Alle inzendingen over rivier

1883 resultaten.

Sorteren op:

Jij die mijn diepte hebt gekend

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 860
als het oude blad in de rivier dat na een plotselinge storm weer ongenood naar boven drijft zo drijven zinnen door mijn hoofd ze haken vast en maken nog geen ruimte geen licht om helder zin te geven aan de tijd * ik twijfel of het ooit zal lukken het oude eerst te laten zinken zo zonder hulp van jou jij die mijn diepte hebt gekend…

Mooi 2

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 698
En de stroom der rivier stokt en kleurt zich rood De duikelaar duikelt vleugellam in het water Aan de oever getuigt een verdroogde bever Bomen vergrijzen, zwart is het lover wat bleef Geen nieuwgeborenen die diamanten oogsten Schril klinkt de panfluit als de merel sterft Het geschonken virus tiert vraatzuchtig rondom Een vrieskou meldt zich…

De Plas

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 838
Ontkomen langs de geul Tussen de bomen Glijd langzaam de rivier Traag gaat het water In snelheid weg van hier Het klettert goed Ik zie een waterval De vinger uitzicht In een stroom geval De urine in zicht Vanuit de inham De bron Verborgen Opgeborgen zei hij: Wat een zeik wijf In de zeikgenomen Als ik hier een bronvermelding Bij…

over het water.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
langsdrijven als een boot op een rivier, statig en traag kan me toch méér boeien. Op het land bezijden hoor ik koeien loeien alsof er niks voorbij is gegaan, geen Tijd, geen grenzen lijkt het, op deze zachtbewegende op en neer gaande lijn, die me verbindt met mijn Wezen, die ik maar amper voel. Ja, nu dan, op t water.…
c. paris15 november 2009Lees meer >

Incognito

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 970
Ik weet niet wat het is dat mijn bloed zo naar beneden wordt getrokken, alsof het een wil worden met rode rivieren uit vulkanen of met Israëlisch zand in woestijnen, sterren rondom de maan.…

rennende gedachten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Vindt een rivier, en stroom mee, drijf op vleugels van gevoel, zonder doel, en zonder bestemming.…

linkshandige waanzin

netgedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 638
wat je ook beweert de zee is geen gezichtsbedrog, geen verzonnen signaal van mijn gekte tussen mij en het uitgevouwen getij -elk ogenblik beschreven- geen zoutige analyse opdat ik zou kunnen genezen van de stilte of van de watermannen uit jouw sterrenbeeld die met stukjes spiegelglas de verte van een rivier nabootsen wanneer ik…

als blinde

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.102
... met open hart nieuwe rivier in met de stroming richting wij zijn...…
Vilija13 juli 2010Lees meer >

Ergo Conclusio

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 14
Moet constant levend in vrees en beven Van de rivier de Jordaan tot aan de zee Een hele volksstam worden verdreven Als makke lammeren weer gedwee? Worden we door oogkleppen verblindt Is er in de Schrift geen voortschrijdend inzicht Te vinden dat hen beiden verbindt Tot broederschap in plaats van dit Godsgericht?…
Henk Jonker4 november 2026Lees meer >

waterlander

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
zwijg nu, zwijg en hoor het ruisen het zachte ruisen van het blad waarop ik voor de wind langs kwam een korte tijd in stilte zat nu ben ik thuis en zal ik rusten vissen zag ik in duizendtal meren, beken en rivieren ik draaide in de waterval ik kwam in zee, ik kwam in wolken en regen bracht mij weer naar huis nu rest mij rust, rest mij…

Kinderlijk Utopia

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
gezeten in mijn bolderkar reis ik heel de wereld af rivieren, bergen en dalen ook onberijdbare wegen houden mij niet op gezeten in mijn bolderkar kom ik overal mensen tegen zij lachen en zwaaien geven mij eten en drinken helpen mij waar nodig wijzen mij de weg mijn bolderkar heb ik nog op zolder staat zij weg te kwijnen reizen doe ik…
Hieronymus21 oktober 2010Lees meer >

Het meer in mij

gedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.838
Eeuwig is er een rivier,niets blijvends, tussenin. Mijn meer is niet beneden. Beneden reflecteert de zon, de schittering van het verleden. Je naam, in water opgeschreven, vervalt nog niet daarom. ------------------------------------------------- Uit: 'Het meer in mij', 1986.…

VERGEEFS VERLANGEN

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 910
Ik wil hierover schrijven maar kan het niet ergens tussen de hoge dijk en de brede rivier op zacht glooiend zand vol verkruimelde kracht karig begroeid met weerbarstig gras en eenzelvige bloemen staat een kleine groep lage kromme bomen door beeldhouwende wind beknot bij een donkergroen huisje wiens dak en vensterranden felrood glanzen…
Han Messie7 januari 2012Lees meer >

Tussen spiegelscherven en rozenblaadjes

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Haar getergde lichaam baant zich een weg door gesponnen weefsels in eindeloos bestaan daar aan de einder staart zij gebroken gedachten vingers omsluiten een gedroogde grashalm roerend in een kolkende rivier versteend met geknakte vleugels vlijt zij zich tussen spiegelscherven en rozenblaadjes achter gelaten door een eenzame pianist…

Panta Rhei

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
Rhei van Martha Waijop) Laat maar komen de storm, ik ben er klaar voor om de wind op te vangen Als de stormwind tegen me aanbeukt veer ik mee als een doek alsof wij samen dansen Kom maar op zomerbries ik voel je warmte al denderen mijn hart weet van geen stoppen te ontvangen van leven totdat ik zo rijk aan indrukken ben dat ik als de rivier…

Winterzon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 791
Een bevroren rivier in schaduwen ademt met een lach. Het ijs wil de vorm van de eeuwigheid wel kennen en de trage schaduw van de dood houdt nog vast wat gezien wil zijn en gehoord. De winterzon breekt de kou in kwetsbaarheid en ademt warm een zachte blauwe horizon tot ver in de kindertijd.…

Mijn vrije geest met jouw vrije geest

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 975
Stromingen door de rivieren en oceanen over de aardbol. Opdat íéder mens vrij wordt en zal zijn. Mijn vrije geest mét jouw vrije geest! Vrijheid voelen door vrij te zijn. Gelijkheid! Menswaardigheid! Vrijheid!…

lied van de liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 627
aan de rivier zaten we te mediteren en te zingen. de goddelozen en anders denkenden… die ons probeerden mee te slepen keken toe het dilemma waar we voor stonden hoe konden we ons geloof belijden in een vreemd land?…
fairouz14 september 2013Lees meer >

De reiziger

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
ik onteigen mijn verleden waar alles begon verdwaal in de wildernis van mijn bloed ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing klinken naden van de rails als het hart met vluchtige tikken, een gedempte siddering kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Iniduo7 november 2013Lees meer >

mooi

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
zijn we hoewel we niet weten wie we zijn Dus inderdaad gaat het daar niet om Je moet er even over denken en doe dat dan ook maar dan weet je wat je mooi vindt of je weet het bij God nog steeds niet Kan overigens iedereen zijn zonder nadenken die ene, op dat moment En daarnaast monumenten en musea en landschappen en rivieren…

Niets bijzonders

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Er gebeurt niets bijzonders Het regent geen liefde De Maas glinstert Vandaag zo rustig De oever vol met bloemen Het gras is warm Aan de andere kant van de rivier Ook een gewoon beeld De schapen eten gras En de avond kietelt me Ik weet zelf Dat het niets bijzonders is Maar God waarom Het was zo zalig gisteren en Zo heerlijk vandaag?…
Vilija16 september 2014Lees meer >

refrein

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 727
en ik denk aan de lente de zachte nevel die over de ochtend valt 't ongebonden licht dat als een stukje van een melodie dagenlang in je hoofd blijft hangen jij zingt mee, in het midden, nog warmer dan de wijde rivier die gelijk is aan het moment waarin het oude wegstroomt wij aan het onbekende likken zoals bloesems aan de schuierende…

Beklonken en verdoken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Jij danst rond prille eenzaamheid aan de kolkende rivieren van een verdoken droomland je verlangt naar de onthulling van het geheim in dichte duisternis zonder enig licht maar de stem geeft geen geluid adem brengt slechts sereniteit om de diepte van jouw afgelegenheid te ontwaren hoor je de echo van jouw leegte het intieme vacuüm van…

Wildernis van emoties

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 450
Omdat het landschap zich uitstrekte tot ver achter dromen die jij mij beloofde toen we in de achterbuurt sliepen had ik een boom in de oude stad om een gedicht over te schrijven toen het dromen begon te staken en in de wildernis van emoties wist ik mijn ziel te ontknopen uit de kluwen van devoties en altijd bleef ik hopen omdat de rivier…
mobar3 augustus 2015Lees meer >

Tijdspanne

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Ik liet de gebouwen, de musea, het eten, de oude mensen, de valleien, de rivieren en de glinstering op het water zien waartussen hij ook allemaal was geweest toen ik daar met hem in gedachten communiceerde En hij keek af en toe, al append, naar de bladen die ik omsloeg Ja, mooi land, zei hij, kun je goed parapenten.…

verbinden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
soms is geluid het subtiele zilveren rimpelloze draadje de strohalm waarop de orkaan geen vat krijgen kan soms is een mens iemand van weinig woorden waaraan men zich warmen kan als de ijskoude wind over de rivier je omhelzen wil soms is het schip met man en muis te behouden als men het wilde water van de zee met olie gladstrijken…
J.Bakx21 februari 2017Lees meer >

Kopland ( of het cadavre exquis )

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Als Kopland zingt van het trage land en lieflijk dicht van bomen en dieren, dan voel ik me vaak met hem verwant wanneer ik slenter langs droeve rivieren. Of neem dan verlaten huizen, een oog dat valt op behangpapier, gekruld door tijd en tochtige kieren een muur die fluistert van kindervertier.…

Vogelvrij?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
Uiterste balans, onvervangbaar wat je kiest, taal ondersteunt het evenwicht Naast rivieren bloed lang uit hun beding getreden in een woestijn geronnen. Gedachten zijn van klei, geschapen uit alles of niets alle modellen blijven vogelvrij.…
Pama25 maart 2017Lees meer >

Opnieuw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
Laat ons vergeten dat bossen zingen wolken fantasiefiguren tonen dat bergen dromen bloemen naar onze liefde dingen en rivieren klanken stromen laat ons even vergeten wat we weten hoe moeilijk benoembare verschijnselen heten en ze opnieuw ervaren laat ons weer opnieuw samen komen en weer woorden zoeken en doen of we elkaar voor het…
c. ale26 januari 2018Lees meer >

Openbare ruimte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
's Avonds is de rivier een theater het water draagt de muziek naar onze oren, de romantiek van een saxofoon, ondergaande zon fonkelend in de wijn en de kerk rozig een en al zachte genade Toeristen doen klikklak alsof niet zij maar wij de figuranten zijn de stad een bordkartonnen decor: attractiepark Paris l'amour jongelui op de kaden…
Zywa10 april 2018Lees meer >