3063 resultaten.
Rammerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
803 dag sprak de nacht
terwijl zij haar schaduw
toedekte en verdween
in diep duister onder het
vier seizoenen dekbed
even was glanzende zijde
haar zijde niet meer
het arme schaap, ooit wollig
en gewillig gaf hem kaal
geschoren van katoen
nog dieper kroop zij
vergat even dat
na elke verdwenen
nacht een nieuwe
dageraad ontwaakt…
Boodschap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
738 een aarzeling
schemert in het duister
terwijl wij verkeren in en illusie
tussen dromen en ontwaken
een offensief van denkers en dromers
is onderweg naar morgen
en zullen elkaar vinden
in elke vleugelslag
de vogel zal blijven vliegen
de aarde zal blijven draaien
de zal vis blijven zwemmen
zolang de…
Overspoeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
811 in zijn nog jonge leven
Al wordt de geest dan omgewoeld
in eenzaamheid gedreven
Al wordt hoop op de proef gesteld
en valt een sluier over licht
Al is het een leugen die zich meldt
gesproken woord dat houdt gewicht
Al blijft gevoel van gerechtigheid
in strijd met wankel evenwicht
Door zijn eigen kracht wat ik benijd
verwacht ik na duister…
Heimwee van de Russische ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Ze sprak vol passie over pijn
het lijden van haar Russische ziel
over weemoedigheid
en het gemis der dingen
heimwee en verlangen van geur
van verf op doek haar woorden
raakten mijn hart dat in harmonie
met dat van haar begon te zingen
er vonkten lichtjes, ze dansten rond
tussen hoofd en hart en mens
daar in het duister bij de deur…
vlinderkracht
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.965 blijft afwezig
van contact dat hem vleugellam
zijn levensdoel verliezen laat
zoekt hij de simpele waarheid
te vinden in de ruimte, hij is
een fladderende astronaut
in zijn heelal van vrijheid
onaangeraakt en onbedorven
vindt hij in volle kleurenpracht
de kracht tot sterven te komen
in zijn zelf verzonnen stralen
lichtpunten in het duister…
beelden van mijn droom
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
763 ik boetseer in duister licht
de beelden van mijn droom
ze zijn op volmaaktheid gericht
terwijl ik ze met vreugde omzoom
mijn handen raken gejaagd
als ze zoeken naar de zwarte klei
die in gedachten wordt gelaagd
totdat ik het heb gemaakt gelijk zij
ik durf haar niet
de morgen te schenken
wellicht zie ik dan mijzelf
zal slechts de maan…
De strijd als licht tegen schaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
820 Als vierkant wiel,
als realiteit (met masker van illusies)
beveelt zeggenschap der onzekerheid:
filter de galopperende wind,
blad van duister, blad van gif,
verwijder zijn afdrukken
die dienen als doodslag op rust.…
Eindeloze zin
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.420 Zeven weken terug,
duistere gedachten.
Ik wilde je zo graag,
maar ik moest nog even wachten.
Smachtend naar je warme adem,
verlangend naar je hartstocht.
Naar je lichaam en je seks,
naar het passionele vocht.
Gewoon de seks bedrijven,
want liefde was er niet.…
Perron in Luik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
685 Niet alleen
de geelbruine bladeren
vallen onverschillig
naast mij neer
ook de wereld
mijn wereld
het kleurt zich duister
net zoals december
door de afwezigheid
van al het andere
en de schending
van privileges
verschuilt vrijheid
zich heimelijk
ach,
vroeg of laat
zal alles
en dat waar ik in geloof
dat wat ik weet
zelfs…
Als dagen ontwaakt
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
714 Lang geleden zagen wij
hoe maanlicht van de hemel gleed
laag gedragen door het staren
in een rimpelvrije vijver
we dachten dat de dag
geen licht verdragen kon
althans de glans niet
die in nacht geboren werd
nu zien we slechts nog duister water
oppervlakkig fronsen
en onze morgen daagt geen schijn
zelfs niet zijn eigen dromen…
Blijf in het licht
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
751 Verlijdt U niet tot het duister
waanzinnigheid en gefluister
Waar televisies tot U spreken
reclames boodschappen leken
Waanzinnigen en demonen
schreeuwen, manen en tot u honen
Waar Satans rijk regeert
U consumeert, verteert, en reguleert
Denk goed na over de gevolgen
de macht, de kennis is verbolgen
De prijs die U betalen zal is hoog…
Kwetsbaar
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
527 Verzuurde woorden in
duistere graven waaruit
de ochtenden zich laven.
Een gloren, waarin het
eerste licht als traan
geboren wordt, handen
verleggen de zon over
mijn oud gezicht, gesteven
gordijnen verhangen zich
aan ringen,gewogen,
maar zonder gewicht,de
maat van kwetsbare dingen.…
Boulevard of broken dreams
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
616 Eenzame weg zonder aandacht
het duister als de overwinnaar
gaf creativiteit maar licht
En maar wachten op iets
de nacht is de meester
daarom loopt hij
Die hatelijke donkere straat waar hij zo van houd
een lege straat
zijn straat
Ooit lukt het hem weer
dan zal hij weer ideeën krijgen
dan zal het lof hem weer toewaaien
Tot dan loop…
Onbegonnen tijd
gedicht
2.5 met 23 stemmen
8.864 De maan verbleekt, de nacht wordt duister.
Ik wil niet slapen nog en luister
naar het zingen van de slang en van de draak.
Het is nog onbegonnen tijd als ik ontwaak
op de rand van een gedachte.
-----------------------------------------------
uit: 'Over de zee sprak het water niet', 1990.…
Geen haat maar liefde
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
667 Evenwicht zoeken
kras zijn naam
in een verlaten oud bankje
met ziel en zaligheid
plus een gepassioneerde tinteling
stort je in een roes
bedwelmd
de ultieme overgave
aan het deinen van de wilgentakken
neerhangend
langs de sloot
o schoonheid
laat jouw geur
me niet verblinden
bij het opstaan in de morgen
pas in het broze duister
voel…
De magie is gedaan
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
469 de volle maan
bekrast het zwart
van spiegelend water
schrijft in schemerig wit
met trillende letters
de nacht van zich af
de magie is gedaan
als de aarde weer dicht
in het licht van de dag
nog fluisteren golven
over duistere krachten
in hun rimpelend bestaan
op brekend zwart
spiegelt een gevaarlijke maan
de wens om samen ten onder…
Klaar-over
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.064 Geen auto,
noch bromfiets,
dwalen daar nog in het duister.
Eenzame familie
blijft verdwaalt
daar
tussen groen en rood stoplicht.
“Beweeg me”,
hoort moeder vader zeggen.
Haar ogen links, dan rechts, gericht.
“Beweeg me,
en draag me
op jouw zoete adem
naar de overkant.”…
Zonde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
945 In het schimmenrijk van mijn hart
Leven demonen in het duister
Fluisteren wanen in mijn hoofd
Zetten mij aan tot razernij
Op de rokende resten van wat eens was
Vernietigd door een van de zeven
Ontwaak ik uit mijn woeste roes
En heel even huil ik om het verlies
Alleen en veroordeeld tot dragen
Van leed jou en mijzelf aangericht
Slijt ik…
In ronde stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
658 je hebt geen stem
het zwijgen zoekt
woorden in duister
taal is de sleutel
van betekenis
keiharde waarheid
je weet
en voelt
aanwezigheid
ware aard
iets mysterieus
vanuit de dieptes
naakt met blote adem
in ronde stilte
verstand op nul
helemaal jezelf
groots in kleinheid
ongetemd hart
stille gedachten
kunnen niet praten…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
675 Het overkwam hem
in het openliggen van het duister.
Toen het water stil werd
en hij langzaam een verleden kreeg
zoals de stervende meeuw
op het strand
probeerde hij nog de vloed
tegen te houden.
En daarna het aflopen van het water.
Hij besefte dat zelfs met al het vocht in zijn ogen
hij nooit sterk genoeg zou zijn
om zee te worden.…
Dag en/of nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.023 stil na in je ogen
zie net de rimpeling om je mond
die nog vraagt om
aanraking van lippen
als ik met mijn hoofd
op je borst, je gedachten tel
in de slagen van je hart
weeg ik je gevoelens
in de diepte van je adem
voel ik je liefde
in de warmte van je huid
en in stilte je woorden
door de streling van je hand
voor ons brengt het duister…
Vluchten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.408 Laat de zon mij achtervolgen,
tot de aarde in duister verdwijnt.
Tot de zee door mist is verzwolgen,
maar de zon wel voor mij schijnt.…
Iedere dag nieuwe belofte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
411 Als liefde en teer geluk
in prille zonnegloed
die fluisterend zegt
en glimlachend belooft
dat verwachting deze dag
’t nieuwe licht ontsteekt
na duister weer een blijde lach.…
Luister.
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
589 Op een dag, misschien is het wel een nacht
dan haal ik je, en je weet het
dan treed ik je tegemoet in het licht,
en haal ik je uit het duister
je hebt hier zolang naar verlangd mijn lief
je hebt hier zo veel jaren op gewacht
wie had dat ooit gedacht,
mijn nooit gedachte hartendief
op dat heilig ogenblik,
aanschouw jij eindelijk mijn…
bij het vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 De zon zakt
de nacht valt
je moet alweer
op pad
De maan staat hoog
de muziek roept
je was al zolang
je richting zoek
Niemand weet waar
wij heen gaan
niemand weet waar
wij zijn
Maar wij behoren
tot de stad
Wij behoren tot
de nacht
lopen in het duister
tot de zon weer naar
ons lacht…
Amsterdam 1958
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
664 Zodra de regering toeliet dat hij mocht praten
vertelde hij zijn naam aan vrienden en vreemden
Hij keek naar de sombere vogels
met hun tekenfilmverhaal
in het duister van de kerkzaal
die stille vrede in het hart
De fotograaf gaf eerlijk toe
dat de meisjes echt en verliefd waren
de journalisten gaven bloemen weg
aan de stedelingen die…
Een heengaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
732 Dagen gaan nu zonder weten
heen, in stilte, akelig duister,
gekomen is het machtige vergeten,
vervlogen zijn haar levenslust en luister.
Laatst, even nog het klare,
iets dat herkenning bood,
uit lang vervlogen kinderjaren,
een heengaan…zonder dood.…
Naar veilige haven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 die
Zich aan mij opdringen
Blijven onuitgesproken -
Ongeboren blijven ze rusten
In mijn opengevouwen handen
Die deze dagen verlangen
Naar vrede, veiligheid en rust
Om aan te komen op de
Door God geschapen kust
Waar ook jij door
Ruwe stormen heen
Door het vuurtorenlicht
Naar veilige haven
Werd gebracht
Na het diepe duister…
PAASGEDACHTEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
598 Laat mij het donker niet versterken
hef mijn handen ten hemel op
zodat het licht
het duister
voor altijd zal bewerken
en het steeds weer Pasen wordt.…
Doem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Elke nieuwe dageraad,
brengt slechts duister voort.
Gebries en vuig gebral,
is alles wat men hoort.
Halsstarrig wendt men af,
het trotse, harde hoofd.
Een komend hemels godsgericht?
Daar wordt niet in geloofd.
Er was en is geen spijt,
voor al het zinloos kwaad.
Zelfs al zou dat wel zo zijn,
dan nog is het te laat.…