1518 resultaten.
ZEFIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 De zoele verstrooide zucht
strijkt 's ochtends over de wei
doet
grashalmen zijn adem zuigen
broederlijk naar elkaar knikken
tussen hen verborgen wezens
ontwaken
blaast bestendige dwaallust
door schemerig maar bewust riet
brengt op het glanzende meer
dunne schaduwen
van huiverende twijfel
verzinkt boven de rivier
onder…
Jouw vernietigende kracht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
545 Wanneer alles gezegd is
steeds opnieuw die opmerking
die een verleden onderuit haalt
een hiaat misschien in jouw denken
of een vernietigende kracht
die uit jouw onderbewustzijn komt
probeer er geen aandacht aan te schenken
want in schemer lacht het denken zacht
streelt herkenning gevoelig drijfzand
in omgeving van de heimweehut
wandelt…
MEDEDOGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.017 Het allerlaatste zonlicht van die dag
scheen op het eenvoudig stenen kruis
Wellicht dat God haar smart voorzag
zich over haar ontfermde in zijn huis
Regenwolken boven de schemering
naderden dreigend haar steen gebied
De laatste periode bleek één foltering
en dus een concentratie van verdriet
Grauwe lucht dreigend als die ziekte
die haar…
de Ontmoeting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 leert ons het verschil
tussen nu en later
Over wat te laten
juist te doen
(L)even terug is geen optie
Vooruit daarentegen
soms zwaar, daar toekomst
biedt wat wij nog niet weten
>>>
Neerslag van verleden
tussen toen en heden
geschiedenis herhaalt
zich nog eens
Gelijk route van de trolley
Keren beelden verknipt
in waas en schemer…
HARTSTOCHTELIJK
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
678 Neem maar het sprei voor twee
ik slaap vannacht alweer bij jou
Heerlijk zo samen in de bedstee
bij het meisje van wie ik zo hou
Kies toch je mooiste pyjama uit
ik wil jou het verleidelijkst zien
Je liefkozen over je zachte huid
jou nemen, wel een keer of tien
Draai maar onze lamp tot zacht
zodat ik je in de schemering zie
In ’t maanlicht…
Tuinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.597 Tuinen, schemering van weelde,
duister weg, mijn koninkrijk.
Uw gestalten, marmerbeelden,
nemen nachtelijk de wijk.
Heug'nis die op 't verst bedacht zijt,
weet gij nog van 't ijl foreest,
van der voog'len schrille zachtheid -
lente-uchtends teder feest?…
Foto bij de Rijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 Vroeg valt de schemering
in de haven van de herinnering.…
Levensmist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Loop door paden tussen schimmig nevelspel
Benieuwd wat ik zal zien aan het eind
Terwijl wind in dorre hout klinkt als harpspel
En achter mij bij iedere pas de tijd verdwijnt
Vol jeugd, voorjaar en zomerzon
Maar in elke boom groeit nu herinnering
En alles herleeft als toen ’t jaar begon
Kleurt duizendvoudig deze schemering
Doch voor en achter…
3 november
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 In de eethoek
staan voor het raam
op het zuidwesten,
zien hoe de schemering valt,
hoe een flauwe zonnestraal
een glinstering legt
op de kleurrijke blaren
-hoe hou ik van herfstblaren
her en der op het gras-.
De sleutel in het slot.
De jas aan de kapstok.
De vrouw loopt nu
exact dezelfde weg
in mijn richting.…
Open weide
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
387 Samen nemen zij de vaart
In de open weide en voorbij 't voetbalveld
Waar de jongen juichend werd geprezen
Door zijn kornuiten; een doelpunt een held
Waarvoor bij 't oranje de vlag wordt gehesen
Verderop loopt in 't licht der hemelbogen
Een man met twee baby's op zijn rug met
Denkrimpels in zijn hoofd voorover gebogen
In 't schemerig…
GAAN EN ZIJN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 aan tot zwerven
zoeken tussen wilde bergen
zich afvragen wat zich bevindt
achter de einders
van zee of wijde vlakte
de bezadigde leeftijd
is tevreden met de plaats
van wonen en werken
maakt eigen huis en tuin
tot een geliefd sieraad
dat kundig wordt bewerkt
steeds meer glans zal geven
tussen vier slaapkamerwanden
gaat aangename schemer…
SCHOON BEHOUD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Toverschijnsel, lichte schemer behalen
samen eer, welke zich uit mag strekken
bewonderaars te helpen ontdekken
wat schilderij en beeld stil verhalen.…
T.E.G.E.N.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
205 rechtse armen zwaaien
onheilspellende zinnen
uit gemaskerde strotten
en schaamteloze tronies
in oranje rookgordijnen
met vlagvertoon van haat
vóór normen en waarden
die van ‘ons’ zouden zijn
in vrijheid
de flinke linkse hoeken
een ram uit het midden
de radicale redelijkheid
als monddode muppets
klimmen uit de touwen
in opkomende schemer…
Alleen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
388 De witte vredesduiven
hebben de hoop nog niet opgegeven
ze vliegen gezamenlijk naar de zilveren hemelen
het gebeurt nu in de late schemering
intieme verhalen tijdens een zomeravond
dat vliegen boven het zuchtend landschap
het hopen op een andere, gezondere wereld.…
Schermtijd van een schaduw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
213 In de plooi van het kussen wist
een algoritme traag mijn schemering,
ik slaap in ritselende code.
Mijn hand tast naar de koude rand,
mijn kamer ademt als een server,
elke droom telt zachtjes af.
Onder mijn oogleden gonst de upload,
woorden breken door het glasvocht:
geen inkt, maar zingend fosfor.…
Yorkshire
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
159 toe
het blaten van een schaap
voorbij een drassig veld
met plonsfonteintjes
van rondspringende kikkers
en onder de waterval door
die opspat in een donker
wervelende poel
een grot bereiken
waar de bodem bemost
en de lucht kil is
en de wanden oplichten
in een patroon van wit
opvlammende flitsen
Daar verdiept raken
in de schemerige…
Lyme Regis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Lyme Regis, onder aan de heuvel geplakt aan zee,
ik wil bij je zijn in het schemerlicht.
Laat de zon met okergele strepen nog getuigen
van aanwezigheid, ver weg achter de horizon.
Je warme kleuren van overdag, geschilderd in pastellen,
verbleken met de tijd, als het eeuwig tij dat gaat,
bij het vallen van de kille avond,
als de eerste lichtjes…
Tegen de weemoed
gedicht
3.4 met 30 stemmen
17.804 De krant
die uit de schemering
de gang inglijdt is klam.
Commentaren vragen aandacht
voor de dodo, en je weet:
het is oktober. Valt een spin
het afwaswater in.…
Verzegeld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
733 Schichten naderen en wij vouwen dicht
als bloemkelken in de schemer.
Later nog minder, de vederlichte last
van een handvol dagen, de kale gewaden
Van de rust in deze statige nacht.
Vrienden geven zich nooit over.
Wij vouwen de handen over onze bange buik,
happen gretig naar het licht
grommen van honger terwijl we praten.…
Aan de rand van het bestaan (over dementie)
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.357 Leven in de schaduw
van het verleden
Deel van het schimmenrijk
van geblokkeerde gedachten
Op de tast door
de brokstukken van de geest
Gevangen in de schemering
van een betekenisloos bestaan
Prooi van rafelige herinneringen
Het verleden als
uitzichtloos perspectief
Het leven gedoofd opgebrand
een spook in de nacht
Een misschien nog levendige…
Kriebel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
4.076 Ik hunker naar een glimp van jouw dij
Jouw tepels – rozen op marmeren heuvels
Smalen teder in de schemer
‘Meer en nog’ bedel ik en buig voor de oprisping van hitsig kwijl
De ogen gesloten
Verwaait jouw mond in een maanglans.…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 licht
aan het strand speelde de wind met het zeegezicht
dat als een diamant fel schitterde hier
waar meeuwen vlogen over de eenzame pier
die standvastig uitkeek over de rimpeling
van het water, kleine golfjes ving
op dit mooie uur, het gouden zand
trok zich langzaam terug van de kant
die duinen hoog verwaaide in de lucht
kwam de schemering…
Eindeloze passie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
414 het was
jouw macht
de donkere
schemering
van de nacht
waarin raken
gevoelige openingen
bleken te maken
waar privé
nog heilig
lijkt en
onschendbaarheid
het privilege
van ongenaakbaar
aan het verliezen
is van genieten
waar donker
nog een oogje
dicht knijpt om
het laatste licht
in sterren te zien
brengt spanning
vertes van…
Zicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.167 Vlagen van wind zag ik door flarden van mist
als een raaf die door blauwe hemel snijdt
in jouw ogen, twee ogen, gemaakt van tijd
en geduld en een zucht en een snode list
van bedoeling, van duiding en steeds bereid
te broeien, te branden, en dan weer sist
door tranen, te stomen, tot onbetwist
gefladder steeds helderder schemer verspreidt…
verlangen
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.221 in het immense bed
blijf ik onrustig draaien
in het duister schemer jij
steeds door mijn gedachten
vol van verlangen steek ik
schuin twee armen in de lucht
naar de windstreek waar ik jouw
verre aanwezigheid vermoed
mijn ogen onbedwingbaar
scandeer ik langdurig jouw
naam, onhoorbaar, en maak me
wijs dat jij dat kunt verstaan
en gespannen…
Nauw zichtbaar wiegen...
poëzie
4.3 met 31 stemmen
4.576 Nauw zichtbaar wiegen, op een lichte zucht,
De witte bloesems in de schemering - ziet,
Hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
Een enkele, al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zacht-gekleurde lucht
Als parelmoer, waar iedere tint vervliet
In teerheid... Rust - o, wonder - vreemd genucht!…
Vlinders lamgeslagen
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.826 Bevangen van zoete pijn
Ik hield zoveel van jou
Dwaal door mijn gedachten
Probeer de mist te verdrijven
Gevangen in mijn eigen web
En herinneringen die blijven
Kleuren zonder geuren
Warme glimlach verdwenen
IJspegels op mijn wangen
Smelten door het wenen
Jij liet mijn leven stralen
Je was mijn zon en maan
Maar met jouw vertrek
Is de schemer…
Vaes
gedicht
2.9 met 16 stemmen
8.697 Vaes duwde elke schemering zijn winkel-
wagen door het vuil de berg op
en zocht tussen de rokende
rommel naar nog niet bedorven resten
van huiselijk attest...Gehavende
kabels, skeletten van
een fiets, verroeste teugels
en laatst het beeld van een engelen-
vrouw zonder vleugels
Vaes wist, als hij haar harde boezem voelde
wat hij met die vrouw…
Avondklokken
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.780 Ik blader door de dagen zonder zon
door sikkelloze nachten, door morgens
zonder rood, langs dagen vol schemering
Dan stuiven ze weg, vermomd als
tegelwitte gezichten waarlangs
de morgendauw een uitweg zoekt
Verdwijnend in het vlechtwerk van
weggehakte stemmen, in een spiegel
waarop alles dof en pijnlijk opdoemt
Met een veeg verdwijnen…
Dageraad
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.148 Zo voorzichtig, zo schuchter
is het nog nooit dag geworden
alsof op duizend schaakborden
een volgende zet, nuchter
en toch vol passie
gedaan moet worden
een nieuw spel
met onzichtbare horden
Aarzelend tikt de schemer op de velden
vanuit het woud dampt het eerste gekrakeel
en onder de wieken stuift het jongste meel
een vredig krieken…