2969 resultaten.
Op de koers van de wind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 op de koers van de wind
ligt de zee
de regen is zoutig en grijs
gerommel schrikt de hemel
tot in het slijk
zandtapijten herschikken zich
traag maar gestadig
ze wandelt hier
om te ontsnappen
aan de rondjes in haar hoofd
maar haar dromen
stranden telkens weer
in de schuimende vraagtekens
en de wind die blijft
op de koers van de…
Niet meer samen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.587 Loop nu heel alleen,
aan het strand.
Waar ik eens liep
samen met jou,
hand in hand.
Zie nog de sporen,
van onze voetstappen,
in het zand.
Een hart vol verlangen,
in eenzaamheid gevangen
Maar net als water,
stroomt door je vingers
ging ook dit geluk,
van me heen.
Voel me nu zo alleen!!…
geniet van de natuur
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
714 Ik wens dat je
vandaag en altijd
mag delen in de wonderen van de natuur
De roestbruine veertjes van een zwaluwhalsje,
De fijne pootjes van een mus,
De ogen van een uil die eruit zien als juwelen,
donkere hemel bezaaid met sterren,
het gezang van een leeuwerik,
de stilte van het platteland,
heldere zeeën
en glinsterende stranden…
duizend zonnen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
531 mijn veel te zoute zee
werd heerlijk zoet water
waarin ik zwemmend
steeds natter werd
door jouw
overweldigende liefdesgolven
die mij voldaan
het warme strand op spoelden
waar jouw stralen
als meer dan duizend zonnen
mijn traangordijnen
voorgoed deden verdampen
zomerblauw kleurde onze hemel…
Rechterschoenen
gedicht
3.7 met 7 stemmen
8.626 Een schoen aan het strand van Santa Barbara (Cal.)…
Licht in donker
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 Licht in mij
als de sneeuw buiten
in deze donkere avond
vloeien in elkaar over
De kracht van de golven in mij
in het verlangen naar jou
als vrouw
in je volle kracht
te meten met mijn machtige
smachten
De golven die op het strand beuken
het zilver zonlicht besmeuren
In mij naast elkaar
in vervloeiing
in mijn zijn
in en zonder jouw…
In godvergeten eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
730 zag zonnen trillen
manen dalen
en weer klimmen
de zee verstoof
tot waterzand
vloed schuwde het land
hield mij staande
in natuurgeweld
toch ben ik geveld
de hand ontbrak
die mij kon helpen
op een strand vol schelpen
ik stierf daar in
godvergeten eenzaamheid
maar ook die dood gaf geen respijt…
Lafenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 het zeilschip vaart uit haar ogen
golven die het strand kussen
vangen haar geschreide tranen
waarin sterren nimmer doven zullen
schrijft maanlicht volzinnen in de zee
die klinken als 'n ondergronds gezang
speelt de wind met het rulle zand
dralend drijft zij uit het zicht…
De grappige garnaal
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.013 Zonnebril op en daar begon het mee
Dertig graden op het strand en een fel blauwe zee
De grappige garnaal zat vol humor en sommige vonden hem zelfs geniaal
Hij vertelde mop na mop
Elke vis<, inktvis, kwal en zelfs het plankton
En net ....ja het Net…
Wat dan ook
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
664 (Panoramisch uitzicht)
Strand en oceaan, letterlijk
binnen handbereik
Ruim opgezette, mooie kamers
met ondergaande zon
Ontbijtbuffet met vers fruit
Een restaurant met traditionele
Portugese-,
Vegetarische- en
Visgerechten
Na activiteiten een ontspannende
massage met een potje
'whatever'
na...
Portugal, voorjaar 2012…
Kwal
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
527 Paniek heerst aan het hete Spaanse strand
We willen graag de zee in met z'n allen
Maar die zit tjokvol enge parelkwallen
Daar rijd je dan dat end voor naar zo'n land
Nóg triester is wat ik hier in de krant zie;
Die foto's van Ruud Gullit op vakantie.…
Ongewis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 de sporen in het zand
die ik gisteren zette
zijn vannacht verwaaid
zou ik ze willen zoeken
de wind die nam ze mee
de vloedlijn kruipt omhoog
als ik langs het strand loop
ik weet van de getijden
die mij nog steeds verrassen
als onvoorziene golven
mij meesleuren
hoe kan ik weten
of ik aan het einde van de de dag
de Avondster begroeten…
dode mus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 op het strand
kneep ik een handvol zand
in mijn kinderhand
de zandkorrels
verdwenen
tussen mijn vingertjes
vóór ik ze vorm kon geven
zo greep ik later naar je liefde
die tussen mijn vingers wegvloeide
onvatbaar
ik bleef
achter met niets
een kinderhand
is gauw gevuld
maar mijn hand
sloot zich op
de spreekwoordelijke dode mus…
Irresistible Cuba
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
837 Cuba met je mooie ogen
je wervelende lach
heupwiegend op salsa, rumba, son
warme tinten rood
vergezellen ons
via de Malecon, casa de la musica,
en schitterende paradiso stranden...
Irresistible Cuba Libre,
here I come
again... again...…
Die blauwe ogen geeft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
547 in ogenschouw
een lucht vol wolken
meeuwen op hun vlucht
het doorkomen van zon
die blauwe ogen geeft
oplost wat nog vorm heeft
in schaduw zich
op strand begeeft en
in het wit van branding sterft
stralend opent dan de dag
onder gezag van zon en zee
meeuwen deinen op de golven mee…
Innerlijk kind...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
850 Op het strand alleen
spelend met een windvogel
zonder verwachtingen
hij stijgt en stijgt
ik laat los
mijn dromen hoog aan de wolken
drijvend zonder bestemming
leef ik van dag tot dag
genietend van wonderen
niet gisteren
niet morgen
in elk huidig moment
dankbaar in herkenning
van mijn zorgeloos innerlijk kind.…
In stilte van jouw dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 De laatste dromen zijn gestorven
over het landelijke van het landschap
zwerven lopers naar de boom
die stiller is dan zwijgen alleen
onder jouw luchtruim bespeel ik jouw string
maar je hebt niet in de gaten dat ik zing
voor het verleden van jouw zomerse land
er zijn geen grenzen, vrij is het strand
de eerste stappen zijn voltooid.…
meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.090 op de boulevard langs het strand, schuin beneden mij,
loopt een opvallend mooi meisje voorbij
haar uiterlijke schoonheid vangt en boeit mijn blik
plots kijkt zij omhoog
zij ziet mij en slaat haar ogen neer
dan vervolgt zij haar weg
de heupen wiegend
als door wind en water bewogen…
't verre zilver
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 ik stapel
ze op
er zijn er nog genoeg
zo vroeg in de ochtend
deze schelpen, wat men
ook beweert, zijn geruisloos
het zand echter
spreekt over het liefste
en het strand lijkt leeg
alles is voorbijgaand, zeg ik
en wachten is verloren tijd
een meeuw kijkt mijn kant op
de zon droogt haar vleugelpunten
de noordenwind zal haar…
Controverse
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
537 Wat zouden bergen zijn
Als er geen dalen waren
Wat zijn rivieren
Zonder oevers wuivend riet
Wat zijn vlaktes
Zonder nevelige wouden
Aan horizon in ‘t verschiet
Wat is een hemel
Zonder wolken
Zonder vogels langs het blauw
Een strand zonder zee
Een zee zonder branding
Een vogel zonder zang
Een helder ochtend zonder dauw
Kortom…, wat…
de Scheveningse vuurtoren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
613 Nog is hij er - steekt hij van wal
zijn licht verspreidend wijd en zijd
een baken was hij bovenal
en een baken wil hij blijven
elke zak met geld ten spijt
zal hij zijn schaduw schrijven
tot aan de vloedlijn over t strand
zijn licht tot aan de einder
hij zal voor elk een teken zijn
we zien hem weer ; we zijn d'r…
Echt, ik huil niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Jij was er
voor mij, voor mij
kwam je als geroepen
al liep je ook weer weg
van mij, van mij
zijn nu de wolken
en het scherpe waaizand
over het verlaten strand
ach, de zee, de zee
langs de zee
loop ik dood en toch
ga ik verder
zonder jou, denkend
alsmaar denkend
aan jou
jij was er voor mij
echt, ik huil niet
dat is de wind…
het licht is van porselein
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 op het strand breekt hij
als hij overrompeld wordt
door een verlangen
naar zijn Ithaka
verlangen naar het goede
mooie het ware
a paradise lost
overvallen door pothos
smachtende tranen
een hevig heimwee
sluwe arme Odysseus
de beproefde reis
de dag is helder
het licht is van porselein
de queeste voorbij…
Sporen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
559 De rimpelingen en de sporen,
de verten in de horizon verloren
het steeds veranderende
van 't strand, de zee,
dat neemt het oog,
de lens voortdurend mee
Ze zijn daarom zo blij
als 't zand er vers en eventjes
gaaf uitziet
dat laaft het oog,
biedt rust,
een overvloed van vree…
CODE ROOD OOK IN AMSTERDAM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
410 ja het wad-eiland Texel
We vlijen ons aan het strand
WAT! ja we verblijven aan de kust
We wisselen 't zand en de zwoele zee
WAT! ja, dan op je gat en dan weer nat!…
Afgevinkt !
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
76 Maar vond het strand
net te veel zand
en vloog terug naar zijn kruin.…
oranje
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
770 de zon kleurde oranje
bij het zien van zand en zee
het warme strand waarop ik loop
met de zon in mijn gezicht
loop ik van de boulevard af
de zee in
naast mij vliegt een vlinder
die verdwijnt onder een golf
met de geur van zand en zee onder mijn neus
zwem ik die mooie oranje zon tegemoet…
Sprookjes
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
903 Elke sage
En legende
Ieder sprookje
Elk verhaal
Gaat uiteindelijk over liefde
En het menselijk te kort
Vroeger is nu een vreemde ster
Een vreemd vijandig land
Met vreemde harde mensen
Harde stemmen
Harde hand
En de schatten uit mijn kindertijd
Als wrakhout op 't strand…
Kamiros
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
942 Dwalend tussen muren kniehoog
door oeroude straten
overal geurende kruiden:
aan mijn voeten
afhellend naar het strand
de stad.
Boven mij
éven de wind
door de pijnbomen
een hagedis ritselt
het is stil en heet.
Kijkend over de zee -
onbeschrijflijk is het licht -
weet ik van hier
voeren drie Schepen
naar Ilios.…
Zet mijn mond weer in glimlachstand.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.102 Zet mijn mond weer in glimlachstand
zorg dat ik huppel over het strand
help mijn fantasie weer overeind
laat de zon schijnen als ie niet schijnt
Ik bewaar je in de originele verpakking,
en verlang naar je bijzondere werking
nu ik je na wat voedsel met water innam.
Dank je wel Seroxat twintig milligram.…