1853 resultaten.
als woorden niet meer van mezelf zijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
610 schipperen kan alleen
als twee kanten wal dragen, waar water botst
en verlegen lelies bloeien
langs het kroos verlaat de dag
de ongeboren zon
tussen het verwarde riet groeit de valse twijfel
of de karekiet wel houvast vindt
hij zingt er wel
maar toch
laat me roeien in mijn houten boot, ze draagt me goed
de riemen slijten slechts voorzichtig…
Herfstnacht in de Tuilerieën
gedicht
3.3 met 16 stemmen
7.079 En zij huiveren diep in eigen hout
sinds de minnenden zich stil verhieven.
Nacht en regen. Soms een roep door 't woud
van een duif en het onhoorbaar klieven
van het duister, dat zich slapend houdt
om de laatste liefde te gerieven.
Verder niets.…
Hellepoort & Paradijsdeur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 Mooi in hun
Wanorde en chaos
Parijs; Rodin 1840 - 1917
Tien reliëfpanelen in goud
Hemels licht in hun vertelling
Elk paneel eigen verhaal
Adam en Eva in goud gecreëerd
De moord op Abel door Kaïn
Noach en zijn ark van hout
Abr'am en Isaäk
Liefde, haat en wirwar
Florence; Ghiberti 1378 - 1455…
Deken van herinneringen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.084 Ik slijp haar gratie in mijn
hart van steen, ik ween haar
naam in hout en de taal om die
in haar geest voort te laten
gaan tegen mijn beter weten in,
ik spreek haar aan in een
teloorgang, een plek waar
hoop en in haar beeld volmaakt
gedijt, zich als warme deken
over ziel en aarde spreidt.
Http://www.pamapoems.nl…
Knagende tanden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Langzaam sluit een gordijn
het zicht op het huis verandert
er bladdert verf een deur piept
ergens moet wat hout vervangen.
Een huis blijft huis de vorm blijft
de stenen staan als muren
maar ergens scheurt een barst
en hoort men spanten schuren.…
Langs de Friesestraatweg
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
769 vogelkoren
in ruisende bomen
wiegen op frisse tegenwind
klaprozen kleuren
het groen achter water
leliën drijven
uitbundig in bloei
het houten bankje
voor even verlaten
koeien begroeten
de vrouw met de hond
een tandje hoger
de plassen omzeilend
verheug ik me
op de koffie, de post
nog een klein eindje
de kat spitst zijn oren
genoeglijk…
Zekerheid en troost.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Want de straf die wíj verdienden
droeg Híj voor ons aan het houten kruis.
Wat zijn wíj, Christenen, dan bevoorrecht
dat wij dit zó mogen zien.
Dat wij zekerheid mogen hebben,
een vast geloof, en geen ‘misschien’.…
Monet à la minute
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
694 van Apollo, doorklieft
de atmosfeer en licht het hoofd
in een eeuwig later
Kroon en loof vleien zich tinten groen
en mijmeren stilletjes voor zich uit
De geur van kamperfoelie spreidt
zijn nevels over een pittoreske landweg
waar de liefde hevig bloeit in een bed van
rode klaver en de wind er eenzaam stoeit
De oude brug krult zijn houten…
De geur van mist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Een afdronk van gebluste turf,
een hint van verbrand hout
of bruinkool uit vervlogen dagen.
De overwonnen zwaartekracht
kun je ruiken, zodra de bomen
tot donkere schimmen vervagen.…
Opa
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.380 's Avonds leggen wij zijn beweegbare delen
in hun houten kistjes. Maar iemand
maakt zoek, verlegt wat, en bij dageraad
staat opa's hoofd te schreien
aangebrand van ochtenddauw,
zo eenzaam op de schoorsteenmantel.
--------------------------
uit: 'Honingtuin', 1991.…
De herfst blaast op de horen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
5.145 De Herfst blaast op de horen
en ’t wierookt in het hout;
de vruchten gloren.…
Het nest
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Hij bouwde eens een houten nest,
waar de wolf 's nachts zachtjes huilt.
Wurmde zich in het wollen vest,
en heeft zijn goud toen ingeruild.
De honingbij geeft hem honing,
buiten staat de stalen zeis.
Hij is vandaag alweer de koning,
om zijn hals hangt de eerste prijs.…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 De houten zee schep ik in blikken emmers
drenkelingen worden eruit gezeefd
sloepen en boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude…
Zijn eeuwenoude dromen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
562 weer zuigt leem
als ik land schoon
van knoesten en dood hout
het is mijn loon
voor het vernietigen van
stukjes leven en hun ecodroom
wilde het uitgestrekte land
onder mijn strakke hand
tot grotere bloei zien komen
maar ging respectloos om
met wat al eonenlang
bestond in de vruchtbare grond
probeerde gras groener te maken
maar het…
Voor de bomen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 In Den Haag houden ze van ‘t kappen van bomen
op het Plein zouden de bomen te veel dromen
Langs de grachten en de straten en zelfs in een bos
is een boom maar een boom en dus altijd de klos
Immers mensen willen scoren en de beste blijken
dus is hun pad bezaaid met houten, stramme lijken
Van parken maakt men multifunctionele plekken
waar mensen…
Dierdicht (2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 ontvolk
‘U, tegenstander, bent in winterslaap
Word wakker’ ik zeg ‘eigen volkje eerst’
Een kikker kwaakte luid en onbeheerst
‘Die geelkuif is een wolf verkleed als schaap’
‘Wat een kakofonie, wat een lawaai’
Verzuchtte een wat vale papegaai
Ach hij verdient toch wel een compliment
De nuchtere minister-president
Je moet wel uit juist hout…
de "Groene"Vogel is Dood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Straks rest ons slechts de koekoek
en ik bedoel dus die van hout,
die in een klokhuis aan de muur hangt
en ons de tijd toevertrouwd.…
de dag nadien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
778 ik sta op met een houten kop
herken nog moeilijk mijn gezicht
de spiegel toont mij het ware beeld
van hoe het gisteren was geweest
de tafel had een feestelijk kleed
drank en geurende gerechten
werden er rijkelijk geserveerd
stil kerstmuziek op de achtergrond
en familie maakte het feest compleet
ik herinner mij nog de kerstboom in de hoek…
Muze musiceert
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
619 Maria Magdalena
mysterieuze mooie maagd
mag met muzikanten musiceren
In haar handen houdt zij
een hobo van hout halfhoog
haar hoofd in hoofse houding
halfomsloten door heur haar
en halvemaanvormig halscollier
over heuvelrijke hemelbogen
Menselijk, maar magisch
mag Maria musiceren
met maestro's Mozart Mahler
masculien majestueus Moessorgski…
Het was klaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
499 Het lijkt wel of het heel donker is in het hele land
nu ik zo naast je sta bij dit houten ledikant.
In de kamer hiernaast hoor ik de klok
buiten nog uit de ren het kippengetok.
Wellicht zie ik je ooit in het nooit meer
maar houden van is wat ik zeker niet verleer.…
Cerberus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 Ach kleine wilde lieveheerskeesje
Beheers je toch een beetje want ik lees je
Voor mijn gemoedsrust niet meer, zenuwpeesje
Je bent een brulboei boze pimpelmeesje
Was je een schoenlepelmaker geweest
Dan zou ik zeggen hou je bij
je leest
Van dik hout zaagt men planken nog het meest
Maar niet dat ene mistig rooie beest
Dus blijf niet stoeien…
Eenzaam en wanhopig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
432 Als in de zeventiende eeuw
De schepen naar de Oost vertrokken Werden de zeelui geitenbokken
Die paren wilden en hun schreeuw
Werd half gesmoord tegen de borst
Van haar, de 'Dame de Voyage'
Een stoffen pop, zij was een rage
Die heel wat lieden heeft getorst
Pygmalion had één van hout
Parijs had rubberexemplaren
Daarmee was het geweldig…
De Schipper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 De bange schipper vaart zijn boot
Op zijn kleine houten poot
Steeds iets dichter naar de dood:
'Aan de levenden gegeven
Om niet eindeloos te beven
Valt de dood ons toch wat zwaar
Naar het ernstige verheven
Nog belangrijker dan leven
Want met de dood is alles klaar
Alles wat we voelen konden
Heeft ons aan onszelf verbonden
En daarmee…
Camperduin, 1952 of daaromtrent
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.974 Nog zonder brandblaren in de zomertrein,
een ingeprent opstaan voor ouderen, rijden we
aan op zee: alleen te benaderen
over een trap van smalle
houten dwarsliggers; het lopen van moeders
in ontzaglijke matrozenpijpen krijgt er
een hoffelijk knikken in de knieën.…
visserslatijn
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
1.359 Mijn vader, nu wel stokoud,
heeft mij zondag nog verleid
in zijn bootje van verweerd hout
te stappen, waarin hij me onhandig leidt,
langs elke bekende rietkraag.
Waar behalve kabbelend water,
en het geruis van het riet,
en na elke windvlaag,
de stilte heerst.
Je hoort er zelfs de vogels niet.…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 De toren zweeg, de stilte teruggekropen,
de houten banken even leeg als voorheen,
de grauwtjes, de koster met het gelaat als steen,
maar dan knerst de deur op een kier open.
Zou er iemand daar buiten staan te dringen?…
Kamp Moarre *
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Hier in Morra is alleen maar stilte
en koude lucht, aan zee stijgt één zucht
langzaam uit de kleren, om ons heen
huilen zielen aan hun houten geraamte,
zorgen wapperen in de wind.…
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 Onder de houten bomen graast de rust,
maar niemand gelooft het.
Alle struiken verbergen soldaten.
Het gruis van de regen likt aan het water.
Het koper verschaalt en gaat onder.
Alleen ik vlieg nog rond met mijn vernederde onrust.
Nooit zal ik een keer mijn lichaam ontmoeten.…
VAN JEUGDHERBERG TOT STAYOKAY
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
5.785 ogen
uit oren staan op scherp handen
houden knippend hegschaar vast
debuut als assistent = manusje
van alles bardienstig tot invulling
van corveelijsten halen van post
wekken met Dichter und Bauer
noodverblijf inrichten in particulier
huis smullen van royaal puddingvel
theeketels vullen en zeildiploma’s
schrijven: GOUD voor “Oer ’t Hout…