Alle inzendingen over grauwe kiekendief vr

1276 resultaten.

Sorteren op:

Lente

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 827
Een grauwe hond en een seniele. Een hok hangt schots en scheef. Gratuit staan er wat wagens zonder wielen; roest is wat de bloedzuiger liet. Tot onder tegels strekken stralen noch dansers. In een biosfeer van zwart en zwam woont een fatale die straks de zon nog aspireert.…

De doden en de kinderen

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.053
Ook grauwe stenen in een dartle bron Zijn oude watermannen van heel vroeger; Zij moeten stilstaan en zij lachen goedig Als je, schoenen en kousen in de hand, Over hun hoofden springt naar de overkant Om tovenaars te zoeken in het woud. Je gaat stil zitten op een dode boom, Wilt blijven kijken, maar slaap maakt je loom.…

Reïncarnatie 2500

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 839
wolkendek loert roerloos op een prooi kraaien en mussen gaan van schrik achteruitvliegen soms gonst een zwerm gedachteloze kevers de namiddagdruk voorbij 'k lik dorstig aan een boom, geen mens verlaat zijn blok het asfalt is een taaie brij lantarens rimpelen en struiken worden grijs ik loop door het stoffige gras en zie in de huisjes de grauwe…

TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Regen slaat het raam, valt al sneller en luider in angstwekkend grauw; verspreid zilver in de lucht haalt me even naar buiten. In de duisternis waaien de dichte takken van een tuinkerstboom: zijn elektrische lampen verdwijnen steeds _ twinkelend.…

Poepekak

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Ik weet nog dat ik naar het poepekak schooltje ging wat was ik nog maar twee of drie jaar bij nonnen in zwarte jurken in een akelig grauw gebouw zaten we angstig bijeen gepropt in mijn blauwe korte broekje waar ik in piste op dat stoeltje waar het vanaf liep op de splinterige waaiboomhouten vieze vloer het licht kwam…

Augustus oogst.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Tussen grauw stof lichten stukjes halm op in de zon, achter de combine vormen de uitgebraakte resten rijen. De wind waait warme zoete geur. Wat verder ligt het land al loom te wachten op de binder die rechthoekige pakketen drapeert in abstract patroon. De wind waait warme zoete geur.…
M.S. Luteijn23 augustus 2010Lees meer >

Franciscus

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.619
En moet ik langs de grauwe wegen, In grove pij en ongeschoeid Het geeslen voelen van de regen, En hoe het eenzaam-zijn vermoeit, Eer ik mij bij U neer mag leggen, Gelijk een zwerver bij een bron, En aan uw borst mijn zang mag zeggen Voor broeder wind en zuster zon?…

Romeo in de war

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 471
Expres, om de pijn van jouw wegzijn te verzachten, de stilte die ik moest opvullen sinds jij er Niet meer bent, mijn alfa en omega, mijn bekoorlijke gesluierde droomvrouw die uit mijn verbeelding is verdwenen, en De zin die ik erbij ervaarde voorbij en alles is nu grauw en as en donker en blauw en ik baal en lijd zonder het te bagatelliseren…

VERRASSINGEN VAN DE HERFST

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Uit grauwe wolken daalt zon op geel herfstloof, dat ijl kleurt. De nacht is heel doods; om een eenzame lantaarn klinkt steeds muggenlied. Vol elfenbanken is de stronk. 't Kind gaat zitten. Welke paddenstoel? Een natuurvorser stapt genietend door het woud. Dicht de wetenschap?…

Amsterdamse grachten ( over de onvrije wil )

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 778
In de Amsterdamse grachten ligt ook wel eens een lijk verborgen in een koffer als de karikatuur van Mozes in het biezenmandje zij vrezen het nat meer dan de dood een ander lotsbestel langs grauwe hemel ergens in een sloot bij de Haven – het regende lijk de zondvloed – duisterlijk anonymus driepoot ligt op het kerkhof kofferlijk…

PIJNBOOM

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.007
geen fan onder de den schreide zij haar smart Kilte heerste rond de kring om haar koude voelde ze en de eenzaamheid Op haar ziel bloedde een open blaar van het meisje wat zich vaker snijdt Somber woonde in haar moede ziel verslagenheid beheerste ’t innerlijk Het meisje dat op zichzelf terugviel achtte aan zichzelf niets vrouwelijk Grauwe…
Ton Rijkers22 augustus 2011Lees meer >

Blijf bij me...

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 927
Ben ik gehuld in eenzaam zwijgen wachtend op de grauwe maan weg zijn mijn kansen, mijn leven weg mijn doel van bestaan. Ik heb je nodig, kan niet zonder jouw liefde om me te steunen ik wil niet verder gaan zonder jou. De mensen zie ik lopen ik hoor een dof geluid maar niets dringt echt door want het maakt niet uit.…
Anne21 december 2011Lees meer >

Heilloze wandeling

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.393
Grauw zijn de huizen-blokken - kooien van steen en cement - waar de sterflijken samenhokken, bederf de adem doet stokken en elk geheim wordt gekend. De loden hemel daarboven, boven misère en sleur, die ons de dromen ontroven, geen hart om aan te geloven, geen zon, geen warmte, geen kleur.…
Jan Campert8 februari 2012Lees meer >

Onder het zonnezeil

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 31
Een muis glijdt over stof naar de open deur, de landstreek des doods middag grauw als nacht. Onder het zonnezeil word ik elke dag geboren en sterf elke dag, maar het pad verdwijnt in stof. De tuin opent zichzelf naar de wind die niets bindt. Verder dan de deur droomt een tuin zonder huis waar stilte loopt en blijft.…
Piewan3 november 2026Lees meer >

Dolly zegt Goedemorgen!

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
Grauwe lucht Winderige wolken Drijven vermoeid voorbij De lariks buigt Alleen zijdelings Geboeid zijn kruin Naar het oosten Op naar weer Een grijze dag Dan onverwacht Zo maar een zuinig Zonne straaltje Doorklieft dapper De grijze donkerte En dan, als uit Het niets landt daar Met een vrolijk Roekoe...Roekoe...…

Verborgen geluk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Buiten is het grijs en grauw, de huizen staan er verlaten bij. Dof is het groen van bladeren aan de bomen en al kijkend door het raam zit ik wat te dagdromen. Gevoelens van weemoed en melancholie. Het is alsof ik het vandaag anders zie. Geen vaste grond onder mijn voeten en mijn zintuigen op slot.…

De regenboog

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 850
de zon breekt door de wolken, nog niet zichtbaar voor het oog grijs en grauw nog overheersend, staat daar plots een regenboog langzaam wordt een glimlach zichtbaar om de mond van een kind en de regenboog strekt zich verder als een oneindig kleurend lint zo kwam jij in mijn grijze leven, onaangekondigd net als het lint ik was er totaal niet op…
Ron Blok14 januari 2014Lees meer >

28 januari 2014

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Sindsdien is in een grauw gebouw in ’t plaatsje Zoetermeer een uitgedroogde ambtenaar gezapig in de weer met puzzelen en zoeken en wellicht gedecodeer van ’t mailtje aan Janet wat jij verstuurde toen die keer. Edoch vandaag ontwikkelt hij niet één activiteit: Het is ~The Day of Privacy~ en nog wel wereldwijd.…

letsel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
als de verdoving wegebt komt de kamer in beweging en luwt de storm tot weeë misselijkheid en flarden berusting ik luister met gesloten ogen naar de gestolde stilte in mijn hoofd later tracht ik aarzelend in faalangst met stramme lettertekens een brief voor je te krassen op grauw papier maar verder dan luttele woorden kom ik niet…

De Schepping 1

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
Van alles was er niets Er was toen zelfs nog geen heelal Laat staan een boot of fiets Het was een bende her en der Maar God zweefde reeds rond Hij zag het zooitje aan van ver En dacht: ~Aan ’t werk, terstond De armen uit de mouwen dus De handen aan de ploeg Hier ligt een hele zware klus In zweterig gezwoeg~ Hij schiep een grote grauwe…

Het einde nadert.

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.071
grijs uitgeslagen rotsen markeren het ruige veld waarop blonde schapen vredig lopen te grazen zijn twee honden die tegen weglopers grauwen en razen de bejaarde herder werkt hard voor zo weinig geld terwijl hijzelf na zoveel lichamelijk zware jaren vele honderden hectaren met zijn beesten heeft belopen is opeens de onrust en angst in zijn lijf…
Leonardo9 januari 2015Lees meer >

Dropsteen

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 951
Bij 't rossig, zwaaiend schijnsel der flambouw, Welks walmen tranen teelt bij 't krinklend stijgen, Zie 'k spichtig kegels stijgen, pegels nijgen, Wier blijde blankheid werd tot wenend grauw.…
Jacques Perk19 november 2015Lees meer >

Tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Het kader van mijn raam weerkaatst nog licht, vreemd hoe helder grauw kan zijn. Nog net uit bed, bezie ik onbedekt, hoe mensen zich in nevels hullen. Haastig kaatst het voetgeluid, dof en onbedwongen. Het is alsof de regen in hun verder huilt. Er is geen tijd. Of alles, om het hier en nu weer te verliezen.…
John Kroos3 januari 2016Lees meer >

Winterliedjes

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.055
De mensen komen gebukt en grauw Langs donkeren horizon. Nu dringt ze in de hutten de najaarskou, En hun handen zijn stil en hun ogen zijn flauw Om de doden tijd die begon. En ze hokken bijeen om een huivrend vuur, En ze warmen hun handen er aan.…

EEN BLOEMPJE KLEIN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.584
leefde onder ‘t dauw Het huilde want daar staan, gaf pijn en ja, haar blaadjes kleurden blauw Ik treurde om dit bloempje schoon ze was heel stil en eiste een gebaar; Ik dacht, ik steel haar toch gewoon en jawel in die nacht plukte ik haar Ik genoot van haar schone pracht vele ranken groeiden uit haar steel Zo eindigt haar zwart grauwe…
Ton Rijkers24 oktober 2021Lees meer >

IK KEN DE OORLOG NIET

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
oorlog niet gekend kan ze alleen nog lezen in gebroken oude ogen en van jong getekende verweerde gezichten en slechts raden wie je was en nu bent op die manier kom ik het te weten ik las hun in muren gekerfde berichten wat oorlog nu werkelijk is uit verslagen en nagelaten gedichten al hun vragen waarom ging het mis uit foto’s van een grauw…
catrinus6 oktober 2019Lees meer >

Mijn vergeten land?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een andere tijd, achteloos gaat de wind er aan voorbij, de lucht welft zich over vaal en levenloos terrein, verlaten spiegeling van het blauw, nu somber eentonig grauw…
Pama9 november 2019Lees meer >

Een nieuwe Mei

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
Ons kale pleintje, triest en grauw... Is nu een mooie tuin, met groen en prachtig blauw. De mezen zijn er ook, en ik verwonder mij, de drift in zo’n klein beestje, zij vliegen af en aan, zo vrolijk en zo blij. De jongen zijn al uit, ze kunnen heel wat aan. Veel wormpjes en veel vliegjes, hun ouders dragen ze steeds aan.…
Antje15 mei 2021Lees meer >

Uit: Gelezen en Gedicht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
Scherven gericht op een te grauwe minnaar Fantoompijn blauwe maandag tonio Het brilletje van krielaars' dubbelspel Frank arion cliënt jeroen e. busken Hella s. aast op heren van de thee Op java met a. birney als de tolk Daar zijn indische duinen, a. van dis De nooteboom van cees z'n rituelen De vriendschap van I.M.…

dan doden ogen in een eerste blik

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 906
woorden schreeuwen stilte ogen die geen blikken geven echo's dwalen rond, kaatsen tot herhaling gaat vervagen glimmend spoken schaduwen langs licht, raken aan het ronde zicht onder de lantaarnpalen dat regen vangt in striemend dalen muren kijken uit de hoogte neer met grauwe steen van lang geleden donkere ramen weten weer hun binnenkant…
wil melker14 januari 2004Lees meer >