2744 resultaten.
Gedachten-wolk?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
389 Verstilde vragen
van tranen in de nevels
de lotus troost ze.
Witte sterren, hun
geisha’s bewaken poorten
van mijn Melkweg.…
Bloemenpoëzie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
469 bloemen dragen de kleuren
van de regenboog
hoe zoet
het gemoed
in ochtendblauw
o schone parels van
dauw
troost die 't leven
voedt in hartepijn en
bij 't verlaten zijn
er is een leed dat
mensen elkaar aandoen
zo hoog
als de Mount Everest
en er is een liefde zo
groot als voor de
dienstknecht van een zekere
hoofdman
over…
TRAGEDIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 Met in zijn emmertje de zee
stapje voor stapje
neemt hij de zilte rijkdom mee
naar zijn eigen strand
de kleine architect
zoekt naarstig naar de plek
waar net nog zijn ontwerp
vroeg om een laatste hand
tot mijlenver getuigt de ontdekking
het aangezicht van een verwoesting
zelfs geen lolly troost
een labrador kijkt schuldig toe…
WIJ LIJDEN MET UW LIJDEN MEE; LIED VOOR DE KERKEN, PASSIETIJD!!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 Heb medelijden met ons, God
Ons staande te houden in ‘t geloof
Neem de menselijke twijfel weg
En dicht de afstand, onze kloof
Laat ons elkaar troosten door dit lied
Troost, het fijnste, liefste medicijn
Hersteld de geest en het besef
Dat wij niet zoals Hem, alleen zijn!…
Tussen heling en herhaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
238 Jeugd van onveiligheid,
waar verlangen naar troost
en angst voor verlating
elkaar omhelzen —
patronen geëtst in de huid,
herhaald in nieuw vertrouwen.…
298 levens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
929 Want deze dag veranderde in een ogenblik hun hele leven
En morgen zal nooit meer hetzelfde zijn
Ik hoop dat mijn kaarsje hun een beetje tot troost mag zijn.…
Allerheiligen
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
1.960 Hier heb je je speelgoedkonijntje,
kleintje,
je had zoveel troost aan dat pluchen beest.
Droeve dromen druilen
en tranen druppen neer,
maar ik heb niets te huilen :
mijn hart doet nog geen zeer.…
Dansen in de scherven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
998 de muziek klinkt
ik luister ernaar
een lied dat mij troost
van alle
akelige omstandigheden
mijn voeten bewegen
langzaam
komt het ritme
heel langzaam
komt het gevoel
ik dans
ik beweeg
met mijn voeten
door de scherven
allemaal
sneden
en wonden
bloed
dat stroomt
gevoel
om verder te leven
te streven
om niet te sterven
ik ben…
Onze rok
gedicht
2.5 met 144 stemmen
24.019 Het water
troost. Ondiep. Onze rok.
hebben we hoog opgetrokken.…
Ariadne (illusies)
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.346 Een wirwar kluwen
draden spuwen
uit spinnenrag
wiegt en hangt
aan grauwe daken
de uitgedroogde
hulzen die jij
nog wil bewaken
zijn grijs gekleed
in 't fijnste
zilverstof
dat jij ooit weefde
jij hebt hun ziel
in slaap gewiegd
om nooit meer
te ontwaken
je hebt jezelf
ook ingepakt
als troost
voor koude dagen…
jouw lach verdween
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.281 waar ik die lach in jouw ogen
niet langer ontwaar
het speelse verdween
in gelaten tranen
verkrampen woorden
gebroken door pijn
worden onhoorbaar
in de vraag
waarom
zoek ik het antwoord
in betraande ogen
aanzie het smeken
dwars door mij heen
schenk jouw de troost
die woorden vermogen
geef ons de lach
die even verdween…
Machteloos
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.407 Ik kan je alleen maar vasthouden en troosten.
Maar in mezelf voel ik me “Machteloos”.…
Eenzaam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.372 Ze belichaamt het huis dat haar bewoont
van binnen uit verteerd
de kamers altijd leeg
dragen de sporen niet
van onverwacht bezoek
Het knaagt aan haar
zodat ze 's avonds
de treden van de trap doet kraken
en troost vindt in zijn echo
Soms laat ze de deur op een kier
het licht nog even aan
voor de kinderen in haar hoofd
ze weet dat ze…
jouw lach ontstolen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.082 gelatenheid
in doffe ogen
omsluiert verdriet
waar dromen vergaan
verdwenen is tijd
zal nimmer bekoren
wat toekomst blijkt
vervult haar met angst
maar wentel in de streling
van fluisterende woorden
omhels de troost
die ik schenken mag
denk aan momenten
in toekomst verborgen
waar ik zachtjes een lach
aan jouw ogen
ontsteel…
einde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.861 muziek is geen troost
geen muziek evenmin
voor momenten
van 't diepste verdriet
is elke melodie wrang
iedere stilte ontoereikend
op die laatste weg
ontbreekt begeleiding
mist bestemming
iets noch niets
geen markering
houdt iemand hier
nog een tel vast
of punt zeker
de hand die je nog
in een uiterste poging
grijpen wil wijkt…
Dood
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.764 dood bevangen
Hier ligt een kind
Stil en vredig neer
De ouders zijn kapot
En weten het ook niet meer
Zij beweren wel te geloven
Maar zij zijn nog hier
En het kind "daarboven"
Heimwee knaagt nu al
aan hun hart
Verzonken zijn zij
In diepe smart
Het kind heeft het
In het hiernamaals heel fijn
Maar of dat voor de ouders
Een troost…
Schuim
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.404 Ik onthaast mij
huiswaarts,
opstandig,
over te lange
dijken, vind
geen troost op
de brede torso
van de morgen,
houden blokken
stand,spattend
schuim tatoeëert
het ruige corso
van de zee,
vermaalt mijn
zicht tot broze
vlokken, blaast
de natte
westenwind,
mij de zatte
lokken droog,
te veel geluid
om mij heen,
in deze…
Rode Tranen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.448 Een engel, stil, haar hoofd gebogen
Puur en zuiver in haar zijn
Zwarte doeken, rode tranen
Ze voelt een diep intense pijn
Huilen is haar stille antwoord
Op haar lijden en verdriet
Ze wil graag dansen, zingen, leven
Ze wil wel maar ze kan het niet
De Duivel uit haar diepste wezen
Troost haar in haar diepste pijn
Daar waar God haar heeft…
Elkaar geoogst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 geef je een bloem
nog altijd in de knop
het groen tiert welig
mag die nog even
in je handen bloeien
of geven we het op
jij kent de kleur
en ik de geur
in samen bloeien
ik opende de zon in de
eerste lente die jij won
we hebben eindeloos gezomerd
elkaar geoogst
maar nu het herfst wordt
blijkt winterslaap een schrale troost…
wanhoop
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.791 Hoe verdrietig ben je
Dat je je kind niet kan troosten,
Het wegnemen van de pijn en tranen.
En zeggen dat het wel goed komt
Ook al duurt het maanden.
Hoe sterk word je dan
Om met je kind de strijd aan te gaan.
Samen hand in hand strevend
Met veel geloof hoop en liefde
Kunnen we de wereld aan.…
Annabel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
947 Soms raakt de regen moe
en braakt dan boze woorden
die de pijn vergezellen
van waarom ik
ik kan jou dan niet troosten
door de sluier waardoor je ziet
ik kan alleen maar zeggen
dat het sterven gelijk het leven
slechts maar tijdelijk is
maar zolang de kim
zich elke morgen van het
duister keert beleef jij
als jonkvrouw telkens de
zomer…
Lost
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
1.868 Het zou zo mooi moeten zijn
Waarom voel ik dat dan niet
Het zou me moeten raken
Mijn hart blij moeten maken
Waarom komt het als verdriet
Waarom huilen
Als lachen zou moeten
Waarom schuilen
Als ik iedereen kan begroeten
Waarom troost, zelfbeklag en pijn
Terwijl het zo anders moet kunnen zijn
Zo gaat het al een tijd
Genieten van het leven…
In mijn hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
822 Toch ontwaar ik stille troost,
ondanks pijn en diepe smart
daar ik je niet ver moet zoeken
want je bent hier in mijn hart.…
herdenken 30/04/2009
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
1.332 Ik herdenk, ik troost en geef
de man die huilt, een zoen.
Ik sla een arm om een schouder
voel me als de majesteit tien
jaar ouder...
Ik sla een kruis...en ga naar huis…
loslaten
netgedicht
3.2 met 25 stemmen
999 het werd stil, het werd anders
het werd ook veel meer dan
onvervangbaar of een lang verhaal
beelden mompelden over troost
alsof de dans van chrysanten hen verwarde
in eigen, uitgesneden armen
de wereld was ook niet groter dan de aders
van steen, uit het zaad gegroeid
dan de zekerheid van de aarden weg
tot het verlangen naar jou
bij jou…
Foetushouding
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
481 wanneer komt het verlossende
woord als balsem voor de ziel
verdrongen en opgesloten
evenals zijn armen
opgekruld zichzelf wiegend
op donkere tonen die stemmen
sussen en troosten in 't hoofd
waar zo even nog oorlog heerste
ingesloten door vier muren
ondoordringbaar voor buitenlicht
streelt de ochtend je teder daar
de nacht onvriendelijk…
Niet vandaag.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 'k Blijf maar liever hier
in de lichte kamerschemer,
tot de stilte me troost!
En morgen...
ja echt morgen,
ga ik wel
met leven door!…
De onzekerheid over een passende toespraak bij een jubileum
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
871 Maar over de warmte van een stem
de troost van een woord
de zegen van de stilte
de doem van de eenzaamheid.
Dus toch zon?
Dus toch schaduw?
Gelukkig was er de deemstering
die me zachtjesaan opslorpte.
Ook mijn gedachten.…
zoals soms...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
622 zoals sommige woorden zwaar
kunnen drukken op je ziel
zoals stilte een pleister kan
zijn op een pijn die onrust heet
zoals het samenzijn je troost
geeft tot het barst
zoals de lichtheid van het bestaan
je soms nog zwaar op kan breken
zoals tijd van leven je tot
de dood aan toe op de hielen zit
zoals het vergeten van wie je was…
Empathie voor de Sterren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Na onze werkdag kijken we
naar de Mooie Wereld, waar
plichten en regels niet gelden
en de Sterren kunnen stralen
We zien tegen hen op
We zien dat het bestaat
en dat is een troost, zeker
als er iets te roddelen valt
Er mag dan meer zijn
dan bewondering, vermaak
gemakken en rijkdom, maar
ik koop daar niets voor
Zeker geen geluk
als…