Alle inzendingen over menselijke aard

10964 resultaten.

Sorteren op:

Argus Panoptus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.157
maar zij aarzelt naar haar aard op zijn parmantig paraderen trek hier veren uit het leven , heer van huis en haard.…

Geduld

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Van tijd tot tijd betrap ik mezelf, blijkbaar de aard van het beestje.…
JP24 juni 2004Lees meer >

Einder nooit einde

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.710
Alleen verder wandel voort, kijk vooruit zoals het hoort, want als je ooit naar boven kijkt, en dan uiteindelijk het punt bereikt, waar zon en aarde elkaar tegenkomen, zijn al jouw dromen eindelijk uitgekomen…

Vuur, aarde, wind, ik haat ze

poëzie
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 4.272
V Vuur, aarde, wind, ik haat ze. O God, mijn haat Tegen het vuur dat, lang afgunstig, vrat Het glanzend haar, dat ik heb liefgehad, Als koper rood, en teer als herfstragdraad. ‘K haat de aarde. – Haar metaalreuk, de eeuw’ge, slaat Omhoog: hoe kort kuste ik ‘t roodblonde glad?…

de tuinman

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.947
Er was eens een tuinman zo'n oude, bejaarde Als hij zijn vrouw eens water gaf Had dat heel wat voeten in de aarde…
willeke23 februari 2004Lees meer >

Maart

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.483
Die aan de aard zat vastgevroren. Nou is het vuil er afgeschuimd En komt de blote grond te voren. Maart heeft de korst al schoongespoeld En blaast er op om 't af te drogen; Zijn eigen borst is blootgewoeld - Daar gaat die knaap: - zijn donkre ogen.…

jouw basalt en mijn graniet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 723
de beek is wild we zijn van steen naar steen gesprongen hebben zo haar stroom bedwongen op een onbetreden pad ademloos en nat zien wij hoe kracht en tijd zich in de aarde vreten om gelijkheid aan het oppervlak te meten ook jouw basalt en mijn graniet komen die eeuwige erosie tegen maarin zachtheid kent gevoel veel andere…
wil melker26 januari 2006Lees meer >

de levende moeder

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 870
gelijk aan mij geraakt de aarde in alle sferen zo bezwangerd uit ondermaanse maagdelijkheid geraakt stof bevrucht in de levende moeder vaak is dit een moment als alle jaren waar we intens naar uitstaren nog zuchtend in de barenswee mag ik, de mens, opnieuw en vertederd de verduistering uitvaren…

slordig

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.417
de aarde heeft op kleine schaal al korst verloren -geschatte maat- men pelt mij langzaam af en aan de buitenkant onstaan de eerste rafels aan de randen porie verdicht zich, huid wordt geluid en het licht vangt dauwtranen in de grijze morgen een visagiste kan gemist, dat heeft geen zin het beukt erin!…

de rode spiegel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 734
achteloos alwetend zijn ogen grijs nietsziend stapt hij door de spiegel heen het blinde kind van licht maar juist in zijn gesloten blik ligt wat wij niet weten als spookstad uitgestorven stil die ruimten van herinnering langs het bevroren dromensnoer wordt nu de nacht zacht afgeteld…

Sterk

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 871
verguisd en vereerd moeder aarde is een kei want was zij een mens was zij allang geëxplodeerd…

Ieder jaar...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.080
De lente zweeft over de koude aarde Blaast zijn warme adem in de grond De bodem opent zich in vruchtbaarheid en geeft geboorte aan dit nieuwe leven Trots laat de aarde ons weer genieten van een warme deken vol lentekleuren Lammeren dartelen in de weidegronden Een zuiver genieten van dit schouwspel De aarde nevelt zich in warme kleuren en…

groende je het blauw

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 650
natuurlijk groende je het blauw in ruimte en het zicht de aarde in een flits jou deerde nooit de kou jij kon bloeien altijd groeien in de liefde die je wist en nee jij hebt je nooit vergist het was vertrouwen waar jij huizen mee hebt kunnen bouwen zon en maan zijn mijn getuigen zij kennen ons in dag en nacht ook…

Duisternis brak open

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 450
Duisternis brak open kwamen nimfen aangeslopen getekend in de volle maan achter hun schaduwen vandaan, maakten de gewelfde dijen lichter in de koele nacht stijf bijeen liepen daardoor wat dichter langs schaamteloze blikken heen nagestaard door oude wolven, met bloed doorlopen ogen, in de ruige pelsen van hun aard, in korstig kleed gedolven…
pama2 november 2008Lees meer >

Schemerdagen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 672
visioen van eeuwigheid laat mij jouw adem voelen van jouw gedachten zwanger zijn tover het licht in haar ogen waar de muggen dansen en de tijd lijkt stil te staan dat onze aarde doet kleuren met weemoed en treurnis in haar amandel ogen van marsepijn en de schemerdagen breken voordat de goudplevieren verdwenen zijn.…
Rob van Tol21 december 2008Lees meer >

Oerbaltheorie

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 908
De wielen waarin de wereld als oerinstinctief ratje probeert terug te sprinten naar moeders tepel waar alles zogezegd begint En elk etmaal draait hij rond hopelijk terug de tijd in maar was het nu links of rechts Wie weet blijft morgen gisteren dus de aarde als minuscuul spinnenwebje in de rechterbovenhoek van het heelal kleven Fantaseer…

Vervuilende mist

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.224
Velden klaren op, gehoorzamen al te graag aan het ritme van takken die frank en vrijpostig openbloeien, al was het maar om tegen die Verlichting van de aarde in te vloeien. Ook de vogelmarktkramer zet swingend zijn boeltje op en vandaag glundert zijn verse koriander: ‘mijnheer, kijk naar mij, goedkoop en sappig groen.’ Weer schud ik neen.…

Tussen hemel en aarde

netgedicht
2.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.224
Als je openstaat voor het spirituele aspect van ons aardse bestaan kun je het effect ervan misschien moeilijk aan. Maar besef dan dat je op een hoogte zit die jij als een enkeling bezit… Laat de deuren van je ziel wijd open staan en vlieg zo hoog als je gedachten gaan. Gewoon achter de vogels aan……

antimaterie

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
Herinneringen het voorbije leven en daarvoor ijl als hoge lucht azuur en de vlucht het stuwen en het dragen flinterdun denkbeeld van bijna niets sierlijke zwaan boven alle verdenking van de wolken en de bakstenen mens de nek krommen om de vergissing het zware trekken van verheven verzuchtingen de mens is wel degelijk daar…

het evenwicht en het verbinden

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 714
ze loopt heet voor koffie ademt en dampt de desem van mijn brood tot leven ze overvalt me met haar overvloed op een verse maandagmorgen trekt sporen in de aardkorst van hier tot in Zuid Amerika ik lei me te wentelen in haar moederschap vermeerderd met essences uit vruchten van de wereld ze doet me nogal wat met haar kronkelen van…

genadegrond

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 789
de aarde wacht niet op u de aarde verwacht en is geduldig verstrooid of begraven, u wordt verwelkoomd…
Fred21 juni 2009Lees meer >

Het falen van de kunstenaar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
De aarde die hij ooit schiep Is veranderd in een chaos Van Amerika, tot China En van Chili tot aan Laos Als eerste kunstenaar ooit bestaan Boetseerde hij mens, dier en natuur Maar bij alles wat zich op aarde afspeelt Staat hij niet meer aan het stuur En kijkend naar het aardse leven Dat in niveau zeer ver is gedaald Vraagt de oude man…

Vrouw

gedicht
3.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 14.668
Ik zie haar nog zitten: een simpele bank met een simpele vrouw met twee simpele handen omhoog naar de lucht, voor het rood van de tuin in de zon, als een meisje zo rank, als een kind zo verwachtingsvol, ondanks haar jaren. Ze neuriede zacht en ze lachte daarbij in geboeide vervoering. Ze keek niet naar mij, ze keek naar haar handen. Die maakten…

Vuurstenen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.188
Nog zijn de sporen voelbaar, uniek, ik vermijd ze niet, ze zijn in aard en ziel gegrift, een schaduw van voorbije strijd, van wie ik de mantel mocht beroeren, waarop een gedoofde ster is bijgezet.…
pama13 maart 2009Lees meer >

Versmallen tot een entiteit

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
Ik hing te hangen tussen twee eindeloze punten de aarde schoffelde wat ongerijmdheden ze trok de pij van de zuivering aan zij zaaide het onder mij uit als een lint van de twijfel mijn blik schoot vol op het stenen bed van de schuld en het tablet kleurde rood ik gorgelde wat wanklanken door onbestaande tunnels waardoor hemel…

De lente ingedaald

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 556
hyacinten geuren zacht naar regen, wat speurt in diepe voren, gelaten na de winternacht, sneeuwklokken luiden jouw toekomst in, op - gedragen aan de lentezegen, verleiding van jasmijn, verleidt de paarden te ontbijten van het bloementapijt, maalt de kilte tot voorjaar, van wei tot mei,laat het ingedaalde licht zich in eenvoud aarden…
pama22 maart 2009Lees meer >

Vierde akte/ parallelle aarde

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 863
vermannen ze moet wat aansterken straks misschien wat vettige kaas uit het vuistje eten Moeder komt vanuit de tuin de keuken binnen en begroet haar kinderen met een brede glimlach het plukken ging bijzonder wel de top van de appelboom reikt bijna de grond en is op zijn vruchtbaarst wanneer hij de oversteek maakt van de hemel naar de aarde…

Die inhalige aasgieren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
er was geen buiten meer het land gekocht verpacht geclaimd tot eigendom gejat door wie de meeste macht en centen had het prikkeldraad de stoep en straat snelweg en rivieren je moet betalen aan de staat of aan tal van die inhalige aasgieren waar is het land gebleven wat hebben wij de kinderen te geven geen buiten meer want ieder…

Tuindaken pezen

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 533
hemelsbreed steunbalken in de wereld ijzeren nagels en winkelhaken bindmiddelen uit het binnenste der aarde sinds mensenheugenis ankerpunt van stoer huisjes bouwen bij uitstek timmersvreugd op het dak en een priemende zon horizondragende planken verbreden het luchtruim vierende lengtes maal nog eens vier meter, breed torenend een grijnzende…