3148 resultaten.
als jouw tijd is gekomen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.884 als jouw tijd is gekomen
zal ik samen met de zon wenen
mijn tranen van koud
vermengd met de hare van warm
in beelden van zwart op wit
weerkaatsend in schaduw
van het boek des levens
gewikkeld in silhouet van toekomst
ik zal je as verstrooien
op geurige velden
van korenblauwe violen
waar nieuwe stromen…
ik heb je gezocht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.653 in deze stenen stad
die zich zonder oponthoud vult
met gestage stromen
van anonieme gezichten
heb ik je gezocht
in deze lege stad
met het open hart
waarin de striemende wind
een bres sloeg
heb ik je gezocht
langs de rivier van deze stad
waar meeuwen krijsen over het water
in deze onbereikbare verten
gebouwen waar misschien mensen wonen…
Vertrouwen gekoesterd
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
879 een concreet beeld
heeft mij aan het wankelen gebracht
tegen de stroom in naar boven
als mijlpaaltjes in de tijd
in een reliëf
van grote hoogteverschillen
blijft het een eye-opener
die indruk heeft gemaakt met een tijd
wat af en toe ondersneeuwt
hoe langer de tijd duurt
biedt het voldoende houvast
aan mijn geheugen
waarin ik mij…
Bovenwinds verdriet
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
949 Een spel van licht en schaduw
Waar duizenden, miljoenen lichtjes
De avond troostend bewenen
Ik spreek noch hoor de dromen
In vermeden nachten
Waar tranen worden opgeheven
Ik kan mijn eenzaamheid verbergen
In bovenwindse stromen
Waar ik bewust de sterren heb opgesloten
Een spel van stervend licht
In een doodgezwegen schaduw …
Daar ben…
Ik verdrink in jouw ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.144 Ik zwem in gedachte naar je toe
met alle kracht die ik in me heb
maar ik ben zo ontzettend moe
en ik raak verstrikt in jouw web
De stroom is ineens veel te krachtig
ik probeer me vast te klampen aan jou
maar het wordt me allemaal te machtig
het maakt niet uit waar ik me aan vast hou
Ik voel dat ik lichamelijk vertrek
dat ik geestelijk…
De wolken van vandaag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
772 Regen vult de boezem van de straat
Ik loop lichtelijk tevreden
Over een nat tapijt van stenen
Ik hoor waar water zich stromen laat
Bloed voelt de kou in mijn tenen
Zegen voor de wolken van vandaag
Een last lazert de diepte in
Verdwijnt in de kieren van morgen
Onder het oppervlak zit een laag
Ieder heeft een laag met zorgen…
Fanclub
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.394 Vanavond stromen zoete gedachten
langs mijn oren door mijn hoofd
woorden die ik nooit meer zal vergeten
worden door geen mens geloofd.
Vanavond krijg ik alle signalen
waar ik lang op heb gewacht
en ik had de hoop al opgegeven
zo vaak tevergeefs getracht.…
Kringen in het water
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.106 ik voel vertrouwen
in je armen
in het bewegen van je vingers
sierlijk laat je
schoonheid vloeien
in de zomer,
nu voorbij
het kringt in hoge twijgen
en het diep gegroefde schors
ontvangen over het water
wacht het stromen,
los in mij
langs oevers
en langs bomen,
de brug van…
leven
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.224 somber huis
ik hang er
rond en kom
tot niets
achter het sombere huis
ligt een lommertuin
ik dood er
rondjes
van verdriet
in de lommertuin
staat een hoge boom
een pijnboom
daar huil ik
uit
klaag ik aan
aan de pijnboom
zit een tak
daaraan hang ik
zeer
en terwijl ik
dat doe
voel ik voor het eerst
leven
uit me stromen…
Zo laag op de aarde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.335 rivieren die stromen en groeien
verdwijnen in het dorstig land
nooit de zee zullen bereiken
maar wellicht ondergronds
hun zoetwatermeren maken
wachtend op de wortels
van groene wijngaarden
samen met de trage aarde
tot paarse druiven en bloed
de lach van een gelukkige vrouw
van een man en een schreeuwend kind
haalt water van…
ALS NOVEMBER IS GEKOMEN
poëzie
3.8 met 24 stemmen
6.264 -
Om de glorie, hun ontnomen,
In de mist te schreien staan,
Als november is gekomen,
En de takken traan op traan
Op de vochte grond doen stromen,
Waar de bladerkens vergaan
Na hun goude' oktoberdromen
En hun korte vrijheidswaan -
Als november is gekomen ...
----------------------------------
uit: Laatste verzen (1923)…
de kudde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 de opkomende storm woelt
door de verkleurende bosrand
zachte witte en vredige schapen
bekleden de uitgebloeide heide
stromen gedwee naar de verre stal
een schuilplaats onder de dreiging
nog even wachten op de felle regen
en de volle hevigheid van de storm
knus en warm gezellig blatend bijeen
heideschapen hebben ‘t niet slecht…
troosteres
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.623 aanhoudende stroom langs
verweerde kusten
die ons bestaan overstijgt
in broosheid berusten leert
waar weemoed in het gaan
en keren schuilt bij een teer
gemis over weerzien droomt
onder weidse luchten lasten
minder drukken in wiegend
avondrood worden verlicht
waar een mensenkind zich
door de zee gedragen weet
hier aldoor…
Expressie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Je hoort zo vaak weifelend: “Ik weet niet…”
Een schreeuw om gevuld te worden
Met mijn mening, mijn gedachtengang,
Met mijn stroom van informatie
– Belezen, overwogen, geanalyseerd,
Geordend, bezonken, gekanaliseerd –
Ik ben boordevol, ken ook dát gebied.…
Ballerina
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.098 Uit lenig hout gesneden
In een zachtfluwelen doosje
Verborgen in mijn toren
Daar wacht ze al een poosje
Wanneer ze langzaam opstaat
Gratieus in elke geste
Dan druppelen er klanken
Uit haar ingelegde veste
Buiten wacht haar lot
achter bossen en rivieren
dat ze heimelijk moet vinden
bijna hoffelijk versieren
Dans, mijn lief
Stroom in…
Hoe schuimend spat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.009 Ons leven is
geheimenis
en ieder mens
draagt zijn mysterie;
is duizendmaal
een nieuw verhaal
van vreugd en van miserie,
en eenzaamheid,
gemeenzaamheid,
ze doen ons beide groeien
tot eens het water
van de stroom
in zee zal vloeien.…
Zielsbesef
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.193 Nu onze dagen zijn geteld
in het bittere vooruitzicht
blijft alles wat je hebt verteld
verstenen in het tijdsgewricht
zielsbesef in krijt gehouwen
uit steile wanden van de rots
teken van fossiel vertrouwen
gebeiteld met genade Gods
wat wij in het leven zochten
verglijdt van bergen in een stroom
eeuwig met elkaar vervlochten
in oude wortels…
levensader...
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Schepen bevaren me
varen de stroom
op en neer
beladen en onbeladen
Schepen bevaren me
kennen mijn nukken
onvoorspelbaar toch
mijn daden
Schepen bevaren me
wind en ontij
mijn handlangers
mijn trawanten
Schepen bevaren me
ik doe ze schutten
en sluizen van
ondiep naar dieper
en omgekeerd
kennen mijn ruwe oevers
botte kanten…
Luchtbrug
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.182 Watertrappen heeft geen zin meer
hier midden op de oceaan
in de stroom waar ik verkeer
wil zeemansgraf voor leven gaan
waarom steek ik mijn vingers op
tussen deze hoge golven
noodkreet in natte notendop
onder weer en wind bedolven
mijn leven draait als film terug
naar kusten met een veilig strand
via de ingang van een luchtbrug
vervlieg…
Het denkraam (naar: Marten Toonder)
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
774 Achter gesloten ogen
Ligt de nog ongedachte
Gedachte onbewogen
Te wachten
Op een grofstoffelijke trillingsvibratie
Ontvouwt zich een sidderende sensatie
Een kaleidoscopisch kleurenspectrum, een repeterende ringcollage
Niet te koop, onbetaalbaar
En geenszins geschikt als handelswaar
Stromen mijn gloednieuwe gedachten
Naar mijn gedachtenetalage…
van Kostroma naar Kirov
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 diep in het Oblast
nog honderd en twee werst
in de trojka
doorheen geschilferde berken
snerpende wind
zweept ons voort
door het kale bos
Chlynov nog ver
maar dat bestaat niet meer
ook de Vjatka
zal ophouden met stromen
alles verdwenen
zelfs vadertje vorst
weet dat de lente komt
en de berken weer
de Vorovskogo Ulitsa zullen…
Duizend doden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Zo
word ik wakker
op de kade van een diepe gracht
met daarin
in trage stroom
het bloed van duizend doden.…
De berg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 daar heb ik gehuild
ze stromen nu bergafwaarts
naar een mooi vallei
zie je die rots daar?
ik was hard voor mijn hart
liet niet toe wat eigenlijk voor mij was
de rots is weg en mij hart is mee gegaan
naar een plek van hoop,geloof en liefde
zie je die berg daar?
daar ben ik vanaf gegaan…
O koningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 O koningin, o koningin
de lust wordt mij ontnomen
u wilt niet langer als vorstin
ik heb het net vernomen
O koningin, o koningin
hoe is dat toch gekomen
weegt u nog eens de plus en min
mijn tranen blijven stromen
O God, o God, geen koningin
kon U dat niet voorkomen
zo heeft het leven weinig zin
laat Alexander komen…
Ararat-anomalie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 (Boektitelgedicht)
De rivieren Eufraat en Tigris
stromen echt al eeuwen
IN BABYLON, tegenwoordig Irak
SNEEUW dwarrelt en vaak stormt
in dikke vlokken of stuif
als de top van ARARAT
na vermoeiende
en zware dagen
op zoek naar de ark van Noach
eindelijk is bereikt
Zelfs DE sportieve CHINEES
heeft zeer scrupuleus
vlag geplaatst…
Innerlijk licht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
609 Er stromen rivieren rond jouw naïviteit
het is zomer, je roept een ober
je vraagt vriendelijk om innerlijk licht
alsof zwaartekracht niet meer bestaat
weemoedig meewaait met de wind
nu al mijn woorden zijn verdwenen
je glimlacht voortijdig naar een kind
rozen bloeien sober, je voelt je onbemind
over wat jij mij aan diepte bracht
de horizon…
Mijn wit spinseldier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 kom
mijn wit spinseldier
laat mij nu snel
je vleugels ontvouwen
heb maar
vertrouwen
in ons warm
vluchtig luchtplezier
hoppen
van kelk naar kom
drinken ons vol
met zomerse honing
rusten
in wiegen op
wind die ons draagt
vlaagt met licht van de zon
kom
mijn wit spinseldier
ontsnap uit mijn dromen
laat het bloed maar rood stromen…
Wij
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
675 Noodweer kan als een rivier van de berg stromen.
Maar het beekje in het dal evenaart onze krachten
Net zoals wij ons gevoel uitspreken van ideale dromen.
Waardoor opklaringen ons natuurlijke wij kan verzachten.…
Het stille geluid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
496 Niet voelen,
niet zien,
niet stromen,
niet bewegen,
niet beleven.
Zelfs duizend zuchten
gaan geen stem geven.
Machteloosheid slaat toe
niets houdt de fluistering nog tegen.
Ze hoort het geluid
in zichzelf breken !…
aardappelland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 Drenteland, ik kan je niet bezingen
niet in je klein
en ook niet in het groot
je bent niet mooier
groener, stiller
dan waar ik eerder heb gewoond
je mist veel van de stadse reuring
er is geen zee die trekt
geen strand, geen grote stroom
maar in de late middagzon
op weg naar huis
kan ik niet méér genieten
dan van 't bloeiend veld…