1925 resultaten.
Soms proef je het zoete en het leed ( uit de serie: ware nachtmerrie)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
709 Hoe schilder je bij daglicht de waarde, naaktheid die je koestert
een mens door water verwond zonder je moede blik te verduisteren.…
Eigen zwaartekracht
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.934 keurig aangeharkt
hartstocht op de paden
onmin in de schaduw
jaloezie binnen de perken
Maar het miste perspectief
geen verdiepte dieptes
met verzwolgen gevolgen
De rozen bloeiden
zo vroeg dit jaar
zij keek met handen
maar een doorn drong
stekelig in haar vinger
witte rozen rood
Zij keek naar het pluisje
het pluisje in de wind
dat bevrijd…
toekomst voorbij
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.920 ze stapt aan boord en kijkt me aan
haar ogen dicht, het hoofd omlaag
vuur wordt kil en dooft
gewillig wijkt zwaar weer
wanneer het anker wordt gelicht
ze zet zich af, kijkt schuchter om
naar de ondergaande zon
haar mond is een bezworen lach
een zielsweerspiegeling op zee
zend haar op het juiste pad
dan wordt ze bevrijd als onverwacht…
In de stilte van de nacht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.100 kracht
Wat mis ik jouw zachte armen om me heen
Je bent zo dichtbij maar ik voel me zo alleen
De tranen willen naar buiten maar ik wil het niet
Ik vecht tegen de emoties maar verlies 't uiteindelijk van het verdriet
Zachtjes bid ik, Heer ik ben zo moe
Haal me hier weg ik wil zo graag naar U toe
Ik voel de rust in me stromen
Ik voel me zo bevrijd…
Kezman
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
2.255 Spock of een van zijn mannen
is in Kezman aangeland
superieure buitenaardse wezens
een bal aan de voet als in de hand
die vrouw heeft Kezman doorzien
zijn geld dat interesseert haar niet
het is dat buitenaardse, dat haar,
die bakkebaarden, waar zij zo van geniet
zie toch eens hoe hij loopt
bevrijd van alle zwaartekracht
ja, hij wordt haar…
leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
760 kind van de zon
licht in leven
bron van ontstaan
schenk ons jouw kracht
schitter in kleuren
door diepgrijze nevel
doorbreek de beklemming
bevrijd ons hart
hoop in de morgen
schenk ons een lach
kleur al het grijze
schilder de dag
leven in leven
omring ons met hoop
zoveel warmte te geven
liefde elke dag
beloof zonnige dagen
in kille…
Explosie
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
900 Ik huldig me in een blozend zwijgen
Bevrijd van zorgen en verdriet
Een doodgewone , zonnige dag
Ik kan wel alle sterren beschrijven
Ik voel een zwellen in mijn hart
Een explosie stijgt tot een klaterende lach
‘k Wil rondhuppelen, dansen en zingen
Mijn pijn voor eventjes verdringen
Vandaag vlieg ik hoog in de lucht
Beschilder ik de wolken…
Voorjaarsmoeheid
netgedicht
1.4 met 18 stemmen
1.565 vervlogen
Ik kijk dromend naar de boom en zucht
weer komt er een nieuw voorjaar aan
waarvan ik vraag hoe die zal vergaan
omdat mijn winter er niet voor vlucht
Te lang heeft de kou mij in zijn macht
ik ben vergeten hoe hem te bestrijden
leg moe mijn hoofd berustend neer
maar veer dan toch met koppig verweer
ik ben het waard om mezelf te bevrijden…
de veertiende dag
gedicht
4.4 met 57 stemmen
9.975 wat hun geloof,
of wat ook hun afkomst,
dood zijn de doden in plaats van bevrijd.…
echte mannen
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
2.634 voor even waren wij geen vaders meer
we hadden zorgen achter ons gelaten
hier stonden kameraden, echte maten
en allen loofden wij die ene heer
en zo bevrijd van lasten en van plichten
vlogen wij elkander in de armen
ik voelde mannenlijven mij verwarmen
we leken één familie: louter nichten
ik was van al die mannen het idool
en werd met zoete…
Allang
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.224 Als een klaterend beekje
door het dichte bos in kronkels
tussen gevallen takken en dode bladeren
ontsnapt bevrijd
diep ademend
onder kale bomen
ruimte om te uiten
woorden tuimelen
zingen fluiten
langzaam groeit het beekje aan
onstuimiger en heftig
sneller krachtig
breder
tot een stroom.…
In prachten en praal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
752 bouwde kastelen
brugde in ophaal voor jou
de diepste slotgrachten
jij kleedde in
prachten en praal verleidde
de koning achter kantelen
ik huurde een ros kwam
met mijn trots en wat zwaard
langs jouw laaiende vuren
zijn rijk kwam ten val
jij torende hoger op slot
ik ladderde vlot in bevrijden
jij bent nu de mijne
gravin van veur…
heb de lucht gekraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 donkere strepen
in de avondlucht
ik wil ze breken
samen op de vlucht
de horizon voorbij
dan is er eindelijk
weer ruimte voor jou en mij
samen in een wereld
voor ons beiden
zonder maatschappij
waarvan jij je al
zo lang bevrijdde maar
jouw paradijs bleef leeg
geef lente weer een veeg
ik heb de lucht gekraakt
in zachte warme zinnen…
Niet kunnen snappen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.035 Jij hebt me uit mijn dromen bevrijd,
weg vertrouwen, weg leuke tijd.
Ook al zijn dromen bedrog,
verliefdheid doet anders verbeelden toch?
Met een roze bril zie je ook niet veel,
denk je optimistisch en niet altijd reëel.
Mijn hoofd is een complete chaos en alles knapt,
ik ben degene die er geen snars van snapt.…
Brand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
626 wrede vlammen verlichten de nacht
de angst op ons gezicht
is voelbaar, de hitte onwerkelijk
de oude stee kreunt, het vuur grijpt de stal
de dieren bonken tegen de wand
en schreeuwen
plots maakt een schaduw zich los
van ons die verstard zwijgen
en kijken hem na
dan werpen in vlammenstrijd
de staldeuren open, de koeien bevrijd
rennen…
Soms
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
868 Romantische adembenemende momenten
flitsen door mijn nog slaperige brein
geurig als een veld bloemen in de lente
opgekomen na de eerste zonneschijn
Momenten die de tijd even stil doen staan
omgeven door het gevoel intens geluk
pure oprechte liefde onder volle maan
ontspannen en bevrijd van aardse druk
Maar al die illusies, mooie…
Gebroken vleugels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.381 nevelkleed
Door de duisternis verblind zocht zij naar wegen
tegen de razende adem van ‘n trieste tegenwind
Maar het loze wervelen bleef zo heftig stoken
dat ze d’r broze vleugels heeft gebroken
Ondanks dat ze zwoegde voor haar zonsopgang
klonk d’r gezang waarmee ze zich bij ‘m voegde
als een lyrisch lied over liefde tot in d’ eeuwigheid
bevrijd…
SCHERVENVUUR
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.354 Ik laat los en voel mij glijden
door de trechter van mijn oppervlak
ik zal mij door de donkere ring bevrijden
zoals mijn scherf mijn eigen vuur ontstak.…
Waarom
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.372 verbrande huid
Waarom mijnheer, moest zij sterven
De onschuld, mijn voorbestemde bruid
Betast door vele handen in de straat
De omwikkeling getuigt het leed
Haar eens feestelijk bruidsgewaad
Nu haar smetteloze witte doodskleed
En hoog in de met rook besmeurde lucht
Wacht de zwarte vogel op haar ziel
Hij brengt haar naar hoge hemelen
Bevrijd…
leven zonder spijt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 ik wil je snelontwaken
zomer in je woorden zien
want als de dag begint
dan kus je me misschien
je wintert in je
nachtelijke dromen
kou trekt op in een lente
die nooit is gekomen
je zorg oogstte herfst
maakte vruchten vroeger rijp
maar bent jezelf helaas vergeten
daarvoor kreeg je te weinig tijd
bent eindelijk bevrijd
hebt…
Adempauze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 het draven
een ogenblik van bezinning
rustig op dezelfde plek
genieten van alle gaven
die de natuur ons vrijelijk schenkt
onvoorwaardelijk in haar pracht
laat haar je hart betoveren
hoor, het is de stilte die je wenkt
kom tot jezelf, het hollen vermijden
geniet van het moment
een kleine adempauze
de innerlijke stilte, zal onrust bevrijden…
Voedertijd
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
831 De opgezwollen borst
keek bevrijd en vrolijk
om zich heen met een
keihard, lokkende tuit
om mijn eeuwige dorst
even te tarten, want
het gelukkige hummeltje
plakte er snel aan vast
zoals ik zonder glas
mijn biertjes drink.
De moeder knikte naar mij,
had me wel door en ik
keek met mijn droge mond
verlegen opzij.…
overwonnen hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Ja, het leven kan mooi zijn wanneer het je voor
de wind gaat, verschrikkelijk wanneer je wordt
toegetakeld en bevrijdend werken wanneer het
hart, gelucht, opnieuw naar de dingen kan kijken-…
Rondeel
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.779 Benijdt men soms de niet-bevrijden
Tot deze afwezigheid van leed?
Toch, korte liefde en langer lijden,
Het wordt een ding dat men vergeet.
's Verleden levens koud en heet
Voelt men zich in de loop der tijden
Vanzelf gelijk het uur ontglijden.
O jeugd, was 't dit waarom men kreet?
Men wordt een ding en men vergeet.…
Stelend hart
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
762 Laat me je hart stelen
Als een lief in de nacht
Die je dromen komt bewonen
En het gestolde goud
Weer wil laten stromen
Laat me je hart stelen
Als een dief in de nacht
Die je van angsten komt bevrijden
En het verstilde zout
Uit je wonden laat drijven
Laat me je hart stelen
Voordat het smelt
En wegvloeit uit knikkende knieën
Die je…
Marcels lach
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.612 Jouw lach,
Als perfecte maquillage voor jouw daadwerkelijke zijn
Jouw lach
Als afleiding voor jouw innerlijke pijn
Jouw lach
Waarmee je ons om de tuin dacht te leiden
Jouw lach
Bedoeld om anderen te verblijden
Maar jezelf
Kon je niet bevrijden
Want jouw eigen pijn
Mocht er van jou niet zijn
En toen de dagen nachten bleven
Jouw lach op…
Een najaarsblad
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.163 In roodgoud najaarsweer
Werd zó mijn geest bevrijd
Van een krankzinnigheid:
Ik raapte een donkre steen,
En dacht, ook ik ga heen
En lig zo zwaar en zwart
Der aarde aan 't ijskoud hart.
Toen daalde een purper blad,
Dat Hij beschreven had,
Mij ritslend in de hand
En stak mijn hart in brand.…
Maritieme mijmering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Maar ik zal altijd blijven,
ik heb de tijd van eindigheid bevrijd.
Alle dromen voeren met mij mee,
onvindbaar,
daarom ben ik de zee.…
Speelde blond door je haar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 het strand
gleed de zon over zand
wind speelde blond door je haar
ogen wolkten nog donker
langzaam werd de bui geklaard
snel als de golven
kwamen je woorden
in oneindige stromen
ik liet ze komen
als een tsunami
van ijskoude dromen
het luchtte op
samen te praten en niet
op de vlucht voor jouw hel
de zon brak door
in een bevrijdende…
Bevrijdingsdag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
497 Wie is bevrijd van wie, want doden vielen
onaangekondigd, zonder doel of wens.
Slechts heilig is de grens voor wie bezit
het hoogste goed is, voor ons, voor mij alleen.
Waar gaat het met de wereld heen, met
al die vluchtelingen, mensen zonder werk
of toekomst, zonder zicht op ooit nog beter.
Wat vieren wij dan echt?…