2393 resultaten.
Heb je alles bij je
gedicht
2.2 met 12 stemmen
19.454 .'
-------------------------------
uit: 'Vroege sneeuw', 2003.…
TV consumptie
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.144 ’t onrustig bloed ontstijgt spelonken
de dag houdt amper zich aan ’t scherm nog vast
in sneeuw behoedt een hand de levenswegen
voor dat er zwarte schaduw dreigt
antennes grijpen naar de golven
de aderen vangen vreemde wereld op
in sporen vormt zich licht tot beeld
dit medium is geworden tot een god.…
Verwachtte te vliegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
572 Even leek het
een zomernacht
met volle maan
en nieuwe sterren
Maar de grond
was pijnlijk hard
bij elke landing
De sneeuwmeerman
blijkt nachtblind
door de zwarte sneeuw
Zweefde boven zichzelf
maar zag een ander
in het tegenlicht
van de verduisterde zon
Het is weer nacht
in zijn gedachten
met nieuwe maan
en lege sterren…
Even iets anders
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
709 duiven pikken het eten van de kippen
de andere vogels eten het konijnenbrood
zelfs het roodborstje is present
de tuin is zo wonderlijk
leidt een leven op zich
de sneeuw valt zacht maar wild
het is geen tijd om te schrijven in de tuin
maar onder een afdakje doe ik het toch
geef maar toe
dit is toch even iets anders
dan dat wolkenvrachtvervoer…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij de tijd
of de geboorte van het dromenkind
hier en nu
in deze sneeuw…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
863 de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij de tijd
of de geboorte van het dromenkind
hier en nu
in deze sneeuw…
Inspiratie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.194 Inspiratie gloort aan de horizon
glooit licht in de zon, van
links naar rechts, dan hoog en weer laag en
vice versa, wederkerend onbegrensd bevrijdend
soms peinzend zoekend naar een anker
dan weer soepel glijdend op het wit
van de sneeuw in de ruimte van het hooggebergte
als scherpzinnig geestverwant, mijn beste kameraad,
mijn trawant.…
Onbekende bestemming
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 Toekomst omhulde mijn gevoelens
na een nacht van donder en vuurwerk
werd ik door God verlaten wakker
met een lege zolder in mijn hoofd
zonlicht inspireerde me
deze ochtend van sneeuw
smolten oude gevoelens
je laat me nooit alleen
lijkt vaak voorgoed
voor eeuwig bij me
maar soms overwin ik je
met wat simpele woorden
kan ik je in dromen…
Bloemetje in huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
715 De tulpen in de vaas
bloeien vrolijk en parmant
brengen lenterse vreugde
in dit bar-winters land
Crisis, regen of natte sneeuw
het maakt helemaal niets uit
we gaan toch door het leven
met deze kleurrijke buit.
En dat bloemetje krijgt van
ons mondjesmaat zijn water,
zo blijven wij een beetje warm
in dit koude theater.…
Woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 Reis over de bergen die
bedekt zijn met sneeuw
zie de bossen die met
zonlicht zijn omgeven
wolken voeren me mee.
Zweef over de grote zee
door de wind gedragen
golven brengen me weer
aan land waar ik mijn
woorden neerzet op papier.…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Adem
IJzige adem, noorderwind
Kronkelt zich als ’n sneeuwwit lint
Tussen de kale bomen
IJs
Zwart en wit, snijdende kou
Kraaien in de lucht, zo blauw
Winter is gekomen
Nacht
Eeuwig en eenzaam, duister en donker
De donzige sneeuw onder ’t sterrengeflonker
Droom je winterdromen…
vorst
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
584 als de wereld tot haar oorsprong waait
haar zomen rond wolken, de avond achter rood
omrandde schemer
zal ik vogels vragen terug te kijken
naar haar jonggeboren tijd
te zingen tot ze kwijt
geraakt zwijgen
omdat water ramen kneedt in vijvers vol
winter
sneeuw
betaalt wat twijgen hun flinterdunne tol…
Alles ademt zon
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.080 Zij draagt het voorjaar
in een hart dat zingt
van zomer, zoals vogels,
klein en kwetsbaar,
zoals sneeuw smelt in haar
handen, uit liefde
voor het leven
dat aan kracht en kleur
gaat winnen, strooit zij
woorden als bloemen,
tovert zachte zinnen,
laat het lied van lente
opnieuw beginnen
en alles ademt ZON!…
Denk iets dat je goed kent
gedicht
2.2 met 9 stemmen
6.065 Maak het vertrouwder
dan je waarmaakt: de eerste
sneeuw/het eerste riet. Hoe
ze plotseling haar hoofd
naar voren of naar achteren
wierp. Zeg dat ze haar haar
kamde; zich naar voren of
naar achteren werpt. Terwijl
het sneeuwde of riet werd;
zich de eenbes verzwartte;
en zij haar haar kamt.…
Schlüszli
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.569 Het dorp ligt wit
-wàt een sneeuw! -
Ik klim naar boven met twee
verse broden onder mijn arm.
Ze luiden, het is acht uur.
Het begint weer, witte
vlokken en witte
woorden, het daalt zò maar.
O zie, het is woord geworden! -
op mijn donkere mouw
het kristal.
----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1980.…
onvoltooid (voor Michel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 op de begraafplaats
legt de winterstorm
het verzwegene bloot
een witte bleke steen
niet langer geborgen
onder laagjes dunne sneeuw
het onvoltooide weerloze
leven verstopt in inktzwarte
schuldige aarde
murw van zwijgen
en wegkijken
zing ik je naam
samen met jou, Michel
kruipt de ijzige kou
onder mijn huid…
Vier jaargetijden in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 De lichte kleur van de zomer
verdwijnt uit je haren
Het bruin van je huid wordt wit
als de sneeuw van de winter
Jij bent niet te verklaren
uit het vallen van de bladeren
het tikken van de regen
op het raam, hoogstens benaderen
vast te houden als een zegen
waarvoor beiden aansprakelijk zijn
verlangen naar ijs en groen
opnieuw een…
Winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Het natuurijs nog zichtbaar
sneeuw verdwijnt
langzaam.
Het voorjaar geeft steeds,
meer kriebels en glans.
De zon krachtig opzienbarend.
Fraai geef zij ons het
licht wat wij nodig
hebben.
Vogels hoor je zachtjes fluiten
Langzaam nemen we afscheid van
de winter
Het voorjaar….
een openbaring.…
Winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
753 Kijk
sneeuw
zeg ik
tegen haar
in een stoel
die nooit meer tuinstoel zal zijn
daar
achter het grote venster
ligt winters wit
bevroren
haar blik verdwaalt
want het sneeuwt ook al weken
in het landschap
achter haar ogen
nu is vandaag
en gisteren
en morgen
waar taal nu ligt
is het voor altijd winter
en het sneeuwt in mij
van onmacht…
smelt tot wie je bent geweest
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
716 wil je dat ik kijk
naar je woorden
je begrijp uit de
vruchten die je deelt
moet ik ze
op kleur herkennen
in het struikgewas
waarmee jij je omgeeft
hoop je dat ik verder zoek
omhoog de bomen langs
waar vogels vliegen die
we samen hoorden fluiten
je kunt je toch
ook anders uiten
sneeuw is nu jouw feest
smelt tot wie je bent geweest…
Verwaaiende gedachtes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
403 Tijdens de laatste hondenronde
onder een bedekte sterrenhemel,
sloffend door het natte gras;
over water als de wind er is,
in de winter als je sneeuw vindt
in jouw vlindervriendelijke achtertuin;
tegen het indutten aan,
gezeten op een plek in jouw leven
met diffuse focus op een oppervlak.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
522 'Sneeuw is mooi'
zei de zwerver 'maar
je kunt er niet van eten'.
De stoel waarop ik
ging zitten was nog warm
van andermans billen.
Klimaatverandering -
wie heeft er nog last van
wintertenen?
Flinterdun ijs
een waggelende eend
trapt erin.…
Il Dono del Cervo
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
571 bewierookt de koude lucht
de vriesganzen trekken gakkend over
het glasheldere meer, de stilte zwijgt
en luistert naar lege lucht, dode wind
ik hoor een fluiten tussen de dennen
kruisbekken verknagen zich aan lariks
het voelt eigenlijk alsof wij overbodig
zijn met ons lawaai, ook als we zwijgen
als het graf, raven maken zwarte sneeuw…
Vaarwel
gedicht
2.2 met 21 stemmen
32.492 De eerste, onrijpe sneeuw viel als zuivere kerstversiering
bedekte onmerkbaar de stationsgebouwen, de perrons,
de daken van de huizen in het noorden van Frankrijk,
er soesde een bodempje sneeuw op de landerijen.
De trein verwijderde zich schokkend van Parijs,
onwillig bemand door een man in uniform,
verstoten door de stad.…
Eeuwig herdachte toekomst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 Pasen, vieren opstanding
'k Mis jou, jouw geloof en
jouw vertrouwen; zeer standvastig en zonder twijfel
Daarom alleen al heb ik jou lief
Jij bent veel meer dan dat geloof
Jij bent om lief te hebben; 'k heb jou lief
Jij bent om te beminnen en ik heb jou bemind
Jij was als sneeuw
Als sneeuw voor zon
Zomaar, ineens en plotseling weg
Verdwenen als zeer…
Maagdelijk wit
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 in de vaten
een schimmige tocht
naar mitochondriën
op neusharen trillen
miljoenen bacteriën
een mondkapje kon volgens mij
nog veel beter
als rode gevarendriehoek fungeren
voor de trumpmania oekraïne en gaza
de waanzin van poetin hamas netanyahu
maar niets van dat alles
niets is minder waar
we beginnen met regen
en hagel en sneeuw…
Als een bloem...
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
3.154 We hebben gedeeld
Jarenlang
Lief en leed
Vriendschap
Als een bloem
Teder opbloeiend
Groeiend in warmte
Stralend in de zon
Als een bloem
Heen en weer geschud
Zwiepend in de storm
Druipend in de regen
Als een bloem
droevig geknakt
Stervend in de kou
Eenzaam in de sneeuw
Vriendschap
Heb ik het genoemd
Het was gedoemd te sterven…
afscheid in februari
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.011 jouw ogen als sterren
in die helder koude dagen
toen de storm was geweken
restten slechts mijn vragen
jouw stem fluisterend
hoog in kale bomen
woorden zochten houvast
een antwoord wou niet komen
jouw handen bedekten
de sneeuw zacht en zoet
onder lage luchten
was ons afscheid toen voorgoed…
kerst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.023 glinsterende kerstballen
pronken in de kerstboom,
fonkelende lichtjes
schitteren in de nacht,
nu nog enkel sneeuw
en Kerst kan weer beginnen...…
De terugweg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
729 De sneeuw was nooit zo wit
als toen wij kinderen samen
en hoe samen,
de verse sporen liepen,
de tijd vooruit,
naar 't groene poortje
aan 't einde van de straat.
Vergeefs zoek ik de weg terug,
voor altijd afgesloten.…