1960 resultaten.
Zondag nieuwe versie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Stilte in de straten
vroeg al op de dag
lichten aan zien springen
oneindig samen zijn
met die ander of jezelf.…
Pak toch die hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
914 Kwetsbaar meisje
Speel op het veld
Voel de omarming
Pak toch die hand
Veeg het zand uit je haar
Voel de wind op je huid
Proef het zilte van de zee
Hoor het ruisen van de golven
Kwetsbaar meisje
Laat je masker vallen
Voel je naaste
Pak toch die hand
Zie het zonlicht stralen
Luister met je hart
Loop oneindig ver
En duik in de diepte…
Namen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
609 geen namen
nee namen werden er
geen namen genoemd
alhoewel
nummers
wel nummers
nummers werden er
afgeroepen
staand in rijen van tien
leven
geen leven
nee er was geen leven
er werd overleefd
jouw leven of 't zijne
het kon de hogere macht
niet schelen
werk
te werk gesteld
met verstand op nul
blik op oneindig
aangezien het werk…
De vaas
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
610 jeugdig land
Waar flair zo vrouwelijk is
een blik je kan noden
waar je vorm aantrekkelijk is
waar jaloezie kan doden
Verbinding geeft de blauwe band
als levensader kan hij voeden
hij houdt bij storm ook stand
kan ons voor rampen behoeden
De ouderdom wordt tweede jeugd
verbinding door de band
geen voorbijgaande vreugd
liefde houdt oneindig…
Naamloos diep
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 ik ken de
gaten in de tijd
kleine overstapjes
in korte afwezigheid
even oplossen
in het vreemde niets
door het schouwen
van pure energie
impressies zijn niet
echt fysiek maar
iets tussen oneindig
hoog en naamloos diep
een vervloeien met
de stroom die leven is
delen en vermenigvuldigen
in pulserende vertakkingen
zo uit inertie…
Was enkel geest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 spelen van krachten
was enkel geest
omdat zintuigen
ankerden in plaats en tijd
voelde me
bevrijd door een
grenzeloos opengaan
de golven achterna
die mij in zeeën energie
moeiteloos deden vervloeien
ik was een met
elementaire materie in
bijna euforische hysterie
moest terug om
mezelf weer te zijn uit de
grootsheid van oneindigheid…
Proxima centauri
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 er is een diepte die ontneemt het licht
met oneindig gewicht en zwaar gemoed
dat omhelst het hart zo dicht
dat het welhaast stikken moet
verder dan de einder gaat dit niet
stiller dan zwijgen zonder woord
met ruimteloze aarde in het verschiet
in een zucht door niemand gehoord
verder van huis door asbreuk en onbalans
een steen die van de…
Dromen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
570 De manke heup zal ik wel blijven houden,
maar 'k weet mijn God oneindig trouw.…
Zwaartekrachtgolven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 Zij komen en gaan,
zonder vorm
zonder inhoud:
luchtrimpelingen
in de ruimtetijd
voor hun bestaan
geen aanwijsbare reden -
quarks en microben
in hybride netwerken
tekens van leven
als zwevend plankton
in de oneindigheid
van ruimtetijd.…
Diploma-zwemmen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 dansend
als op een Weense wals
Maar nu is ver en diep het bad
De randen hard en scherp
als hij staat met witte beentjes
op Springblok 2
Haar kind zo moedig en vol vuur
trekt de voorgeschreven banen
Eén voor één klauwt hij ze weg
Zijn nog zieke adem breekbaar
Het water in haar ogen zout en traag
Als lekt in haar de zee
Bijtend en oneindig…
Herfstblad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
565 Ik droom over 't verleden
toen ik gekleed was in groen
of in geel op de akkers
de toekomst oneindig.
Maar nog zwierend als herfstblad
dansend over de velden
daal ik, als de wind mij niet stuwt,
ergens op een luwe plek
even als mijn soortgenoten.…
tot de hand zingt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
648 op het doek blauw en grijs dát is Parijs
zoals geel en rood Spanje zijn
schilderen tot de hand zingt
een indringende krassende groet van
de kraai aan een vlucht woordvogels
en hun terugkeer naar het paradijs
altijd zwerft ergens muziek zonder
voeten aan de grond niet gehecht
tussen aarde en hemel in
door de poëzie zweeft een oneindige…
Maar nu nog even niet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.681 Haar onbevangen mond proeft
zinnenstrelende smaken van oneindigheid.
Het zonlicht koestert de hongerige huid
haar ogen volgen een vogelvlucht.
De onverstoorbare tijd verlaat de zomer
het tanige lijf kromt zich nu de winter komt.
Zo bedachtzaam stromen de woorden
uit haar getekende mond.…
Bodhi boom
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
485 Ik zit onder de bodhi boom
bladeren van een grote tak
vormen tegen de zon een dak
verlichting vormt zich als een droom
harder gaat de wereld kolken
woede woelt tot hoge wolken
hongerend naar van alles meer
de waarheid wentelt warrig neer
met zovelen vals verlangen
waarmee mensen zich behangen
ik vind mij in oneindigheid
voor mij…
G-golven
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
505 luchtrimpelingen
in de ruimtetijd
komen en gaan
als vorm zonder inhoud
bewegende tekens
van leven als
quarks en microben
en plankton in diepzee
doch wat is de reden
van hun bestaan
in de oneindigheid
van ruimtetijd
miljoenen melkwegen
stelsels van sterren
op lichtjaren afstand
komen en gaan
materie verdwijnt
en verspilt…
Genest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
423 kleren aangedaan om uit te laten
glijden de kussenkasten leeg
getrokken omdat jij komt
elkaar de liefde lezen
bij het binnenwaaiende geluid
van een gewone werkdag
de adem inhouden
over onze lange ruggen
waszachte krabnagels
warme plooien wekken
sluimerhuid ontdekken
oneindig ver onze blik
tongel in mijn frommelmond
tingel in alle…
hemeltroon
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
268 engel gestuurd
door het
heilig Licht
jou komt
halen bereid
je tevoren
voor
dingen die
jij nog
op aarde
wilt gaan
zeggen nee
daar wacht
hij niet
meer op
hoor
spijt betonen
over jouw
boosheid van
weleer
de engel
zegt krachtig
nee op
aarde geen
ommekeer
samen gaande
lopend op
het hemelpad
enwel door
het oneindig…
Loslaten
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
170 losgelaten worden
van wat ik hier wel denk te zijn:
herinneringen, dromen, plannen,
soms iets van vreugde of van pijn,
om nieuw te vinden in de morgen
van wat die dag ook brengen zal:
ontmoetingen, verhalen, vragen
en ook weer kansen zonder tal;
want leven is steeds herbeginnen,
is nooit voorgoed het antwoord zien,
maar daardoor zo oneindig…
liefdevol genegeerd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
240 “Hier heb jij mij laten zweven”
schreeuwt ze
en zoekt er betekenis bij
als een daad van stilstand in het al
nog los van haar lichtzinnige tegenkracht
stijgt hij hardop
als de tijd het toelaat
en hij nooit op niks kan reageren
voorbij de rationele oneindigheid
wordt hij voor de vuist weg
liefdevol genegeerd.…
Gehoorbeschadiging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.021 Ach Heer, de wetenschap is zo precies
beschikt over een absoluut gehoor
de oerknal klinkt oneindig door
geen spoor van dreigend gehoorverlies
Miljoenen, een miljard, of wat jaartjes meer
het klinisch rekenwerk zo éénvoudig koel
het dient toch slechts een schamel doel
wij kunnen, kennen, moeten alles, Heer
Uw hand, overbodig bij ons rapen…
Nog daar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.544 pijnlijk dringen
beelden en geluid gestadig door
uit een ver en nabij verleden
vastgenageld in het heden
is de stem die ik verloor
hoor spreken en zacht zingen
zie ik heel en ook de scherven
Door mij trekt de historie
van een vroeg gevallen leven
onherstelbare averij aan mijn schip
het open water roept mij uitdagend
mijn ogen gesluierd oneindig…
Sylvie’s Dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
692 Jouw naam dwaalt
als een zacht parfum
door de stegen van mijn verlangen
waar passie en tederheid elkaar bevangen
Jouw ogen kijken
als zachte beddingen van rivieren
door de bergen van mijn kracht
waar de hoop en liefde wacht
Maar oneindig ver
lijk jij bij mij weg te bewegen
als een niet te vangen ster
De dagen klimmen waarna ze dalen…
Fantasie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
981 Iedereen mag met ons meedoen,
hoe meer zielen hoe meer vreugd,
Iedereen kan hier fijn spelen,
in een oneindige jeugd.
Niemand voelt hier angst of pijn.
En niemand hoeft alleen te zijn.
In onze wereld vol harmonie,
In onze wereld van fantasie.…
Tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
945 Uren later, dagen
zet ik nu pas hier
weer
een pen op deze bladzij
papier
de tijd daartussen
was een stuk tijd
wat onopvallend is doorgelopen
een stukje verder
tussentijds
niets gebeurd
geen moed, zin
iets te laten gebeuren
ook geen dingen die
moeten gebeuren
niets
doodlopende tijd
traag
oneindig
langzaam
lijdzaam
wachtend
voorbijgaande…
Herinnering aan Holland
poëzie
4.4 met 95 stemmen
26.823 Denkend aan Holland
zie ik brede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hoge pluimen
aan de einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een groots verband.…
Is het einde zoek?
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 Komt tóch een einde aan oneindigheid?
Ik ben nu in de winter van m'n leven.…
Vochtige schaduw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.431 trager
de wanhoop in jouw ogen leest
verdriet, pijn en eenzaamheid
steeds verder loop jij uit mijn
tijd en slentert door de dagen
de regensluier verbloemt het
silhouet en ik teken je grijs
en grauw, al zien mijn ogen
alle kleuren, nooit zal
die schaduw kleurrijker
afgebeeld zijn dan vandaag
deze dag waarbij ik je zag
lopen naar oneindige…
Laat mij
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
983 grensgebied overschrijden
trots en troost nergens laten
Laat mij één keer onverhinderd zijn
van overdenken en heroverdenken
schaamteloos alle intieme nederlagen
verdragen zonder ontkennen
Laat mij één keer verkwistend zijn
met je lichaam je alles lichaam
liefde en schoonheid de lichtval
vuur en sneeuw intens omhelzen
Laat mij één keer oneindig…
ik draag jou
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
2.001 ik draag jou
tot aan de kale rotsrand
een gapend gat
beheerst ons zicht
zeer nabij, naar omlaag
een steile wand
verder weg toont de hemel
zijn immens gewicht;
een oneindig uitdijend gewelf
dat mijn bestaan verengt,
ongrijpbaar voor mij als mens
mijn gedachten worden
allengs, als gedwongen,
naar binnen gericht
op zoek naar…
Voorjaarsperikelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
656 Een zotte wind blaast het
voorjaar door de takken
die naarstig bloesemen
in een wazig rozerood
Ik adem lenterig
voel een lichte stuwing
door mijn aderen
Zou willen dansen
maar hier op straat
lijkt dat toch wel idioot
Wat miezerregen smeedt
echter snode plannen
Geselt dikke hagelbollen
in mijn oneindig blij gezicht
Maar door zo’n opponent…