1304 resultaten.
als woorden niets meer zeggen
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.049 als woorden niets meer zeggen
en zinnen zijn verzet
zal zij zwijgzaam naast je liggen
aan haar zijde van het bed
zal zij stil op dromen wachten
met haar beide ogen dicht
zullen tranen kansloos vechten
om de spiegeling van licht
als woorden niets meer zeggen
en grenzen zijn bepaald
zal zij eenzaam naast je liggen
tot de eindstreep is behaald…
opa en oma
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.193 oma en opa twee oude mensen
ze zijn er niet meer maar de gedachte nog wel
ze waren lief en zagen bij de kleinkinderen geen grenzen
en deden mee aan een grapje en een spel
vooral opa met zijn grappen en gedoe
als ik een snoepje vroeg aan hem
dan liep hij naar het kastje toe
en met een lachende stem
zei hij ..hier en opeten maar
hij genoot…
suïcide
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.234 het lijkt of ik steeds cirkels maak
rondreizend door verloren land
zonder begin of einde
ik ben voor eeuwig onderweg
en voel me nergens thuis
de vijand sluit mij langzaam in
geen enkel veilig huis
ik dool door dit verloren land
en ken de grenzen niet
ontmoet slechts pijn en het verdriet
van leven
niets voldoet aan de verwachting
geen…
PROMOTIE
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.899 De ruiten,
die geven onze grenzen aan,
een bord vol regels en vol wetten.
Zwart staat voor 'man' en wit is 'vrouw'
of was het andersom? Ja, het
was andersom. Zwart is voor jou.
In gedachten hoor ik stenen slaan.
Ik zet mijn zinnen op je dam.
Je kijkt naar buiten. We beginnen.
Ik sla een steen. Jij slaat er twee.…
Jou zijn
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.948 Een elkaar door en door kennen, gezamenlijk voelen,
Geen grenzen, algehele versmelting.
Wij: jij en ik. Met z'n tweeën een.
Maar wil ik dat of wil ik gewoon jou zijn?…
Dorp 1953 in het keerpunt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
527 de bezoeker roept ‘vollek’
bij de deur als hij al binnen is
zwemmen en vissen in ‘t kanaal
we zijn best gelukkig met elkaar
revolutie van agrarisch naar
industrieel bevrijdt de huisvrouw
die zoekt nu buitenshuis ‘n baan
kennis der ouderen veroudert
verliezen hun oude gezag
worden vreemden in eigen land
de jeugd rekt z’n grenzen…
op kindsbenen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.073 papier
haar taal gaat steeds trager
of ze zwijgt of legt liever
haar kinderen dingen in de mond
alsof haar herinneringen
stranden
in de vijver van haar jeugd
het echoot daar
als druppels in het water
voorbij de bestemming
die het oeveren afkalft
alsof het zich opmaakt
op de geboorte
in de nieuwe generatie
onopgemerkt
hoe de grenzen…
De IJssel
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
973 Meandert de stroom
Van bocht tot bocht
Het oogt zo gewoon
Hoe de rivier zich vlocht
Het trekt je blik
Van ogenblik tot ogenblik
Niets verstoort
Door engtes gesmoord
Het oogt zo gewoon
Al eeuwen wonderschoon
Milestone in het landschap
Dichters verwantschap
Grenzen worden bepaald
Door de rivier ingeschaald.…
Cement.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
661 De barman
met een Franse moeder
heeft jarenlang
in Portugal gewoond
zijn adhd
kent vanavond
werkelijk
geen grenzen
Ik drink als een spons,
vind het waarachtig
beter smaken
dan thuis
Een merkwaardig soort vreugde
-na een wijn en twee bier-
maakt zich nu meester van me
Het gezicht voor me
spreekt aan één stuk door,
de mond…
Gevoel van Ooit
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.173 geven
Dan moet je stoppen en verdergaan
mensen en dingen achter je laten
Het gevoel terug vinden van ooit
het leven zit soms vol met hiaten
Zoek evenwicht en rust van binnen
wat je ergens op je weg bent verloren
Neem tijd en luister naar je warme hart
al lijken jouw gevoelens nu bevroren
Kom op tot zover en dan verder gaan
stel je grenzen…
Jij, lieve schat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
774 Jij, lieve schat, je wordt zo ongenadig
bejegend door blinde gnomen en stupide
machtsmisbruikers, kom, ik wil je met
zachte hand naar mijn hart en ziel, heel
teder, begeleiden, sluit je op binnen de
grenzen van mijn wezen, voel je veilig,
want ik heb me jaren verdiept in allerlei
magie, dieptepsychologie en sjamanisme.…
Niemandsland ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 onvoltooid, knelt het geweten
en de tijd haar ongenoegen telt,
het hoofd ten ruste legt op mijn
levensloop en ik de knopen draai
om niet te vergeten, zal ik blijven
zoeken en is het de moeite waard
in het onbekende door te dringen,
gemaskerd in de schaduw, achter
de dagelijkse dingen, al zijn ze
klein in schoonheid, zal ik dromen
over grenzen…
DANK JE WEL
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
4.352 je bent en te blijven
maar ook dank voor
hoe je me hebt ontvangen
te eten hebt gegeven
onderdak hebt aangeboden
gesprekspartner bent geweest
en zaken hebt gedaan
en waarvan ik geleerd heb
altijd hoop te zien
altijd hoop te houden
en altijd hoop te geven
"de liefde" kent vele gradaties
en uitingsvormen
'niemand sluit zij uit'
en grenzen…
Woordenkind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
570 Woordenzon als poëzie
waarin de kleur verandert,
ankert lief en leed tot een
hongerige taal, verslaat
vergetelheid tot over grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als de
toekomst zich sluit tot een
geweven melodie, kameleon
van stilte, zwijgzame boreling
waarin meer te biechten is
dan te schrijven.…
Men zal dan zeggen...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
739 Maar, er was méér, dan dat: onwillig, willig
ging ik zó ver, voorbij de grenzen
van bekend zijn der beroemdheden.
Ik moest verder; dat had ik mijn Lot beloofd.
Niemand ooit op aarde,
had zó stellig in haar hemel geloofd.
Er was niks, helemaal niets, dat wist ik:
enkel dat te accepteren, wat zou komen.…
Tanend licht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 De kettingwind rukt
aan zijn muze waarin de toon
verandert,
lief en leed verankert
in een voortschrijdend verhaal,
verslaat de eenzaamheid
tot aan de grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin ik meer te biechten…
Het enige wapen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 De kettingwind rukt
aan zijn muze waarin de toonzetting
werd veranderd,
lief en leed zijn geankerd in
een voortschrijdend verhaal,
verslaat de eenzaamheid
tot aan de grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin…
Lijnen van vloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
799 muur
die bestand, soms helemaal niet
de aardbeving
van 5,7 op de schaal van Richter
huiverend heeft doorstaan
Kefallinia boeit door een
opeenvolging
van liefde voor hare schoonheid
die in 't azuur groeit
Glooiend landschap met verkenning
bergen, dieren
speurend naar minimaal standaard
Beter natuurlijk
meer voor alles dat zijn grenzen…
Druppels.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 Kijkend in 't aards theater
neem ik in gedachten mee
druppeltjes van levend water
samen vormen zij de zee
Zeeën zonder grenzen
nemen druppels mee
druppeltjes van mensen
uit onze eigen mensenzee
Druppeltje uit de mensenzee
vluchtend uit 't vreemde land
't kon niet verder met ons mee
ligt als druppel op 't strand
Door ons eigen onvermogen…
Zinloos geweld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
478 Grenzen worden overschreden.
Dit mag toch niet zo doorgaan ?
Het moet snel worden vermeden.
Men durft niemand te attenderen,
op zijn slechte gedrag.
Bang dat ze je zelf molesteren.
Waar is nog het gezag ?
Geweld is en blijft altijd zinloos.
Waar gaat het heen met het mensdom ?…
Suikerspinsels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Hiermee vervaagden ook de grenzen
tussen zijn, hebben, willen, falen
en alles daar tussenin.
Ik ben dus ik faal, was haar lijfspreuk.
Ze lachte om de ironie van dit gegeven,
probeerde zichzelf weer te hervatten
en besloot te willen falen.
Ik faal dus ik ben, perste ze tussen haar zorgvuldig getolde spinsels door.…
insomnia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 vloer en nog dieper onder de grond
ik hoorde het steunen van de aarde
wellend duwend naar boven druppel
na druppel traag vloeibaar lood persend
met het zuigend gemurmel van bolvormig worden
ik hoorde het roest knisperen
in de onderbuik van de pompsteen
verborgen dimensies namen bezit van mij
de elementen baarden akoestische ruimte
grenzen…
De kunstenaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
541 Van binnen alleen
Je ademt
Diep
Kwade herinneringen
Zijn slapend
je nam en aanvaarde een hand
daar was je veilig
Dat is heilig
Je keek altijd naar boven
Zag liep en zweefde over de grond
Met de aarde
En de kosmos
Voelde jij een diep verbond
Aardscheuren
Troffen jou in je bestaan
Ondanks dat ben je altijd doorgegaan
Je Kwam je grenzen…
De teerling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
463 overlever
zijn aanpassing redt het wel
macht en overheersing
vergaarde nutteloos bezit
techniek en wetenschap
maakten ons tot slaven in een
economie die op groei was gericht
de aarde is al uitgewoond
aan het eind van haar latijn
nog stelen we de bronnen
haar leeggeroofd zien sterven
doet blijkbaar niemand pijn
in arrogantie die geen grenzen…
Kwatrijn (-)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 mijn wijsgeer gehuld in een wijsgerig deken
daaronder immanent en transcendent ,
ik heb mij daarop stuk verkeken, wel
de grenzen van mijn ziel verkent.…
Welterusten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
584 Ik was poëet en
douanier, bewaker van grenzen
en mensen die eindeloos zijn.
Ik was dichter voor jou
en voor mij, de iks waren
blij en de jij's meestal vrouw.
Dichter was ik naar eer
en geweten - mijn fouten incluis -.
Ga slapen nu dichter
je mag wel naar huis.…
De heer Mark Rutte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
601 neigde tot een staatsman
de heer Mark Rutte
de politieke leider van ons land
hing even boven alle partijen
hij zocht vooral ons allemaal
de heer Mark Rutte
de mens, man Rutte is een alleskunner
want met het grootste gemak
is ie straks weer de leider van zijn VVD
de heer Mark Rutte
de Europeaan Rutte blijft overheersen
gaat over grenzen…
Het innerlijk oog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 In een vermorst land tasten
reizigers in het duister, ze
wassen hun handen in een
grijze zon en dekken hun
vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
en overvloed en blijven stromen
hangen een onwrikbaar taboe,
het ontneemt de intrinsieke
ruimte van ziel en geest, het
autonome recht van mobiliteit…
Mijn vriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 kenden
Verbladerd de bomen waaronder wij spraken
Vergeten de woorden waarin wij ons vonden maar eens
Komt het verslagene samen
Ik zag je vandaag in de ganzen
Ik hoorde je stem in de bomen
Ergens tussen de lelies
Bloeide het licht van je ogen
Zag ik jou echt of enkel de ganzen
Zie ik je nu in die wolken daar gaan ach ik weet
Van de grenzen…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
612 Je nabijheid is een plek zonder grenzen,
waar kwetsbaarheid zacht mag bestaan,
waar een blik soms meer kan zeggen
dan woorden ooit zouden kunnen dragen.
En als de dagen verder van ons weggaan,
en alles om ons heen verandert,
blijft er diep in mij iets onveranderd:
altijd zal ik van je houden.…