2027 resultaten.
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 want al deze dingen die ik bestreefd en gehad
heb: trots en verwoedheid, en een moed als men zelden bezat,
zij verdwijnen in een onstilbaar verlangen
als de schaduw des doods wast...…
VERLEGEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
992 Toen hij voor haar deur stond
wachtte hij met kloppend hart
Nu hun afspraakje plaatsvond
reageerde hij tamelijk verward
Gisteren had hij haar ontmoet
op het feestje tot laat ’s nachts
Uit alcohol putte hij zijn moed
en hij vroeg haar onverwachts
Ze wou wel, hij werd onzeker
zijn handen woelden in ‘t haar
Innerlijk werd hij enkel weker…
Was ik maar............
hartenkreet
4.6 met 31 stemmen
2.140 Iedere keer denk ik weer dat ik er ben,
dan zit ik vol goede moed
maar er hoeft maar iets negatiefs te gebeuren
en dan gaat het weer niet goed.
Ik val dan weer in een diepe stilte.
De mensen begrijpen me niet meer.
Ik voel me dan zo waardeloos en verdrietig
en dat wil ik niet ieder keer.
Was ik maar zoals ik zo graag wil.…
verder
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
4.261 Maar ergens ver weg en onopgemerkt zit ik,
ik denk aan je,
zit met je in
IK wil niet dat je opgeeft,
ik wil niet dat je de moed verliest.
Ik wil niet dat je.. sterft.
Je moet blijven vechten,
doe je het niet voor jezelf,
doe het dan voor mij.
En als je dat niet meer wilt,
vecht dan voor een ander.
Maar alsjeblieft.. VECHT!…
Sporen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.094 Platgedrukt tegen de muur,
ontloop ik het gemompel met
een bang hart en helemaal alleen
raap ik de moed op die viel.
Veleden week op deze plaats is
een man verongelukt en de
bloedsporen op het wegdek zijn
sporen van hij die heenging.…
Licht liedeke
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.227 Zo zwart van hart gelijk de nacht
is hij, die 't edel licht veracht,
het licht, de bron van alle goed,
van alle kracht,van deugd en moed
en van de zoete levensvreugd.…
Campagne
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
107 geen vooruitgang maar stagnatie
gezapigheid gebrek aan concentratie
het roer om na de thee en druk palaver
om in act II versneld zien te geraken
in een metamorfose vol gebaren
de trossen los de mouwen opgestroopt
met bolle zeilen aan de wind gevaren
scherp en gedreven doch toch onverhoopt
een blindganger, raak in een tegenstoot
de moed…
de werkvrouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
711 vaak zie ik de werkvrouw schreien
wenend komt zij de kade af
ik sta dan voor het venster
wend dan dra mijn ogen af
zie haar het werkhuis binnen gaan
met een droef en rood gezicht
zie haar te moede ruste staan
in het schemer avondlicht
hoe boent zij niet de boenwas
poetst zij koper, haalt de kachel leeg
slaat met kracht de loper
eerdat…
In de verte
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.350 Soms zie ik in de verte
het geluk dat op mij wacht
Het pad er naartoe is nog lang
ik had niet anders verwacht
Het leven is niet makkelijk
Gevuld met harde lessen
Het gaat met vallen en opstaan
je kunt de boel niet flessen
maar zolang ik in de verte
dat lichtpuntje blijf zien
kan ik niet verdwalen
en houd ik moed bovendien
Ik wijk niet…
Happy Single
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
2.191 tekenen van oud zeer
hart gebroken
doodse stilte
herinnering aan weleer
de klok die tikt
de koffie loopt
jouw foto aan de muur
een gouden ring
een ochtendzoen
mijn hart nog vol met vuur
moderne kunst
en appeltaart
we hadden veel gemeen
Barcelona
Rome, Praag
toch liet jij mij alleen
opnieuw begonnen
tweede kans
vol met goede moed…
Droomlente
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
459 in beminnen en beginnen
de droom tekent het landschap
waar heldere illusies ontwaken
dolblije dieren lijken jeugdhelden
vertrouwen heeft zich verenigd
verstikkende donkerte verdwijnt
in strakke blauwe hemel luchten
droomlente schetst een verhaal
in zon bewegen, wolken zwijgen
er ligt een passie in het droomlandschap
vol aardse moed…
vooruit zien
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.366 oorlog en vrede
daar kon ik nog iets mee
vechtend voor liefde
kwaad te moede, toch tevree
een soort van jaren 60 gevoel
experimentele maatschappij
de keuze tussen thee en een joint
het maakte niet uit, toch wel blij
maar nu laveer ik, bewust
tussen angst en schuld
bang voor wat ik denk
en wat ik niet schenk
aan arme negertjes
aan…
Moeder
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
3.579 Ik heb je weer ontmoet
en in je moede ogen
de beelden gezien
van een lang vervlogen tijd:
de duisternis vol gevaren
en bij het haardvuur
gefluisterde verhalen,
de lange harde dagen
van arbeid voor 't schamele brood,
de zorgen om de kinderen later.…
Het zelf
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
876 echte ware zijn
zo ergens tussen grijze cellen
worstel ik met mijn en dijn
mondig mensje tussen goed
en ook een beetje kwaad
ik en de ander wroeten
mij in een slapeloze slaap
mijn ziel weegt goede morgen
met welterusten door elkaar
gevoel en onrust baren zorgen
wij en de anderen hoe naar
verenigen zich woelend daar
op weg naar een moede…
Elixers van Expressie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Voortschrijdend
is de strijd,
Tegen het vertragende gevecht,
In het moment voor het geschrevene,
Weerbarstig
klimt de schamele moed
omhoog langs groeiende veerkracht,
En spant de bogen der opwellingen,
Onder druk
druipt het brein droog
het stof tot nadenken,
Bruisend borrelt de beroering,
Dwalend
drapeert mistige muze de pilaren…
Tegen alle verwachtingen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
984 nu elf jaar onder de groene plakken
onder een tegel midden op de straat
zodat de weduwe nog alleen thuis
alle kinderen inmiddels uit huis
nu met drie zit om over te waken
Alleen de pastoor blijkt geinformeerd
liet de beste man de moed nu te vroeg zakken
toen achtte hij het in de beerput gevallen
Naar kerkelijk inzicht was heel niet verkeerd…
de vogels
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
1.762 ondoorgrondelijk en onvergetelijk
een kostelijke geest nestelend
te groot voor dit wankel huis
schreeuwend om meer bestaan
de vogels komen van overal
en troosten in hun onschuld
daarvoor zijn ze op aarde
ze wanen zich in ’t paradijs
en wonen in jouw schaduw
halen voedsel over je drempel
hun hulpeloze en tere kinderen
horen van stille moed…
ik was bij je
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
517 in mijn hart ben ik net zo bang als jij
en toch ben ik bij je
uren heb je gepraat en overwogen
en ik ben bij je
afscheid nemen van jezelf
is een eenzaam gevecht
moed overmand door verdriet
want een ander uitzicht zag je niet
en ik ben bij je
om de ziekte had je niet gevraagd
maar spontaan gekregen
wel nam je in je handen
hoe…
Paddenstoelen onderweg
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
571 herfstbos maakt iedere schrijfster
inkerig tot zichzelf
zij spiegelt zich in donker water
en ziet haar schraalste vers
vraagt zich in arren moede af
wat haar bezielt
de criticaster in haar hoofd zal als excuus
de uitlaatklep wel weer gaan halen
of het ego dat moet worden opgefleurd
waardoor zij ach zo mededeelzaam is
onder het mom van…
Tempo fugit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
711 Als ik u in de moede ogen schouw
ontwaar ik de waaier van herinnering.
Van poppenspel en hink-stap-sprong
naar de nooit vergeten eerste danspas.
Langs heimelijke, nerveuze afspraken
waarin de tijd soms stil bleef staan.
Uw huwelijk, wat soms een achtbaan
leek, bleef omzoomd door lief en leed.
Kinderstemmen..nu..zo eind'loos ver.…
Raak
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 allerlaatste vuur
hersenen willen stenen vreten
schiet nog éénmaal op de muur
ziet gezichten zonder geweten
hij zoekt zijn allerlaatste doel
wortels moeten uitgeroeid
gesleten groeven krijgen smoel
ondergronds wordt nog gesnoeid
versleten laarzen raken geronnen bloed
een kind speelt duveltje met verlos
gebroken mannen dragen kisten vol moed…
Tegenslag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Moed verzamel ik,
samen met al mijn
dierbaren,
die ik zo lief heb.…
de wereld stuitert
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
696 leven sluiert
de roestige gespen in een
tijdelijk blauwdruk, maat
ongeëvenaard
grote stappen geen vooruitgang
in een wens die ik niet
mag hopen ligt de hemel
uitgespreid op straat, maatje
tweeduizend tien
de aarde warmt, het vriespunt
lijkt hoger te liggen
de koorts zet trage stappen
op het weke water
bleke gezichten, ontdaan van moed…
9/11
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
1.579 Zwart geblakerd is de ineengestorte moed
Als de werkelijkheid onwerkelijk geworden is
En grijze muizen weggejaagd door het stof
alleen herkend als mens door traansporen
Inelkaar stortend onteerd met luid protest
Met gebonden blikken naar grote hoogte gegaan
en leeg en verloren teruggekeerd naar het hier
zien we voetstappen in het stof van een…
Verveling?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en op
een mistige winterdag, verlaat
ik mij op de dromenmaker die
ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘
langs versteende gletsjers, om
uiteindelijk op het gladde ijs en
door het doolhof van mijmeringen
te dwalen, scheer ik langs de diepe
dalen van goede bedoelingen die aan
mijn moed…
CORRESPONDEREN MET KAFKA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
448 Om de buitenwereld in te kunnen gaan
Moet ook ik me hard en stevig maken
Kiezen op elkaar, gespannen kaken
Dan kan ik de confrontatie aan
Dat telkens weer je zo moeten forceren
Is slopend zo jij samen met mij weet
Terwijl de moed zich met de lafbek meet
Doen wij niet anders dan reconstrueren
Met behulp van inkt, pen en mystiek
Of dromen…
Zonder tussenkomst,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Aarde wacht heel stil
omsluit mijn moede lichaam
in zachte plooien.
Nooit die daad gedaan,
nooit ontvreemd mans eigendom, toch
kleeft bloed aan mijn handen.…
Kantjil
gedicht
3.3 met 9 stemmen
6.521 Hij overleeft
door moed en slimheid, iedereen de baas,
vertellen de legende om hem heen.
Ik weet niet of het waar is, maar hij heeft
vlijmscherpe tanden en hij bijt gemeen.
--------------------------------
uit: 'Traliedieren', 1999.…
afscheid zonder te kennen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
671 herstel, een treurnis
is als een gebroken hart met in het midden
een lamgeslagen vleugel
het beeld herrijst en herroept de enkelvoudige
zich aan te sluiten bij de meute, trendvolgers vertragen
hun tred en wankelen bij een linkse tegenwind, geen kleur
want kleuren spreken zonder stem
hoezeer hoezee, wanneer o wee treft mijn blik
jouw aardse moed…
stille strijd
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.014 onzichtbaar
maar
reizend door mijn lichaam
grillige
blauwe bliksemschicht
het wordt een deel
van mij
pijn, energie weg
mijn vijand, mijn lichaam
auto-immuunziekte
ga toch weg
goede dagen
het leven
bejubelend
zo mooi, het is feest
slechte dagen
broos
hopend
ga maar snel voorbij
kracht
puttend
uit de ogen
van mijn kind
moed…