Alle inzendingen over vergaan

1421 resultaten.

Sorteren op:

Op de bank…

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 26
Onder de overkapping van de bank rug gekeerd naar wie er om hem lacht heerst boosheid niet meer slechts het staren in vergane macht. Met gezicht naar het gras gedraaid is zijn blik versmolten met het groen als een kind dat in de hoek moet staan word hij nu gestraft om boete te doen.…

Berusting

poëzie
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.387
’k Ben getroost, en zal vergaan. Zo ik zuchte, zo ik hijge, ’k Roep U niet om redding aan. Neen, ik leg het hoofd hier neder, Zie de zeekolk in de mond, Geef het op aan ’t stormend weder, En ga in Uw naam te grond. ------------------------------------------------------------ uit: De dichtwerken van Bilderdijk (1856-1859)…

Confronterend

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
alsof een groep nieuwsgierige toeristen op zoek naar archeologische wetenswaardigheden een deur hadden opengetrokken en dat die deur dan niet de houten deur met de krakende scharnieren van de oude burcht betrof maar jouw slaapkamer terwijl jij bij het vuur van de liefdesdaad overrompeld naakt bevonden of dat in stilte gebogen je handen…

Requiem

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 858
# INTROÏTUS schrijd binnen tot stof vergane mens leg je neder voor het altaar van het leven ik zal je begroeten met wierook en licht je zegenen met water uit de Jordaan de Geest laat ik voor eeuwig over je zweven en hier allen zingen over je levensgedicht zij zijn rondom jou en met je begaan vier je eeuwig leven schrijd…

O droom, die in een slapeloze nacht

poëzie
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.690
Wj liggen machtloos in het rustig duister, En, moede, zien wij moedig naar de luister Die uit ons opglanst..., maar we zijn vergaan. ------------------------------------------------ tweede gedicht uit de cyclus: De gedroomde zoon…

O, dit geluk bij u te zijn!

poëzie
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.481
En oog ziet diep in anders oog Al werelds bonte wisselingen Vergaan in wijde lichte kringen, Zonder dat iets ter ziel bewoog. O, dit verzekerde gewin Kan nimmermeer ten einde spoeden. Het breidt zich uit, gelijk de vloeden Van licht nemen de wereld in.…

je danst het silhouet

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 755
lachend met ingetogen pret over het plavuis van mijn verlaten liefdesplek schuurt een laatste zonnestraal en kust de aarde met voortschrijdende brede lippen totdat zij het plein volledig heeft ingepalmd en ik, mijn lief, in jou verdwaal met mijn verlopen oude klarinet galm ik naar alle hoeken, naar donkere stegen zo troost ik de vergane…

De stroom

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
Is wat ons rest niet lang vergaan verwaait met winterregen die al het dode vruchtbaar maakt maar ook alles vernietigt zo weergaloos, zo schuw Zie, mijn lief, de zon kleurt zwart ons leven is ten einde. Wat hadden we nog meer gedaan dan licht te absorberen dat schroeide en de tijd vergat.…

Stuurloos

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 964
Doorzichtig als opgewreven glas Sta ik hier te vergaan Nooit was een kramp zo vredig.…
Wimper11 september 2003Lees meer >

Herfst

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 846
Als een rookgordijn wordt opgeworpen Om aftakeling te verhullen Als takken verder spelen in mineur Kaal en troosteloos in de wind Als de schrale zon een schaduw wordt Een schim van lang vergane glorie Wanneer gure regen mijn gezicht teistert Bergen blaren de weg onzichtbaar maken Wanneer fluitende wind in mijn oren blaast me influistert dat…

Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht

poëzie
3.5 met 86 stemmen aantal keer bekeken 33.482
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht, Zilveren-zacht, de half-ontloken maan Bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht, Wier bleke bladen aan de kim vergaan, - Zó zag ik eens, in wonder-zoet genucht, Uw half-verhulde beelt'nis voor mij staan, - Dán, met een zachte glimlach en een zucht, Voor mijn verwonderde…

Niets

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Zacht rust de aarde waar nooit het graan vergaan zal. Dan nader ik de kaars als een verdwaalde vlieg. Soms duik ik in de verlaten kelders. Als voor de ratten strooien ze er hun aas Maar ik ontwijk de val. Buiten verstrooiing zoeken. Soms struikelt hier een kleuter Of een herderin blaat naar haar schapen.…

Naast mijn pendule zit, in koncentratie

poëzie
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.035
Naast mijn pendule zit, in koncentratie Vergaan, de ijsvogel van Van Hoytema: Onwerklijk is de wereld - Ik verga, Terwijl ik 't zie, ook zelf in kontemplatie. Aan de and're kant, kruisbeens, zit Gotama, Afwezig, de ogen dicht na revelatie: Te boven is 't bewustzijn de adoratie Door ondergang in de unio mystica.…

Kinderlach

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.867
ziet daar dan, je lieve kleine neefje staan Daar staat hij dan in de deurpost Heel verlegen, en van al zijn uitbundige blijdschap tijdelijk ontbost Nog snikkend van de huilbui van een moment geleden En een traan komt langs zijn gezicht omlaag gegleden Maar opeens lacht hij, en kijkt je aan Oh, zo'n kinderlach doet alle pijn en eenzaamheid vergaan…
Bas Brouwers16 december 2002Lees meer >

Wie ooit in zee zwom, en over hem goot

poëzie
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.339
Wie ooit in zee zwom, en over hem goot Een storm ontzetting; en de golven slaan Over hem; maar hij - hij wil niet vergaan: In hem stormt 't leven, en hij wil niet dood; En met zijn armen mokert hij de oceaan, En met zijn benen trapt hij weg de dood.…

O, dat ik haten moet en niet vergeten!

poëzie
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.925
O, dat ik minnen moet en niet vergaan! Ach! Liefde-in-Haat moet ik mijzelve heten, Want geen kan de andere in mijn hart verslaan. In droef begeren heb ik neergezeten, In dreigend gillen ben ik weer opgestaan... Wee! Dat ik nooit dat bittere brok kon eten, Van stil te zijn en héél ver weg te gaan.…

Nagalm van een liefdeslied

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.506
Als de stilte koel mijn ziel beroert En de leegte door mijn lijf voert Zwelt jouw kielzog op van oud zeer En slaat helle lucht mijn blik neer Diep begraven, reeds vergeten Onder 't puin en half vergaan Bedek ik, mijn wil verbeten, Het pad dat wij zijn gegaan Echo's van een stil verleden Nagalm van een liefdeslied Deze weg, eens platgetreden…

Winter, te vroeg

hartenkreet
2.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.528
Winter, te vroeg Straks dooit het De bladeren zullen zinken Hun kleur verliezen En vergaan De laatste bladeren zullen vallen De bomen blijven kaal Tot de lente Winter, te vroeg en te koud…
Hans Wierenga23 september 2004Lees meer >

Terugtocht

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 925
Stroomafwaarts, gedragen door de kracht van bijéén gebonden druppels, dalen we af decorloze oevers waartegen fluisterzacht buigend riet zich richt naar het komend graf Het biezen mandje is gisteren vergaan met een lichaam van wier en wrakhout glijden we de schemering in.…

Akureyry

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 958
aan moerassig roodbruine biesbossende grassen in vast naar dode schapen smakend water voorbij praatgraag gedachte vogels duikend in zachte zwarte rots niet gereten opgegeten op een pad voorbij een oranje huis van blik met rammelend ijsgetinkel en nachtelijk kloppen op een deur voorbij desolate plaatsen van geboren en vergaan…
montanero2 oktober 2005Lees meer >

Onwillige wilg

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 580
Naakt geschoren en tot het bot ontleed vele manen ouder dan die hij was gesnoeid staat hij nu te treuren vermolmd in kern van de buitenkant ontdaan van uitgeschoten twijgen, die in halsstarrigheid te ver zijn doorgeschoten, wat uiteindelijk z'n knoestige harnas deed scheuren, maar de wil om te overleven nog niet is vergaan.…
pama18 mei 2008Lees meer >

verrot

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.314
het weer willen doen met het vertrouwen van toen durven nemen daar zit 'm het probleem ik kan met mijn wantrouwen die enorme beschadiging gewoon echt nergens heen ik word van al dat wangetrouw zo ontzettend moe ooit ben ik beschadigd maar ik maak mezelf kapot alles in mij dat zo ontzettend graag wil geloven heb ik verwaarloosd is vergaan…
bloem8 juli 2008Lees meer >

Grachtengordel 3: One-night stand

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.062
De scene doet me denken aan lang gelee aan 't snelle vergaan van het bestaan aan iemand die ik goed heb gekend.…
Custor2 januari 2008Lees meer >

"Fata Morgana "

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 629
IJl de dunne, versleten maan vergeten in z'n ijver, half vergaan en overdag is blijven staan, maar meer is dan vage herineringen zie ik het koele water blinken een oase begeerlijker dan menige dingen trachten mijn ogen dit te drinken alleen als koeling voor mijn geest is het twijfelachtig of dit geneest.…
pama17 januari 2008Lees meer >

Hoofdvredebreuk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Daar klop je aan, zonder aankondiging je hebt jezelf grijnzend binnen gelaten jou bij me voelen, is de stilte verlaten die je breekt met `n dreigende fluistering Verduistering kerft als ik je omtrek zie gaten vallen in -de gedachten die me haten omdat jij ze wild naar buiten mept- vergaan kermend als ik naar binnen staar Ik bedaar in de…
WOLF6 juni 2004Lees meer >

Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten

poëzie
4.1 met 40 stemmen aantal keer bekeken 22.866
En toch, zo eindloos smacht ik soms om rond Uw overdierbre leên de arm te slaan En luid uitsnikkende, met al mijn gloed En trots en kalme glorie, te vergaan Op uwe lippen in een wilde vloed Van kussen, waar 'k niet langer woorden vond. --------------------------- uit: Verzen (1894)…

Leven

poëzie
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.379
Dit leven is gans niet, omdat gelijk vergaan De wijze met de dwaas, de goede met de kwaên, En legt hij neer die gister was verheven. Dit leven is al veel (wanneer men 't wel betracht) Omdat men zeker hoopt en veiliglijk verwacht Wel levende alhier, hiernamaals 't eeuwig leven.…

Kachelstand 5 annex Lentisch Ziektebeeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Onzichtbare zwellingen tussen mijn Ogen het regent zo lang en moedwillig dat spreekwoorden de cliché bevestigen en mijn fiets naar binnen wil ik stak haar aan, mijn liefde ze zorgde zo zalig voor me werd duizelig en ligt nu plat te vergaan tot ik boodschappen doe de kamer wordt kleiner, het bed des te warmer we zweten er doorheen zoals…
wiron9 maart 2006Lees meer >

Wereldvreemd

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 749
resoneren de lieve klanken gelukkig met primitieve speeltjes en houten planken de wereld achter de glazen sluier verhult de waarheid, soms de leugen de wereld van hier verblindt onze ogen het luidste lawaai zal zich iedereen heugen we horen wel maar zien het niet wij zwijgen door het glas zij voelen het maar spreken niet als zij vergaan…

Als nieuw

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
Kwijnend Verdwijnt ’n oude Passieve ik Vertikt ‘t Om nog te zijn Het vergeelde boek Dat geheel Niemand Nog leest Opnieuw geboren In ’n bestaand lichaam Met spontane geest Kijkend uit het raam Van ’n vergaan verleden Dat is geweest Obstakels genomen Aan schroom Ontkomen Ontsnapt Aan ’n ondermijnd Loom Zijn Deinend Als kleine…