaamheid
Ze weten het niet
dat ik vanbinnen pijn heb
mijn hart huilt
het is verscheurd
gebroken en kapot…
In golven gefluisterd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
838 behoedzaam tast ik aan schelpen
die in diepere lagen van de nacht
zich verzamelen in het sleepnet
van volkomen stilte
vinger na vinger volg ik het bloedspoor
van vergankelijkheid langs
de scherpe, gebroken randen
ik strooi nog zand over de dag
en verdwijn als jouw stem sterft
op de loodlijn van mijn lippen
druppels binden mijn handen…
De laatste draak
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
971 De gloed, het vuur,
de warmte, het uur
waarop gebeuren moet
door eenzaamheid gevoed
Gebroken, woest en overstuur
werpt hij een grote wolk van vuur
Een hoge gil verstomt terstond
een vrouw ligt zielloos op de grond
Door pijn en woede destructief
maar tevens kinderlijk naïef
drukt hij zijn neus tegen 't slappe lichaam
en zoekt en vindt…
odyssee van liefde
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.576 als uit het niets heb jij de liefdesban gebroken
in roes van angst je zelfgeschonden wond gemaakt
jouw zachte lippen die nog enkel bitter sproeiden
verstikten lust tot op het einde liefde werd verzaakt
maar ik zal verder rusteloos blijven zoeken
ook als het mos van jaren bloed door groen vervangt
tot levensdauw het dode weer doet bloeien…
eens diva
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.102 aan haar vinger
waarvan de nagel nog nooit
gebroken, een bonkige robijn
dieprood geflonker voor het hart
dat van hebben houdt
ligt er op de plank geen brood
geen vlees noch vis koel
naast de verlopen jammerpotten
en zo kil in huis nu
de laatste kolen weggeteerd
de kelder nog het leegst
ze lacht naar de mensen
droog, fortuin heeft ze…
genieten
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.262 In de schaduw van de Zimmertoren
liet ik weer eens mijn gedachten gaan
een overvol terras maar niemand kon dit horen
laat staan dat iemand het kon verstaan
De schoonheid van het rimpelloze water
bruusk verstoord door een vissende reiger
de sfeer gebroken door het gesnater
van de eenden aan de steiger
En toch zit ik stilletjes te genieten…
op maat
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
916 ik heb niet echt een idee
hoe de voorjaarsblues moet klinken
’t is niet het moment om een noot
te kraken of hoe dan ook
neerslachtig een zomer te verwelkomen
ik kies voor breeknoten
als een tweede kans van verwelkomen
ze versnellen mijn wachttijd
gebroken en wel maar ritmisch
hollend naar een zomers gejubel
en dan pas wil ik een blue note…
God de griffier
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
428 terwijl het gras rondom groende
en de tekenen van de schemer
mij in gedachten verdoemde
God mijn vader
de molensteen en de wiek
de griffier van de vrije val
de zoon de vader en de heilige geest
De gebeden gesmoord
terwijl het omen
zich aan mijn zij flankeerde
had ik Gods woord gehoord
Nu blij ik mee met de vogels
het gehuil van gebroken…
Vertekende beeld
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
492 woorden die
niet sterven kunnen
zwerven regenbogen
recht de hemel in, ge -
zellin van achterdocht
en aardse puin om me
een ander gesternte
te gunnen in een kloof
die in mij leeft, dan de
nachten weer te laten
rijmen, komt mijn adem
op borgtocht vrij, in de
wegtrekkende wasem
op de ramen, waarin
barsten gezichten worden,
gebroken…
Traagheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 Maar zijn horloge
is gebroken
en daarmee ook
de tijd.
Zou hij zich herinneren
dan zou hij
zo traag
als meeuwen
in ramen
passeren.
Maar voortbewogen
in vergetelheid
ging alle traagheid verloren
en gaat de oude grijze man
met snelle pas
de koelkast in.…
De bruidsspin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 open
De rups ontrolt aan zijn gezicht
In droef vermaak spreekt hij verholen
de bruidsspin toe, die hem verslindt
Als laster van de tong gesneden
uit luider keelgat gillen moet,
verweert de wanhoop opgespleten
de toedracht van een slinks verzoek
Natuurlijk spreekt zij van de liefde
en van een gouden bruiloftskrans
die eenmaal onbemind gebroken…