Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Woestenij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
robijnrode avond ondergaande zon werpt bloedgloed op de zandvlakte droog stof waait op dwarrelt doelloos over dorre bloemen leven lijkt verdampt dit doodse landschap is niet veel meer dan een roodbruine schets op vergeeld papier ogen turen in de verte de weg naar nergens eindigt in die vage lijn trillend aan de einder een klok…

Oorlogsgeweld

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
zien na de dood niet bij Jezus maar vanuit duivels schoot nu eeuwig stralend gelijk het zonlicht hemels prachtige ogen op jou gericht dan ga jij beseffen wat je op aarde hebt aangericht jouw zogenaamd trouwe soldaten helpen je niet meer daar zorgen de engelen voor in opdracht van de heilige Heer kijk in de verte…
Antonia30 december 2022Lees meer >

Als de nacht schimt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Soms loopt hij met de nacht mee over verstilde stenen straten langs rijtjeshuizen waar het duister onbeschaamd aan vensters gaapt een lantaarnpaal buigt schamel schijnsel houdt zijn schaduw even vast vanuit de verte krast een uil verbaast de stilte klinkers klagen slepende alsof ze weten dat haar lach niet licht te dragen is slechts…

simpel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
heel dit leven is een pogen iets te stamelen iets te schrijven in simpele taal over drijvende wolken blauwe rivieren in slapende verten alles is te hoog gegrepen heel dit leven is een pogen iets te verstaan van de vrees iets te begrijpen van stemmen die verdwijnen het zwartste van de nacht alles is te hoog gegrepen heel dit…
J.Bakx6 augustus 2023Lees meer >

In memoriam matris (1)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Je ogen van pijn en hoop, in de verte starend, vervullen mijn hart met de diepe droefheid en de tederheid van 30 jaren, onuitgesproken, mijn moeder.…

Twee in een laag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
polderen en samen zijn de steunbalken van de maatschappij niet meer ikke en het ego zetten liever op de deur een slotje meer voor het weekend vrij geen gezeur maar de tijd naar eigen keuze zonder verplichtging alleen het leuke werken is voor door de week met alle onzekerheid voor de carrière dus de troostprijs is de verte…
wil melker22 september 2023Lees meer >

Onderweg Naar ...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
daar gaan ze weer hou ze tegen laten ze mij vertellen wat daar in de verte is wat ligt daar achter de horizon waarom terug naar toen waar de tocht naar ons begon hou ze tegen ontfutsel hun geheim want het moet daar wel fantastisch zijn neem me desnoods mee laat het me zien daar aan de overkant van die eindeloze zee laat me opgaan…
catrinus25 oktober 2023Lees meer >

Leestekens in een landschap

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 532
in het verrafeld landschap aan de rand van het bestaan zweeft een gier om de dode ontdaan van het zware pak gaf de dood hem vleugels verdwenen verten van zwervende gedachten de tijd met duizend wijzers uitgewist in de horizon in de open levenloze ogen het stukgehamerd hart staat het landschap geschreven laat in teisterende wind…
J.Bakx15 november 2023Lees meer >

Het sterven van kleuren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
we avonden stilte in het sterven van de kleuren in het licht nog helder in de verste verte maar vervloeiend en niet meer direct gericht onder deze hemel zullen wij virtueel samen komen om dromen te laten uit komen want wij gaan komende dagen kleuren met accenten van ontmoeten en verrassingen die niet geënt zijn op samen…
wil melker19 februari 2024Lees meer >

Die eigen kleuren giet

netgedicht
5.0 met 69 stemmen aantal keer bekeken 473
Ik zag dat de wereld draaide toen jouw lach de mensen paaide jij met je vitaal krullende kop deed er nog een uitdagend schepje bovenop toen jij de touwtjes stevig in handen had iedereen kende ondertussen jouw pittige rap geen meezinger maar een echte swinger soepel in de heupen en knieën op een beat die pas heel in de verte…

Beslissing

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
Het is stil, ijzig koud, de verte lonkt als de pot vol goud. Achter de rug zucht het verleden, zomaar alles in de tijd verdwenen. Een stap naar voren, de verlokking is schreeuwend te horen. Kom, betreedt nu het ware paradijs, echter het gezicht dat de andere kant op wijst.…
Pitsikato20 januari 2025Lees meer >

Eeuwig leven

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 289
Als ik in de verte schouw Met mijn ogen dicht, Zie ik het gezicht van jou, Dat in ’t duister licht. Als ik dan m’n ogen open doe, Verdwijnt jouw gezicht Weer in ’t verre duister van toen, Even terug in dit gedicht. Als ’k jou ook met open ogen zag, Zou ’k je altijd bij me weten. Als dat geluk me overkomen mag.…

Ver weg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 209
Door de kijker zie’k alles in de verte, Een perspectief in miniatuurtjes, Wereld ik niet kan bereiken, Wereld waarˋk ooit was. Eenzaamheid ver van de wereld, Waar jij mijn leven vulde, De wereld ik graag toefde, Waar jij niet meer voor mij was.…
Joris Olivier29 augustus 2025Lees meer >

landschappelijk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 383
water door de rivier langs de bomen aan de kant al dat gras aan de overzijde van de duimdikke dijken onbespreekbare bloemen de zon en de regenwolken als die nachten op de dagen van het donkerste naar licht door muren van bordkarton met verse verf aan kwasten verre sterren als verbeelding van de ordening van ruimte het gebied boven de verte…
Lorenzo M.31 januari 2026Lees meer >

Excelsior

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
Erg opschieten deed ze niet, De schoten hoorde je al van ver, In de verte heerste ’t duister, Zag je dus geen hand voor ogen. Door ’t gedonder in de glazen, Mist men één, twee, ervan niet, Want optimisme viert hoogtij, Excelsior, klinkt ’t hoogste lied.…

ja jij, omdat het Mij behaagt

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.096
ik ben je God vandaag bid mij om licht voordat ik je nu wakker maak ik speelde met de maan verduisterde de verte en joeg herten op met schemering je koos een huis en vrouw bleef trouw aan aardse zaken met gratis had je niets te maken ik geef je vierentwintig uur om deze goddelijke dag te vieren voor de rest ben ik te huur voor…
wil melker16 augustus 2003Lees meer >

VOORUITZICHT

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 982
ganzen in regen vluchtig afgepunt de zee die zich in druppels zaait op kleur van lappendekens fluisteringen tussen dreven hoor door kalende kruinen schuurt de wind zijn kille adem ongehinderd wint hij veld op de stilte van de warme dagen het tiktakt op de daken aan het venster wenkt het triestige verhaal van regenvlagen in de verte…

net zes

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.790
zachtjes laat de regen weten dat hij in ‘t donker op hem wacht hoort hij in de verte kreten voelt de dreiging van de nacht durft hij weer eens niet naar buiten terwijl zijn blaas op springen staat probeert heel zacht zijn neus te snuiten terwijl zijn hart hem moed in praat net zes, alleen in een tentje drie meter van zijn ouders tent gedraagt…

Waar het blauw de hemel sticht

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 787
In de verte schijnt een licht hoog boven waar het blauw de hemel sticht Vol diamanten en valt in plasjes neer de grond bedrenkt aarde vult en nog veel meer Stroomt overvloedig als zoete wijn en gulzig drinken bloemen schitteren als teer satijn En dansen wiegend in de wind en glanzen in brekend licht door schoonheid…

wolk wil ik zijn

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 807
ik kijk naar de lucht, zie wolken bewegen van ooghoek naar ooghoek, en altijd op weg naar wazige verten. soms luchtig, doorzichtig, soms loodzwaar, met regen beladen maar altijd op weg. als wolk wil ik reizen met onbekend doel, gestuurd door de wind die mijn richting bepaalt.…
toverfeetje20 augustus 2004Lees meer >

de tijd

netgedicht
3.4 met 90 stemmen aantal keer bekeken 23.660
Hier wandel ik in de schemering de nacht zo dicht nabij het is de tijd niet dat ik nu nog zing dauw hangt laag over de vecht en landerij De stilte heeft zich al genesteld in bomen straten en de stad in menig huis dooft men het licht zij hebben de dag gehad In de verte blaft een hond dendert er een trein ergens gaat een deur op slot…

Stewardess

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.073
Rechts doemt de Olympus op in de vage verte ligt Athene. Godinnenstranden liggen braak voor viriele golven heldenschuim. Of ik iets wil drinken – ja wijn van ranken die van aarde trillen donkerrood het bloed verhitten waar liefde lustoffers plengt.…

Waar blijft de regen

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 976
Heel in de verte piepkleine wolkjes. De aarde zucht, de aarde smacht met al haar poriën naar regen. De zon vervolgt zijn weg, zich niets aantrekkend van ons verlangen, onze inmense behoefte aan regen en nog eens regen. Rode, purperen en oranje vlammen. De schemer valt, de mens kijkt sip, men is ontroostbaar.…

heimwee naar morgen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 798
als in de ochtend de sluier verdwijnt van een verte uit lang verleden tijden en ik weer word aangelijnd in het zicht van een bloeiende weide zullen zeker paden worden geslecht met verwilderde struiken aan weerszijde wordt ongetwijfeld de tederheid weer echt die de angst mij zo lang doet vermijden niemand kan nog nieuwe sloten graven weet…

te mooi voor woorden

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 867
ik zie je nog in de verte verdwijnen rechtsaf Laan van Meerdervoort ter hoogte van De Mient haalde jij mij in ik heb je gezicht niet gezien wel jouw lachende lange lokken een blanke rug boven een lage broek ranke schouders en toch die kracht op weg naar een doel dat ik al te lang miste desondanks voel ik mij niet gepasseerd vereerd met…
Fred22 juni 2007Lees meer >

kon ik maar schreeuwen

netgedicht
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 820
morgen zal ik je haren vlechten mijn kind morgen wanneer ik de aarde ben rondgegaan en de zon heb aanschouwd ik zal ze door je haren strelen we zullen stoeien en spelen en hoog in de lucht met blauwe bloemen om ons heen zullen we de verte liefhebben en zachte woorden spreken morgen, ja morgen mijn kind zal ik je omhelzen…

De kamer

gedicht
3.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 13.461
Ik ril van je verte en fluister. Mijn woorden zoeken het vermogen je toe te dekken. Beneden lekt een kraan, tikt de tijd en bloeien de rozen. ------------------------------------------ uit: 'Met onze handen ernaast', 2005.…
Jan Geerts26 februari 2008Lees meer >

Avontuur in Catan

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 778
midden in het korenveld staat een roofridder stil in de verste verten niemand te zien behalve de zevengooier die in zijn vuistje lacht red wat er te redden valt!…

verlangen

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.083
In de kerker van verlangen Ergens tussen licht en duisternis Zit ik stilletjes gevangen Achter een grote hindernis… In de verte hoor ik zingen ’t lijkt een hemels kinderkoor die de stilte gaan omringen afgestemd op mijn gehoor… Ik geraak lichtjes bevangen Denk aan dingen die ik mis Eenzaam in de donkere gangen Wat is de betekenis?…
Indy19 april 2008Lees meer >

Geborgenheid

hartenkreet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Mijn smart regent tranen golven die breken op het verlaten strand van mateloze droefheid verloren dromen Vannacht dwaal ik op onzichtbare vleugels stromen van kristal door de bittere kou van glanzend zwart Op zoek langs sterrenzilver het ijs van de blauwe maan naar de schaduw van je gelaat de schoonheid van je licht de verten van je…