1276 resultaten.
KOORTSDEUN
poëzie
4.1 met 39 stemmen
3.972 Zwaai-stil staan grauwe bomen in het grijs,
de goede sider-bomen, ritsel-wenend;
- en 't is de wind, en 't is een lamme wijs
van kreun-gezang in snakke tonen stenend...…
Authentiek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 Ooit hingen ergens kleur
en reuk van straat
In authentieke grauwe
elementen
De groenteman met ruwe bolsterpit
Bracht weerloos eerlijk en ongesmukt
Andijvie onversneden
kroppen sla
Geen avocado dadels
zoete druiven
Maar witlof selderij en
knoflooktenen
's Zomers bessen in de
winter penen
Bungelende weegschaal
in zijn kar…
Uitgewezen
gedicht
4.4 met 94 stemmen
15.941 soms weer die vogel, hoog in het blauw,
blauw werd steeds grijzer, langzaam aan grauw.
vandaag nóg geen brief, ik ben er niet bij
niet schrijnend genoeg, geen pardon meer voor mij.
mijn land heet veilig, ik moet terug,
heb ik begrepen, liefst vrijwillig en vlug.…
Den Haag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.046 Saai, miezerig nat en grauw
De kille wind blaast om elk gebouw
Het is vroeg, half acht nog pas
En donker, rechtop de kraag van mijn jas
Mijn weekendtas en hoofd zitten vol
Met herinneringen en schone wol
Ik voel me somber en heel alleen
Dat wil ik niet een hart van steen
Jij thuis in de ruzie en ellende
En ik, ver weg van die hele bende…
BALKENBRIJ
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.289 Die grauwe misslag, die precies zo smaakt zoals hij klinkt,
laat zien hoezeer de kookkunst kon ontsporen.
Het opgesteven braaksel van een ernstig zieke kat
wordt in wat lauwe olie na-verwarmd.
Het resultaat: een kleffe, platte grijzig bruine wrat,
die echter door mijn oma werd omarmd.…
Onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
966 Al jaren samen één, gelukkig als een stel,
Wat zo mooi was en zo zeker,lijkt nu 'n ware hel,
We waren zo gelukkig, elkaars steun en toeverlaat,
Maar na zovele jaren is het nu te laat,
De ooit zo mooie ogen, het sprankelende blauw,
Die trots toen in je ogen, is nu het diepe grauw,
Hoe kan het toch zo zijn, dat je mij niet meer ziet staan…
Gedachten avontuur
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.669 Gedachten temidden van een bos
krachtige eiken die knoestige
takken ver in het rond uitbreiden
hier en daar door schaduw van
groene brede kronen
verraste ogen naar een licht-
heldere blauwe hemel leiden
en
lopen langs een smal zandpad
waar doorvallend zonlicht
groene bladeren bespeelt
donkere en felle kleuren
grauwe stammen het rijk…
De springhengst in de klaverwei
poëzie
4.4 met 8 stemmen
2.628 eer zal ’t uitgediend heelal
Mijn school doen schudden in zijn val,
Eer steek ik met mijn moederspraak,
Als ’t Siegenbeekse grauw, de draak;
Eer roept het Leidse vloekgespuis
Mij, arme banneling, weer t’huis
Eer leg ik in het kuise graf
Mijn maagdom met mijn leven af,
Eer ik de zoete huwlijksplicht
Op vlees, dat ik niet lust, verricht.…
Reïncarnatie
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.017 diepte van hun harten tooien
om zoet het voortbestaan te begeleiden
zelfs het water jubelt in gestaagde gang
golft minnekozend langs de oeverzijden
waar zomen van de weidse velden glooien
kinderen een verkruimeld broodje strooien
om de zwaan tot naderen te verleiden
pas als kille schaduwen zich lengen gaan
schemering binnensluipt in wazig grauw…
Blauw hart
hartenkreet
4.5 met 24 stemmen
1.810 Met een grauw en een snauw
beukte jij mijn hart blauw
Jouw blik keihard en koel
vermorzelde al mijn gevoel
En ik snapte niet waarom
was ik dan zo naïef zo dom
Ik had je al mijn liefde gegeven
met jou wilde ik delen, leven
Maar jij sloot je helemaal af
behandelde me gemeen en laf
Het werd alleen maar jij en jij
steeds minder plaats voor…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Ben ik het zelf, die vroeger met een vrouw,
Jeugdig als zij, hier speelde nimf en sater,
En haar in 't doodstil zand, het deinend blauw,
Bezeten heb, bemind en toch verlaten:
Die nu mij hier voel staan, te stram, te grauw,
En deze buit voorbij laat langs het water?…
6811 BJ Armhem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
740 bekaf en ademloos nederzeeg
Electric acts zijn alleen nog in de Dixons te vinden
Hashdampen worden reuksicktlos verwalmd door Ici Paris
Selfkickers praalhansen nu uitsluitend voor etalages
En Oergedichten zijn op=op, bijna uitverkocht en goedkoop
Johnny, waar is toch je geest gebleven
Die is wel erg ver van deze plaats gewaaid
Het plein is grauw…
HERFSTHEIDE
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.183 Eén tengre berk
Rijst rank op 't grauw met siddrend bladgesprei.
En plechtig ruist, 'lijk 't orgel in een kerk,
De wind door 't woud van sparren lenig sterk
En sombre beuken, 't heideveld terzij.
'k Vlij me in een kuil en dek mijn leden moe
Met geurend blad en ros ruig heikruid toe
En luister, oor en hart aan heideschoot.…
HET WERK
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.718 Het grijze baardje valt op 't borstje, zwart,
zwarte kooloogjes glinstren goud in 't licht,
witte tandrijen blik'ren blank en hard
de grauwe handjes liggen mager, roerloos, dicht.…
IN EN BIJ HET WATER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Op het strand klinken
's morgens vroeg ijle tonen:
zwanen vertrekken,
vliegen over grauwe zee
naar de paarsblauwe einder.
Frisse zucht beroert
het hoge gras, geeft het meer
snelle, huiverende golven,
gaat voort, zonder ophouden...
Om zich in zee te werpen?
Kloek waden reeën
door de stille Waddenzee,
zoeken de verte.…
In een zee van ongenade
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 ‘ Gea plooit haar aarden huid en huilt ‘
De mensen staan er als grauwe distels
Zij klauwen in een plastic zee
Waar ieder iets vindt van zijn gading
men sleept vervolgens legio
Karkassen richting kustlijn
Er resten nog wat bodemvondsten
zoals een scheepswrak
of een ware U-boot uit WO II
De “ eerlijke vinder “, op slopersjacht
en…
Roze bloesems van mei
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
760 'k Heb ooit in mei het lentekleed gekust
de roze bloesems teder aan mijn hart gedrukt
nu ziet alles somber, triest en grauw
of ik mei in een depressie aanschouw
de wolken zijn veel te vaal en grijs
hangen zwaar van stofhagel en ijs
en waar de ijsheiligen gaan wonen
gaan zij het lentekleed niet langer tooien
d’ ijzige wind zal in die jonge…
De Vredesnacht
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.335 In decemberstraten groeien
groene dennenbomen
langs grauwe huizengevels
blakend in 't gouden licht
' Stille Nacht' galmt
vanuit de klokkentoren
een kerstengel brengt
een heuglijk bericht
een Goddelijk Kindje
wordt geboren
herders haasten zich
op 't besneeuwde pad
verkondigen aan allen
die 't willen horen
wonderbaarlijk
wordt de Vredesnacht…
oorlog in Oekraïne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
566 hoop en vertrouwen met loze beloften
met de durf te accepteren wat niet in mogelijk is
de kracht om alles te doen wat in hun vermogen ligt
omdat zij hun gedachten niet gevangen laten zetten
werpt dit weten dijken van moed op tegen de tiran
wie denkt te kunnen bevelen wat ieder moet geloven
zal uiteindelijk de prooi worden van oproerige grauw…
De Nieuwe Wijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 Lood in water zwartgrijs
Grauwe kou natte tocht
Vochtig kil bitter koud
Alles voelt oud
Nuon-centrale olie gestookt
zonder protest gedubbeld
dagen en nachten braakt het dat het rookt
Witgeverfde koolmonoxide
planologie hier is een ramp
elk spitsuur slibt het dicht
een overvette kansloze kransslagader
vrijheid is hier: te laat komen…
VOOR DE POORTEN VAN DE HEMEL!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.097 Was ik vooral grijs, was ik te grauw?
Was ik een nare kwast, een waardeloos penceel?
Heb ik het palet aan levenskleuren overgeslagen?
Was ik een te stil leven of juist een te uitbundig?
Was ik een schilderij, een portret?
Een aangenaam of onaangenaam portret?…
Zwarte bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Raven kermen door de grauwe hemel heen,
sluit de deuren, staar door ramen naar de gaard.
Een zwijgend toverland, wat hemel loop ik onder,
waar sneeuw in wolken zit, vergrijzend in de nacht.
Toch vouw ik handen in dit grootsche wonder stil,
vergeten zomers tellen in de kou.…
Op dezelfde dag
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
1.805 mammie troost je wel
En je vindt die pop weer snel
Als je thuiskomt
Bij de voordeur op de grond
Zit hij trots te wachten
In de middagzon
En ben je het bij het eten
Allang alweer vergeten
Op eenzelfde dag lag
Ergens in een straat
Zomaar op de stoep
Iets voorbij de hoek:
Een vrouw met zwarte haren
In een lichte doek
Starend in een grauwe…
Voorbij het baken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
30 Een mistig baken weegt op 't groene laken,
de kaarten kleven aan berookte handen;
een woord, te licht geuit, weet vaart te maken
en zwelt tot laster langs de grauwe wanden.…
Rome na de Galliërs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
897 Na de morgen hangt
grauwe ochtendnevel
verwelkt in de lucht
Met tegenzin bespringt een oprecht
hemels verdriet het landgoed van een
onterecht onteerde dictator
Met 'n woeste verblinding
voert de smeulende winterzon
vervallen Gallisch geweld
het podium af
Atonale senaat smeekt
uitgezwermde parasieten om
hun afgeleefde pels weer
te…
Sinaasappel
gedicht
3.5 met 26 stemmen
6.653 dezelfde dag
duizend keer aangepast
kleine straatje
kleine bochten
kleine stappen
Rennen/ik heb gerend
hijgend de vuisten gebald
in de zakken van mijn parka
nooit ben ik ontkomen aan de kou
Van een sinaasappel
op de markt gekocht
(Albert Cuyp - de naam van een schilder)
heb ik mijn troost/mijn trots gemaakt
Opboksend tegen de grauwe…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.854 Het is grauw en grijs.
Regen druppels tikken zachtjes tegen de ruit.
Het is Doodse stilte, ik zie van alles leven maar zonder geluid.
Ik zie je wel praten maar je woorden zijn alleen maar geruis,
Gemengde gevoelens gaan door mijn lichaam heen.
Mijn ogen zijn gesloten, vandaag ben ik niet up to date.…
Zomerklets
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.177 voeten niet meer lichten
er gaat wat voorbij
aan woorden en tranen
zeg maar leed
het vreet aan mensen
zuigt je leeg
als door een non-stop slangenbeet
daar zijn er nog
die aartsoptimisten
van bloemetjes, bijtjes
en een door liefde
overgoten hemel
soms is dat pure fantasie
of zieltogend gezemel
zeker, de zon schijnt achter
grauwe…
Daar bij die molen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Een molen in rust
een met het polderlandschap
een bewaarde schat
Wanneer tijd is gekomen dat het
prachtige blauw van hemel vermeerdert waar
zon gezelschap krijgt van steeds minder donkere en grauwe
wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.…
Weggerukt.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
959 De nachten zijn lang, de dagen kort,
het leven een grauw bestaan.
De dood heeft erin rondgeslagen,
ervoor gezorgd dat zij wordt gemist.
Nooit wordt het meer als voorheen.
De dag is verraderlijk licht.
De zon straalt, maar geeft geen warmte,
want weet wel, ze wordt gemist.
Jij hebt haar van hem weggescheurd.
Jij hebt hem diep verwond.…