2105 resultaten.
Woestenij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 robijnrode avond
ondergaande zon
werpt bloedgloed
op de zandvlakte
droog stof waait op
dwarrelt doelloos
over dorre bloemen
leven lijkt verdampt
dit doodse landschap
is niet veel meer dan
een roodbruine schets
op vergeeld papier
ogen turen in de verte
de weg naar nergens
eindigt in die vage lijn
trillend aan de einder
een klok…
Oorlogsgeweld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 zien
na de
dood
niet bij
Jezus maar
vanuit duivels
schoot
nu eeuwig
stralend gelijk
het zonlicht
hemels prachtige
ogen op
jou gericht
dan ga
jij beseffen
wat je
op aarde
hebt aangericht
jouw zogenaamd
trouwe soldaten
helpen je
niet meer
daar zorgen
de engelen
voor in
opdracht van
de heilige
Heer
kijk in
de verte…
Als de nacht schimt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Soms loopt hij met de nacht mee
over verstilde stenen straten
langs rijtjeshuizen
waar het duister onbeschaamd
aan vensters gaapt
een lantaarnpaal buigt
schamel schijnsel
houdt zijn schaduw even vast
vanuit de verte krast een uil
verbaast de stilte
klinkers klagen slepende
alsof ze weten dat haar lach
niet licht te dragen is
slechts…
simpel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 heel dit leven is een pogen
iets te stamelen
iets te schrijven in simpele taal
over drijvende wolken
blauwe rivieren in slapende verten
alles is te hoog gegrepen
heel dit leven is een pogen
iets te verstaan van de vrees
iets te begrijpen
van stemmen die verdwijnen
het zwartste van de nacht
alles is te hoog gegrepen
heel dit…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend,
vervullen mijn hart
met de diepe droefheid
en de tederheid van 30 jaren,
onuitgesproken, mijn moeder.…
Twee in een laag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 polderen en
samen zijn de
steunbalken van
de maatschappij
niet meer
ikke en het ego
zetten liever
op de deur een
slotje meer voor
het weekend vrij
geen gezeur
maar de tijd
naar eigen keuze
zonder verplichtging
alleen het leuke
werken is voor
door de week
met alle onzekerheid
voor de carrière dus
de troostprijs is de verte…
Onderweg Naar ...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 daar gaan ze weer
hou ze tegen
laten ze mij vertellen
wat daar in de verte is
wat ligt daar achter
de horizon
waarom terug naar toen
waar de tocht naar ons begon
hou ze tegen
ontfutsel hun geheim
want het moet daar
wel fantastisch zijn
neem me desnoods mee
laat het me zien
daar aan de overkant
van die eindeloze zee
laat me opgaan…
Leestekens in een landschap
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
532 in het verrafeld landschap
aan de rand van het bestaan
zweeft een gier om de dode
ontdaan van het zware pak
gaf de dood hem vleugels
verdwenen verten
van zwervende gedachten
de tijd met duizend wijzers
uitgewist in de horizon
in de open levenloze ogen
het stukgehamerd hart
staat het landschap geschreven
laat in teisterende wind…
Het sterven van kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 we avonden
stilte in het
sterven van
de kleuren
in het licht
nog helder in
de verste verte
maar vervloeiend
en niet meer
direct gericht
onder deze
hemel zullen wij
virtueel samen
komen om dromen
te laten uit komen
want wij gaan
komende dagen
kleuren met accenten
van ontmoeten en
verrassingen die niet
geënt zijn op samen…
Die eigen kleuren giet
netgedicht
5.0 met 69 stemmen
473 Ik zag dat
de wereld
draaide toen
jouw lach de
mensen paaide
jij met je vitaal
krullende kop
deed er nog een
uitdagend schepje
bovenop toen jij
de touwtjes stevig
in handen had
iedereen kende
ondertussen
jouw pittige rap
geen meezinger
maar een echte
swinger soepel in
de heupen en
knieën op een beat
die pas heel in
de verte…
Beslissing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 Het is stil, ijzig koud,
de verte lonkt als de pot vol goud.
Achter de rug zucht het verleden,
zomaar alles in de tijd verdwenen.
Een stap naar voren,
de verlokking is schreeuwend te horen.
Kom, betreedt nu het ware paradijs,
echter het gezicht dat de andere kant op wijst.…
Eeuwig leven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
289 Als ik in de verte schouw
Met mijn ogen dicht,
Zie ik het gezicht van jou,
Dat in ’t duister licht.
Als ik dan m’n ogen open doe,
Verdwijnt jouw gezicht
Weer in ’t verre duister van toen,
Even terug in dit gedicht.
Als ’k jou ook met open ogen zag,
Zou ’k je altijd bij me weten.
Als dat geluk me overkomen mag.…
Ver weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
209 Door de kijker zie’k alles in de verte,
Een perspectief in miniatuurtjes,
Wereld ik niet kan bereiken,
Wereld waarˋk ooit was.
Eenzaamheid ver van de wereld,
Waar jij mijn leven vulde,
De wereld ik graag toefde,
Waar jij niet meer voor mij was.…
landschappelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
383 water door de rivier
langs de bomen aan de kant
al dat gras aan de overzijde
van de duimdikke dijken
onbespreekbare bloemen
de zon en de regenwolken
als die nachten op de dagen
van het donkerste naar licht
door muren van bordkarton
met verse verf aan kwasten
verre sterren als verbeelding
van de ordening van ruimte
het gebied boven de verte…
Excelsior
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
415 Erg opschieten deed ze niet,
De schoten hoorde je al van ver,
In de verte heerste ’t duister,
Zag je dus geen hand voor ogen.
Door ’t gedonder in de glazen,
Mist men één, twee, ervan niet,
Want optimisme viert hoogtij,
Excelsior, klinkt ’t hoogste lied.…
ja jij, omdat het Mij behaagt
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
3.096 ik ben je God vandaag
bid mij om licht voordat
ik je nu wakker maak
ik speelde met de maan
verduisterde de verte en
joeg herten op met schemering
je koos een huis en vrouw
bleef trouw aan aardse zaken
met gratis had je niets te maken
ik geef je vierentwintig uur
om deze goddelijke dag te
vieren voor de rest ben ik te huur
voor…
VOORUITZICHT
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
982 ganzen
in regen vluchtig afgepunt
de zee die zich in druppels zaait
op kleur van lappendekens
fluisteringen tussen dreven
hoor
door kalende kruinen
schuurt de wind zijn kille adem
ongehinderd wint hij veld
op de stilte van de warme dagen
het tiktakt op de daken
aan het venster wenkt
het triestige verhaal
van regenvlagen
in de verte…
net zes
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.790 zachtjes laat de regen weten
dat hij in ‘t donker op hem wacht
hoort hij in de verte kreten
voelt de dreiging van de nacht
durft hij weer eens niet naar buiten
terwijl zijn blaas op springen staat
probeert heel zacht zijn neus te snuiten
terwijl zijn hart hem moed in praat
net zes, alleen in een tentje
drie meter van zijn ouders tent
gedraagt…
Waar het blauw de hemel sticht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
787 In de verte
schijnt een licht
hoog boven
waar het blauw
de hemel sticht
Vol diamanten
en valt in plasjes neer
de grond bedrenkt
aarde vult
en nog veel meer
Stroomt overvloedig
als zoete wijn
en gulzig drinken bloemen
schitteren
als teer satijn
En dansen
wiegend in de wind
en glanzen
in brekend licht
door schoonheid…
wolk wil ik zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
807 ik kijk naar de lucht,
zie wolken bewegen
van ooghoek naar ooghoek,
en altijd op weg
naar wazige verten.
soms luchtig,
doorzichtig,
soms loodzwaar,
met regen beladen
maar altijd
op weg.
als wolk wil ik reizen
met onbekend doel,
gestuurd door
de wind die mijn
richting bepaalt.…
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 Hier wandel ik in de
schemering
de nacht zo dicht nabij
het is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot…
Stewardess
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.073 Rechts doemt de Olympus op
in de vage verte ligt Athene.
Godinnenstranden liggen braak
voor viriele golven heldenschuim.
Of ik iets wil drinken – ja wijn
van ranken die van aarde trillen
donkerrood het bloed verhitten
waar liefde lustoffers plengt.…
Waar blijft de regen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
976 Heel in de verte
piepkleine wolkjes.
De aarde zucht,
de aarde smacht
met al haar poriën naar regen.
De zon vervolgt zijn weg,
zich niets aantrekkend
van ons verlangen,
onze inmense behoefte aan
regen en nog eens regen.
Rode, purperen en oranje vlammen.
De schemer valt,
de mens kijkt sip,
men is ontroostbaar.…
heimwee naar morgen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
798 als in de ochtend de sluier verdwijnt
van een verte uit lang verleden tijden
en ik weer word aangelijnd
in het zicht van een bloeiende weide
zullen zeker paden worden geslecht
met verwilderde struiken aan weerszijde
wordt ongetwijfeld de tederheid weer echt
die de angst mij zo lang doet vermijden
niemand kan nog nieuwe sloten graven
weet…
te mooi voor woorden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
867 ik zie je nog in de verte verdwijnen
rechtsaf Laan van Meerdervoort
ter hoogte van De Mient haalde jij mij in
ik heb je gezicht niet gezien
wel jouw lachende lange lokken
een blanke rug boven een lage broek
ranke schouders en toch die kracht
op weg naar een doel dat ik al te lang miste
desondanks voel ik mij niet gepasseerd
vereerd met…
kon ik maar schreeuwen
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
820 morgen
zal ik je haren vlechten
mijn kind
morgen
wanneer ik de aarde
ben rondgegaan en
de zon heb aanschouwd
ik zal ze
door je haren strelen
we zullen stoeien en spelen
en hoog in de lucht
met blauwe bloemen om ons heen
zullen we de verte liefhebben
en zachte woorden spreken
morgen, ja morgen
mijn kind
zal ik je omhelzen…
De kamer
gedicht
3.0 met 47 stemmen
13.461 Ik ril van je verte en fluister.
Mijn woorden zoeken het vermogen
je toe te dekken. Beneden lekt een
kraan, tikt de tijd en bloeien de rozen.
------------------------------------------
uit: 'Met onze handen ernaast', 2005.…
Avontuur in Catan
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
778 midden in het korenveld
staat een roofridder stil
in de verste verten
niemand te zien
behalve de zevengooier
die in zijn vuistje lacht
red wat er te redden valt!…
verlangen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.083 In de kerker van verlangen
Ergens tussen licht en duisternis
Zit ik stilletjes gevangen
Achter een grote hindernis…
In de verte hoor ik zingen
’t lijkt een hemels kinderkoor
die de stilte gaan omringen
afgestemd op mijn gehoor…
Ik geraak lichtjes bevangen
Denk aan dingen die ik mis
Eenzaam in de donkere gangen
Wat is de betekenis?…
Geborgenheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.556 Mijn smart regent tranen
golven die breken
op het verlaten strand
van mateloze droefheid
verloren dromen
Vannacht dwaal ik
op onzichtbare vleugels
stromen van kristal
door de bittere kou
van glanzend zwart
Op zoek langs sterrenzilver
het ijs van de blauwe maan
naar de schaduw van je gelaat
de schoonheid van je licht
de verten van je…