1549 resultaten.
Grondwater en nog wat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 Was door de bodem
Gezakt - voelde de
Grond onder mijn voeten
Niet meer en verdween
In het ondergrondse duister
Waar alleen de pieren nog
Van alles kunnen zien, en in
De diepte van het donkerste duister
Zakte ik langzaam weg toen ik
Merkte dat er ook hier geen leven
Meer was - inmiddels was ook de
Aarden tunnel met het grondwater…
Het lonken van de liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Liefde in heel haar vormen, breedte en diepte.
Gelijk ik, gelijk de anderen.
Vol van eigen vuur, sterke en krachtige geestdrift
kon niemand mij overwinnen.
Ik kan alleen van mezelf winnen.
Elk gevecht, elke oorlog laten stillen.
Het was enkel het telkens beginnen
aan de nieuwe methodieken.…
Alde Feanen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 verleden
schepelingen zijn we, schamel
ons schip en het gerafelde zeil
schipbreuk is een dreigend letsel
eilanden drijven langszij
als reddingssloepen met zielloze masten
onbegaanbaar wordt de waterweg
peddelend gaan we voort
tot de wazige klippen ons keren
de rots van de beperking
reikt ons het noodlot aan
we peilen nog snel de diepte…
JONATHAN
poëzie
4.6 met 8 stemmen
1.544 Hij had zijn wijsheid en zijn kracht gegeven
en wat in harts verholen diepten schuilt.
Voor simpele eenvoud, sterke aanhanklijkheên,
bood hij het de gebronsde jonge herder.
Die nam, en streed, en slingerde het verder
en trof Saul met de scherpgekante steen.
En Jonathan duldde het dubbel leed.…
Vibratie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 soms is de diepte
zo ver en leeg
dat woorden weerkaatsen
op de bodem van de ziel
al staan duizenden op wacht
er is er niet een
die zich in het zwart
kan verplaatsen
dat zijn die momenten
in een dode lente
en de winter deuren sluit,
bruggen lijken opgehaald
ook oren verzwijgen dan
haast ieder uiterlijk geluid
toch verzachten klanken…
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
602 De wereld is niet godvergeten
Geen toevallig doelloos zijn
Niet wanhopig opgegeten
Ik vind vreugde in mijn pijn
Omdat ik weet dat in mijn leven
Licht en duister samen gaan
Daarom durf ik blij te beven
Kan ik ook de diepte aan
Daarom blijf ik dapper doorgaan
Vecht mijn eigen kleine strijd
Voel mij op en ook weer afgaan
En sluit vriendschap…
Zoals lang geleden - deel 4
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
501 Het visje verdween om zoveel onvrede naar
de diepte van de zee en nam voorgoed
hun reeds verworven voorspoed met zich mee.
Het dwergenpaartje was toen weer even arm
als voorheen, maar desondanks gelouterd
door het leven, en genoodzaakt niet naar
meer te streven.…
De woede over een verloren geldstuk
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.289 laat ze hem maar begaan
tot hij op de rand staat
van haar kring, ze blaast
hij wankelt op z'n kleine benen
draait om zijn smalle as, er valt
een geldstuk uit zijn grijze broekzak
het rolt naar binnen, raakt haar teen aan
een moment is heel het huis en heel de aarde
vol van haar boze adem
de gulden rolt van de rand
in een onbetaalbare diepte…
Saamhorigheid?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
491 Het draagt een mand van verdriet
op het strand ontfermen golven zich
over de broze lijnen van de overvloed
uit de diepten van de eenzaamheid,het
leven bedolven in onuitputtelijkheid.…
zien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 Ik heb God gezien
in het ritselen van de bomen
echt zonder dat ik zat weg te dromen
of toch een beetje misschien
Ik heb God gezien
weerspiegeld in de diepte van dierenogen
zonder een druppel te hebben gezopen
bedwelmd door het inzicht misschien
Ik heb God gezien
Vanmorgen in de dageraad
zo mooi – de zonsopkomst
en in het moment dat ze…
mijn hart groot of klein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 Ik loop naar het rechte eind
Op stabiele ondergrond
Waar mijn ondergrond niet verdwijnt
Ik spreek uit een diepte van mijn hart
Noem mijn hart klein of groot
Uitgesproken door een kleine mond
gekomen uit een hart in nood
het bloed dat uit mijn hart vloeit
de liefde dat meer en meer in mijn hart groeit
prikkels van en naar mijn zintuigen…
jij en ik
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
820 en ik
hadden een band
jij en ik
geloofden in elkaar
jij en ik
waren een paar
jij en ik
hadden vaak plezier
om het absurde
om het vergankelijke
omdat we konden relativeren
Jij en ik
wilden altijd leren
konden goed wandelen
waren afhankelijk
wilden elkaar niet veranderen
hadden een verhaal
samen beleefd
Jij en ik
hebben
alle diepte…
de maashagedis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 de zware vliespoten plat afgezet
in het grafiet van de grot
de lange smalle bek
jaagt laag door de diepte
hij ligt miljoenen jaren op ons voor
onzeker is zijn dood
in het wandelend licht
van de zaklantaarn
schiet hij door de wervelingen
van stenen water
met een nijdige klap van de staart
verdwijnt hij in de donkere kolk
van een…
de gang was donkerlang
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
5.610 ik mocht je huis betreden
de gang was donkerlang
je kamer was een lach en
in je ogen zag ik alle kleuren
van het bloemetjesbehang
je lippen kusten uitzicht
op een verre horizon
die pijlsnel nader zwom
toen zwoele blikken liefde
vroegen zonder schikken
ik opende in diepte die
de tijd verzegeld had
jouw overgave maakte
passie los…
judassen zijn in de meerderheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.258 ik wil geen krochten
waar het wringt
in alle bochten en
het stinkt naar angst
geef mij spelonken
waar geluiden dronken
worden van het zwart
het duister je verwart
in de diepte loeit het vuur
het vage was van korte duur
dit is de echte hel waar
alle zielen pijnlijk branden
wit marmer wordt hier zwart
fel donderpreekt de haat
voor…
Liefje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
688 we varen op een zee van tijd
het strenge vaderland ligt achter ons
we zijn ervan bevrijd
de kinderen
met goede wind verzeild
gekoesterd en geklonken
en waar de diepte is gepeild
de bittere herinneringen
in zee gezonken
ik heb je in de bloei gekend
jij zag mijn wilde streken
en gaandeweg werd onze horizon
vanaf dezelfde plaats bekeken…
Panta rhei voorbij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
412 De zon schiet diamantjes op de golfjes,
Wolken varen mee naar de zee,
Maan en sterren flonkren in de diepte,
Ook ruisen van ’t water reist mee naar zee.
Als de gletsjers zijn verdwenen,
De regens zijn opgehouden te bestaan,
Verdwijnen ook de rivieren,
Gaan ook de planten en dieren er aan.…
We noemen hem Kees XIII; tafelblad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 immer zat
met strijd tussen gedachten
het leed onder gevoelens
in worstelende woorden
verbredend uitbeeldend
kervend in de wortels
van de betekenis
van elke zin
van levenspaden
vergeten zuilbubbels
als zwarte gaten
de tijden van ontwijding
de kuil van de vooruitgang
door voortschrijdende verzen
welluidend neerbuigend
duikend in de diepte…
horizondimmer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
328 Daar hing hij dan
het edele wijsje
twinkelend in de zon
geen grijsaard
waar hij afstandelijk aan vasthouden kon
slechts de aarde
die haar tanden wilde laten zien;
kiezel voor kiezel
zag de man de diepte verdwijnen
de berg werd kleiner
zijn pupillen verwijdden
het donker trad in
onvermijdbaar
klaar voor deze
uitgevlakte wachtnacht…
Juist de ruimte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
314 Juist de ruimte weerhoudt mij niet
vanuit rondspelende invalshoeken
linies alom het bewegingsmoment
vóór de gaten zich galzwart vullen
in vertragende draaiing van de val
dwarse vermistingsbanken te slaan
Juist de ruimte spiegelt in haar ogen
als diepte waar oceanen van dromen
begrepen zij de kromming van licht
in opgeslagen achtergrondgerommel…
Kaart zonder rand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
206 Mijn taal is slechts een lantaarn
in een kathedraal zonder muren;
hoe meer ik bijlicht, hoe verder de schaduw
zich uitrekt naar een diepte die niet opraakt.
Er is geen laatste steen, geen hek,
geen punt waarop de echo zwijgt.
Ik ben de wandelaar en het ravijn,
de weg die zichzelf pas tijdens het gaan
steeds weer opnieuw verklaart.…
Zonnebril
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
116 Je houd van de zeeën maar je vaart er overheen
Omringt jezelf met idyllische blauwe wateren en zit dan op een steen
Je zwemt wel in de wateren waar je de bodem zien kan
maar de bodem van zo'n oceaan is nooit in jouw bereik en als je dan toch zou willen duiken
toch de diepte in
Zou je schrikken dan en zwemmen tot je de lucht weer voelen kan en…
het juiste pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
359 een vol uur was verstreken
en peilde mijn diepte
en het moet gezegd,
enige afbakening werd ingefluisterd
mijn besluit stond spontaan en snel vast
ook al werd ik door bossen en struiken
met hun rijkdom opgeluisterd
iets verder op nam ik een pad naar links,
ja, een die bij me past
.…
Achtpoot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
216 levens en verworpen
ideeën schraap
ook tegendraads
gedraaide schelpen
restanten
van gênante eenvoud
waarvan iedereen walgt
evenals
de gezonken scheepsonderdelen
uit oorlogen
die nooit hebben plaatsgevonden
Doordeweekse
en doorweekte krantenkoppen
laten hun inkt vloeien
door getijden
woorden zinken
in hun eigen wijze diepte…
De gekooide zong
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
176 Kwade machten als taai slijm uitgehoest:
Op thermiek zweven als de ontsnapte,
Die diepte wantrouwt, zich hoog verstapte.…
traditie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
131 wat als “ scheepsjagen “ je eerste
herinnering aanwakkert als je plots
voortgetrokken wordt uit een diepe
slaap en de wereld om je heen
vlotter beweegt dan de op drift
geraakte “ Vliegende Hollander “
in de diepte verzwolgen wegens het
niet omzeilen van de draaikolk
die in het hoofd van deze zeebonk
hem haastig naar de reling doet
begeven…
De Retrait
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
80 tegenstander
simpelweg verslaan
door het creëren van dilemma’s
die de ander allereerst oplossen moest
zij schroomde niet
haar onverslaanbare paarden
terug te trekken
noch om zelf naar
de achterste linie terug te gaan
zodat de grond van het slagveld
onder de voet van Alazôns toren
alleen nog maar wegzakken kon
in legendarisch gebleken diepte…
gevangenis van verdriet
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
2.000 Ik zit vast in een gevangenis van pijn
een plaats gevoed door angst en verdriet
waar het goede verdreven is, een braakliggend terrein
alleen in mijn hoofd heerst de stilte nog niet
Onhoorbare kreten galmen eindeloos na
de zon vervaagt, kleuren verbleken
rondom is de diepte, overal waar ik ga
de herinnering is mijn eeuwig litteken
Gezocht en…
DE GROTSTROOM
poëzie
3.1 met 13 stemmen
2.872 Uit diepte en afgrond stijgt een eindloos: 'ach!'…
Mensenleven...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.257 Wie kan de diepte ooit doorgronden
van het onmetelijk heelal,
dat ondanks aardse stervelingen
zijn eigen wegen volgen zal
De macht van mensen is illusie,
die mistig opgaat in de tijd,
want elke aardse macht moet eenmaal
verliezen van de eeuwigheid.
Een stukje brood, een vredig leven,
een snik..... en alles is voorbij.…