1028 resultaten.
Wat een rotdag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
710 Een kat ligt urenlang te suffen
vaak op ’t beste plekje in de sofa,
waar de warme zonnestralen
zacht op z’n snorharen vallen.
Een hond toont zich eveneens snel tevreden
zolang hij maar achter een bal kan lopen,
of de benen van een bezoeker gaat besnuffelen
op een manier waar wij rode oren krijgen!
En neem nu een gewone koe.…
Het eigendom
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.159 Aan wie de warme zonnestralen,
De wind, de wolken ginds omhoog?
Al wat de hand niet kan bereiken,
Wat wij bewondren met het oog?
Aan wie behoort 't geronk van 't vliegje,
Aan wie behoort des leeuwriks lied?
Het stil geritsel van de blaadren,
Of 't zachte murmlen van de vliet?…
tweegedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
988 Mogelijk komen zij in elke warme zonnestraal
en in een sneeuwvlok die valt
zo ook in iedere druppel regen
de beeltenis van haar tegen.
Haar wanhoop was zo groot
voor haar werd het een gegeven
het geluk vond zij niet meer in het leven
zij zocht het in de dood
Dd J.
www.dichteronderdemolen.eu…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Een blauwe lucht gevuld met gele zonnestralen
hangt nu over het weiland.
Dromen van de nacht verdwijnen,
geuren van het wakker wordend land,
pas gebusseld hooi.
Haar blik dwaalt in mijmer
over het langzaam wiegend maisveld,
gekitteld door een frisse zomerbries.…
Antigif
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
129 Hij zweeg, met zijn handen vol van waarheid,
vrijheid om te vergeven, een grotere rijkdom
dan al het fruit op de savanne tijdens paartijd;
duister viel voorzichtig op de pot met gouden
lemniscaten, geuren en smaken van elke stad
zwerven rond voeten, deze hogere gebouwen
kraken tragere zonnestralen in ontnuchterend
eerlijke schaduwen.…
EREZUILEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.052 Een eerzuil hechter dan metaal,
En hoger dan de Piramiden
Die aan de wolk haar spitsen bieden;
Die regen, wind, noch zonnestraal,
Noch tijdreeks, ooit omver zal stoten;
Ik gun u die, mijn Kunstgenoten,
Zo goed als kaak of geselpaal.…
omgaan met teleurstelling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.105 je nog gelooft
niet het roofdier zien herkauwen
op de resten van je ziel
probeer de stad weer op te bouwen
die tot krottenwijk verviel
Tot die tijd zal woede kolken
wanneer de leugen mij begroet;
verblijf ik liever in de wolken,
regen mee in eb en vloed
sneeuw over landen, over steden,
waai met alle winden mee
verwarm als zonnestraal…
Onbekommerd genieten van je kookschriften
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 Ibiza ,Kreta, zonnestralen bewaren, 't zand, oceaan of zee,
jarenlang neemt zij die levensingrediënten als voeding mee.…
Hart verdwaald in Spanje
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.287 Mooi weer
Ik vind je niet en Ik mis je zo
Sevilla, heerlijk bruisende stad
Wirwar van straatjes
Zapaterias en bars, rebajas overal
Bezoek die ene bar, die steeds dezelfde blijft
Oloroso nergens beter
Estremadura, Extremadura
Extra-mooi, Extra-ruig
Als groot tapijt uitgestrekt
Om elke zonnestraal te vangen
Je zilveren levensader doorkruist…
N E V E L D U I S T E R N I S
poëzie
2.5 met 16 stemmen
3.351 De wereld mist de troost
dier zoete zonnestralen,
die alles leven doen,
daar ooit zij nederdalen;
die ‘t schone schoon doen en
die ‘t goede goed doen zijn:
die God verbeelden in
Gods beeld, de zonneschijn.…
Dichter bij haar
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
2.466 een prachtige dag leek het, zo op het oog
ééntje waarin je zomaar kunt verdwalen
dobberend in een zee van zonnestralen
en op dát moment begon haar monoloog
mijn God, hoe heb ik zo stom kunnen zijn
ik, de nuchterste meid van het noorden
gevallen voor een paar mooie woorden
gevangene van een Frans Bauer refrein
ik, de trut, met mijn contactadvertentie…
Noa, achttien lentes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Je hebt je eigen stijl,
je eigen kleur,
en je kleurt de wereld ermee:
regenbogen van woorden,
zonnestralen in donkere dagen,
donder als het moet.
Vandaag buigt de tijd voor jou.
De wijzers van de klok
maken een kleine knik van respect.…
Een oude Vrijer, zoals er velen zijn.
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.288 Een beste vent, een trouwe borst,
Een zonnestraal in ’t leven;
Een zorg, die duizend lasten torst
Voor nichtjes en voor neven.
Een bronwel van meedeelzaamheid,
Een ziel vol zelfverneering;
Een raadsman, die naar beter leidt;
Een leven vol ontbering.…
Djerba's waarheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
2.010 Hete zonnestralen weren niet en deren niet.
Joggen wordt lopen. Fietsen wordt rennen.
Zweten.
Er af.
Het moet er af.
Er af verdomme.
Alle ogen noemen hem the beauty.
Zijn ogen vertellen hem the beast.
Het moet toch heerlijk zijn met dat boulimistisch beest.
Zijn spiegel liegt niet.…
Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Terwijl zonnestralen in gouden banen schuin door takkende boomstammen vallen,
als zonlicht door open raamvensters,
volgt ze haar gedachten
die dansen tussen bomen in verwrongen vormen,
waarvan de twijgen onder de vorm van ledematen in elkaar geweven zijn tot een dak van gebladerte,
een koepel van welkome verkoeling
waaronder wolken dansende…
Mijn lief is als de rode roos
poëzie
3.8 met 24 stemmen
4.921 Totdat de rotsen smelten in
de gloed der zonnestralen -
beminnen zal ik u zolang
als ik zal ademhalen.
Vaarwel, zoet lief, mijn enig lief!
nu moet ik henenijlen -
ik kere weer, al scheiden ons
tienduizend lange mijlen!…
De vier seizoenen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.974 LENTE
Nu is alles in volle glorie: de warme zonnestralen openen de dagen
Het verwarmt je hart en het land en laat alles stralen.
Heerlijk wandelen in de vroege morgen, kijken naar de blauwe lucht en even geen zorgen.
Vakantiedagen worden opgenomen en zonnebadend aan het strand doorgebracht.…
Rousillon en Provence.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.278 Gouden zonnestralen dalen in stilte neer op
wit uitgeslagen rotsen in het westen waar
de adelaar en de wielrenner zijn kunsten vertoont
het wegdek glinstert in de zonnegloed en
een kruis dominant staat te schitteren op
de hoogste bergtop alwaar vanaf de
paragliders dagelijks stil vertrekken.…
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Een zachtere wind
zonnestraal schijnt door de wolk
gloed op je gezicht.
Open je ogen
en zie: licht. ruimte. kansen.
een volgende stap.
De wind neemt je mee
helpt je vooruit en je lacht
echt, maar wel met pijn.
Gebroken hartje
in elkaar gezet maar niet
helemaal geheeld.…
mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 eeuwig
waar woorden tekortschieten
om mijn liefde jou te verklaren
is dit alles wat ik zeggen kan
jij bent mijn begin en mijn jaren
je bent mijn toen, mijn nu, mijn altijd
tot het einde van mijn dagen
mijn alles, mijn leven, mijn wereld
jij hebt mijn hart voor altijd veroverd
met jou zie ik sterren aan de hemel
voel ik warmte van zonnestralen…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Pa, soms lijkt het of ik jou opnieuw ontmoet
in de korrelige lucht boven een lege straat,
in een zonnestraal die zich door alles heen bijt,
in het knarsen van mijn eigen stem als ik jouw naam zeg.
De wereld zegt “zo lang, het was goed om je te kennen”,
en ik fluister zacht: “zo lang, het was goed om jouw zoon te zijn.”…
ABELEN
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.374 Meermaals mocht ik asem halen,
vluchten onder 't groene dak,
als het zweerd der zonnestralen
scherp mij in de lenden stak.
Bomen, in uw loverlane,
tellende, een voor een, u al,
's zomers, zoete abelenbane,
zelden ik nog komen zal!
't Deert mij zo!…
Herinneringen aan jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.318 Weer hoor ik je zachte lieflijke stem
Zie ik je heldere blauwe ogen
Wanneer ik straks het vliegtuig in stap
Boordevol herinneringen
Weet dan dat ik aan je zal denken
Weet dan dat ik je niet zal vergeten
Wanneer ik straks het vliegtuig in stap
Weet dan dat je geen moment uit mijn gedachten bent
Langzaam glijdt de nacht voorbij
Eén zonnestraal…
Zomeravond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.107 Alleen wij samen met de zonnestralen op de ziel die is afgesneden
van ware liefde, welke altijd onze levensader was.
Ik geniet van de melancholiek op je gelaat.
Ik verliet even mijn verdriet en vond het geluk in een moment.…
O vrouw
poëzie
4.8 met 6 stemmen
2.531 O vrouw,
zon in zonnestralen,
Uw lippen zijn bokalen,
bokalen met klank,
die vonken van gloed,
Uw brandende bruisende bloed.
Uw ogen twee zonnen
Uw borsten twee bronnen,
want heel Uw lichaam is drank!
O vrouw,
Gij zijt en zon en sterren en maan,
de open wei, een diepe laan,
Gij zijt een stad in 't middaguur,
Gij zijt vuur. ...…
MIJN ZONDAG KON NIET MEER STUK, OPGEDRAGEN AAN EERWAARDE DS. FOKKELIEN OOSTERWIJK en aan mijn buurvrouw in de Westerkerk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 preek van een leek
maar een politieke kan mij maximaal boeien
want geloven zijn voor mij persoonlijk vooral POLITIEK
maar als ik naar de kerkramen kijk
verstillen ze de zo vernederende buitenwereld
die ramen hebben wat te verduren gekregen
met vlagen van wind, regen, sneeuw en ijzel
fel licht tot het donkerste donker
maar vangen elke zonnestraal…
Erfenis
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
696 Negentien jaar geleden
Moesten we jou laten gaan
Maar zoals dat vaak gaat
Als iemand reist
Naar die andere kant van ons bestaan
Werd je aanwezigheid hier niet minder
Je energie bijna nog sterker
Altijd bij ons
Altijd bij mij
Alle adviezen die je me ooit gaf
Ze leven in mij
In iedere vezel
En van al die adviezen was er één…
Tegen en mee
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.130 Ergens daar boven glinsterde
een zonnestraal door een
spiegelend wateroppervlak.
Eén voor een begon hij
knopen te ontwarren.
Elk anker ging hij zo langs.
Beheerst liet hij de touwen
door de verroeste ogen glijden.
Hier en daar een achtknoop,
een dubbele lus en kruisende lijnen.…
De nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 En dag en nacht zijn er voor verschillende mensen en voor sommigen is er beide
Is de bloem die openspringt in de nacht en voor de eerste zonnestraal weer in de knop gaat niet de meest poëtische bloem van allemaal?…
ps. (paschae scripturae)
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
498 ‘t was op ‘n toxisch geglazuurde zonnestraal
dat hij op vleugels van gesferoïdiseerde taal
tussen pfas-plassen als verstampte muizenissen
van easter-eggs met enige mazzel matses vond
die hij onder zijn tenenkaasvoeten bond en stond
tegenover ’n menigte flink gedaalde pisa-scores
en opgeschaalde hoogvliegers in zeer exclusieve
externaliseringsmode…