3967 resultaten.
Ik hoor je zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
480 Ik hoor je zwijgen in de late middag
van de regendrup
nabij het huis
in de tuin van verwaaide dromen
waar de zilte lucht
van de zomerzee
jouw adem streelt
zwijgt mijn antwoord
naar jouw horizon.…
Vrijheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 de tuin zo maagdelijk wit bedekt
maakt dat ik zucht
verlangen naar weer kind zijn
kruipt omhoog via
schuifpui naar buiten
pak twee handen vol
en gooi een sneeuwbal
door de lucht…
Van zon of regen....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 Wij kunnen er
-meestal- tegen
schijnsel
...van zon
Wij willen
zomers
met zon
in overvloed
Maar de hortensia
in onze tuin
doet het pas
echt goed
Na
de overvloed
van
'n klaterende bui regen.…
Een frisse geur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Mijn gedachten harken de duisternis bijeen
In de groeven landt mijn spleen
Een dag opent traag zijn luiken
Mijn tuin aan ideeën netjes geschoffeld
Angsten, onzekerheden weggemoffeld
Een frisse herfstgeur dringt zich op…
Geurserenade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Sluit je de ogen
om te luisteren
terwijl je ruikt
aan hun kleurrijke
idolen in je tuin
op je balkon
of in het wild
dan hoor je de violen
een driekleurige sonate
spelen in G-kleine terts
voor hun kleine maar
geurrijke naamgenoten…
VOOR MIJN GELIEFDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
646 Een bloementuiltje voor jou
geplukt uit de tuin van mijn hart
met trouw en tederheid verrijkt
voor jij die mijn allerliefste zijt
mogen ze jou levenslang sieren
om ieder jaar op Valentijn
nog lang ons liefdesgeluk te vieren!…
Regen zonder vragen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
120 neonbanden aangetrokken
in stilte voelbaar
een onheilspellende dreiging
hangend boven de tuin
ze zaten dicht op elkaar
onder dalende druk
regen zonder vragen
met gaten in de sokken
opgehokte stokken
in neonhokken…
Banaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
704 In hemelse gedachten
Van perfect schuin
Lijkt ieders schemer
Herbouwd uit puin
In kort bedwingen
Van wrange pijn
Lijkt bitter water
Gerijpte wijn
In minzaam spotten
Zonder respijt
Vernauwt de waarde
Van menselijkheid
Zo onbeduidend
Immer banaal
Verdringt exploten
Creëert verhaal…
De horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.127 De horizon
Verbloemt in de rook van de stad
De zon
Verdwijnt als een kostbare schat
Het heelal
Rijst op in de nacht
Een duizendtal
Verlicht de donkerte met al hun pracht
De anonimiteit
Is zo groot als het kosmische domein
De kleinheid
Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn
De schemering
Verfoeit de komst van een nieuwe dag…
Jou verlaten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 Jou verlaten was niet meer dan
een handomdraai en tijdelijk
de schemer je hardvochtige terugkeer
was zoveel meer onverstaanbaar
maar niemand verliest zich in
in tijdloosheid lang of in stilte
even wandelen wij in de schaduw
over zomerresten van het veld
het vacht van kale bomen
wachtend op de sneeuwballade
van gesmolten pijn
buigen doe…
Strand en Duinen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
884 De zon gaat langzaam onder
de schemer glijdt over het strand
geruisloos is de nacht gevallen…
EUTHANASIE
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.170 Met je laatste adem blies je het lijden weg
Een zuchtje was voldoende
Daarmee gleed de vrede over je gezicht
En nog even werd het licht
In de schemer bleven wij achter bij je bed
De dokter stelde je dood vast
We zaten er zonder jou, verzameld om je heen
We zaten er samen alleen…
weet je ...
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.053 beetje bij beetje
vervalen de dagen
verkleuren mijn woorden
verbleekt het gezicht
verlies ik geheugen
door veelvuldig schrapen
vervliegt de herkenning
in schemerend licht
verzwak ik mijn geest
door langdurig dwalen
in wit zwarte dromen
en beelden van toen
herinner ik zinnen
uit zwijgende talen
weet ik te zeggen
vergeet ik te doen…
onmetelijk
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
93 omdat ik niet weet of jij
koning van de vogels geworden bent
of misschien die ene vogel in de schemering
die aan onze meiboom groeit
omdat ik niet weet of jij een feniks bent
nestelend in de geurige kruidenboom
of het paard met vleugels dat ik
vanmorgen in de wolken zag
omdat ik weet dat jij onveranderlijk
mijn onmetelijke liefde…
Uit de eerste hand
netgedicht
4.5 met 98 stemmen
399 dat zon kleurde
uit de eerste hand
ze humeurde
morgens vreselijk
had aan ochtendlicht
altijd al het land
er was geen
verontschuldiging
zon watervalde
ongestoord de kamer in
ze is snel weggegaan
heeft als genoegdoening
alle deuren van het
huis open laten staan
om aan deze
illuminatie door zon
te kunnen ontsnappen
door schemer…
Jij bent en ik ben
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
1.803 zo geef je me
jouw leven
op de grenslijn
dichtbeschreven
liefde heeft te
vaak gestolen;
het meer dan alleen gekir
de kunst van samen slapen
nachten blijven vallen
op het binnenpad
naar stilte
de schemering
heen en weer
om het schreeuwen
te ontrafelen
zo geef je me
je ziel
door eenzaamheid
gesneden
en ik
ik wil slechts…
Even
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.498 Onverstoorbaar
stroomt
de rivier
tot het ruisen
ophoudt
zij verliest
zichzelf
in de zee
opgeschrikt
door de
vlammenzee
want de dunne zon
vergeet je
de koele wind
vergeet je
maar de pijn
de pijn
vergeet je
niet
de schemering
heeft haast
kleurt de hemel
blauw
als de nacht
de hemel
is lichtjaren
ver
weg
altijd…
de nacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 in de nacht ben ik met velen
de rust ligt als een deken schemerig op de stad.
langzaam kruipt de tijd voorbij
wachtend op de ochtendgloren.
het gele natriumlicht schijnt weemoedig
op de verlaten straten
waar een eenzame fietser zich een weg baant.
op weg naar huis met een lijf vol drank
moe van het feestgedruis.…
maart
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
901 Stil schuift de schemer over de akker
scheert de dag zich van het veld,
valt toch nog plots het duister
schraagt de einder het donker end.
Lijkt de natuur zo doods, zonder luister,
glimpt het sneeuwdek nog enig licht
die volkomen rust is echter schijn
want in de aarde wacht het zaad
op de nieuwe dageraad....…
Labyrint
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 Het is zo donker voor haar
zelfs zomerse dagen sluiten
gordijnen en waar niemand luistert
huivert tijd van wit naar duister
haar jonge huid ademt geen licht meer
ook op de achtste verdieping
blijft het schemeren
een stap schept ruimte
waar armen vrijheid begroeten
wordt het leven ademloos
het was te donker voor haar…
Lichtpalet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
584 Dagen beginnen in schemer
zachte bries van lentegeur
in verfrissende koelte
met gedempte geluiden
zang van vogels, ruisende waterval
door zonlicht beschenen
al pracht, tot de avond vallen zal.…
Opkomende zonsverduistering
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
536 staat de liefde
op hun netvlies
te schemeren van geluk.…
Ephemera
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
488 Als ook de langste dag ten dode loopt,
zal zelfs dan de schemer kleuren laten verstillen.
Geen dag ontkomt aan de verstikking van het licht,
geen dag, ook al zou je nog zo graag willen.
De dagen zijn zo sterfelijk als zij talrijk zijn,
de gedachte aan eeuwigheid is vergeefs gehoopt.…
Metronomisch
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
445 de lege stoel oogt zo gretig
in de langzame schemer
die de dag weg zal wuiven
met een stervend gerommel
ik ben volgzaam als een
eend in het eerste levenslicht
denkend aan jouw eenzame
reis over gekalkte wegen
alles herhaalt zich, ofschoon
niets bij hetzelfde blijft
alleen de wegen blijven vlak
mijn wandeling Moderato…
Terugkeer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Het is slechts
het album
van je leven; bleke
herinneringen, de
groene kamer
het gekleurde glas
in lood met
de schuifdeuren
en reeds vervaagt
de schemering
de dagen
van
nooddruft
en klagen
aan doornige paden, juichend
en kermend
de tijd, de uren
waarlangs de klepel
slaat, met
een mand vol
vol met
bloemen
keer ik…
Schaduw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Er is niets aangenamer
dan onder de bomen te zijn
in de schaduw
beschut
tegen het felle licht van de zon
Daar zijn wij
ongezien en onbespied
in het halfdonker
in een schemering
waar alles ineen vloeit
zich samenvoegt
waar harde contouren verdwijnen
lieflijk en zacht
een nieuw zintuig zich opent
waar geheimen worden bewaard…
Decemberblues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Tijd
draagt de uren
naar december
en verder
naar waar de laatste verlangens
worden geblust
contouren vervagen
tot amorfe schaduwen
in diffuse schemering
en alles lost weer op
tot herinnering
straks
vertakken wij weer
in dromen
van gevleugelde momenten
en demonen
we leggen ze te rusten
op het kussen
van de nacht.…
In warmte van stille gedachten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
449 Het naakte feit heeft
haar eigenzinnige jas opgehangen
aan de kapstok van dit onzinnige bestaan
zonder jou is het leven als de schemering
mysterieus zonder de helderheid
van jouw lucide gedachten
en ik weet niet zeker
of het me kracht geeft
dat ik zonder jou verder moet
in de woordenstorm vol informatie
over wat goed is om beter te…
Steentijd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 Al meer dan vijftig jaren
gaf hij lucht en schaduw
aan ieder die dat wenste
nu vond men hem te lastig
te veel zonlicht wegnemen
altijd maar bladeren vegen
een bron van vogelpoep
echt te veel in de weg staan
zijn stam en takken
verdwenen als voer
voor een gulzige open haard
in de kale tegeltuin
staan nu op zijn plek
twee plastic…
Met duizend armen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Ik omhels je
Met duizend armen,
Wolkenlucht die
Het steeds vaker
Aflegt tegen de
Zonnestralen die
Je indringend doorboren -
Hier begint het ochtendlicht te gloren,
Wordt in wolken en zonneschijn
Mijn nieuwe dag geboren…