Alle inzendingen over tuin,schemer

3967 resultaten.

Sorteren op:

Ik hoor je zwijgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 480
Ik hoor je zwijgen in de late middag van de regendrup nabij het huis in de tuin van verwaaide dromen waar de zilte lucht van de zomerzee jouw adem streelt zwijgt mijn antwoord naar jouw horizon.…

Vrijheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
de tuin zo maagdelijk wit bedekt maakt dat ik zucht verlangen naar weer kind zijn kruipt omhoog via schuifpui naar buiten pak twee handen vol en gooi een sneeuwbal door de lucht…
Dianah19 januari 2016Lees meer >

Van zon of regen....

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Wij kunnen er -meestal- tegen schijnsel ...van zon Wij willen zomers met zon in overvloed Maar de hortensia in onze tuin doet het pas echt goed Na de overvloed van 'n klaterende bui regen.…

Een frisse geur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Mijn gedachten harken de duisternis bijeen In de groeven landt mijn spleen Een dag opent traag zijn luiken Mijn tuin aan ideeën netjes geschoffeld Angsten, onzekerheden weggemoffeld Een frisse herfstgeur dringt zich op…

Geurserenade

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Sluit je de ogen om te luisteren terwijl je ruikt aan hun kleurrijke idolen in je tuin op je balkon of in het wild dan hoor je de violen een driekleurige sonate spelen in G-kleine terts voor hun kleine maar geurrijke naamgenoten…

VOOR MIJN GELIEFDE

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
Een bloementuiltje voor jou geplukt uit de tuin van mijn hart met trouw en tederheid verrijkt voor jij die mijn allerliefste zijt mogen ze jou levenslang sieren om ieder jaar op Valentijn nog lang ons liefdesgeluk te vieren!…
Greta Casier10 februari 2022Lees meer >

Regen zonder vragen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 120
neonbanden aangetrokken in stilte voelbaar een onheilspellende dreiging hangend boven de tuin ze zaten dicht op elkaar onder dalende druk regen zonder vragen met gaten in de sokken opgehokte stokken in neonhokken…
Silann Nara29 augustus 2026Lees meer >

Banaal

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
In hemelse gedachten Van perfect schuin Lijkt ieders schemer Herbouwd uit puin In kort bedwingen Van wrange pijn Lijkt bitter water Gerijpte wijn In minzaam spotten Zonder respijt Vernauwt de waarde Van menselijkheid Zo onbeduidend Immer banaal Verdringt exploten Creëert verhaal…

De horizon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.127
De horizon Verbloemt in de rook van de stad De zon Verdwijnt als een kostbare schat Het heelal Rijst op in de nacht Een duizendtal Verlicht de donkerte met al hun pracht De anonimiteit Is zo groot als het kosmische domein De kleinheid Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn De schemering Verfoeit de komst van een nieuwe dag…

Jou verlaten

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
Jou verlaten was niet meer dan een handomdraai en tijdelijk de schemer je hardvochtige terugkeer was zoveel meer onverstaanbaar maar niemand verliest zich in in tijdloosheid lang of in stilte even wandelen wij in de schaduw over zomerresten van het veld het vacht van kale bomen wachtend op de sneeuwballade van gesmolten pijn buigen doe…
Irmgard8 november 2005Lees meer >

Strand en Duinen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 884
De zon gaat langzaam onder de schemer glijdt over het strand geruisloos is de nacht gevallen…
Jacqueline14 november 2004Lees meer >

EUTHANASIE

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.170
Met je laatste adem blies je het lijden weg Een zuchtje was voldoende Daarmee gleed de vrede over je gezicht En nog even werd het licht In de schemer bleven wij achter bij je bed De dokter stelde je dood vast We zaten er zonder jou, verzameld om je heen We zaten er samen alleen…
Scopas4 maart 2004Lees meer >

weet je ...

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.053
beetje bij beetje vervalen de dagen verkleuren mijn woorden verbleekt het gezicht verlies ik geheugen door veelvuldig schrapen vervliegt de herkenning in schemerend licht verzwak ik mijn geest door langdurig dwalen in wit zwarte dromen en beelden van toen herinner ik zinnen uit zwijgende talen weet ik te zeggen vergeet ik te doen…
Jeroen Swaan18 februari 2005Lees meer >

onmetelijk

netgedicht
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 93
omdat ik niet weet of jij koning van de vogels geworden bent of misschien die ene vogel in de schemering die aan onze meiboom groeit omdat ik niet weet of jij een feniks bent nestelend in de geurige kruidenboom of het paard met vleugels dat ik vanmorgen in de wolken zag omdat ik weet dat jij onveranderlijk mijn onmetelijke liefde…
J.Bakx9 oktober 2026Lees meer >

Uit de eerste hand

netgedicht
4.5 met 98 stemmen aantal keer bekeken 399
dat zon kleurde uit de eerste hand ze humeurde morgens vreselijk had aan ochtendlicht altijd al het land er was geen verontschuldiging zon watervalde ongestoord de kamer in ze is snel weggegaan heeft als genoegdoening alle deuren van het huis open laten staan om aan deze illuminatie door zon te kunnen ontsnappen door schemer…

Jij bent en ik ben

netgedicht
4.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.803
zo geef je me jouw leven op de grenslijn dichtbeschreven liefde heeft te vaak gestolen; het meer dan alleen gekir de kunst van samen slapen nachten blijven vallen op het binnenpad naar stilte de schemering heen en weer om het schreeuwen te ontrafelen zo geef je me je ziel door eenzaamheid gesneden en ik ik wil slechts…

Even

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Onverstoorbaar stroomt de rivier tot het ruisen ophoudt zij verliest zichzelf in de zee opgeschrikt door de vlammenzee want de dunne zon vergeet je de koele wind vergeet je maar de pijn de pijn vergeet je niet de schemering heeft haast kleurt de hemel blauw als de nacht de hemel is lichtjaren ver weg altijd…
Carin2 september 2007Lees meer >

de nacht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 651
in de nacht ben ik met velen de rust ligt als een deken schemerig op de stad. langzaam kruipt de tijd voorbij wachtend op de ochtendgloren. het gele natriumlicht schijnt weemoedig op de verlaten straten waar een eenzame fietser zich een weg baant. op weg naar huis met een lijf vol drank moe van het feestgedruis.…

maart

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 901
Stil schuift de schemer over de akker scheert de dag zich van het veld, valt toch nog plots het duister schraagt de einder het donker end. Lijkt de natuur zo doods, zonder luister, glimpt het sneeuwdek nog enig licht die volkomen rust is echter schijn want in de aarde wacht het zaad op de nieuwe dageraad....…

Labyrint

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
Het is zo donker voor haar zelfs zomerse dagen sluiten gordijnen en waar niemand luistert huivert tijd van wit naar duister haar jonge huid ademt geen licht meer ook op de achtste verdieping blijft het schemeren een stap schept ruimte waar armen vrijheid begroeten wordt het leven ademloos het was te donker voor haar…
metha14 juni 2008Lees meer >

Lichtpalet

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
Dagen beginnen in schemer zachte bries van lentegeur in verfrissende koelte met gedempte geluiden zang van vogels, ruisende waterval door zonlicht beschenen al pracht, tot de avond vallen zal.…

Opkomende zonsverduistering

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 536
staat de liefde op hun netvlies te schemeren van geluk.…

Ephemera

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Als ook de langste dag ten dode loopt, zal zelfs dan de schemer kleuren laten verstillen. Geen dag ontkomt aan de verstikking van het licht, geen dag, ook al zou je nog zo graag willen. De dagen zijn zo sterfelijk als zij talrijk zijn, de gedachte aan eeuwigheid is vergeefs gehoopt.…

Metronomisch

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
de lege stoel oogt zo gretig in de langzame schemer die de dag weg zal wuiven met een stervend gerommel ik ben volgzaam als een eend in het eerste levenslicht denkend aan jouw eenzame reis over gekalkte wegen alles herhaalt zich, ofschoon niets bij hetzelfde blijft alleen de wegen blijven vlak mijn wandeling Moderato…
Iniduo24 maart 2015Lees meer >

Terugkeer

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
Het is slechts het album van je leven; bleke herinneringen, de groene kamer het gekleurde glas in lood met de schuifdeuren en reeds vervaagt de schemering de dagen van nooddruft en klagen aan doornige paden, juichend en kermend de tijd, de uren waarlangs de klepel slaat, met een mand vol vol met bloemen keer ik…

Schaduw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Er is niets aangenamer dan onder de bomen te zijn in de schaduw beschut tegen het felle licht van de zon Daar zijn wij ongezien en onbespied in het halfdonker in een schemering waar alles ineen vloeit zich samenvoegt waar harde contouren verdwijnen lieflijk en zacht een nieuw zintuig zich opent waar geheimen worden bewaard…

Decemberblues

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Tijd draagt de uren naar december en verder naar waar de laatste verlangens worden geblust contouren vervagen tot amorfe schaduwen in diffuse schemering en alles lost weer op tot herinnering straks vertakken wij weer in dromen van gevleugelde momenten en demonen we leggen ze te rusten op het kussen van de nacht.…
Mia Bemong2 december 2024Lees meer >

In warmte van stille gedachten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 449
Het naakte feit heeft haar eigenzinnige jas opgehangen aan de kapstok van dit onzinnige bestaan zonder jou is het leven als de schemering mysterieus zonder de helderheid van jouw lucide gedachten en ik weet niet zeker of het me kracht geeft dat ik zonder jou verder moet in de woordenstorm vol informatie over wat goed is om beter te…
mobar6 februari 2026Lees meer >

Steentijd

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Al meer dan vijftig jaren gaf hij lucht en schaduw aan ieder die dat wenste nu vond men hem te lastig te veel zonlicht wegnemen altijd maar bladeren vegen een bron van vogelpoep echt te veel in de weg staan zijn stam en takken verdwenen als voer voor een gulzige open haard in de kale tegeltuin staan nu op zijn plek twee plastic…

Met duizend armen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
Ik omhels je Met duizend armen, Wolkenlucht die Het steeds vaker Aflegt tegen de Zonnestralen die Je indringend doorboren - Hier begint het ochtendlicht te gloren, Wordt in wolken en zonneschijn Mijn nieuwe dag geboren…
Bert Weggemans19 september 2016Lees meer >