1212 resultaten.
Stokebrand
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
321 O Stokebrand, laat een ding
helder zijn
de varens rond de zilverreigervijvers
de poelen des verderfs
aan gene zijde
waar schraapzucht heerst in schorre herenkelen
rond tillen van de duiven bij kastelen
daar zullen cijfers, nimmer letters walmen
de mondiale vloek der mammon galmen
in naam der trust van magatrump
en musk
En zal het frans…
Natte verf
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
365 kanten bekeken
door de waan van de dag
helder in abstractie
stillevens verflauwen
een wereld zonder ratio
verleent zich gevoelens
rivieren fluisteren verhalen
over jouw naam, jouw hart
in empathische tederheid
onmacht versus kunde
in nieuwe natte lagen
zware contouren
boomranden verdrinken
in weids groen grasland
luchten vormen kastelen…
Vlinderdans
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.382 Al schreef ik een gedicht met gouden letters
Al bakte ik een taart van zonneschijn
Al weefde ik een tapijt van spinrag fijn
En schreef een symfonie van dauwdrupspetters
Al kneedde ik een levend beeld van honing
Al schilderde ik met het licht der Maan
Al sprak ik talen die ‘k niet kon verstaan
En bouwde luchtkastelen voor een woning
Al zweefde…
VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Nieuwe woningen,
bont geschilderd _ als plaatjes
uit een kinderboek.
Op regenkringen
-in eigen veren schuilend-
drijft de fuut traag voort.
Zuiver glanst de sneeuw
langs de sloot, waarin het ijs
grauw en week verzinkt.
In het avondgrauw
staan bomen zwart en puntig
als kruidnagelen.…
Nectar en ambrozijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.559 Geen schaamte ligt in eerbaarheid
als hij zichzelf tot koning kroont,
de (wan) hoop van een stijve, voor
de spiegel of voor een vrouw, bij
het verlaten van de intieme woning,
voor dag en dauw, een bekroning
van het pochen van een pauw in een
kleur die met veren wordt beloond de
verzadiging ondervindt hij aan den lijve.…
VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 Nieuwe woningen,
bont geschilderd _ als plaatjes
uit een kinderboek.
Op regenkringen
-in eigen veren schuilend-
drijft de fuut traag voort.
Zuiver glanst de sneeuw
langs de sloot, waarin het ijs
grauw en week verzinkt.
In het avondgrauw
staan bomen zwart en puntig
als kruidnagelen.…
ik moet je niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Een begraafplaats is je woning
waarin deuren eeuwig gesloten zijn
en dode ogen door een doolhof dwalen.
Verleider......luister!
In die woonplaats van spinnenwebben
dicteer je beslissingen van zout
om die in wonden te wrijven.…
ZOVEEL MENSEN MAMMA..
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
970 door jouw leven liepen
zij kenden de weg in je huis
beter dan ik
ze openden kasten en deuren
versteend sta ik daar in jouw keuken
een vreemde - in een vreemde wereld
mijn kind - waar is mijn kind
ik neem haar angstig in mijn armen
en ik wieg haar alsof ik mijzelf wieg
in deze wereld hoort niets meer bij mij
mamma waar ben je
je woning…
Een zware najaarsstorm.
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
890 Dat takken doet afrukken van de voor de woning
staande plataan en bladeren doet opstuiven door
de lucht waarna deze vervolgens neervallen in
mijn achtertuin.…
Herenstraat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
531 De goedkope woningen zorgen voor goedkope
bewoners, die in de portieken blowen en
op klapstoeltjes halve liters bier weten
weg te werken, zonder iets uit te voeren.
Er wonen allang geen heren meer in de
Herenstraat, maar absolute losers, die
de afbraak in stand houden.…
Ciara
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
521 Ze was best wel enorm
niet alleen qua formaat
ze stond ook paraat
met windsnelheden van boven de 100 km. per uur
dat maakte het voor sommigen extra zuur;
bomen vielen om, daken raakten los
enkele ondernemers, zelfs woningen waren de 'klos'
imiddels is storm Ciara zo goed als gevlogen
De wind is nog stevig, af en toe een bui met veel vermogen…
Bevrijdingslied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 De wolken drijven van donker naar donker
langs 't zonnelicht voorbij; 't witte licht spreidt breder baan
in 't aardse donker opgegaan in stergefonkel
't zoete licht waarvan haar ogen stralen; beminnen al tesaam
Och warm geluk dat straalt uit woningen der liefde
gesmaad door wereldse oppervlakkige onbestendigheid
dat als een donkere schaduw…
Vierluik
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.527 Ik zoek me zelf een laatste-reisgenoot:
nog jong, gespierd, behaard en cash betaald,
die om mijn landgoed, geld, kasteel niet maalt.
Toch erft die lieverd alles bij mijn dood:
van adel wordt mijn blauwe Duitse dog.
----------------------------------------------------
Daan de Ligt & Vera De Brauwer…
Winterlied van een landjongeling
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.074 En draait gij met vingren, zo zuiver als was,
U zijdenen draden van 't zilveren vlas,
Dan schud ik, al stoeiend, u 't kaf van uw schort;
Dan maak ik door sprookjes de nachten u kort.
't Is winter, mijn liefje! waart gij reeds mijn vrouw!
Of ik u ook kussen en troetelen zou!
'k Nam dan u, mijn tedergeliefde!…
Speelgoed van mijn kinderjaren
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.070 Ik weet zoeter, dwazer zangen,
Dan der sprookjes poëzij;
Vroeger kon ik mussen vangen,
En nu - duifjes, blank en blij;
'k Heb een handvol mirteblaêren,
Voor amandel en rozijn,
En op mijn vervlogen jaren
Drink ik met de ouden wijn!…
Wat was, wat is en wat wordt poëzie?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
886 Eens werd droom van vele mensen
sprookjes en rijmpjes genoemd
en dichters waren zweverige types
eeuwig tot zeuren gedoemd
dichten heeft nu nieuwe vormen
klinkt zwierig ook al is ’t niet op rijm
hoeft niet gebonden aan normen
kan ook gewoon een verhaaltje zijn
persoonlijk zie ik poëzie als mooie tuin
een vorm van eigen leven
meer een geordende…
Zolang jouw hart de hemel draagt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
748 gloeiende kolen
over een schuivende aardkorst
Jouw tere hand morst schaduw
in genadeloos zonlicht
te fel voor jouw geopende ogen
En droogte schuurt mijn mond
waarbij mijn gekloofde lippen
jouw overvloedige tranen drinken
II
Het gekir van jonge krekels
weerkaatst in het nachtelijk ruim
dat geen slaap kent
Je dekt mij toe
met sprookjes…
Morpheus' Dromen
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
2.334 dansen
Met de mijne minnekozen
Zie ze zingen van de liefde
Vingervlug tot ik zal blozen
Tot een liedje dat blijft hangen
Zoals ik de wereld zie
Want jij streelt mijn naakte waarheid
In perfecte harmonie
En jij speelt met mijn verlangen
Zoals Morpheus met mijn dromen
In een slaap die niet voorbij gaat
En in nachten mij zal lomen
Om van sprookjes…
Het Mooiste Sprookje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.177 alsof het zo moest zijn
Dit lied dat iedereen mocht horen
Zongen wij van duizend dingen
Duizend sterren in één nacht
Ik had hier altijd op gewacht
En ik vergat nooit wie jij was
Het mooiste sprookje uit een boek
waar ik de sterren nog in las
En ik sliep met jou de nacht door
Tot wij vogels konden horen
En toen wist ik het heel zeker
Sprookjes…
WONDEREN BESTAAN.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
790 oneindige Schoonheid van het heelal raakt en grijpt me naar de keel
Toch zo dankbaar te mogen horen bij dat universele reusachtige geheel
Deugddoende hete zoute tranen sierend mijn sereen egaal gelaat
De Hoogste Dirigent leidt me geduldig, geeft me te kennen hoe het staat
Dit nare eenzame lelijke eendje werd een volwaardige tevens mooie zwaan
Sprookjes…
Winterwandeling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
610 Sneeuw danst om je pootjes
Wat vlokken op je vacht
Je snuffelt gretig in het rond
Een sprookjes-winter-nacht
We lopen onder sterren
Jij rent wat heen en weer
De Maan kijkt toe en zij glimlacht
Naast Grote en Kleine Beer
We weten ons altijd omringd
Door krachten die beschermen
Ze lopen met ons mee als boom
Als planten in de…
Maanlicht en nachtdroom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
422 Ik zag tussen ragdunne
twijgen en loten
een kunstenares in het spiegelpaleis
op golvende wiekslag van zingende vogels
een principessa die niet
echt bestaat
een jokkende lokeend
die danst met haar geisha's
in Russische sprookjes
die soms echt bestaan
Al lezend was ik in de
zwevende hemel
van advocaat slagroom
met vanille-ijs…
Rijmpje van een pubermeisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
821 op een avond keek ik uit het keukenraam
een veertje zweefde voor de verlichte maan
en dwarrelde naar een fleurig kasteel
toen botste ze tegen een lieve minstreel
en verdronk bijna in een spraakwaterval
ze fladderde naar buiten als een skippybal
tijd voor een winterslaap, tijd voor rust
tot in de lente de Prins haar wakker kust
ze danste rond…
Ongenaakbare edelvrouw
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
487 Ook al struin je soms door moerassen vol
met enge dieren en gemene struikrovers,
via de ondergrondse tunnels weet je elke
dag weer naar jouw kasteel te vluchten,
daar ergens boven het voetvolk van Gent,
onzichtbaar voor de beduimelde wereld,
waar de ware rampen zijn, mademoiselle
op stelten, brave heilige in uw cocon,
hoe flik je het toch…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 Die hier eens woonden in het nabije kasteel
waarvan ik de resten van dikke muren
nog zag liggen in het zand.
De adel en zijn roem zijn verdwenen,
alleen de namen staan er nog
en wat schedels en beenderen in de grond.…
De tuinman en de dood
poëzie
4.0 met 286 stemmen
180.601 Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: 'Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.…
Schemervelden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
3 en kleuren jouw schemervelden lichter
dan je eigen ogen verwerken kunnen
kijk je naar het verleden als jouw woning?…
Besluit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
654 hoefde janken,
al mijn gedachten afgesneden
Mijn meningen kon ik deels nog breken
met mijn handen, maar met mijn waarden
kreeg ik dat niet voor elkaar,
die bleken te verbonden met de aarde
Daar hielp alleen de cirkelzaag,
net als voor mijn diepste beelden,
die ik moeizaam maar gestaag,
in dikke lagen deelde
Nu is mijn boom bank voor mijn woning…
Trauma
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 Uren later, als het sein veilig is gegeven
Middels een afschrikwekkende sirene
Ga ik terug naar mijn straat
Op de plaats waar mijn woning stond -
Een diepe, snel gladgestreken vlakte
Brandweermannen, uitgeblust
De laatste verkoolde resten worden
Weggeveegd, van een wederopbouw
Kan ik niet langer zeker zijn, zo
Volledig verwoest ben ik…
BEHOUDEN AANKOMST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
393 door Romeinen
overheerste land
is de marteldood gestorven
de ontgoochelde wandelaars
zien nog slechts een toekomst
vol grijze leegte voor zich
opeens komt een vreemde man
op hun moeizame weg
vertelt van wijsheid en wonder
waar ze niets van begrijpen
naar Oosterse gastvrijheid
wordt de onbekende gevraagd
de komende nacht
in hun woning…