3326 resultaten.
ontgroeien
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
627 ze nemen elkander mee
zonder aanraking,
stijgen boven de horizon
tot achter hen
een nieuwe diepere
verrukking zacht pronkt.…
De Vlinder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.059 Ze vliegt naar haar horizon toe
Wacht je op mij als je daar bent...?
Roep ik haar nog vluchtig toe
Maar ze hoort me niet meer...
Mijn schat, het ga je goed
Waar je ook gaat
En weet: ooit komt weer Onze Tijd
Onze Eeuwigheid
Vroeg of laat…
Waterweg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
457 Het water glijdt geruisloos en gedwee,
toegedekt door een kalme waas,
naar een horizon van eeuwige zee.
Het water is weg uit de uiterwaard.
Zolang het duurt,
uiteraard.…
Door de pijngrens heen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
650 Een vlakte dor en kaal
zonder oneffenheid of gewelf
geen hoogte of ravijn
slechts een dode lijn
en de vraag, waar ben ikzelf
geen leven aan de horizon
of ruis door het riet
een rimpeling die water streelt
briesje dat met gebladerte speelt
maar ergens klinkt toch een lied.…
Blauwe maandag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
750 zelfs noten kleuren blauw in dit licht,
zorgvuldig opgehangen aan een
zijden draadje schitteren ze daar
aan de horizon, stil genietend van
wat komen gaat vliegt de maandag
stilletjes voorbij
nog voordat de dinsdag haar entree
heeft kunnen maken zullen zij opnieuw
van zich doen spreken…
De dood verdwijnen doet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
685 Lago Maggiore, 4 mei 2013
Hier waar U boven
Het water van het meer
Licht en donker mengt,
Leven en dood begeleidt
Met Uw zon, de dood
Verdwijnen doet tot
Achter Uw horizon
Voel ik mij opgenomen
In het licht waarin
Ik eeuwig leven zal…
De harde val
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
867 Intens als vuur,
grenzeloos als de horizon.
2 zielen,
verenigd door het universum,
een verbondenheid zo puur.
Holistisch, een spiegel voor elkaar.
Kijkend naar de wereld,
starende naar haar.
De glinstering in haar ogen,
stralend als een ster,
verschenen uit haar ziel.
Zal zij ooit beseffen,
hoe hard ik voor haar viel.…
Geluid schildert geen beeld
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
542 ik heb de tonen
op palet
maar het geluid
schildert geen beeld
wat ijle kleuren
zonder horizon
verwijlen in
een flard muziek
er is geen melodie
die in pastel
nog vorm kan geven
aan mijn vluchtig leven
een dwaze muzikant
die schilderen wil
in tonen op het doek klinken
beelden uit zijn hart en hand…
Zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Een reis te maken
voorbij de huid
tracht ik te vinden
zonder beladen draden
van alles wat iets was
is niets wat het lijkt
toen kijkt voorbij de horizon
tegen de wind in
om werkelijk één voor één
de raadsels te ontrafelen
en wil ik zijn
nu
onder de oppervlakte
van jouw witte roos
daar waar de geur van thuis brandt…
deining
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
573 ze voelt geen vaste
grond onder haar voeten
ze is niet bestand
tegen het land
deining heeft ze nodig
deining, donker water en
de zoute wind die vertelt
wat haar te doen staat
op weg naar de horizon
haar houvast duurt niet langer
dan een paar golven lang
ze gaat nooit aan land…
Ingebeeld (2)
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
670 hoe droog waren mijn lippen
toen ik, ten langen leste, dorstig
van stoffige wijsheid proefde
tandenknarsend viel
mijn wereldbeeld in duigen
toegedekt met droge blaren
zocht opnieuw,
gelijk de mens is,
een andere schim
*
ik was van mijn
schepping getuige
en kon wederom
de horizon verklaren…
Op weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 Haast zoeft links,
strakke blikken
op de horizon
gericht.
Plat land glijdt
achterwaarts,
verdwijnt naar klein
in spiegelbeeld.
Kilometers
tellen af of bij,
afstand
wordt gedicht.…
Ochtend
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
488 De ochtendzon was pas net boven de horizon,
De lente maakte dat ik de warmte voelen kon.
Ik keek naar de felle vuurbal ver hiervandaan,
Er leek toch weinig tussen ons in te staan.
Soms is wat je voelt ook wat je kunt zien,
Daarom voelde ik de warmte die ik verdien.…
Gele zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Zij wuiven mij tegemoet
zij geven niets om geel
zij geven veel
geel
Geschut door de wind en
gevoed door het water en
gezien door mij en
veel geel
Onverschillig kijken zij mij
aan
hun daad is gedaan, ik
ervaar hun leed
Geel en veel geel en
de horizon, zij
is weg
opgelost
Is opgegaan
in de gele zee…
zwerftocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 waarom zocht je de maagdelijkheid
van onbetreden terrein
als nachtblinde vogel in gekooid
niemandsland, met zeewater reikend
tot grijze horizon, echo’s langs
doofstomme gewelven
gelijkend op avondstilte, op aankomst
in marmeren afwezigheid
gevuld met bomenschemer en
bladerloze beenderen?…
Strand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 Staand op het zand van
een eenzaam ver strand
zoek ik vergeefs naar de bron
en die stip aan de horizon
waarop ik kan navigeren
om op het punt te arriveren
vanwaar ik ooit ben vertrokken
maar ik zie slechts in schittering
de dag mij bloedend verlokken
langzaam stervend in loutering…
Als je jong bent
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 als je jong bent
moet je toch
bij de ander
lichamelijk
aanwezig zijn
praten lachen
weten dat er
veel toekomst
ruimte is
een horizon
die steeds
wijkt en wenkt
naar je verlangens
dat er grond is
waarop je je
stappen zet
mag je ook
de bloem zijn
veel kleurig
als bladeren
in de wind
als je jong bent…
Grens
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
294 Grens
Het is ochtend
De wijzers op één lijn
Bewapend met vlag
Alerte focus
Speurend naar de drempel van de horizon
Vurige passie
De kalklijn vervaagt
Een blik terug in de tijd
Een duizelingwekkend besef
Een teken
Een voorbode
Hier trek ik de lijn
Buitenspel!…
Bedankt voor het leven
hartenkreet
4.7 met 21 stemmen
2.467 Jullie achterlatend met een zoen...…
Houten Pyama
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
2.000 Hij is gegaan, zijn lichaam achterlatend
voor ons, om hem nog even te zien
Maar, als hij had geweten...
Zou hij nu zeggen: huil niet, ik heb het licht gezien...
Hij ligt daar, strak, in zijn pyama
Ik kan niet geloven dat hij dit was...
Nooit meer lachen,ook niet huilen...
Daar ligt hij, als een lampenglas.…
Extatische Verslaving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
991 Gedurende ontelbare heldere momenten
Bekruipt mij het vreemde gevoel
Dat ik je al jaren ken
Voel de adrenaline die ons weerzien
Duizend keer zo mooi maakt
Als het transparante schijnsel van de volle maan
Mijn hart klopt sneller dan het licht
Terwijl jouw handen rode plekken achterlaten
Op mijn bezwete huid
Zonder het te beseffen betover…
Licht dat Licht zijt, ongeboren...
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
882 doet leven,
Adem zijt en levenskracht,
Licht dat trilt in elk beginnen,
Licht dat denkt in elk gedacht;
Licht dat doel is van elk streven,
eindeloos verlangen wekt,
Licht dat lente doet ontwaken,
Licht dat ook de doden dekt;
Licht dat woorden gaat te boven,
eindeloos en zonder maat,
Licht dat ziel en zin wil laven,
ons verbijsterd achterlaat…
Chinese zoon
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.666 mijn zoon, ik heb je niet gebaard
want ik sliep nooit met je vader,
die stenen herstelde bij de Muur,
en jou moest achterlaten
jouw oom bikte stil het groene koper,
en na de ramp met de rivier,
liep zijn vrouw elke dag opnieuw
naar het kantoor van de opzichter
niemand wist iets van die mijn,
geen krant wilde de geheimen kennen,
en een…
Afscheid II
poëzie
3.6 met 12 stemmen
5.564 Ik kan niet blijven
lieveling,
de dood ontbood mij
tot zijn kring;
vergeef mij
dat ik achterlaat
wat ik zozeer
heb liefgehad:
mijn huis, mijn stad,
mijn kleine straat
en u
mijn eigen hart,
ik hoor een lied
een grote stem.
- zijt gij dan niet
van mij?
. . . . . . van hem.…
De rivier en het knuffeldier
gedicht
2.7 met 36 stemmen
10.044 Maar wat je altijd meedroeg al die tijd,
het knuffeldier zo zacht zo dwingend
met zijn domme trouwe knoopjes
die oog hebben voor niets dan voor jou,
het hopeloos met hart en ziel verslingerd
wollig wezen dat van jou is, bij geen ander
ooit nog die versleten warmte vindt -
hem moet je achterlaten en verraden
als je de lonkende rivier ingaat…
De Afgrond
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.206 gunsten geboden
dit is de afgrond waar je ons bracht
je rende weg je was te bang
terwijl ik nog steeds naar je verlang
weet mijn hart dat dit het was
de punt, de finale
vanuit het dal kijk ik naar boven
de richel van de afgrond
waar jij gebogen neerkijkt op mij
je langzaam omdraait
je schaduw langzaam verdwijnt
en mij hier alleen achterlaat…
onbedekt
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.610 aanvaard mij in het lijden
aanvaard mij in het gaan
want zachtjes, heel zachtjes
vreest hoop mijn eigen naam
raak mij in de schemer
of langs een late weg
het stille zal steeds luider slaan
in’ t zwarte weefsel van de waan
zie het trage op mijn ogen
de woorden die ik achterlaat
de dood zal jouw rivieren breken
in de bedding van ‘t blauwgebleekte…
o ja die dood
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
990 bent
zijn het niet op hol geslagen cellen dan
is het wel een bumperklever of een mes
op tafel bij een dolgedraaide afgewezene
we zitten er mee in onze maag want
van vakantie wil hij niet weten die taaie
onkwetsbare Hein vooral als hij jong leven
neemt is hij onsympathiek toeslaand in een
wieg of op een school nest uiteengereten
hen achterlatend…
Gebed om vrede
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
616 Mensen moeten hun land verlaten
En vluchten naar andere gebieden
Om het oorlogsgeweld te ontvlieden
Met achterlating van al wat zij bezaten.
O Heer, ontferm U over deze mensen
Die zo vreselijk veel moeten doorstaan
Terwijl ze toch niets hebben misdaan
We willen hen veiligheid toewensen.…
Hoe zij gaat
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.136 Bij het kijken hoe het leven
mijn moeder verlaat, het lichaam
leger en leger en vederlicht
gevangen onder een laken
uiteindelijk achterlaat.
Vaak herkende zij mij niet meer
dacht dat ik haar vader was
hij zong op mijn manier.…