6267 resultaten.
Alsof we kijken naar een toneelstuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 de geur van madreliefjes
doordringt
het geboorteland
waait door het geweld gekwelde slachtveld
met de ijzeren robots die het lijden
van het volk begraven
lamgeslagen door angst
dat zich als een huilende wolk
boven de steden der landen uitbreidde
alsof we kijken naar een toneelstuk
dat ons koude rillingen bezorgt
en de adem beneemt…
IK DOE ALSOF ER NIKS AAN DE HAND IS!!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
535 Dus van tijd tot tijd
parkeer ik mijn immense verdriet
en doe ik alsof er niks aan de hand is…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 Soms praat ik zacht in een lege
kamer, alsof mijn stem jou nog steeds kan
bereiken, alsof jij ergens bent waar stilte nog antwoorden
draagt, en ik je herken in geur, in schaduw, in de gloed die blijft hangen.…
Niets is wat het lijkt
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.353 Als niets is, wat het lijkt
waarom lijkt het dan altijd
alsof het iets is
want niets is wat het lijkt
is eerlijk gezegd,
altijd iets
wanneer iets, niets is
dan lijkt het niet op iets,
maar is het ontegenzettelijk
niets.…
Samen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.032 Jij geeft me kracht
als ik ben verslagen,
het is dan
alsof we samen onze last
hebben gedragen.…
jij
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
2.481 Toen jij daar stond
alsof de zon op kwam
vast op de grond
ja daar stond je dan...
Mijn hart ging tekeer
alsof de aarde werd omgegooid
en nu steeds weer
word mijn buik met vlinders bestrooid
Zwevend in de zevende hemel
roze rood paars en blauw
ben een ander persoon - ik zwijmel
oh, ik hou zo intens van jou…
Letterweide
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 destijds baande lompheid
mijn benen door het hoge gras
alsof ik beslist de eerste was
rondzag of er bloemen bloeiden
die ik in volle glorie plukken kon
het voelde als mijn letterweide
merkte in mijn geest de geuren
van pastel tot hun primaire kleuren
petieterig tot hoog gesteelde
zolang mijn letterweide streelde
alsof ik ontroerd de zon…
randvoorwaarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
438 het is alsof ik- in een spiegel kijk,
de zelfkant slechts een weinig dof
het ogenblik vraagt moed alsof het vraagt
om meer te dragen
buiten luistert wind naar regen
binnen zoekt het stof
een uitweg, tussen oude kieren
in een nieuw plafond
de lamp brandt slechts zacht
om wat zicht te bieden in het sluiten
van de nacht…
Moederke
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 je praat niet écht meer
met me
en kijkt verwonderd
als ik je zeg
dat ik in jouw buik
nog heb gewoond
dan word je als glas
waar ik doorheen kan kijken
het lijkt alsof de wind
je jaren niet meer streelt
alsof de regen
tevergeefs je ziel wil aaien
en je zegt nooit meer
het komt wel goed mijn jongen
morgen opnieuw
de angst
en misschien…
Een oud web
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
851 Draden breken onder een pijn
van afgestorven bladeren,
geweven op een zilveren lentedag.
IJskristallen treuren
om de kilte
van een zwijgende maan,
gevangen in een web
van een ingekraste traan.
Een frisse huivering
druppelt uit mijn koude lippen,
ik adem de winter uit.…
TRANEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.993 Je geweten knaagt
soms diepe sporen
zonder mededogen
voor je kleine ziel
ik kon je vangen
voor je verder viel
en je behoeden
voor wat is verloren
Ik twijfel niet
om wat ik heb gewonnen
een moederhart
is sterker dan ik dacht
het vormde zich het web
dat jij bedacht
en sloot de draden
die ik had gesponnen
Nu krult je hand…
Leven na het sterven
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.701 Ooit eens opgejaagd
door herfstlijke stormen
die de bleke naaktheid
van mijn wezen herkennen
even meedogenloos ontbloot
tot wanhoop geborgen tussen
sterven de zwarte bladeren
die stilte krioelend benaderen
met wormen de draden
een rottende humus
die langzaam verteert
hier wacht ik op de zon
wijl de broeierige hitte
in de grond rondom
mij…
dwaalwegen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 zeewater
in Parijs of Londen
maar ben je in transito
het spoor verloren,
gewoonweg in je
eigen geest verdwaald
dan ben je, vrij vertaald,
voorgoed incognito
het beeld dat angstig
naar je terugstaart
uit het spiegelglas
toont alleen maar
wie je vandaag bent
niet wie je vroeger was
hetzelfde beeld
weer teruggehaald
gaat zonder draad…
Waar liefde ooit begon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.593 verlangen keert zich tegen mij
mistige paden strekken zich uit
nachtvogels komen plots langszij
gevoelens verschieten hun kruit
De wens om lief te hebben knelt
doodsbang voor de pijn achteraf
dagen van genegenheid zijn geteld
liefde ervaar ik nu als een straf
Door het dikste ijs heen gezakt
smolt mijn vertrouwen onder de zon
maar ik heb de draad…
huiveringen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
839 november, gure maand
de oude Tijd is daar
zijn Zeis alweer klaar
voor het snijden in draden
zonder waardig leven
hij is enkel gekomen
om mee te kunnen nemen
onder de huid de rillingen
ijzige huivers uit besef
dat het deze maand kan zijn
de laatste na al die jaren
bezigheid vol futiliteit
en de rekening overdreven
gepresenteerd zal worden…
later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 Tijd trekt
draden door mijn gezicht
De douche spoelt met
het water
mijn dromen door
het afvoerputje
tekenend voor mijn bestaan,
voorbije gedachten
voorbij de dromen
alleen maar de nacht
koude nacht,
steenkoude botten,
water in mijn ogen
glijden over mijn
wangen heen,
later, alsmaar later,
is het al later
of is het al tijd?…
jungel
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.170 het is een jungel in mijn hoofd
de gedachten springen weg
als een bende opgejaagde konijnen
maar een weg is maar een weg
een bonte mengeling
lappende waarheden aan elkaar
het is een jungel in mijn hoofd
een caroussel van verwarring
in vijfde versnelling
maar een idee is maar een idee
kortsluiting door een wirwar
electrisch geladen draden…
Geld keert iedere cent
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
641 het lijf in pose
gezicht zonder mimiek
alleen in ogen
schaduwt het verdriet
haar bewegen is gevat
door draden tegen zwart
onzichtbaar voor publiek
dat ademloos geniet
de ster speelt slechts de
wil van regisseur en producent
zij trekken aan de touwtjes
want geld keert iedere cent
haar vrijheid is beknot
de ziel genadeloos gekooid…
vóór de stilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 hoelang nog
spartelt de vlieg
in de draden
van het web
de dag is nog
niet definitief
verloren
alles wacht
hoelang nog
hangt een prooi
aan vloeibare
gestolde zijde
de vogel
vindt een tak
de gans zoekt
het water
hoelang nog
klampt hij zich
vast aan het
brekend licht
de zon zakt
in de kruinen
van de bomen…
Bakken regen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
511 Ojee, ojee, ’k word drijfnat,
Geen draad aan m’n lijf nog droog,
Maar als ’k kijk omhoog,
Zie ik helaas dat,
Het regenen niet gaat stoppen,
Nog bakken zullen komen,
Daarna blijft ’t druppels droppen
Van blaadren van bomen.…
Net zolang
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
740 een zucht trekt door de tijd
en ik vergeet
doe toch alsof
mijn stem wordt trager
zwaarder of misschien
juist ijler
vreemd knikt
het tweeduister
mijn mond
naar zinnen
omlaag
waar mijn angst
woorden zeist
verder voorbij
het weigerend zelfbedrog
en mijn verminkte
zielenbeeld
ik vergeet
doe alsof
ik vergeet
net…
Nu
gedicht
5.0 met 117 stemmen
15.508 zelfs als ik zucht, klinkt het
per ongeluk alsof ik
een paar noten neurie
die me vannacht, terwijl
ik sliep, zijn voorgezongen.…
Zoals de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 Zomaar gaan zitten.
Concentreren zonder concentratie.
Voelen zonder emoties.
Zien zonder kijken.
Verstaan zonder horen.
Gedenken zonder gedachten.
Kennen zonder kennis.
Begrijpen zonder begrip.
Doen zonder daden.
Vinden zonder zoeken.
Dit gewaar zijn komt en gaat.
Zoals de wind.
Zoals ook de wind bestaat.…
Schrale veren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
362 Het rare gezicht van een
bewegend bekje
dat praat zonder woorden
en knikt naar zijn plekje
alsof hij iets weet
maar het net is vergeten
of liever nog even zichzelf
wil beten
een vogel die plots zijn
takje verlaat
alsof hij te laat is
voor iets dat niet
bestaat
hij rekt aan de tijd die
dun wordt en kraakt
doet alsof haast hem…
De moderateur
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
942 de nacht valt als
doeken
over het hoofd
alsof jij in bescherming
rust maar
de angst is donkerder
dan het geloof…
Beuken op zijn winters
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
872 Zij lijken vastbesloten
alsof zij zeggen willen
wij staan er nog
wij lopen niemand in de weg…
verloren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.195 *** *** *** ***
je lijkt nog zo dichtbij
soms voel ik je naast mij
alsof je naar me kijkt
als mijn hand naar je reikt
is er even helemaal niets
en toch was er iets
*** *** *** ***…
uitzien naar morgen
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.131 ik zie uit
naar morgen
waar het licht
nog onbevlekt is
alsof ik
in de toekomst
word geborgen
een verwachting
zonder gemis…
strovuur
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 het stro is al gepakt
de akker een stoppelveld
nog goudgeel
maar opgepast
binnenkort vuilzwart
alsof het stro
van zilver was.…
anders
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.088 zoals ik ben
wij zijn een 'Hij'
ik houd van hem
en hij van mij
men oordeelt snel
alsof dat werkt
maar ik geef niet op
ik blijf sterk.…