1394 resultaten.
Tussen steen en sterren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 (Geo versus Ego)
Je hebt de doornen van de roos gerukt
zonder dat de bloei de bloem verliet
alsof je handen de sterfelijkheid plukten
eenzaam in een traan verborgen
Bij dageraad schuurde de nacht
langs de oevers van het droomloze
waaruit ik stroef ontwaakte
De glinster in jouw ogentroost
bewaart een gulle lach
in de holte van de…
NAJAAR I
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.056 I
De zon bestraalt het rosse beukengoud,
Dat in het water glanst met felle pracht,
En beukenstammen in licht-grijze dracht
Verheffen schitt'rende armen boven 't woud.…
Denkend aan haar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
701 Hier lig jij dan, als een geknakte roos
Die voor een zelfgekozen einde koos.
En waaróm, het is een raadsel voor mij.
Hier sta ik dan, hier sta ik aan een graf,
het is ’t graf waar mijn moeder in ligt.
En in gedachten schrijf ik dit gedicht.
Vol vragen over iemand om wie ik gaf,
Maar wiens ware gezicht ik nooit zag.…
mail
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
768 Hoi Roos
Ik moet nu terug in m'n e-mails
om die adressen te vinden,
dus terug naar het moment dat Kees is overleden.
Merk dat het me moeilijk valt, hoe stom ook.
Ik word overigens de laatste tijd overvallen
door een soort paniek: als ik doodga
heb ik niets op orde eigenlijk, al was het maar adressen.…
Droom over verleden liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Met geur van roos en jasmijn ben je omringd
je bent als een vogel in blauwe lucht
een zwaluw zo’n schoonheid met zwevende vlucht
droom die zich iedere nacht aan mij opdringt.
Maar heel ver ben je verwijderd van mijn hart
slechts jouw beeltenis is in mijn brein gegrifd
bewaard als kleinood uit verleden jaren.…
DE DAG GAAT OPEN ALS EEN GOUDEN ROOS
poëzie
4.5 met 2 stemmen
4.125 De dag gaat open als een gouden roos;
ik sta aan 't raam en zend mijn adem uit,
het veld is stil, en nauwlijks éen geluid
breekt naar het koepelblauw bij tussenpoos.
En in mijn kamer, als een donkre doos,
waarvoor de parels hangen aan de ruit,
ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit
en ik bij donkre wand stil peinzend poos.…
Mijnwerkers
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.992 En bukkend moeten ze in de grond verkwijnen,
In muffe damp — daarboven bloeit de roos! —
Gevaren duldend in hun somb're nacht.…
Wederkerig lied ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
479 Raak z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.
Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het gebrandmerkte raam.…
lieve meid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.385 Zij is er altijd al
in ieder geval een hele poos
ze hoort bij mijn leven
ze verdient een gouden roos
Zij was pas zestien toen ik haar zag
nu is zij 28 en volwassen
en in de tussenliggende jaren
liet ze zich elke keer verrassen
Zij had genoeg aan zichzelf
daarbij de liefde van haar leven
moeilijke jaren vanwege de afstand
ze sleurde zich…
De boog van de schepper
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 Raakt z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van het geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen uit het heden.…
zo zie ik de Commissie Meijer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 aanbeveling
van het rijk, de driekleur wappert
slechts in een besnaarde wind, wie looft
de leider en martelt de horigen
de stem verzacht, het plein loopt leeg
de laatste boezemvrienden bevredigen
elkaar en likken hun tot angst verdikte zaad
met tussenpozen van elkanders lijf
weer wordt de vaandel gestreken, een saluut
een schot in de roos…
Straks vieren we Zaterdagavond
poëzie
5.0 met 1 stemmen
959 Met drie, vier tanden, roestig-groen, begint
De geelkoperen kam haar werk, en slaat er
Op los in roos en schurftgebergte, en staat er
Een luis of teek, knappende dood hij vindt.
De luizen vluchten naar hun stedennesten:
Ze hebben meen'ge Zaterdag doorstaan,
En laten zich door 't nat lawaai niet pesten.…
Maankompas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
407 verwijzing naar het laatste kwartier van het maankompas
die roos die voor mij een onmetelijke richting koos
kwam ik nooit te weten waar ik geworden was.
onverbrekelijke tijd die de dichter niets bracht
dan zijn gegeven woord in het oplichtende landschap
van z’n eigen Poëzie beluistert, omhelst en veracht.…
Verscholen in het feit
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 ademhaling
per direct stopt
als de deur naar de
dood wijd-open staat
De dood echter is grijs
levenloos, gebrek aan kleur
groei en bloei gestokt
adem gepopt
door verkregen rust
opnieuw weer paraat
Literair genre; de
Oudheid met zich meezeulend
herdersdichten van
hoog' kwaliteit
die daardoor dus weer
herderin verblijdt
Haar hoed met roos…
Er klinkt een wijsje,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 Zij ligt op haar bed , een
verstilde pop naast haar
met de ogen half gesloten,
een wilde roos is op het netvlies
geboren, magisch beeld
tussen het alles en het niets
een zacht gezicht verschiet
van tint als ik in haar donkere ogen kijk
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vliegt uit
op een onverwachte morgen
waarin…
HERFSTBOS.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
863 Hij is ten dood gewond, maar nag weerklinkt
Zijn wakk're strijdroep, en op steig'rend ros
Rent hij ten aanval aan; en tot den kamp
Zijn krachten strekkend in een laatste vlaag,
Zijgt hij ter aard en spilt zijn schoon rood bloed.…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
936 De regen, een grijs kraalgordijn, een poos
zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren
hen ‘t paradijs nog zien met zijn revieren,
achter de vlammen van de gele roos.…
Ring van trouw.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.172 O plechtig plukte ik, schier van weelde aan 't wenen,
Als uit een roos in Toverland, uw ring
En uit die ring, door zomergloed beschenen,
Straalt nu 't geluk, dat zoveel leed verving,
Een atmosfeer van goudlicht rond mij henen:
Uw liefde omringt mij als een toverkring.…
Toch weer ...een sonnet.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
489 Dus zal je best je brood in eenvoud blijven eten
en bent tevreden met een roos en met haar geur.
Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
Meningen en stemmingen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
391 Raak z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van geluid,
souffleurs uit een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.
Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het gebrandmerkte raam.…
Van streek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Getroffen ook het staal,
Roos van elke wind-
Hozende holte, die druipt
Van niet te winnen tin.
Onverzettelijk van streek
Gebracht, ontketend zich
Gesteente uiteinde,
Zich ondermijnende zelf.
Verweerd een zwerfkei
En gespleten in den vreemde,
Breekt en geeft een grimas
Meeuwenlach als delfstof prijs.…
Vaas
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.413 Misschien droomt de vaas wel van de hand
een roos te maken, wil de hand op zoek gaan naar de vaas
om eindelijk de scherf te vinden
waarmee hij rozen uit zijn eigen pols kan slaan.
------------------
uit: Koor (2017)…
Hang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
467 Uit aarde, water, ether, en beweging, vuur
alle elementen uit de natuur
die ons voeden, hoeden en in diepte broeden
die zomaar zijn, zo naamloos, egoloos en argeloos
zoals de geur van een rode roos
niets eisend of bewijzend
het is er alles voor ons hele wezen
om ons te vervolmaken tot koning, groot,
of wat dat ook mag heten, wezen.…
Zo'n dag als vandaag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Gedragen als een onschuldige roos
in een bed van bloeiende klanken.
Zal ik mijzelf vandaag herinneren?
Wakker worden uit de droom
die zich voor mijn ogen afspeelt?
In oorsprong vrij en alle
stadia rustig aanschouwend?
Dadelijk verdwijn ik in de
armen van liefdes verbeelding.…
Toch weer...een sonnet
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
661 Dus zal je best je brood in eenvoud blijven eten
en bent tevreden met een roos en met haar geur.
Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…
Verliefd zijn, elkaar beminnen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
852 nog vele lentes komen, zomers eindeloos
nachtegaal en roos opnieuw geboren
onze liefde blijft het mooist.
alleen de herfst kan aan haar plukken
ook dan houdt zij nog haar gouden glans
voor de winter gaan wij ze beschutten
die krijgt bij ons geen enkele kans.…
Mijn morgenstond?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
381 moeiteloos
over mijn baren tot
op het gebied waar
we waren gestrand
mijn danseres wiegt
op beide spitsen
van haar benen,
hoog opgeheven
tot op het punt
waarin mijn fantasie
buiten mijn
verbeelding stapt
Ik wil ontwaken,
maar dan zal zij
de balans verliezen
waarna ze weg zweeft
uit mijn archieven
als paradijsvogel
met een roos…
Mijn tranen en Zijn glimlach
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.127 mijn tranen vallen over verdorde rozen
die nog op groen vertakte stengels staan
hun harten doods en uitgesproken
die het stervenstij moeten ondergaan
hoe droevig dat iedere roos moet sterven
als mooie seizoenen die ook weer vergaan
dat wat ons lief is, wij nu moeten derven
maar in de lente opnieuw in bloei gaan staan
zoals geheimenis hangt…
Koudvuur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 zelfs geen zalf
Wie mooi wil zijn lijdt, zonder oliemassages
Wie sieren zijn torso, z'n rug en z'n armen
Zijn 't dagpauwoogvlinders ontwaakt in de nacht
Of papillontjoems waar hij stiekem naar smacht
Als koudvuur dat zijn blanke pit moet verwarmen
Een wandelend schilderij van duizend gaten
Voor hem is elk beeld raak, als schot in de roos…