3092 resultaten.
ik weet niet wat
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
643 je ogen
waren vroeger parels
ze glanzen nog
niet meer voor mij
ze draaien weg
als ik je aankijk
het is voorbij
maar
ik weet niet wat
je hand
vertrouwde
als geen ander mijne
je stem was thuis
een warme plek
ik luister naar je
hoor je nog
maar
ik weet niet wat
we aten
dronken
sliepen samen
maakten
van ons…
Mishandeling
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.065 Je bent nog zo klein
je kunt je niet verweren
Een snauw en een grauw
moet je elke dag trotseren
Nooit een aai over je bol
of een vriendelijk woord
Jij krijgt een pak slaag
je denkt dat dit hoort
Je zit onder blauwe plekken
niemand die het ziet
Je huilt zonder tranen
stikkend in golven van verdriet
Opgedragen aan alle kinderen die mishandeld…
de Rups
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
801 Hij pakte de rups, keek om zich heen
vond een plek en streek meteen
als trotse vinder neer.
Maar de rups, zich eigenlijk nooit bewust
dat hij zo graag werd gelust,
wordt nooit een vlinder meer.…
roep ik mij terug
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
629 wie ben ik - is de vraag
die hopeloos mijn buik bevolkt
navel-diep daal ik af
naar die plek aan het water
waar mijn bron ontspringt
het rijk van genoeg
en vervulling
daar waar ik mij verloren heb
roep ik mij terug
fluisterend waaieren lichtgroene bladeren
in kronen van zacht wiegende bomen
mijn naam
die ontspringt uit de diepte
en…
zoekend achterlaten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
914 althans, niet voor diegene die
niet stil zit, niet graag blijft
een plek is slechts een
onderdeel, het doel zelf
is de reis.
en zo kwam deze kamer leeg
al bleef de rest er wel
het meeste is mee in de wind,
door het gras, onder de zon.…
Behoefte
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
540 ik mis handen door mijn haren
zoenen in mijn nek
zou dat gevoel willen bewaren
op een bijzondere plek
waar ik me eraan te goed kan doen
aan hoe het vroeger ook weer was
mooie herinneringen aan toen
lavend aan de geur van vers gras
stroomt liefde door mijn lijf
ontpoppen vlinders geheel spontaan
wanneer ik over mijn buik wrijf
kan er weer…
Onschuldige dader
hartenkreet
0.0 met 3 stemmen
1.360 Dit grote lichaam, jou welgezind
Een plek om bij te schuilen
Zekerheid, te worden bemind
En de vrijheid om te huilen
Een kleine deken kan volstaan
Mijn lijf zal jou verwarmen
Ik ben een sprekend, levend bed
Met veilig sluitende armen
Je kleine neusje vol met snot
Smeer het maar aan je vader
Wie kan er enige boosheid voelen
Naar zo’n onschuldige…
Zweverig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Op wind wil ik me laten drijven
met vleugels sterk en groot
zweven tussen wolken
genieten van de zon
gewoon zweven zonder zorgen
kijken op de aarde neer
op thermiek en zachte stroming
over velden, heuvels en rivieren
weg van al dat druk gewemel
naar heerlijk stille plek
in gedichten denken
tussen weelderig groen.…
splinters van tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
594 ik schreeuw luidkeels in de stilte
op een kale, verlaten plek neemt hij
mijn stem over
weet hij waarom ik huil
waarom het vuur van de zomer mij ontvalt
in ieder woord dat ik leerde
en dat nu onverdraaglijk door schaduwen
gevoed wordt
door handen die mij tegen de nacht
aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt
aan begin en…
De berg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 ik was hard voor mijn hart
liet niet toe wat eigenlijk voor mij was
de rots is weg en mij hart is mee gegaan
naar een plek van hoop,geloof en liefde
zie je die berg daar?
daar ben ik vanaf gegaan…
Nietsvermoedend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
475 vliegt hij in haar web
dat zij doelbewust
op deze plek gesponnen heeft
nog versuft van de klap
omarmt zij hem, met heel haar
intrigerende zijn
zal hij ooit te weten komen
van haar vooropgezette plan
om hem langzaam
maar zeker voor haar
te winnen, daar verzetten
totaal zinloos is
bespeelt zij hem net zolang
totdat hij al zijn…
Schaduw danst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
500 heb de koelte
van het bos gezocht
open plekken gemeden
daar brandt zon
vrijwel loodrecht
haar hitte naar beneden
grote kronen
filteren licht met
lage struiken in het zicht
zij houden
koelte vast met hun
lichtgroene bladerpracht
stilte schemert
tussen smalle banen zon
schaduw danst vertraagd rondom…
Boombaard
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 hier ben ik tijdeloos
een koning van het bos
waker van het groene oord
waar bomen mogen groeien
dieren schuilen onder struiken
slapen daar beschut
op de open plekken sieren
varen, bes en mos mijn voet
mens, dwaal tussen mijn lover
geniet van rust en stilte
dan kom je weer op adem
als het leven je benauwt…
Via aleatoriek... (II)
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
600 Vóór je die regel ter plekke uit kunt spreken,
sta je nog versteld van mega anti-overwegingen...
waaronder Realiteit:
spelbreker bij uitstek!…
Onecht licht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
537 ik heb het maanlicht
in een zwarte doek gewikkeld
en op een plek neergelegd
waar het ongestoord kan schitteren
om het te vinden moet je
door vele donkere kamers gaan
chemische processen - en daarna
in de dampende vroegte staan
men zegt mij dat dit licht in wezen
onecht is, slechts een reflectie
van het werkelijke licht
maar werkelijkheid…
Draaiorgel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Op letters
tussen open
plekken:
"Nu nog niet"
draait het lied
aan
hun leven;
"hoe lang nog?",
zingt de
ander
even
terug.
"Nu nog niet."
En waar hun
kinderen
zich vast
pinnen
aan hun
leven;
zingt hij terug:
"Nu nog niet;
misschien later,
als ik klaar ben
met
mijn pijn."…
Vrouw zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 Een plek om onder vleugels,
om sterk, gedreven,
leven door te geven,
om in zachtheid, humor
je te hullen,
om te voeden en te hoeden,
om te strijden, te beschermen,
om de schoonheid zelf te zijn,
om rust te vinden
om opnieuw, ja steeds opnieuw
weer te verbinden
om trots te zijn
en rots te zijn in de branding
om stil te staan bij onze ziel…
Bergen-Belsen (31-08-'17)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
822 de stilte is pijnlijk
maar vergeleken met de pijn
van hen die hier hebben geleden
mag het geen naam hebben
minstens 70.000 onschuldigen
van vlees en bloed lieten hier
het leven en vonden een plek
in één van de massagraven
sprakeloos en vol verwijt
denk ik waarvoor en kijk terloops
naar dit schuldige landschap
waar de heide thans nog…
Nieuwe tijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 De ban is gebroken
het mag nu vrijuit
worden uitgesproken:
Vertel de waarheid hoe
waarachtig ze de waarheid liegt
vertel de leugen hoe waar alles is
wat ze in leugenachtigheid opbiecht
zoals op verre plekken
het daglicht naar de nacht
en de nacht naar overdag
verglijden
Zo moeten zij
de waarheid en de leugen
vals en bescheiden
ons…
Waargenomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 andermans verdenking
Natuurlijk, roept er iemand
Ze hebben een slecht geweten
Zo zitten we gevangen
mijn behoefte om te leven
opgesloten in een spelonk
van mijn gedachten
met samengeknepen ogen
moedeloos zoekend
naar een uitweg
uit de dichte netten
geknoopt van misverstanden
tenslotte wegzwevend
van de werkelijkheid
Nergens een plek…
STERRENDOM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 daar sta je dan
niet meer alleen
een plek waar je
eindelijk schitteren kan
met al die anderen
om je heen
nooit meer zul je
je eenzaam voelen
jullie zullen met z’n allen
hetzelfde bedoelen
een richtpunt in het
donker zijn
voor hen die zoeken
samen voor de ene
een lichtpuntje in het
donker wezen
en jij zult voor altijd
bewonderd…
een meisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 is een put
hij laat geen sporen na
onder het sneeuwdek
een put waarin zij verdwijnt
waaruit ze niet terugkeert
onder een onberispelijk sneeuwveld
geen teken van wat er gebeurd is
misschien bestond zij niet
of stapte ze in een trein en verdween
liet ze haar naam achter op een beslagen raam
geen bewijs
wat zij weet:
dit is een plek…
Johannes Vermeer
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
1.341 Het licht valt weer op
de juiste plek bij de armsten
verzacht de buskruit dampen
zijn atelier ademt sfeer
het alledaagse houdt op linnen
doet ‘t licht met kleur bestrijken
tot onze verbazing keer op keer
op het gezicht aangebracht
in lichtpunten zonder smoor
zien wij het wereldse schitteren
met een parel aan haar oor.…
Uitermate bekorend
netgedicht
5.0 met 201 stemmen
427 ik zag
hoe haar pen
de schoonheid
beschreef van
gedachten
die zachtjes in
het verborgene
lachten met
heimelijk plezier
de binnenpretjes
die zij op papier
zette hadden
een heel eigen
stemming en
mystieke sfeer
geen tierelantijnen
in verpakking maar
een directe clou
meteen
ontwapenend
zonder aanval
rakend in de
zwakke plekken…
Stenen medicijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
748 Richt die plek groots in.
Pak een schoon, leeg vel
en bedenk de gebouwen.
Frits Pleinvrees betaalt.
Wat te doen als het ontwerp,
vormgeving en kleurgebruik,
een uit de kiem gekropen
haiku de pers haalt?
Fors blijkt het stadshart geraakt:
zonder éen fobie!
'Humane Architectuur
verkleint uw kwalen.'…
Gastvrij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 Zaterdagavond
Start van de service
Geluid van ijs
Een lach voor de gast
De nood aan tijd
Spant de sfeer
Tot na de opname
Van de dessert
s
Een knipoog
en
Weer grapjes
De laatste tafel
Luidruchtiger opstapt
Dan toen ze plaats nam
Daarna is deze plek
Terug de onze
Een voorrecht
Tafel 9
Brabander…
Wens
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
361 Als hij dan z’n ogen ontluikt,
Is die ene er niet,
Is de plek naast hem leeg.
Bleven zijn ogen maar dicht,
Was die ene er steeds,
Zag hij altijd haar lief gezicht.…
Constatering
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.055 Als ik niet onderweg mijn
zware rugzak had gestald
bij 't oud papier, verroest
gereedschap en machines
en niet mijn kaartje had verscheurd,
als ik niet onderweg mijn
loden jas had uitgedaan
en aan een boom gehangen had
met slechts twee kale takken
en niet mijn sleutels had verbeurd,
dan zou er eelt zijn op mijn ziel
en kale plekken in…
HOOFDCOACH OVERBODIG?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
824 De redenen voor Erik Reeps vertrek,
zijn ook toepasbaar op Van Bastens plek
en voor het voetbal maakt het geen verschil.
Zou soms de Bond eens willen kijken dan,
of het misschien ook zonder bondscoach kan?…
M. the beat goes on
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.311 En nog even tot niet meer
want de nacht is geen omhulsel
het is de kennisgeving van eenzaamheid
en het vulsel dat wat toen was van nu scheidt
het zijn maar woorden
en de plek waar ons naar werd verbannen
viel nergens te bekennen
de ongeloof over hoe zoiets kan breken
is een verhaal
te lang voor leken
Het onbegrip, de vrijheid en de ironie…