1451 resultaten.
- Groen van vilten tapijt -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Onvergelijkelijk panorama
kust bij ochtenddauw
half doorzichtig door het ijs,
breekt zon als diamanten
nevelsluiers dringen door,
vroeg de morgen aanschouwd,
schel verlicht door de opgaande zon
komt stil de winter op
als een waakzaam schildwacht.…
Vrieskou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Snot pegelde aan neuzen,
terwijl de dapperen het
eerste ijs, onheilspellend
hoorden kraken
en of 't zou begeven.…
Retour afzender
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Dat je mooi kon zijn als een zomermiddag
maar herfst komt met rijpende appelgeuren
regen trekt nat in onze droge kleren
verdrijft van het gezicht de bronzen kleuren
Het land verlangt naar zachte sneeuw en ijs
om de wortels van 't leven te beschermen
de wegen tegen schade te behoeden
kracht in trage sappen te laten schuilen
Maar jij bent…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
787 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
naast zwartbasalten dromen
lava zal tot stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
Sneeuwklokjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
694 Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze ‘n tintje aan ’t wintergrauw.…
Keien
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 duizendtal
keien
die steeds uitdijen
op landerijen
ontelbaar in tal
Keien
waar komen ze vandaan
keien
ze liggen zelfvoldaan
keien
in lange rijen
allemaal keihard
niet kapot te slaan
Gletsjers kwamen vanuit het noorden hier
en ze wreven als schuurpapier
de rotsblokken glanzend rond en glad
en namen ze daarna mee op hun pad
Het ijs…
handjes van hout
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
651 scheef weggezakt
voor de pc verdwijnt
de echte wereld
neemt me mee
we gaan weer koppie
onder in de virtuele zee
zien maskers
die gezichten zijn
touwtjes die ze trekken
handjes van hout
een enkeling van porselein
het lichaam kan verrekken
ze spelen het spel
van doden en vermisten
mensen koud als ijs die
liefde en de goot verwensen…
Waaiers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
543 De vier seizoenen
Vloeien
Elk jaar
Als grote waaiers
In elkaar over
ik tover
er zijn bloemen die bloeien
een zon die schijnt
De wind die huilt
In de storm
de bladeren
Die ongezien
Vallen
Op de aarde
De dieren
Die blijven op de weide
op het ijs
De verstilling
De dagen grijs
lang of kort
De mist
De regen
Het doet ons
Snel
Of…
mijn schepping van het Wad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 hoe groot de zee ook moge zijn
in mijn schepping is ze toch de kleine
trog in mijn waterige hand, ze herbeleeft
het kruien van ijs en het schreien van de regen
ik leerde haar kennen met kleine stapjes
in de bruid van het zand - de bruidegom
van mijn Wad - het feest der occulte bewegingen
lifte mee op het deinen van haar wang
eens zag ik…
Het heroïsche karakter belibbe
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 Elke polsslag snakt
naar ogenblikkelijk zon en ja
hopen dat de wereld
kan horen dat het ijs kraakt
foto's ziet van Sleat
een mahoniehouten staartklok
Snits 't scoreblok en oranjekoek
dromen waarmaakt.
Als dan het moment daar is
weet je dat de harten
trots al sprinten
leven stil is en ogen vochtig worden.…
ijzers krassen vederlicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.696 het ijs zingt weer
zijn koude lied en
kraakt tegen de kanten
doorzichtig zwart
kruist strakkend blauw
uithalend zijn de klanken
wind bijt vorst
in het gezicht
ruggen zijn gebogen
mutsen licht berijpt
ijzers krassen verderlicht
plezier glimt in de ogen
bewegen wolkt
zijn adem uit
in het ritme van
bedachtzaam glijden
ze zien…
mijn onrust fietste ongestraat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
805 die ik vanmorgen vond
mijn onrust fietste ongestraat
reed mijn gedachten rond in
zwart met lange mouwenmaat
ik voelde hoe de wond
ging trekken tot ik jou
als mijn bestemming vond
de hemel brak toen ik je sprak
je las in letters op de grond
de zon scheen op mijn rug
mijn woorden waren stug
haperden in nieuw gesproken
lente heeft het ijs…
Laten we...
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
997 woorden uit stilte halen
en blauwe noten kraken
tot een hemelse melodie
Laten we dansen op
het geluid van de branding
en vuur met ijs blussen
en luisteren naar het sissen
Laten we dwalen
en nergens heengaan
maar op tijd aankomen
om nieuwe dromen op te halen.…
SNEEUWKLOKJES
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze ‘n tintje aan ’t wintergrauw.…
Schaatspraat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 Een oproerkraaier, zegt waar
het op staat
In Fries doordrenkte, stekelige zinnen
Strak afgemeten, houdt geen woorden binnen
Maar flapt ze er heel onwelluidend uit
Was het Henk Gemser niet
die zei - heel wijs -
Je schaatst pas door te praten
met het ijs?…
Odebode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
406 Wie is van hout, zingt flierefluit tapuit
IJs op de ramen, komt allen tezamen
't Is weer advent, ja nu sijt wellecome
Tiereliert een merel als
flapuit
Chromatisch fladderende laddertonen
Niets verbloemend der nature bloeme
Zingen atonale lijsterbessen
Verstilde polyritmische
patronen
Een krolse kat die rijmt
in hoge bomen
En struikelt…
Thuis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
431 Ook werelden die we niet hebben
en niet eens hebben meegemaakt
kunnen we koesteren, schaatsers
op de sloten van de elf steden en
op de grachten van Amsterdam
We kennen het van foto's en
schilderijen, mode uit oma's tijd
farao's, indianen en dinosaurussen
de pracht van micro-organismen
en het blauwe ijs van gletsjers
waar nu koeien grazen…
Januari
netgedicht
4.9 met 96 stemmen
628 De maand begint met natte kou
Het oude jaar maakt baan
Al wat we wilden en wat zou
Het is voorbij gegaan
Een nieuw jaar en een nieuwe kans
Om dromen waar te maken
De wintermaand verbergt, verstilt
De sneeuwkristallen kraken
Moeder Natuur verandert zacht
De wensen en de dromen
Onder een toverlaagje ijs
Gaat transformatie komen…
Kort bezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Iets roepends kom je achterom,
ik binnen op de bank,
ploft naast me
gooit benen over mijn knieën
Je lijf dat stevig
praten we bij
en over bultjes
Geen wonder,
zo lang vaak zitten
tegen autostoel
in de hitte
We eten ijs en drinken thee
Bij de deur een dikke zoen
dan voel ik hoe vol
zo'n kort bezoek
jij met je mee
en puzzel…
MOONIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 Een zee krabbelt even terug;
vulkanen rochelen –
vurig ijs in een kelk die kolkt.
Geruchten over een vervaldatum
doen de ronde
onder aardgenoten –
gefladder van opgespelde vlinders.
De maan neemt van de maan
in het rimpelende water een foto
als herinnering voor later –
vergeelde ex voto.
Het gestolde nu.…
In Sluimerende Dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
344 Drijvend,
in vierdimensionale dromen
dansend op het getij
breek ik door de illusie
voor even ben ik vrij
Ontketend,
een sluimerend geweten
knagend aan mijn essentie
mijn geest geschonden,
geketend aan existentie
Meegesleurd,
naar diepe duisternis
verlangend naar het lumineuze licht
het koude ijs dat langzaam scheurt
woede getemd door…
OPEN ZUYLEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
120 Mensen mogen kiezen naar eigen aard:
als zonnestralen door geribbeld ijs
weerkaatsen wensen voor zijn of haar uitvaart.
Op schone, nimmer te betwisten wijs,
zeilt het denken naar het verlaten van d' Aard':
hier begint ieders laatste, grootste reis.…
Pluto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.244 Rond een kern van rots
ligt een mantel van ijs
Zij tolt in een ijl gas
De blauwe maan die om haar wentelt
keert altijd dezelfde wang toe
in een gelijk tempo tollend om de as
Zij reist meer dan twee eeuwen
in een wijde, ovalen baan om de zon
te ver voor die lens die bol staat
te tasten naar die schaduwvlek
rond haar onzichtbare evenaar…
waar wij ons kunnen warmen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.013 de grond is wit de lucht is nevelgrijs
maar wij zijn mensen die ons buiten wagen
in donzen mantels die ons lijf behagen
vertrekken wij dik ingepakt op reis
geen angst of twijfel brengt ons van de wijs
wij stellen aan het gaande pad geen vragen
hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen
en denken niet aan onbetrouwbaar ijs
de bloedstroom…
ZOUT HOUDT
poëzie
3.6 met 19 stemmen
6.150 slakke komt gekropen,
Hier en ginder, door het huis,
’t Is al met haar slijm bedropen,
Niet een kamer blijft er kuis;
Maar de middel is te vinden
Om het vuil, het lelijk ding,
Op te schorsen, in te binden,
Dat het niet te ver en ging:
Men behoeft maar zout te krijgen
Dat men op zijn leden strooit,
Straks zo zal het neder zijgen,
Als het ijs…
Zo'n dag als vandaag...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.233 zing mee
als een vrolijk klein kind
Ik vergeet, dat ik weet
dat het weer regenen gaat
de boeren hebben weer de kolder
mest ruik je door heel de polder
Maar ik ben gelukkig
de zon, briesje wind
vogels zingen, ik zing mee
als een vrolijk klein kind
Door het raam schijnt het geluk
de vogels zingen over de liefde
het bijna ontdooide ijs…
Kristallen tranen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.204 zwijgzaam buigen voor de last
die amper op de frêle schouders past
en haar doet knielen op de drempel
Zij heft zijn beelt’nis naar de goden
bidt om hun koestering voor de ziel
van haar geliefde die plots ontviel
en zich schaarde onder vele doden
Zij heeft geen afscheid kunnen nemen
zijn droef vaarwel niet mogen horen
haar hart kilt zich tot ijs…
Oudejaarsavond
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.244 Alsof De Maan een kristallen bloem blijkt,
En de sneeuwstorm fluistert: «Het is verricht…”
De middernacht, glimlachen, kaarsen en ijs,
En in een vurige dans draaien zich de bladen der gebeurtenis.…
Shocktherapie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.879 Al spoedig bleek het ijs te zijn gebroken.
Verheugd verscheen-ie weder op consult.
Gedreven heeft de man het uitgebruld.
'Ik ben meteen bij haar in bed gedoken!
Ik voel me bij gemeenschap', riep-ie blij
'nu taam'lijk ongeremd: ik vrij vrij vrij.'…
Bella donna
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.403 Als na een dagenlange reis
de geur van oleander
mijn hoofd omringt
het azuurblauw
mijn ogen binnendringt
mijn smaakt ontwaakt
door stracciatella-ijs
dan klopt mijn hart
een warmer ritme
het landschap danst
dan dankt en bidt ze
Als door de vroege geur
van cappuccino
de ranke zeilen
langs de kim flaneren
de cipressen hun schaduw…