1257 resultaten.
Jij bent (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 golven laat scheren
De zee, soms grillig en onwillig, als het bliksemt en dondert
De zee, babbelend en kabbelend, als de wind weer is gaan liggen
Jij bent de zee, met zandbanken gevormd door je twijfels
De zee, waarin duizenden nachtlichtjes het leven willen vieren
De zee, waar vrolijk lachende kinderen in de branding spelen
De zee, het zilver…
De zachte cadans
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
468 Zijn klank is zo fijn
dat het bijna pijn doet, een draad van
zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn borst reageert,
mijn adem wordt trager, alsof ik word opgenomen in een groter luisteren.
Hij zingt zonder reden,
zonder masker of haast, gewoon omdat
zijn kwetsbare wezen vraagt om te klinken.…
Mooi grijs
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
578 Een rustige dag
plotse wind raakt het water
reflectie rimpelt
Zilveren draden weven
hun eigen verhalen, van elk intens
moment dat ik diep heb opgeslagen. Een archief van
vele kleine indrukken, waarvan tijd de scherpe randjes heeft verzacht.
Mijn huid vormt een
landkaart van ontroering, getekend
door alles wat mij werkelijk raakte.…
Een nieuw begin
netgedicht
3.1 met 62 stemmen
8.842 verdwijnt
in gepijnigde eeuwigheid
ik spring vooruit, geef me over
overspoel me in oneindig licht
voel me vrij en ongebonden
eindelijk gezwicht
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
zonnestralen
boren diepe gaten
donkere wolken verlaten
mijn aangezicht
ik open mijn ogen
verwonder
bewonder
ontelbare regenbogen
de watervallen en de zilveren…
Kruimeldief
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.135 De rede wil het zilveren gordijn dicht
Een mist drijft om het huis van glas
En we halen ruimer adem.
Want zo doorzichtig is ook geen zicht…
Liever dit
Dan een schandvlek in de blote zon.…
Selene de maangodin
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.241 Selene, de maangodin, kwam
met haar glanzende strijdwagen
uit de zee omhooggerezen met blanke armen
als maanstralen verhuld door een zilverwitte mantel
Selene, de volle maan, daalt elke nacht met haar
zilveren hemelwagen uit de hemel
getrokken door twee witte ossen
geeft sfeerverlichting in romantische ambiance
Selene, eens verleid door…
Zwartewater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Het Zwartewater
Wild en donker, dan weer kalm schitterend zilver.
woest en ruig soms, of lief kabbelend
Oh rivier van mijn jeugd, en nu nog .
De felle gloed bij het vertrekken van de dag
na stralend in mijn hoofd.…
De Maan droeg haar huid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 Een hagedis kroop door een
citroenmaan
waar sterren als verdwaalde
vruchten staan
haar schubben vingen een zilveren
schijn
alsof zij ooit een ander had kunnen
zijn
een vreemd geruis bewoog door
haar wezen
als een vergeten melodie verstomd
en geruisloos verdwenen
haar staart verdween in een
vreemde nacht
waar alles sliep en niets…
De Preikestolen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
710 dan ontvouwt zich een wonderlijk schouwspel,
waterspetters vliegen als zilveren snippers
hoog uit een kloof, dansend in de ijle lucht
adembenemend mooi, de zon schijn hel
bergen bekleed met mossengroen en boom
vergezichten van watersblauw in diepe diepte
hemelhoog is de lucht als een spiegelwand
het is mooier dan de mooiste droom
en met een…
Het laatste woord,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
542 Ik zoek toegang tot mijn nieuwe
dromen, waar de maan zijn witte
hand op legt, stromen zilveren wolken
door het duister, in een plas van zuiver
licht op geluidloze vlindervleugels in
een gewichtloos gedicht.…
Mijn Huis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
895 Ik zie het voor me in gedachten
kopje thee in de kamer en suite
Zij vlijt zich aan zijn voeten
hij zingt voor haar zijn liefdeslied
Kinderen liggen lekker te slapen
in de bedstee tegen elkaar aan
Het zilver glimt is mooi gepoetst
In het theekastje waar ze staan
Buiten gaan de lantaarns branden
paard en wagen komen voorbij
Het haardvuur…
vertel mij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 waar een vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel
van het blad dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken nacht,
banend een weg in het veld
dat fluistering bergt
vertel van de maan en haar kosmische zilver…
Mijn vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
21.780 Slaap maar, vader,
droom van iets moois,
het mooiste wat je ooit in je lange altijd te korte leven zag,
de frambozenlimonaderoze avondzon boven de zee
bij Vlissingen, het weerlichten in de nacht
boven de zee bij het vissen, de maan
die als een zilveren vis uit de hemel kwam springen,
het ogenblik dat je beet had
en iets ongeduldigs aan je vislijn…
Mijn stad, jouw stad?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 stad heeft zich weer gemeld
de balkondeur geopend, straatgejoel
zwelt aan door jengelende logistiek,
scherp gedrein van tramrails snelt
door de sirene geest van ijle lucht
de linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe
boven de daken in een
verbale dramatiek schildert
een zilveren…
mijn hippie meisje
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
734 in de avond en
maakte plaats voor romantiek
we zongen over gouden stranden
en maakten vrienden bij de vleet
we rookten, lachten en we vrijden
zoveel, zo vaak en zo compleet
je nam me mee op witte wolken
en je krag maar niet genoeg van mij
je schouwde mij jouw paradijs
en God gaf mij de eerste prijs
we droomden van een zilveren…
Woordvlinders
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
593 Als een woordvlinder kon tonen hoe we ons nu voelen
dan zag je al zijn vleugelkleuren goud en zilver, blauw en geel,
fel stralend rood, soms donker somber grijsgroen,
onze gedachten fladderend rondom jou, zigzag, kriskras, heen en weer.…
vetel mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 waar een vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel van het blad
dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken nacht
banend een weg in het veld
dat fluistering bergt
vertel van de maan en haar kosmische zilver…
Jij bent (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 Jij bent van mij,
van de veldleeuwerik die jubelend naar de zon klimt,
van de koekoek die weemoedig de komst van regen voorspelt,
van de merel die troostend het afscheid van de dag bezingt
Jij bent met mij,
met mij als de pinksterbloem en het oranjetipje,
met mij als de rolklaver en het icarusblauwtje,
met mij als het duinviooltje en de zilveren…
Hongerwinter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 En iedereen de benenwagen nam
Wanneer de Grüne Polizei eraan kwam
Voor de gaarkeuken wachtend op de stoep
Op een halfvolle mok met waterige soep
Dagelijks tot misdadigheid in staat
Gapten we trambalken in de Bolstraat
Op het einde was er niks
Anders te doen dan in bed blijven liggen
Of je met brandschatten te bezigen
Toen geen zilveren…
De man boven de hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
390 Hij dreef de hemel uiteen
met zilveren schroeven,
zocht in elke ster
een spiegel van zichzelf.
Zijn torens zongen
van winst en snelheid,
hun glazen huid
weerkaatste enkel glans.
Het rijk beneden
werd een fabriek van dromen,
waar stilte werd verkocht
aan wie nog tijd bezat.…
stijgochtend
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
321 Reiger wit
blinkend zilver
dal en beek
al
de vogels vallen
De bomen in de wind gebroken
gedogen wild trillend de richting van hun vingers
In wrange wortels
waardoor de tranen gaan
zingt de orchidee
vrijwel ongeoefend
noch sterker
niks wilder
niet wilder
Alsmede vaagt licht uit
alsmede zachterbij
Zachte blauwe-lucht-vleugels
eerste…
Friesland in de winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.160 OF SOMMIGEN HET NU SPORTKRUIS NOEMEN,of zilveren kruis,of elfstedenkruis, of juweel van Sneek, of akelige leeuwen
op een wapenschildkruis, of het kan wezen kruis en munt om het even.
Maar het is een lief fries kruisje.
Stil en sprekend.
Zilver als zeven sloten en zwart als de kou van de winter.
Met een liefdevolle bloeddruppel van je erin.…
KINDERGEDACHTEN
poëzie
3.1 met 20 stemmen
5.487 En vroeg, morge' in de zonneschijn,
Als dan de blaadjes zilver zijn,
Met droppeltjes bepereld -
Dan doe ik toch mijn eigen zin: -
Dan loop ik héél - en héél ver in
Die schoongeworden wereld!…
In de bril van Bertha Teughels
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.612 En, terwijl ik nieuw postuurkens
In Bertha haar ogen zocht,
Zag ik daar opeens m’n eigen,
Of daar in de winkel stond:
Mijn portret in een brelokske,
Met een zilveren kaderke rond.
--------------------------------------------
Maart-april: nagelaten verzen (1936)…
het Plein
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
669 Strogeel is de zomerwijn,
ik tuur in de verten van eindeloos verre graanvelden,
omzoomd met zacht zilver van jonge berkenbossen,
Ver van hier hoor ik hoe luid de Russische beer brult
in het Kremlin, met groot vertoon van totale onmacht
aan het eigen, prachtige, onvoorstelbaar muzikale volk,
Dat al lang niet meer gelooft in Tszaren of Poetins…
OERSTILTE
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
819 gevoed en gelaafd aan eindeloze woorden,
dansend langs de woordeloze einders,
onzuiver trekt een satelliet zijn spoor
langs Grote Beer en Poolster,
in geluidloos, zilver blinkend metaal,
nu alle vogels zwijgen, geen ritseling
geen bladerfluisteren meer, een stille nacht,
terwijl met een helder, zilvereren silhouet,
de blinkende maansikkel…
Avond aan de Amstel
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.595 Haar schoot ontweld, stuwt d'Amstel door de golven
Der nevelzee zijn zwellend zilver heen;
Zij, reeds de voet in 't wazig dons bedolven,
Beurt statiger de forse leên;
En windt zich gloedkoralen om de slapen,
Hecht glorend goud aan kleed en gordelzoom...…
fata mongol
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.619 zo goed
zo eerlijk
zo gevaarlijk
niet te begrijpen
gaat over lijken
trapt iedereen naar beneden
heeft nooit echt geleden
kan niet met anderen delen
want zij is de beste
zij is het antwoord
op al die vragen
die iedereen bezig houden
zij is niet van zilver
zij is goud
zij heeft geschreven
zij is de hemel
en ik schrijf je dit
je foto brengt…
Een warm hart
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
1.527 Ik heb geld, ik heb macht, bezit zilver en goud.
Al dat softe gedoe laat me koud.
Trouw met mij en je zal zien, zei de rijke man,
dat ik jou heel veel geven kan.
Macht voelt goed, geld is fijn, zei het meisje wijs,
maar het mooiste op aard heeft geen prijs.…
Koortsdromend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
562 scherpe, steile afgrond laat mij
diep in mijn eigen angsten staren, duikelen, vallen,
en onbekend, ongekend verdwijnen in bodemloze aarde
je heldere ogen zijn verworden tot gevoelloze kooltjes,
en je zachte vlees is verrimpeld tot stug, gebarsten eelt,
je tedere handen zijn veranderd in vliezige vleermuisvleugels,
en je scherp gepunte, zilveren…