1536 resultaten.
Waar het hart vol van is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
632 over
je kunt niet zonder mij
schrijf en spreek zo
dat we elkaar weer verstaan
laat het hoge woord
er maar uit dromen
stop met het gevecht
tegen je verlangen
het maakt je lichter
echt het mooiste wat ooit
aan jou is gegeven
ben ik de liefde die in je zit
maar verberg me niet zo diep
laat me er uit laat me leven
ik wil ook over de tong…
-Zijn eigen lied-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
930 Zijn tong verslapt, zijn hand beeft.
Proostend, op een oneindig feest
wat eens was en vast..ooit..is geweest.
Allen kijken hem aan
laten hem los, laten hem gaan..
al wankelend over een rechte Lindelaan.
Hoofdschuddend, horen zij aan
zijn onbezonnen, eigen, lied
want
zoals zij zingen...lukt hem niet...
.....-alleen-.....…
Vergeefs verlangen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
910 Hoezeer je me ook verleidt met
loenzende ogen en bevallige
bewegingen van je onderlijf,
het topje van je tong geil in
de hoek van je zwoele lippen,
je borsten bijna buitenboord,
je tepels keihard in de bloes,
je taal mijn lid doet stijgeren,
ik weet nu voortaan je fata morganagedoe.…
het land van de dogma's
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
753 onvruchtbare grond gezaaid heb
het heeft zich verhangen als een magneet
de terugreis, het land van onontkomelijkheid
Is het uitgeklaard
zoals een schim uit het verleden
Weids her en der
als gaten in de sokken
de herinnering bar als een aambeeld
hard of zacht doet er niet toe
tastbaar, deze grond heb ik gestolen
ik heb haar bewerkt met mijn tong…
De poes springt met haar stille sprong
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.172 De poes springt met haar stille sprong
En nestelt zich weer op mijn schoot,
Zij lijkt, een rasp gelijkt haat tong,
Ons beider gein is even groot.
Haar vacht is zacht gelijk fluweel,
Haar ogen glanzen in het donker,
En als zij spint, stijgt uit haar keel
Een vreemd gerucht, als van een ronker.…
De held van Labbertong VII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Agatha was gewoonweg op hem toegesprongen
Al leek zij vrij onwetend en behoorlijk groen
Toch lagen zij in korte tijd verwoed te tongen
Zou het zijn charme zijn geweest of toch zijn poen?…
Queeste
gedicht
1.9 met 13 stemmen
5.986 Toen brak het wit dat je was en je schedel werd hard:
een burcht voor je pijn en geluiden, granaatscherven, stemmen
van vaders met handen en moeders: een tong als een klauw.
Het licht trok zich terug op de kliffen, jankte.
------------------------------------
uit: 'Een koorts van glas', 2007.…
Vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.751 Met de passie van
een vrouw die liefde beheerst
wordt leven weer écht LEVEN
Jij bent de kracht die
mijn leven leidt; meer nog stuurt
in de richting van ware
Ontgonnen liefde
slechts voorzien van nieuwe kans
van verdriet ooit aangedaan
'n Liefdes-aria
Zangstuk met begeleiding
vol passie met massage
Jouw kus beweegt na
Op mijn tong…
Heer van lak
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.708 Dit bedrijf, dit gehoond ambacht
dat achteloos over de tong gaat, dat bloeit
in de stilte, dat beeld na beeld rijgt,
kleur na kleur opzet.…
Dan de mist
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
535 het glas is nader
de mist die hij ziet
zijn oog in staar
voelt wat hij verliet
of bedenkt het gebaar
een grijze vloed te stoppen
die mondhoeken sluit
en het hart op de tong laat
drogen achter een beslagen ruit
de aarde voor hem
ligt al ver achter zijn tijd
groeven graven nog dieper
de vlakte lijkt zich al uitgespreid
terwijl zijn wereld…
Verongelijkte engel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
659 Stel dat ik hemel en aarde
tot papier zo dun zou schaven
je lid zou niet meer plassen
geen hoon werd meer gehoord
Priem je tong
door je platgeperste lippen
tuit ze en fluit
maar een lasterlijke deun
Mijn haren vonken je
tot de komende nachtgestalten
als het duister
jouw licht komt doven
Ik zal over grauwbesmette
takken hangen
en…
katarsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 ontleedmes
vlijmscherp en ongebruikt
en lees de hardheid in mijn ogen
eer je meedogenloos
met vaste hand
een kerf snijdt
door de verweerde korsten
op mijn wonde
de etterbuil barst open
plotse pijn
scheurt door het netvlies
witgrillig en meertakkig
als een bliksemstorm
wijl uit de snede
braakselbloed en etter
opfonteinen
proeft mijn tong…
Ode aan Gent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
810 terrassen stromen vol, bezoekers drinken
met smaak het onvolprezen gerstenat
op gevels heeft de kunstzin vlam gevat
de Leie laat de eeuwen traag bezinken
de rondvaartboten varen af en aan
het stadshart wordt meertalig fier bezongen
la dolce vita, kalm en ongedwongen
genieten krijgt met instemming ruim baan
de spijzen strelen ongeremd de tongen…
Ik mijmer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
474 ik mijmer kringen in de vijver
zonnen in het gras
sculpturen aan de horizon
bladeren verwoorden
onuitgesproken zinnen
die kleur geven aan datgene
dat tot voorkort voor onmogelijk
werd gehouden, vooral nu
toch spreken tongen niet van het kwade
zoals dat serpent zou hebben geschilderd
verkiest zij blindheid boven roem
daar haar glas immer half…
Tuinfantasie - 7e tafereel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
440 Zijn tong schiet als de weerlicht uit zijn snavel;
’t is zo te zien voor hem een vorstenmaal.
Voor nog geen goud wil ik zo’n schouwspel missen.
De pimpelmees speelt lustig in de lissen.…
Van zoenen en zo
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
536 ~Het was een tongzoen~ wist je te vertellen
~dat hoorde als je iemand aardig vond,
dan ging je met je tong in elkaars mond
en deed je ’t goed, dan voelde je libellen.~
Vandaag zag ik je weer en dacht aan toen:
Zo’n zoen zou ik graag over willen doen.…
Talens & Zn.
gedicht
3.1 met 8 stemmen
7.222 Zo rees mijn ster: door tantes en vriendinnen
voor ieder woord op zoetigheid onthaald,
wordt thans mijn tong wel vorstelijk betaald:
men leest mijn lied in goud-op-snee of linnen.…
Ierse herinnering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
633 Haar kledij was punk en country ineen,
terwijl ze na steeds meer Guinness mijn
hand streelde, toen ik haar een vuurtje
gaf en ze vertelde over haar ellende in
deze klerenstad, zoals ze beweerde, met
haar tong giftig mijn gehemelte strelend,
gingen we samen over op Ierse whisky en
eindigde ik die nacht bij haar in bed,
waar ze me helemaal…
De koning is gekommen!
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.661 Het kindje, dat geen tonge en heeft,
nu zingen kan; en ‘t aaien
van moeders hand- en mondgebaar
vriendtoevig tegenkraaien.
De vogels zingen, de aarde zingt,
de kruiden en de blommen...
de zomer is, de grote zon,
de koning is gekommen!…
Jij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
905 Ik word elke morgen wakker met jouw smaak nog op mijn tong,
ook al ben je nog zo lang geleden vertrokken.
Ik was naïef, maar echt niet meer zo jong.
Jij was nooit eerlijk. Jokkebrokken.
Ik voel je handen altijd op mijn heupen als de rivier mijn taille raakt.…
twee pennen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
458 hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de dader waarover men zwijgt
mijn tong…
Gestolen schat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 behoeftige niet deelden
De god van luxe macht en weelde
waaraan de dag van misdaad ontsteeg
het verdorven vlees dat de Waarheid haat
o, onnatuurlijke lust dat de kinderen schaadt
Met Waarheid verhullende vrome handen
en gestolen schat; de rijkdom die de arme bezat
het podium betrad van het toneel der wereldlanden
Kom, o kom, vurige tongen…
WILD CHRISTENDOM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Dochter Goeri's spraak is mild, spits en nijver,
doet eveneens moeders en broers tongen
nadenkend roeren. Wat wordt bedongen?
Nieuwe vrede voor reeën is aandrijver.
De dierenliefhebber laat Jezus' boodschap,
door zachte schemer omhuld, in woudleven
doordringen, schuchter, bij voorzichtige stap.…
ontbreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 geselen
die ik vol van schrik niet helpen kan
omdat paniek mij in de angst opsluit
harteloos koud en zonder geweten
onbewogen en ongenadig zijn zij
spijkerhard ook en niets ontziend
slaan zij het jonge leven uit basten
die gisteren moeders nog wiegden
die ik hun kinderen niet redden kan
omdat ik machteloos onmachtig ben
met mijn tong…
KOEKOEKSWALS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Bij deze tere, toch besliste wijs,
zit de vogel, schalks of waardig bezongen
door lovende, kunstminnende tongen,
op zijn sterke tak, verlangt naar de reis.
Luid roepend en luchtig zwartgrijs
zweeft in lange lijnen, wijde wrongen
over boomtoppen, spits, opeengedrongen,
van het bergwoud, zoekt geduldig en wijs.…
Cogito
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 Toch zijn er
Kwade tongen
Die beweren
Dat hij,
Cartesius
Enkel zei
of liever
Bedoelde
Cogito
Ergo Sum
Cogitans
Hetgeen
Volgens ingewijden
Niet meer is dan
Een tautologie:
Ik denk
Dus ik ben
Denkend
...
Is zeggen
hetzelfde
als impliceren?
Scherpzinnige
conclusie
Of constatering
Van een feit?…
Tantaluskwelling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Onze tongen versmolten met elkaar
daar op die triviale plek
raakte zij de gevoelige snaar
en het trilt nog steeds na
ook al tongt zij nu krek
als een zotte Pierlala
met mannen uit haar dromen
die surfen als de besten
die uit luchtkastelen komen
maar met dikke flappen strooien
terwijl ik volkomen buiten westen
om haar geest blijf schooien…
Storm Gerrit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
450 Vertel het smeuïg bij de gado gado
Met ijzel, sneeuw en hagelwitte rijst
Het schijnt dat hij weer uit zijn graf herrijst
Als Hiemstra hurricane dan wel tornado
Je zusje Roosmarijn heeft de mond vol
Van vuurspuwende tongen uit
de wolken
En bliksemslingeraars met berenbolken
Ja onze waterstand eist reeds
zijn tol
Rijst straks de warme…
Apollo op drift
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
543 of nee, het was een laatste stuiptrekking in het slotakkoord
achteraf begrijpelijk,
na deze enumeratie van de voorjaarsopruiming van het
nu eens briljante dan weer
mediocer gefulmineer
op het mespuntje van de tong
van de god die geen god is
maar een afvallige schutspatroon
die wij in zijn doemval achter Icarus hebben waargenomen…
Abélard aan Héloïse
poëzie
4.0 met 1 stemmen
710 reuk die mij goed is,
donkere lichaamsgeur
die mij zo zoet is
als mij mijn eigen is,
vlees dat het mijne is
wien het ook toebehoort,
spanning die het linnen welft
en mij van binnen zelf
spant met te heter pijn,
nu het voorbij moet zijn,
rose van de oorschelp
en wit van het oogwit,
vochtige mondwanden
daar waar uw stem begint,
vochtige tong…