1130 resultaten.
Mijn lief is als de rode roos
poëzie
3.8 met 24 stemmen
4.921 Totdat de rotsen smelten in
de gloed der zonnestralen -
beminnen zal ik u zolang
als ik zal ademhalen.
Vaarwel, zoet lief, mijn enig lief!
nu moet ik henenijlen -
ik kere weer, al scheiden ons
tienduizend lange mijlen!…
Souvenir apathique
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.107 De boulevard
en ’t donker doods plantsoen,
je blauwe heliotropen volle hoed
en in een groen gloed
’t felijnen lijf dat zwichtte
en op jouw mond
joúw mond,
als droeve klacht die zacht verzwond,
Verlaine’s lichte
poëzie:
‘Voici…’
----------------------------------------
uit: Parijsche verzen (1923)…
afscheid van een zomerdag
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.613 in de magistrale gloed van namiddagzon die uitbundig
jubelt als een zojuist opgepoetste koperen schuiftrompet dansen zingende muggen, rijst een oranje vuurzuil in de mosgroene vijver en waaieren losse handen gedachteloos
vele kanten uit
roerloos echter wat gazen vleugeltjes hangend aan
wit wuivende bloemkelken
hoe zelfbewust geuren zij daar!…
Gebed tegen vervolgers.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
936 Loutrend mij door reine gloed,
Daar Ge in mij niets bozes vond;
Mijn gedachten, mijn gemoed
Overtreden niet mijn mond.
Voor de daad der rovers, God!
Had ik uwer lippen woord,
Dat beschermde mild mijn lot:
't Leidde mij door 't leven voort.…
DE PROFUNDIS.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.670 En thans te ver van U en van Uw veile panden,
de kus van wulpse mond, de gloed van kranke geest,
de smaadlach van Uw oog en streling van Uw handen,
0 't schaamteloze schoon, dat huivrend is geweest.
Geweest!…
Verlangen naar eeuwigheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Wij stappen met versnelde voet
Op 't licht af van een hoger gloed.
’t Gebrekkige, dat ons omgeeft,
Zo lang wij zijn aan 't stof verkleefd,
Werpt onze vlucht ter neder;
Vernietigde onze adelstam,
En fnuikt en maakt de werkkracht stram
Van de uitgespannen veder;
zweven op, maar zinken weer,
Als drukte een loden last ons neer.…
Kusjes
poëzie
4.0 met 8 stemmen
1.746 Hoor nu, hoe gij in de gloed
't kussend mondje zetten moet,
om het zoetste zoet te kopen.
Niet te dicht, en ook niet open.
Laat één plaatsje (zo is 't wel!)…
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Een zachtere wind
zonnestraal schijnt door de wolk
gloed op je gezicht.
Open je ogen
en zie: licht. ruimte. kansen.
een volgende stap.
De wind neemt je mee
helpt je vooruit en je lacht
echt, maar wel met pijn.
Gebroken hartje
in elkaar gezet maar niet
helemaal geheeld.…
Onvoorwaardelijke liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
581 blijven samen ook dit keer
Onvoorwaardelijke liefde bouw je op
Je laat elkaar en soms in sop
Maar dan kom je weer samen
Wil dit dan ook samen beamen
Vergeven en dan het vergeten
Je best doen je er niet aan opvreten
Weer uit liefde elkaar behandelen
En weer met zijn twee gaan wandelen
Alles is weer goed
Gemoedelijk en liefdevol met gloed…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 geen dezer lievelingen kan de pracht
van mijne haren doven in de gloed
van matelozer pracht, geen kan mijn bloed
vermoeien tot de dood, uit elk omarmen
schittert het schild van mijne schoot
wit-stralender. de zuilen mijner schenkels
spannen zich rijziger, uit de verstrengeling
der leden puren de mijne kracht en glans,
de hare welken week. zij…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.237 ja, geen gloed
Van ’t kreefgestarnt’ schroeit dáár de veerkracht van ’t gemoed.
Stroomde eens van Memphis grond de kunst naar Hellas stranden;
Wellicht hereist de Nijl des aardrijks offeranden.
Dan kweekt het maangebergt’, wiens kruin door d’ether dringt,
Een Humboldt, die het meet, een Halle, die liet zingt.…
Gevoel
poëzie
3.2 met 18 stemmen
4.918 Gij zijt de onwederstaanbre gloed,
Die mij tot dichter maakte!
Die in mijn rusteloos gemoed
Sinds de eerste kindsheid blaakte!
Gij zijt die min, wier zaal'ge smart
Mijn eerste zuchten riepen,
Toen in 't nog pas ontluikend hart
Der driften stormen sliepen.…
weerzien met de vos, aardedonker (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
659 stillekes valt de avond als ik
door het duin naar het schor
wandel, het lamsorenveld ligt
in paarse gloed aan de voet
van een groep oude begroeide duinen
postelein,teunisbloem en klauwier
markeren de overgang naar
vochtig terrein, hier en daar
staan plekken zeekraal, jonge
konijntjes schieten voorbij
waar zou hij zich ophouden, is
het…
O vrouw
poëzie
4.8 met 6 stemmen
2.531 O vrouw,
zon in zonnestralen,
Uw lippen zijn bokalen,
bokalen met klank,
die vonken van gloed,
Uw brandende bruisende bloed.
Uw ogen twee zonnen
Uw borsten twee bronnen,
want heel Uw lichaam is drank!
O vrouw,
Gij zijt en zon en sterren en maan,
de open wei, een diepe laan,
Gij zijt een stad in 't middaguur,
Gij zijt vuur. ...…
Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 iemand groter dan wijzelf
geluidloos roffelt op een trommel
en alles op de vlucht doet slaan
in natuurlijke, logische stromen
het water dat dan dromen gaat
en wind die klimt in de bomen
zij is een slang in verzengende hitte
wachtend op de sterrenloze nacht:
roerloos zwoele woorden fluisterend
wevend een lome zonsondergang
een bloedrode gloed…
DE WARE KUS
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.532 En ’t kusjen is verrukkend zoet,
Wanneer ge ’t stookvuur van uw gloed
Op ’t tintlend oog moogt wreken;
Of als men op een schone borst
Een wederzijdse minnedorst
Met kussen aan mag steken!…
Tien JaNu- Ari(A)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
663 onevenwicht
Hitte belazerd het licht
Opgewarmde uitgestorven levensaderen
Wintergloed is er water genoeg
Zonder dat de dijken breken
Voorzienigheid ons geluk
Ons be-Heren
Kleurrijk leven
Oratorium in Avondzon
Licht aan slapen toe-komt
Sprekend in stille,verbindende maten:
“Vriendelijk licht dat heel de dag aan de hemel hebt geblonken,dat uw gloed…
Sulveren lint
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
969 Ik tankje God foar noch in hjerst
Foar it sulveren lint yn myn hier
Foar de fersliten skuon, de ôfdroegen jurken
Foar in hânfol jiske fan it fjoer fan de leafde
Foar de maitiid dy't no sa ûnberikber fier fuort is
Foar de simmer dy't de earrebarre nei fiere lannen brocht
Foar de siel dy't noch hieltyd net leauwe kin
Dat de gloede fan joustermerken…
mij; totaal aan gort (1)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
587 laten we beginnen in de takkeherrietijd
die snoeihard nasuist en de nu verguisde
millennianachten geleden stofwolkfeesten
op industrieterreinen in dit logistiekland (4)
de snelheid vloog rap door de grootneuzen
verstopt als de hoekjes van de zware mist
waarneembaar in flitsen van zilver en gloed
voorgoed door de gesloten oogleden heen (8)
de…
Rijmelarij
poëzie
3.2 met 4 stemmen
3.038 Ach, maakte eenmaal uw dwaas-
heid plaats
Voor dichterlijk gevoel;
Ontvonkte eenmaal die gloed
Uw bloed,
Hoe liet u ’t beuzlend rijmen koel,
Hoe streelde u ’t dichtrenkoor
’t Gehoor,
Hoe zoudt gij hun verheven toon
Eerbiedigen als ’t ENIG SCHOON,
schoon,
Hoe ruiste u die in ’t oor!
In ’t oor?…
Voorheen en Thans
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.987 De wees, die nooit de liefdelach,
De warme gloed van 't moederoog,
Zijn treurig pad bestralen zag,
Die, als hij hong'rend herwaarts toog,
Slechts dorre stopp'lend vond voor brood,
Vaart thans als beurtman op Buiksloot.…
Wij zoeken 't ver
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.193 "
Wij zoeken 't ver:-
Ik zoek de liefde en die gloed
Die altijd brandt en nooit beschadigt,
De diepe bron, die immer zoet,
Toch immermeer mijn dorst verzadigt -
Maar ach, van elke nieuwe min
Proef ik het einde in 't begin!…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.405 En thans, nog dwaas en stom van schrik,
en d'eedle gloed in 't hart gesmacht,
aanschouwt hij, machtloos, van de ree,
die boze zee, - de levenszee!
---------------------------------------------
uit: De Eerste Verzenbundel (1926)…
Valpolicella
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
641 goede wijn is; 'k maak 'm open
en snuif het rijk bouquet: kers met kaneel
dan laat ik 't rode vocht m'n tong omspelen
heel langzaam spoelt de weldaad door m'n keel
die zachtjes klokt door haar fluweelzacht strelen
de kleur is donker: karmozijn als 't bloed
waarin nu machtig stromingen gaan woeden
mijn slapen kloppen sterk; een warme gloed…
Al die willen te kapen varen
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.666 walsen dan mede,
Kleurend de deining met sombere gloed.
Moeten we wijken en zinkend bezwijken,
Niemand van ons die ooit siddert of ijst…
Recht is het ook dat met kaperse lijken,
‘t Golvengewriemel zich gulzigjes spijst.
Gromt dan de zeestorm verbolgen ons uitvaart.…
Het lied van de wijn
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.506 Dàn, met een lang-gewend gebaar
heb ik het ledig glas gevat,
en uit een grauw-bestoven fles
schenk ik het oud en nobel nat,
dat in het helder lamplicht wint
een diepe kleur, een donk're gloed
- zo werd eenmaal dit ledig lijf
gevuld met stromend bloed.…
Jo Hollander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Ik loop nog in het gindse, het anderszinse
Van weggelopen dagen
In een zoekend verlangend vragen
En een bangend klagende gloed van zonden
Bloedend aan mijn ziel die wondde
Voorbij achten, de dag gaat heen
Zinkt langzaam onder een dak van wolken
Die het gegane azuur bevolken en de kleur van dagen molken
Niemand weet waar ze wieken
En portieken…
Roem.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.108 van uw schouder,
Dat schitterend hulsel, zo blinkend schoon -
Zijn bloedstroom stuit, zijn hart klopt kouder:
In volle naaktheid staat gij daar,
Een aaklig geraamte met holle kaken,
Een spotgrijns op de vale mond,
Waarop hij meende de zoen te smaken,
Die gans zijn ziel met weelde en genot
Zou vullen; huiverig koud de leden
Wier gloed…
De morgenstond
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.434 De zon, vast meer en meer aan ’t klimmen,
Bestraalt het aardrijk met haar gloed,
En, daar ze onze ogen scheemren doet,
Verlaat zij spoedig de oosterkimmen.
Zij rijst, terwijl ze alom natuur
Verheugt, verkwikt met heldre stralen:
Zij koestert de aarde uit ’s hemels zalen
In een doordringend zonnevuur.…
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
1.949 Af en toe dan stopt ze even,
ze ziet een mannetje met een hoed
Haar gezicht dat straalt heel even
op haar gezicht verschijnt een gloed...
Is dat niet haar oudste zoon?
Maar hij groet haar niet!
Is dát haar verdiende loon
dat hij háár niet ziet?…