1227 resultaten.
ALLEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
931 Kònden zij het blauw bevolken
Met hun beeldende gezichten,
Tuinen zouden door de wolken,
In een teelt van rozen, lichten;
Ieders ander land ging gloren
In een glans van zomerweders,
En zijzelven, nieuwgeboren,
Zweefden op ontploken veders.…
Oude waarden?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
501 Veulens bij een hek terwijl de
schemer valt, koppen dichter
bij elkaar, de ogen kool getint
waarin blikken vol vuur om
de warmste glans te stelen
hun hals getooid met fiere
manen, opgetuigd in een land waar
de hemel haar onbelaste lichaam
torst, een onbeschilderd stilleven,
in het web van de vrijheidspin
met zijn penseel de ware…
Een huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 vloeibare film van pixels
samengebracht tot één fragment,
zinnebeeld als decor op het
fluwelen doek van de nacht,
we zochten naar de duizend
vensters van lichtzinnigheid,
gevonden in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar tijdloos
houdbaar ongeacht de strijd
het moest zo zijn dat wij als
reizigers die de glans…
Van de drank
poëzie
4.2 met 9 stemmen
2.999 Wijn dient van goede reuk en goede smaak te wezen,
Dan nog een klare glans die wordt er in geprezen,
Ook dient hij niet verschraald, maar vers getapt te zijn,
En vocht aldus gesteld dat noem ik goede wijn.
Maar wijn van rode verw dient niet te veel geschonken,
Want 't maakt de buiken hard in overmaat gedronken.…
Spreek je nu eens uit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
703 Luisteren is voor mij niet moeilijk
een en al oor zijn voor jou
we gaan het bos in om samen te zijn
je klemt je teveel vast aan het leven
luister niet meer naar die boze trom
je komt steeds dichter bij de waarheid
hoe meer je er over praat en nadenkt
je bent echt wie je denkt dat je bent
ik zie al weer die vertrouwde glans in jouw ogen…
In de schemer van onze lichaamstaal (Liedgedicht)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 weet voltrekt zich dan het wonder
van het bijna altijd dicht bij elkaar
vergt de tijd van ons geen groter offer
of de zindering van het totaal
in de schemer van onze lichaamstaal
is de stilte in de ban gedaan
Waar je nu ook bent, ik richt mijn blik
niet naar buiten, waar je in het veld
naast mij opeens verdwenen was
de zomer is zijn glans…
Wabi-sabi
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
615 Wanneer bladeren langzaam
droger worden en hun glans verliezen, is
er geen verdriet, slechts een zacht teruggeven. Het buigen
gebeurt zonder enige weerstand, een stille erkenning dat alles een plek heeft.
Wat achterblijft, keert rustig
terug naar de aarde die haar geduldig draagt,
de cyclus voltooit zich zoals altijd.…
De echo van een regenboog
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
435 Zo koester ik de tederheid van
dit broze bestaan, waarin de kleinste glans
al een wereld kan openen. Ik buig het hoofd voor wat velen
voorbijgaan en bewaar de regenboog voorgoed in de plooien van mijn hart.…
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 Langs het pad waar de
middag zich uitstrekt in trage glans,
ademen stelen in een ritme dat de dag vertraagt
en laat elke beweging oplossen in een rust die nergens opdringt.…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Laat de bladeren maar vallen in het slijk,
alsof het vermoeide sterren zijn die hun glans verloren.
Luister liever naar het holle hout, waarin het verval
zijn monotone lied zingt zonder valse hoop.
Er schuilt een vreemde waardigheid in dit einde.
Geen drama, geen verzet.…
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
23 Rood aan de steel in de nazomerzon
de glans van een tijd die niet blijven kon
voor haar de herinnering, diep en vertrouwd
voor hem de belofte van winst en behoud
Zij draagt in haar blik de vergane pracht
de geur van een zomer, een jeugd die verzacht
hij ziet in de oogst wat zijn handen vermag
een recht dat hij koestert, een langverwachte dag…
Vera’s glimlach
netgedicht
4.1 met 174 stemmen
50.641 En de ClinicClown pakt zijn gitaar
speelt voor haar alleen een wiegelied
vol zoete strelende akkoorden
die teer liefde voor haar verwoorden
en klagend huilen van verdriet
Ongeschminkt las hij in de krant
zwart omrand en klein geschreven:
“Vera`s glimlach is gebleven
als glans voor elke nieuwe dag
wij vergeten nooit haar lach”…
Gij dichter...
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.157 Hun handel en hun wandel liegt,
hun leven is één logen,
met schijn van deugd en eerlijkheid
en ijdle glans omgeven,
maar door uw blik die niets misleidt,
het brandmerk ingedreven,
uw blik die nier en ingewand
doorgrondt en, vrij geheven,
hun al de schande in 't voorhoofd brandt
van hun inwendig leven.…
Verweven hartstocht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
962 hij Homerus voor
Hij laat haar smeltend zijn
stormen felle kleuren geel
heeft hij nette fantasieën
en houdt niet van extreem
Hij huilt niet van geluk
trilt nooit als hij haar ziet
of valt smekend op zijn knieën
hij ziet haar verliezen niet
Hij drijft haar naar orgasmen
gloeiend op de hete plaat
deelt met haar geheimen
ziet de glans…
PASSIE
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
3.863 Je naakte lichaam voelt klam en zacht
je streelt langzaam het mijne
zo glijden wij door deze vochtige nacht
waarin we in elkaar verdwijnen
Je huid zo vol glans als satijn
je zweetdruppels glinsteren als dauw
het is heerlijk om hier met jou te zijn
en ik besef hoe veel ik van je hou
Je lichaamsdelen die mij beroeren
maken mij buiten zinnen…
Kerst 2ooo
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
3.386 Al dragen zij niet meer die zomerse glans en geuren
voor Kerstmis bloeien ze in steekschuim.
Waar rozenbottels,rode bessen en klimop moest prijken
staat nu een verkeerd kleurenboeket.
de kerstboom die kan het niet begrijpen
die vindt dit maar een raar gezicht.…
apocalyps
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
633 en hoe ik ordende, zelfs chaos van mijn hart,
maar wat men zien wou waren halve plaatjes
want veel te snel ging heel hun beeld op zwart
in het begin was alles echt veel lichter
ik had een doel en was ‘t geloof nabij
en toen ik eindelijk de wereld zag zoals hij was
bleek er slechts honger dorst en doodse woestenij
daar was geen glimp van glans…
Zomeravond
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.020 De zwoele nacht doortrilt uw majesteit,
de aarde is een matte weerschijn van uw glans;
zacht om mijn slapen vloeit uw stralenkrans;
mijn zwellend harte vult de onmeetlijkheid.
------------------------------
uit: Gedichten (1892)…
Gij dichter...
poëzie
2.2 met 4 stemmen
2.157 Hun handel en hun wandel liegt,
hun leven is één logen,
met schijn van deugd en eerlijkheid
en ijdle glans omgeven,
maar door uw blik die niets misleidt,
het brandmerk ingedreven,
uw blik die nier en ingewand
doorgrondt en, vrij geheven,
hun al de schande in 't voorhoofd brandt
van hun inwendig leven.…
Uit het raam
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
718 Kom geeft ons een aanblik met een ploegende aard
Waar tij vliegen laat dansen met vleugels vol glans
Want alles roept al lente dartel als vurig paard
Wens domweg alles weer in de juiste cadans.…
Avond aan de Amstel
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.595 Zij glijen voort waar, 't laatste licht weerstralend,
De wereldstad, de bruid der waatren, troont;
Haar huizenrijen nog met rooskleur pralend,
Haar koepels nog met glans gekroond.…
MEEUWEN
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.141 Hoe blinkt uw dons, als sneeuw
zo fijn,
hoe is de glans op 't
hermelijn
als van de zonne zelf.
Gij vaart en scheert
onder blauw 't gewelf
en laat de zachte winden gaan,
en doet de blanke vleugels staan
als blaren van 'n bloeme.…
Weggerukt.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
959 Nu ziet hij de wereld door tranen,
de glans schijnt weg te zijn.
Het leven lijkt nu een eind'loze tijd.
Dit heeft geen enk'le zin
zonder haar. Hij is haar kwijt,
want weet je, zij is een gemis.
De nachten zijn lang, de dagen kort,
het leven een grauw bestaan.
De dood heeft erin rondgeslagen,
ervoor gezorgd dat zij wordt gemist.…
Ook de vissen
gedicht
5.0 met 9 stemmen
3.634 Zou je de Haagse Hofvijver overeind zetten
rechtstandig als een majestueuze wand van water
om het licht de diepte te laten doorstralen
om de stad een doorzichtige spiegel te bieden
een oudgouden glans zou over de huizen strijken
en iemand roept als eerste 'kijk' en wijst
toeterend komt het hele verkeer tot stilstand
abrupt worden alle vergaderingen…
Zoveel van jou, zoveel van mij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.311 't Was de glans over je haar
je zacht en lief gebaar
of was er iets in jou verscholen
dat mij altijd had bewogen?
't Was voor ons beiden een wonderlijk ontluiken
wij die ons in elkaar gingen verschuilen
wij werden in elkaar verweven
en ieder was een stukje van zichzelf gebleven.…
Gure dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
628 duisternis in deze dagen
de wind is guur, de dag maar kort
nog even voor het weer
kerstmis wordt
weersvoorspelling voorspelde geen paradijs
regenen, stormen vandaag en morgen
overal om mij vluchtig wolkenspel
versieren de dag met enkel grijs
guur schraalt de wind
donkere dagen worden volop verlicht
de lichtjes krijgen met kerst een extra glans…
KRUISGESCHIEDENIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 martelwerktuig
het maakt door alle eeuwen wereldreizen
wekt allerhande schilders en beeldhouwers
laat zich kunstzinnig openbaren
als een reusachtig kruis keurig getimmerd
dat fier en overwinnend naar de hemel wijst
dringt in denkende oren en zenuwen
van schrijvers en scheppers der toonkunst
om in moedig woord en stemmingsvolle wijs
kracht en glans…
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.016 Ga nu kwiek naar binnen en verbaas je
over wat onze ogen verstouwen kunnen
en wat handen kunnen maken:
de glans van koper, druiven, satijn, een edensteen.
Let op de schaduw van de hand,
de handschoen en de kip van de marketenster.
Remco Ekkers 1941 - 2021…
Aurora Borealis Paranoia
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
512 Aurora Borealis aureool
Waar is die gouden zonnegloed gebleven
De heerlijkheid, de glans die haar omstraalt
Aurora Perestrojka parabool
Ze noemde hem haar kleine man, idool
Door supermaan bezeten, idolaat
En dwangneurosen, lichte paranoia
Geobsedeerd en manisch-depressief
Sprekend en publique in 't offensief
Gedreven, voortgejaagd door…
De reis van de slak
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
504 Ze zijn altijd gepoetst met een mooie glans, om zoveel
mogelijk afstand te willen afleggen en verwondering te baren bij de voorbijganger.
Doorzettingsvermogen en wilskracht
zijn onmiskenbare pluspunten, de belangrijkste troef
is echter mijn motivatie.…