Alle inzendingen over zweven

1597 resultaten.

Sorteren op:

Niet meer....

hartenkreet
4.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 2.647
Mijn hart kan niet meer Niet meer zonder jou Niet meer genieten, zweven in de wolken of houden van Ik moet stoppen met denken Herinneringen ophalen, aan jou.... Die mij teder kust, streelt en omarmt Mijn hart voelt leeg, alleen en verward Pas nu beseft het dat je niet meer hoort, hoort bij mij....…
Sandra23 januari 2003Lees meer >

Onsterfelijk

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.309
elkaar vloeien waar afstanden onmetelijk zijn en wegen verlicht met sterren waar planeten, zonnen en manen ons in het minieme mensendom blijven boeien waar de tijd niet bestaat maar slechts een benaming is voor de ordening van momenten waar alle elementen altijd hebben bestaan maar steeds verder van elkaar zijn gaan groeien daar zweven…
H.C.17 mei 2003Lees meer >

KEW

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Het meisje opgezweept, muzikaal paard van een gedegen stal: ja mijn moeder en mijn vader ook jazeker als het raam open stond en de geuren van de klanken als grashalmen binnen kwamen zweven zo einde zomer… Het meisje moet van alles, om iedereen om kijkers en vooral om ouders die zo rusten op haar schouders.…

zij als lief in beeld

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.497
weer gekeken als in spiegel steeds geliefder haar giechel oh ja zij is meer dan lekker ding fijne sproetjes ogen in mascara het hoofd getooid met ‘n tiara zij straalt liefde voor het leven z’n dans met haar zal zweven spotlichtjes reiken tot zijn hart even de vrees voor hevig’ smart maar als hij weer haar foto ziet lijkt ‘m of hij in het…

Schenken

netgedicht
3.7 met 101 stemmen aantal keer bekeken 39.572
Uit een fles vol zwart verlangen schenkt hij zonder enig maatbesef zijn verdroogde glas vol slangen alom sidderend voor zijn lef De verstilde hartstocht komt tot leven de passie nu ook huizenhoog haar silhouet lijkt vaag te zweven en hij wrijft zijn tranen droog Heel zijn wezen nu vulkanisch de aarde trilt achter ontkurkte gloed elke beweging…

Lentesymfonie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 888
Ver van de vernieuwende ooievaar zweven reikhalzende zwanen in een lente-oord vol zadendragers. Zoals zeebeesten zich nestelen aan het strand vinden hoogpotigen hun plek in weidsheid van land. Lichtzinnig scheppen wij ruimte bedden ons in onder een hemel en planten nieuwe troostzaden.…

Lentesymfonie

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.433
Ver van de vernieuwende ooievaar zweven reikhalzende zwanen in een lente-oord vol zadendragers. Zoals zeebeesten zich nestelen aan het strand vinden hoogpotigen hun plek in weidsheid van land. Lichtzinnig scheppen wij ruimte bedden ons in onder een hemel en planten nieuwe troostzaden.…

GEDACHT GEDICHT

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.128
Het gewicht van de liefde is heel licht is als een gedacht gedicht zo licht de vlinders in je buik doen je zweven van geluk de vlinders in je buik dragen je omhoog naar het licht, dat is de inhoud van dit gedacht gedicht ze dragen nu ook mij omhoog naar de stralende regenboog met al zijn prachtige kleuren wijst hij naar de bron in volle…
HANS UDING4 december 2012Lees meer >

Vleugels

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.058
poesje, hartedief iedereen mag met mij gaan, op warme winden zweven wij door wollig wit in richting Maan; en als het klopt wat jij mij zei dan vlieg ik weer met Ma…

Breekbaar als glas...

hartenkreet
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.305
van ons samen lijkt te zijn verdwenen in zwijgen De liefde heeft zich als ijs bevroren en laat zich steeds verder uiteen rijgen De kamer ademt een ijzige kilheid Langzaam sluit de deur naar heden Het is alsof de liefde nooit heeft bestaan en vervagen de kleuren uit het verleden Het transparant laat ons samen in troebelheid stervend zweven…

Wandeling in het wilde Enderttal

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 564
Elke voetstap een genot, nooit geëvenaard, de Endertbach, het primitiefste, attractiefste wandelpad van regio Cochem Je reinste stilte, alleen, soms, onderbroken door een opspringende beekforel, die in dit rotsige, oeroude dal, als het ware, door zichzelf zwemt Doorzichtige, turkooizen libellen zweven, als stille getuigen…

licht als het licht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.358
een eerste straal de donkere slaap verdrijvend laat vogels zingen maakt de jonge dag tot poëzie: zelfs woorden zwaar als lood zweven naar ‘t hemelblauw en heel eenvoudig dringt een bloem door het asfalt waarop je loopt - mij tegemoet - met lichte tred en waaiend haar waterblauwe ogenblikken in ’t paradijs een glimlach lang begrijpen…
sunset25 januari 2008Lees meer >

niet dat 't mij koud is

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.530
jij zwijgt alsof je nooit wil weten: goud is mijn blik groen blauw en niets zal dit ooit stoppen - want in je leegte zweven dromen alleen: meer nog dan duizend keren ach kon je het toch zeggen dat simpel ‘k hou van jou wijl ik mijn handen warm blaas - je lied, mijn kind … niet dat ’t mij koud is.…
sunset3 januari 2009Lees meer >

Doodlopende weg

netgedicht
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.104
als ik weer eens over akkers stap door de brede voren diep bevroren zie ik kraaien onder de torenkap de zwartjassen lijken hier te horen als winter weer een glazen offer schenkt aan sloten waar reigers onverdroten naast het stille van de dood die wenkt zweven tussen hoop en niet geschoten weet ik, dit is geen oord voor duiven waar kinderen…
Hanny13 februari 2010Lees meer >

- IN VINO VERITAS -

netgedicht
4.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 760
Opnieuw vraag en aanbod ik wil zweven en begrijpen met uitzondering sacramenten vieren oogverblindend streven prachtig en subliem.…

lief, nevel mij in roze

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 616
in deze kamer schrijf ik de vloer tot Melkweg op de muren zweven sterren en in de diepste laag fluistert het licht de geborgenheid tussen jou en mij een tederheid om te proeven ons behorend zoals de rode heuvels op de maan en een meebewegen buiten grenzen om uit te kunnen breken, de nacht toe te laten langer te blijven stijgen in…

Iemand anders?

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 515
Zo-even ontwaakte ik zo zacht, ik dacht dat ik kon zweven, waar eindigt de dag en begint de nacht in hoeverre reikt de macht tot leven?…
pama23 november 2010Lees meer >

Boven het land

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Opgenomen rustgevoel met gesloten ogen of lichte veders mijn hersenen masseren roep het zelfs soms op en kan waarderen hoe heerlijk alles is in liefde te geloven het groen nog groener is als ik zou wensen bloemen zien te kleuren in hun kleur zwemen dennen in het bos hun zachte geur de paden dragen zonlicht zonder mensen als ik mij laat zweven…

Luzern

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
bladeren huiverig voor kilte wentelen ze in dromen ik ben in Luzern op de Kapellbrücke groet ze me wat woorden of een foto van water zand geribd haar lichaam jij dwaas schemert haar stem jij dwaze dichter bespeler van vonken en gebroken harten proost en drink met mij zo lang de maan mijn liefde verlicht en andere herinneringen zweven…

TRANSFORMATIE

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
inziet Waarom mijn ziel begon te muiten Mijn ziel wil luiken voor de ruiten Daar dat kans op genezing biedt Er ligt nog zoveel in ’t verschiet Daarom sluit ik je voortaan buiten Vanbinnen staat een stel op sprong Elkaar een soort jawoord te geven In stilte, heb begrip daarvoor Boven het puntje van mijn tong Wil langer niet openheid zweven…

KUS MIJ MAAR ZACHT

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Laat mij in je armen dromen min mij innig, kus mij zacht Laat het tederste toch komen laat mij bij jou, heel de nacht Laat mij op je liefde zweven min mij teder, kus mij zacht Ik heb jou mijn hart gegeven weet je dat ik naar je smacht Laat mij in je lief nu dwalen min mij innig, kus mij zacht Laat van jou ’t tederst dalen je hebt mij…
Ton Rijkers25 januari 2012Lees meer >

De vrouw van de zon

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.778
Roland Holst Vrij en eeuwig, tijdeloos ontheven, in een hoog en onaanrandbaar zweven, schrijdt gij, koninklijk geheven, langs de blauwe muren van het licht. o! de sneeuwstorm van uw gouden mantel o! de zon, het diamanten vlamsel, dat de heemlen uitstroomt uwer haren langs de wolkenloze bergen van de dag o!…

Mist

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
De dieren zweven op het witte deken alsof ze zitten in een nachtelijke trein waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn op ‘t moment dat die het duister breken. De adempluimen van ‘t grazend vee versmelten dampend met de mist zodra de koppen neergaan naar ‘t gras.…

Vleugellam

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 516
talen zelfs hoop, toch ooit een vriend bevond zich dwalend in een dal waar het hart sprak als een mond en het brein zweeg over pijn sliep een taal zonder venijn vleugellam, hadden we willen beweren maar de mystiek bewees ons, in ‘t duister, het tegendeel gaf liefde en hoop, een bezemsteel waarmee we, nachtelijk, de wereld rond konden zweven…

Bewegende grenzen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
overlevering die vandaag naar morgen heet wonen in kastelen van karton of tussen tochtige muren zeker ook onder het blauw een glimlach in de zon waar men ademt tussen keuze en leuzen van verzamelde levensbrokken de verjaagde mens of juist de gekozen eigen weg vertaald in unieke kleuren van bestaan die in geest en lijf zweven…

Fluistering

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
De zwerver zoekt in de goot naar brood en wijn onder regenwolken die zweven naar grote droogte in een fluistering van hoop die smacht. In afstanden die steeds verwijden is er als kosmisch feit dat elke brug er één is van hoop wanneer zelfs het plat getreden pad weer slijt in een fluistering die helder schijnt.…

Vleugelen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 889
Van wàt er aamt in veld en vloed Heeft niets een schoner, zaalger leven Dan 't vooglijn, dat met frisse moed, In duizend liedren, onder 't zweven, De schepping groet. Of zo het diertje u vrolijk schijn', Omdat het Vleuglen heeft ontvangen. . . Gij vliegt zo goed als 't vogelijn! Laat maar de dankbaar-blijde zangen Uw vleuglen zijn.…
J.P. Heije13 oktober 2013Lees meer >

Sonnet het orgasme

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.180
er bestaat een kunst van het beginnen zoals de zon opkomt bij blauwe lucht welkom geliefde met uw warme zucht laten wij elkaar compleet beminnen trage streling over een zee van tijd met golven die zich kalm verroeren zoals een lied emoties kan ontroeren vlammende lichtjes in de ogen vleit sneller zweven door twinkelparadijs en sterren…

Dauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
Ik streel mijn kippenvel, het is gênant dat ik moet plassen aan de waterkant We staan stil om niet te vallen Schouder voor schouder met zijn allen We staan stil voor de foto als atleten voor de start, strekken ons uit, vergeten het harde plankje, de overstekende tenen het koude ijzer tussen billen en benen We staan stil alsof we zweven…
Zywa18 juli 2020Lees meer >

Aan de kust

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
nooit vergaan mijn schepen op de woeste zee die het leven mij heeft gegeven zolang ik haar, perfect in licht geschreven of in levenden lijve van dichtbij mee mag maken, een minuut of tien, een halve dag gelukkig met wat wordt gegund, gegeven, even vanuit het hier en nu naar daar en oneindigheid langs alle (on)mogelijkheden te mogen zweven…
Noble Steed30 september 2017Lees meer >