1883 resultaten.
Kopland.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
831 Als Kopland zingt van zijn achterland,
van zijn bomen en nestwarme dieren
voel ik mij wel eens met hem verwant,
men ziet me slenteren langs droeve rivieren.
Of snuisteren in verlaten huizen dan
een oog dat valt op oud behangpapier,
gekruld door de tijd en vochtige kieren,
een muur die fluistert van kindervertier.…
scheidingslijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
433 een grens doet
weinig stof
opwaaien
als je de
wolkenloze
woestijn verdroeg
waar je
vooral zag wat
er niet is
wat is een grens
in een donkere
maanloze nacht
als je een
kolkende rivier
behouden overstak
Welcome to
America
zou je denken
toen je het las
en wachtte aan
deze zijde
van de grens
je liet het
kind…
04 Mei Gedenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
454 Waarheid
niet meer zouden bestaan
hier en daarginds
strijders in Waarheid en Geest
strijders voor vrijheid
en liefde
niets zal ons tegen houden
om te strijden tegen
de klokken die
tegen de wind in luiden met
de melodie van
de haat die ons verwondt
in eenheid met heldere stem
ontsproten
uit de kristalheldere rivier…
Onzichtbare steden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
448 Daar achter de bergen
moeten mensen wonen
in fantastische steden
Opgestapelde huizen
torens in zevenvoud
in de rivier, onwerelds
rijk van het goud
dat zelfs stroomopwaarts
aanslibt op de stenen
waar vlinders blok na blok
bloempotten vinden, en blad
voor de rupsen, hun kleuren
een schitterend patroon
een vertrouwd geheim
dat het…
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Jij was niet in mijn landschap
toen ik aarzelde en zon scheen
je kwam ook niet bij rivieren
toen twijfel toenam
ik liep over de brug
overdonderd door werkelijkheid
uit jouw droom, klom ik
alles nam toe in intensiteit
jouw schaduw zag ik wolken tellen
er viel stilte over landerijen
ik ademde, jij was in ademnood
in mijn droom die…
Veul
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 Gelijk het schuimend donker hunner bieren
Of bruisend als Spa's bronnen
en rivieren
Of is het te gevaarlijk voor
een duik?
Gelukkig stroomt in Limburg
nog de Geul
En Roer, al is het vuil en iets
te veul…
Amazone
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
485 Ook vannacht zal ik je dragen
wiegen tot je slaapt
je vertellen over rijst
die moet geslagen
zwarte vrouwenschouders
sterker dan je vader
Ik vertel je
over overvloed
in regentijd
over schaarste
en de droge tijd
De rivier als levensader
waar ook jij zal baden
jagen
waar vrouwen pannen schuren
zand als zeep
totdat ze glanzen…
Wodka
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
622 Wilde blauwe vlinders
bespieden sluwe wolven
op Russisch grondgebied
waar de Veluwe veel groter is
lenige wilgen deinen weemoedig
met de wind mee in een strijdlied
zie daar de wilde paardenbenen
onder de heldere blauwlucht
van bonte horizonnen
uit de verstilde verte
rivieren drinken
bloeddoorlopen
labiele emoties
monsterkoppen…
Duisternacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 In de duisternacht tekende zich
een vreemd verstild droombestaan
op het naakte droge papier
verschenen beelden uit het heden
terwijl de nuchtere tekenaar sliep
kwam zijn vaardig potloodpunt
plot tot aardigheid van leven
een landschap met wilde rivieren
groene bossen, witte wolken in de lucht
het leven op aarde in een fraaie vogelvlucht…
Laetatus sum
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
642 Overdag zal de zon u niet steken
en de maan evenmin in de nacht
mij was dit niet eerder bekend
Zo staat het in Psalm 121
ik hoorde het bij Monteverdi
Laetatus sum: ik ben verheugd
Licht reflecteert in het water
van bergstromen vloeiend en snel
wat ergens als gletsjer begon
wordt een Mondscheinsonate
en later
een langzame brede rivier…
‘t Achterbergs Heerschap (nimfofilie)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
432 Het achtergebleven chagrijn
aan de mondige mondingen
van doorstromende rivieren;
boomwortels als schaduwen,
door overmoed verkeken op
vloedgolven als boemerangs.…
over leven en dood
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
767 nu het smeltwater de sneeuwvelden verlaat
worden de doden zichtbaar
niet iedere dag is gegeven
de grijze haas spitst zijn oren
de rivier door smelt- en regenwater gevoed
stroomt groots voorbij
een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht
boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien
in het dal groeien uit de beschadigde knoesten…
uit de struiken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
211 voorbijtrekken
terwijl meereizende seizoenen
-op vleugels zonder einde-
wiegden in uiterste regionen
van zijn zichtlijnen
Hij zag er geen heil meer in
om zijn benen verder te strekken
ondanks waarschuwingen dat de boom
-waaronder hij verbleef- wegkwijnde
zwiepte in verbeten stormen
uit vergleden tijden
Hij kon vanaf die plek de rivier…
Franse Gold Rush.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 Franse Gold Rush
Euforische kreten klinken op.
Vechtpartijen rond de oevers voor het beste plekje.
Koud, winderig, geen tafeltje dekje.
Maar slechts afzien en ontberingen ten top.
Dat alles heeft men over voor een grammetje goud.
's Avonds verstijft van 't bukken; teleurgesteld, stram en koud.…
Waar de echo eindigt
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
914 onbeantwoord en
eindeloos bleven zagen
door bergen en door dalen
door kronkelende gangen
waar niemand ze kon horen
door eigen leugens gevangen
de waarheden bleven uit
zodat niemand ze ooit zag
de woorden zonder geluid
schreven in neerslag
als opgedroogde tranen
diepe scheuren in het papier
en druppelend in banen
een eindeloze rivier…
Levensmoe?
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.106 Scheermessen doen pijn
De rivier is erg nat
Giffen branden en
van pillen krijg je kramp.
Het pistool is onwettig,
de strop bezwijkt,
gas stinkt akelig...
Je kan net zo goed leven!
Razors pain you,
rivers are damp
acids stain you
and drugs cause cramp,
guns aren't lawful,
nooses give,
gas smells awful,
you might as well live.…
Levensbron
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 Je ontstaat in mij door dit gevoel van leven
onuitputtelijke energie door het gevoel van gewoonten
bron van emoties, wij als bronnen van emoties
emoties als bronnen van leven, je bent waar de rivier
begint, de oorsprong, het begin van al het leven
je komt uit de grond, je verbergt je in een rots
je bent weerbarstig, onweerstaanbaar eigen…
Mag ik even reizen ...
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
985 Ik geloof in
roze rivieren
en paarse rotsen,
in zachte armen
die me herkennen,
in zilveren ogen
die naar me toe rennen.
In mijn wereld
kijk jij mij aan
en je laat een tijdeloze glimlach
op mijn gelaat bestaan.
Ik steel nog heel even de tijd,
want mijn laatste dromen
reizen mijn dag voorbij.…
Ondergang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.678 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
Zonsondergang op Java
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.001 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
Verzet begint niet met grote woorden
gedicht
4.3 met 229 stemmen
47.525 Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden
zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in zijn kop krijgt
zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud
zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die een sigaret aansteekt
zoals liefde met een blik
een aanraking iets wat je opvalt…
conflicten
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.052 De zee die de rivier opvloeit zal de berg niet bedwingen
Zijn koude water blijft naar beneden stromen
Een strijd die niet gewonnen kan worden
Maar toch aanhoudt te bestaan
Vrede utopische droom
We bestaan allen uit de zelfde regen
Soms warm en soms koud
Maar we blijven in conflict
Soms voor een berg en soms voor een zee
Maar de zonen…
Verstuikt huigje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Een druppel werd een stroompje wat uitmondde in een rivier van bier.
Een meer drink ik met gemak leeg, een zee een oceaan,
voeren mij met de stroming mee en dompelen mij onder, laten mijn drankgelagen bruisend ten onder gaan.
Dorst dekt de lading niet, een stortbui, een hoosbui, een moesson, een Tsunami, verzucht.…
DE BRUG
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.800 Mijn vingers overtrippelen de gaten
Buiten mijn tuin ligt de rivier gebed
In maanlicht, en er rijst een brug van jade.
Een brug van jade overspant het licht,
Mollig van schaduw aan haar ene zijde
Een smalle schaduw schuifelt in het licht,
En buigt zich over en staart in het wijde.…
Waar, wat en wie...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
673 Drenzend verdriet
dooradert de weg die
om te gaan rivierend
tussen straatstenen draalt en drupt.
Huisbaans. Tegendraads.
Voorts en zowaar dik
voldaan.
Uitwasemend de grimas
van een geledigde pop.
De papieren rolmaat
uit verleden, tijd geleden.…
Tempel in het bos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Vandaag excursie naar een tempel
ergens verderop aan de rivier
en we nemen niets mee
al schijnt daar niemand te zijn
dus geen dagelijkse riten
Het zal wel een les zijn
We lopen achter elkaar
door het bos, we lopen
over de rand
van een bekken, we zijn er
midden in de tempel
een rij oranje vlaggen
in de open grot
van de watervallen…
Ik wil het allemaal
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.599 Ik zie een rivier
het zijn oceanen die ik wil
je moet me alles geven
maar alles is niet genoeg
het is mijn verlangen
me aan jou over te geven
soms
Soms probeer ik
soms lig ik naast jou
soms huil ik
soms sterf ik, dat is de waarheid
ergens vind ik iets dat lief is in jou
En ik heb de lijn weer overschreden
een lijn die ik in het zand…
Vrede aan de Amstel
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
704 dansend over steentjes
golft hij door landschap
ziet in rivier water kringelen
riet wuift zacht naar wie weet
hengelaars vrolijk toch geen beet
met eigen bier op kleine tap
wurm glinstert in het zonnetje
zilver krioelt in een tonnetje
hij lacht en voelt licht gespot
gaan fietsers bellen luiden
hij zweet geen peentjes
wie kan hem nog…
Valentijnsgedichtje
hartenkreet
3.1 met 41 stemmen
4.143 ~ Wens ~
Zoet en warm voelt jouw liefde
die door mij stroomt als een rivier
mijn hart drijft op jouw lieve woorden
niet te omschrijven op dit stukje papier
Een gevoel zo intens en vertrouwd
waarbij echt kan worden gezegd
dat op de dag, dat ik jou ontmoette
mijn hart in de juiste handen werd gelegd
Als ik ooit een wens zou mogen doen…
na de nachtkoude
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
846 onder lagen
van weerloosheid rilt
het uur door aangehouden kilte
wanneer ik steeds meer terugkeer
naar afwezigheid; een onbesliste
verte
waar bestaansvormen spoorloos zijn
lichamen vloeibaar in ontelbare rivieren
van de zon
pistoolschoten in wijn geweekt worden
en vaders antwoord geven om wat ze deden
langs uitgestrekte zomers…