1364 resultaten.
DE DAG GAAT OPEN ALS EEN GOUDEN ROOS
poëzie
4.5 met 2 stemmen
4.125 En in mijn kamer, als een donkre doos,
waarvoor de parels hangen aan de ruit,
ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit
en ik bij donkre wand stil peinzend poos.
Ik heb 't gevonden, het mensengeluk,
als moest ik worden vier en dertig jaar
eer ik het vond, en ging veel trachten stuk
in spannend worstlen en ijdel gebaar.…
Doodsangst
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.791 Niet in de winter als deuren en ruiten
Kreunen bij 't woedend waaien van de wind
Maar in de zomer, als vogels hoog fluiten
De dag laat eindigt en weer vroeg begint,
Vrees ik de Dood, haat ik hem machteloos,
Ik heb het leven zó lief en het gaat
Buiten mijn macht genaadloos naar één eind.
O, Vriend, lach niet meer.…
Zo blauw en zacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
781 op het binnenkozijn, in mijn hand gedaan
Ik riep je naam en je kwam kijken
was net als ik geroerd door kleurenpracht
door onvermoede tederheid zo dichtbij
Voorzichtig de vogel op het balkon
beschut tegen mogelijk gevaar
er een vetbol bijgezet
door het raam spiedend gekeken
Opeens plofte links van mij
iets van blauw tegen de ruit…
Komen en gaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.446 Uithuizig staarden we naar het raam
verder dan de barst in de ruit
kwamen we niet
de schouders als kapstok
voor onze dichtgeknoopte jassen
de schuld van de tochtdeur
hielden we onszelf voor
want die klemde
zullen we nog een ommetje doen
zei jij toen je zag dat je benen
overhoop lagen met die van mij
en dat op de bank die ons vroeger…
Zomervakantie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
580 oor op een laatkomer wachten
Iedereen vliegt uit naar bos of zee
Neem je zonnebrandolie mee
Om 9 uur 's avonds nog effe fietsen
Een dag heerlijk nietsen
ijs bij de ijssalon om de hoek
In de tuin BBQ- en met gezellig bezoek
Tijdschrift, dik boek, lekker lezen
Uitrusten van een heel jaar racen
Dochter halen op het vliegveld achter een ruit…
een weg terug
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 een weg terug
ik wil van de snel weg af
ik wil uit de rit
geen draaiende assen
om me heen op
uitgeteerde grond
gras vergeten vlakte
water kan niet weg
aqua plant de plassen
spetters uit de sporen
spatten heel hoog op
ruiten van de naastrijder
wissen geeft geen zicht
ik wil van de snelweg af
lopen in het vrolijk veld
een uitgesleten…
Dat bruin en dat groen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 De nacht toont verzamelde herinneringen
alsof er voor u amper nog toekomst was
de kamer en ruiten waar u doorheen keek
mijmerend over het geluk van ooit jeugd.
Waren er nu echt wel gelukkige momenten
tussen het aldoor denken en dromen heen.
Was de wereld om u heen al met pensioen
niet meer werkend,enkel wiedend in de tuin.…
Buitenspel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 PROTEST
Ik zie ze tot Sint Juttemis verzuchten
Wat wordt met onze aangiften gedaan
Geef Talpa's advocaten geen
vrij baan
Protesten zijn toch sterker
dan geruchten
Ga bij V.I. door roeien en
door ruit
Smijt hun in het gezicht
"Nu is het uit!"…
Vensterbank
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
747 Terwijl het vriest dat het kraakt buiten
Zich warmend in de vensterbank aan
Een loommakend zonnetje door de ruiten
Is het kind aan het spelen gegaan
Dromend met een plastic neushoorn
Alsof hij tussen potplanten
Bedreigd door monsters van alle kanten
In een oerwoud is verloren
Zich verliezend in verhalen
Die hij zich herinnert van…
Zomerzang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.242 Geen moorden met woorden of vuile soldaten
en ver weg van mensen die leven zo haten.
De kalmte, de rust en dat wonderlijk zingen,
de zachte beweging van vreedzame dingen,
ze brachten een stilte waarin je vergroeit
tot iets wat jezelf wordt, tot leven dat boeit.…
Zomer (I)
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.616 'T aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid:
Zweetstralen, sijp'len stinkende rivieren,
Waarlangs vuil-groenig roos en schimmel tieren;
Gebergten schurft steken er boven uit;
Mens-luizen, in hun nesten meest op buit
Rondkrauw'lend, zie 'k land'lijke blijdschap vieren.…
DE KLEINE ZIGEUNERPRINSES
gedicht
3.9 met 41 stemmen
17.916 Ze schold mijn vader voor vuil en vals.
Mijn mooiste speelgoed heeft zij gebroken
En toen heeft vader haar doodgestoken.
Vader is wijs, en moeder was dom.
Ze komt soms weer, en ik weet waarom.
't Is om haar kralen en om haar bellen.
Maar als ik iets vraag wil ze niets vertellen.…
Uitgeprocedeerd.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.031 Mensen die hier heel lang wonen,
weggegooit gelijk grof vuil,
mogen zich niet langer hier vertonen
't is om deze mensen dat ik huil
Vele jaren mochten ze hier leven
in het vrije Nederland.
Om hun leven wordt niks meer gegeven
ga maar naar je eigen land.…
God zou de ziel vergodlijken door smart
poëzie
4.2 met 13 stemmen
2.037 Stinkende mestvlieg werd ik, die op drek
Aas van het gore en vunzige, en bevlek
Met vuile spot 't mooiste van 't mensenhart.
Mijn ogen hunk'ren naar de ellende heen,
En gaan gulzig te gast op elk gezicht,
Waar lach van leed wreed-ingevreten ligt,
En 'k denk gretig: 'Hij ook, niet ik alleen!…
BOUTADE
poëzie
4.3 met 40 stemmen
4.419 O land van mest en mist, van vuile, koude regen,
Doorsijperd stukske grond, vol kille dauw en damp,
Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen,
Vol jicht en paraplu's, vol kiespijn en vol kramp!…
De blinde bedelaar
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.822 Op de koude grond zat hij
Met zijn rug tegen een muur
In weer en wind en regen
Iedere dag, uur na uur
Een zwarte zonnebril op
Vuile vegen op z'n toet
Versleten, oude kleren aan
Op de grond een vieze hoed
*Blind* stond er op 'n plank
Hij zat daar als bedelaar
Als mensen wat geld gaven
Zei hij:'k ben u dankbaar
Als het donker ging…
Toen Moeder Aarde beefde
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.270 Elke geboorte gaat met vuil gepaard.…
brief aan Anne
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.074 als een ieder
weer naar huis was
na een dag
vol met bezoek
en ik eindelijk
alleen was
ging ik vaak
naar jou op zoek
op jouw zolder
heb ik stil gezeten
keek naar
het vuile spinnerag
of daar misschien
een heel klein stukje
van je droom
gevangen lag
ook ik keek uit
over de daken
en zag de meeuwen
in hun vlucht
heb jij toen…
Op mijn retour
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.107 Aarzel,overweeg de stap,
ontwijk het vuil, het glas,
ik stap niet gaarne mis,
na de goot volgt nog
een diepere plas,dien
naar boven te kijken,de
stilte in mijn ransel
getekend op mijn rug,langs
hoog reikende platanen,met
hun onverstoord gedruis,
waar ik eertijds vriend mee was,
ver van een neergelaten brug,
geschut tussen kolk en sluis…
de Bijeenkomsten
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
664 Neen is vergeven
Het Ja is aanvaard
Ongewoon oneven
Onjuist het gedode paard
Het besluit doet huilen
Vuile regen laat schuilen
Verdelen van vaten opslaan
Belangen dwingen tot ruilen
Lachen met een drankje is vrolijk
De politieke clown vaag grappig is olijk
De jeugd te voorzien met munitie is scherp
Winst gegeven oorlogen niemand die…
verzuipen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.653 aan de horizon
staat een flat
een hoog gebouw
de zon slaat hen gaande
het silhouet
in stilte beweeg je niet
de tranen zijn gevallen
o hand
vuil liefdesverdriet
ziet gij nooit
gevoelens zijn echt
gedichten dubbelzinnig uitgelegd
maar mischien wel te hoog gegrepen in de lucht
mischien is het simpel
de letters begrijpen
zoals het hart hard…
verstoten
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
984 Klootzak stomme klootzak
het lijkt wel of je me haat
Nergens reageer je meer op
alsof Car niet meer bestaat
Klootzak stomme klootzak
heb je mijn hele hart gegeven
Drie jaar was je mijn alles
en jij gooit mij zo uit je leven
Klootzak stomme klootzak
ik mis je ik jank en huil
En jij lijkt me te al vergeten
ik ben niets meer dan oud vuil…
't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.011 't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid:
Zweetstralen, sijp'len stinkende rivieren,
Waarlangs vuil-groenig roos en schimmel tieren;
Gebergten schurft steken er boven uit;
Mens-luizen, in hun nesten meest op buit
Rondkrauw'lend, zie 'k land'lijke blijdschap vieren,
Verpletterd soms, als 't trekken van wat spieren
De rotsen…
ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 regen en komt in
zwijgen telkens terug
als een dichotomie bespeel
jij het aangezicht en roemt
de verte aan jouw kim, je broze
wervels kalven dieper en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets
maar mijn hand zal je altijd blijven raken, ik zal
verhalen over jou schrijven
het leed beleven van de windmolens
in jouw buik, het vuil…
Eens
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 Eens dooft het vuur
eens kan geen olie
meer hoge vlammen opwekken
omdat het brandhout
opgebrand en verpulverd is
Eens moet ik weer met beide benen
op de grond gaan staan
met open vizier mijn leven aangaan
de lekke banden van mijn fiets aanvaarden
Eens komen er betweters die mij uitgummen
die mij als oud vuil weg bezemen
die nooit mijn…
Carnaval
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 Vuil gebekt, waarom niet.
Die discipline waarin Trump van nature
meer dan één carnavalist overklast.
Een ding vraag ik me af?
Wanneer gaat Trump zijn eigen masker eens afdoen.
Carnaval is geestig, maar dat duurt één dag.
Een week in het beste geval.
Dat is lachen. Voor even.…
idolatrie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
657 De brokken
vliegen me om de oren
op het puntje van de stoel
met een mimiek steeds rekbaarder
tot in alle uithoeken van de kamer
ik moest zo broodnodig
een nageslacht
uit hoofde van het prakkeseren
steeds meer
verplicht het vuile bestek
me tot bananenprak
het talen fijntjes platgeregen
tot een abc en het nawijzen
zonder enig prakkeseren…
Klokken luiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 Terwijl de aarde zondvloed wordt
vanwege opgebrande levenslust
waaruit het vuil breeduit spuit
verhoog ik stilaan mijn terp
om stand te houden in een stroom
die remt en beklemt met een angst
waaraan ik mij niet wil onderwerpen.…
MOT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 een zwerm gesternte er omheen en het is kern
van niets, en niets is het heelal. ongezien
is het er licht, de lege weg voorbij het einde
van de weg. op doelloos draaiende spaken
spalkt de tijd haar tikkel-tokkel van het vuil
dat willoos waait, het stof op gore straten.
stem schroeit in de sneeuw, kroepoek snijdt op de tong.…
De dronken denkers
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
587 Zij zien de schoonheid die aan flarden scheurt,
verbleekt, ontdaan van alle gouden glanzen;
een vuil tapijt dat in de modder treurt,
waarop de goden nu bezeten dansen.
De wereld ligt gekrenkt aan hunne voet,
geen slaafse spiegel meer van hun verstand,
maar een ravijn van gal en heet bloed,
dat wild ontwaakt in 't slapend vaderland.…