1090 resultaten.
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 De dood is geen duistere, bittere heer,
Hij brengt ons slechts naar de bloemenvelden weer.
Zijn gezicht is van taai en van stormachtig hout,
Getrotseerd door de jaren, door weemoed omringd,
Een ziel die de wet van de kosmos aanschouwt,
Terwijl er vanbinnen een vogel nog zingt.…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Het is geen vlucht, maar een diep berusten,
een overgave aan de bittere grond.
Er is niemand op het binnenterrein.
Alleen de wind die de herinnering
aan de warme haven met zich meedraagt
en eenzaam tussen de huizen blijft hangen.
Als een verdwaald kind in een stenen woud.…
Bij de dood van Joris de Heus
gedicht
3.9 met 367 stemmen
27.077 Hij hield veel van zijn moeder
maar zei bitter "neen" tegen God.
Hij kon de dood niet aanvaarden
en lag overhoop met zijn lot.
Maar op een van de laatste dagen
bleef Joris voor mij staan,
zag mij, die zijn vriend was geworden,
zo vreemd en wonderlijk aan
"Ik heb mijn kop gebogen,
al heeft het veel gekost.…
Tegenstrijdige illustratie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.720 ben een ontdekkingsreizer, die bij elk struikje blijft steken
Misschien wachtend op een antwoord, misschien uit angst om verder te gaan
Wel iemand met een duidelijke missie
Maar het pad er naartoe is onduidelijk
Ik ben een krijger die na elke overwinning zichzelf verliest
Ik ben een muzikant die speelt tot het einde, maar dan ook tot het bittere…
De smaak van hemel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
906 erin had geslagen
en zo tint je jezelf in rose blos
alsof het de hemel was die
je deze kleur gaf hangend
aan een gouden draad
van maagdelijkheid
je zou nog even kunnen blijven
staren in onvergetlijkheid
en een traan dragen naar de zee,
maar het smaakt naar meer dan je wil,
even nog lik je over je lippen
de smaak van water is bitter…
Verlangende lijd ik mijn gemis.
gedicht
3.3 met 24 stemmen
37.480 Ik weet niets dan deze ene zang
van 't hart, dat zocht en nimmer vond,
en van een altijd-droeve mond,
die dorstte, heel het leven lang
Ik weet alleen dit ene lied
van trouw, die leeg en bitter is, van schrille vreugd en staag gemis,
en onvree, martlend als verdriet.
Mijn stem was jong en sterk; en stout
zong ze de grote wereld in.…
Waartoe het gevaarlijkste roofdier in staat is
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.356 Ik word bij 't zien door bitterheid verteerd:
die arme onverdoofde lieve biggen,
die in een soort van harnas moeten liggen,
terwijl een arbeidskracht hun staart coupeert.
Mishandeling! Dit is nog slechts een voorbeeld.
Waarom werd in het wereldtribunaal
tot nu toe niemand nog ervoor veroordeeld?
Het is iets, dat me uitermate steekt.…
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 en wat rest mij hier bij haar graf
dan herdenken en bitterheid
dat zij wie haar gaf: vrijheid en namen en dromen
als geen minnaar haar gaf,
ook dit heeft genomen:
bij haar te zijn in haar graf.…
Te Jebaloega
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
410 Bitter waren
de nachten dat ik droomde van haar stem, die danste
op mijn huid als een sneeuwkoningin uit een groot
ballet. Ik verdween onder haar draaiende rok als een
ballon in de ruimte. Talloze figuren dichtten continu
de deksels tussen haar oren, wat dreigde was overmacht.…
Vaarwel amigo
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.633 In het holst van de nacht komt de
grote Holst hem tot het bittere einde bezoeken,
geen betere vriend te bedenken, als een echte vader
en hij dubbel en dwars een beminde, geëerde zoon
van de Eeuwige Lyriek.…
- Ballade van de Bezieling als Spiegel van de Zee -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
698 van roemloze rivieren die in tranen uitmonden,
voelde de natuur aardse trilling,
jouw warme adem gevangen beven
de oude ballade stroomde te kust,
de eerlijkheid was laat, ze weende
en bitterheid gaf weelderig begroeid
het ongetwijfeld nieuwe leven
onafwendbaar en schaduwrijke plaats
met kristallen nieuwe hoop
wilde statistieken tekeningen…
Lugal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.111 Het laatste blad is gevallen
De steel steeds witter
Vuurwerk moet knallen
Geen kou maakt bitter
De sleutelbloemfamilie
Laat hoogmoed vallen
Verbonden zonder ruzie
Vuurwerk moet knallen
Een dichter wordt niet gemaakt
Een dichter wordt geboren
Een dichter staat naakt
een dichter heelt wonden
Een dichter is een schouwspel
Een dichter…
Ze zwijgt...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.086 Nachtenlang trok ze met me op als een
onhoudbare gierzwaluw,
ze deelde met mij de meest intieme feiten,
ze dacht misschien ik heb hem teruggevonden
maar nee ik bleek de bittere afdronk van
verschraald kloosterbier in afgebroken
glazen. Het versplinterde glas maakte
bloedwonden in haar slokdarm.…
VLOEK NIET DE ZON!
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.719 Bittere man die nu bukkend gaat,
Aarde en Hemel zingen een lied,
gij bukt en gij hijgt ende ziet het niet,
de zonhaat snijdt door uw gelaat.
De Hel die de aard is, is door u betreden;
een arme schoot was het die u droeg,
'n arme vrouwe die 't eerst tot u loech,
daarom buk en hijg en heb vrede.…
Februari
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.289 Die arme kinders in het bos
Slaan op de dorre takken los
En rapen van het droge hout,
Want ach, 't is bitter guur en koud,
En als men thuis geen vuurtje had,
Waarbij men zich kon warmen wat,
Hoe akelig was dat!…
- De rode Avondhemel -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.344 Van sterren boven engelen, door die
zoetrood de avondhemel stroomde
grootmoeder, ik was een hartedief
onophoudelijk moet ik aan je denken,
de ontelbare jaren zonder jou,ze
waren allemaal bittere geschenken
liefdevol droeg aanwezigheid
zilverlucht door alle diepten heen.…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 venster schemerings eerste matblauwe schijn;
En de hand, van voor 't opene raam,
Opent, naar zee, het gordijn;
En het hart proeft een oud leed zilt
Als de lippen het zilte schuim;
En het bloed rumoert wild
Als de wind die rumoert door het ruim;
En de spier van het hart snoert saam
Bij de wild opstormende hoon:
‘O leven,
Gij zijt bitter…
Ruisbroek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 onweerstaanbaar baan breekt
door al mijn poriën
mijn onderhuidse weerstand
met kracht vermaalt
is het nieuwe jaar
zes dagen oud
heeft een noordwester
het land geteisterd
bij de koffie
de krantenfoto's
de platbodems der redders
glijden over de verzonken auto's heen
de mensen met afgetrokken gezichten
wat huisraad in een linnen zak
en later de bittere…
Een woede in mijn ziel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 Er raast een woede in mijn ziel,
ik raak haast buiten zinnen,
vol bitterheid klaag ik mijn nood,
maar hou m'n woorden binnen:
een schim ben ik, ontstaan uit stof,
wat valt er nog te winnen?
Een willoos blad, niet meer dan dat,
een speelbal van de winden.…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Het duurt een eeuwigheid, een bitter en teder ogenblik,
voordat ik de stem vind die diep onder mijn huid begraven ligt.
Kleed je weer aan, bedek de zachte, stille vallei van je heupen.
Laat de schaduw terugkeren over het landschap van ons samenzijn.…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Je herinnert je de witte meeuwen,
een bittere passie die verlangde in het donker.
Je wilde het groots, groteske hoogmoed,
als een vogel uitkijkend over de mensheid.
De jaren gingen grijs voorbij.
Marktplaatsen werden stiller.
Men zwijgt nu over de offers van het bloed.…
het land verkeert in alle staten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 het land verkeert in alle staten
maar mooi dat we Rita vergaten
want die was al in alle staten
voel je even in bij Verdonk
niet links wel rechts een optater
nu ex excellent met blauwe kater
zij kijkt naar de eerste liberaal
ziet den staart van den aal
terwijl zij bitter het glas leegdronk
op tv nu ijlt de jongeheer Rutte
op stroken rechts…
Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren
poëzie
4.2 met 16 stemmen
6.174 moet ik dromen van een schoon verschiet
en ‘k zie de kerkerdeuren zich ontsluiten,
zo nu en dan…
De nacht is eenzaam, eenzaam zijn de dagen,
mijn stem is hees, verdroogd de tranenvloed
het is mij wel, en als ‘t zo wezen moet
vraag ik niet meer, dan zacht te mogen klagen
zo nu en dan…
Moet ik hier blijven, in de walm van ‘t kwade
in bitterheden…
- Licht in de nacht -
hartenkreet
3.5 met 39 stemmen
1.990 Even het zwarte klavier
nog rap het laatste verboden bier
spoelt troebel en verwijdert
neemt het leven in schreden mee
pauze valt bitter zonder praten
in het midden van de nacht
leven gewaagd,
wat emotie had kunnen zijn
voldeed niet meer dan verwacht.…
- Witte stille vlinder -
hartenkreet
3.9 met 40 stemmen
2.163 Blijkt dat als harmonie is neergedaald
als een dreigend wolkendek,
men voort zal gaan
tot het bittere einde van de avond?
De vallei van de hemel opent aarzelend
langzaam haar hemelsluizen
valt als duisternis over laatste dagen,
onder wat gedruppel stapt men
het wijde open veld in
waar ieder zijn eigen universum herbergt.…
En toen kwam dat verschrikkelijke woord.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 De maffiabril en de bijl voor de toren van Bazel en Babel
Dit hangt samen met dit woord bitter als alsem.
En wat dit woord voor gevolgen zal hebben.
Dit woord toont het einde van Europa.
In bonte kleuren.
En een uitgang is er niet meer.
Wat en hoe er geantwoord wordt na dit woord, er is geen uitgang meer mogelijk.…
BALLADE VAN HET AFDRUIPREKJE
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
2.729 Terwijl ze bitter om dat vraagstuk vechten
zou ik zo graag, beslist en adequaat
de generaties oude strijd beslechten:
wie zorgt voor ‘t afdruiprekje bij de vaat ?
Prins Dreft, verlos mij uit dit zinloos lijden,
al dat gezever maakt mij desolaat.
Vertel mij, om die ruzies te vermijden:
wie zorgt voor ‘t afdruiprekje bij de vaat ?…
AFSCHEID
poëzie
2.2 met 31 stemmen
5.788 Heb dank voor ’t leven, dank ook voor de dood
Einde aller moeite en smarte:
Hoe bitter eerst, zoet wordt des stervens nood,
Leeft gij in ’t lijdend harte.
Hoe menig bloem van troost bloeit voor de voet
In ’t ondermaans geweste;
'Uw wil geschiede; uw wil is altijd goed!'
Die troost is ver de beste.
Vaarwel, schone aarde!…
stabat mater
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
761 allen seiten
den Unsichtbaren verehren
wird mit liebevoller sorge noch ohne
einen ausgesprochenen namen
die echte urmutter geboren
sie ist bereichert mit
dem ursprünglichen bund;
das fortschreitende leben
aneinander zu schmieden
und damit die schöpfung
von frau zu frau
beseelt weiterzugeben
aber wenn ihr kind zu früh stirbt
wird sie bitter…
De eenzame
poëzie
2.7 met 11 stemmen
2.944 . –
En bitter bergt hij in beschreide handen
De droefheid van zijn angstig aangezicht. –
En door de luiken lacht het morgenlicht
En schetst zijn schaduw op de witte wanden.
--------------------------------------------
maag - bloedverwant
gracelijk - bevallig, gracieus…