1990 resultaten.
Schrift
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
909 Maar een tijd terug
Had ik dat alles opgegeven,
Met de muur tegen de rug,
Door de tijd verdreven,
Het papier bleef leeg,
En dat was precies hoe ik me voelde,
De inkt kwam niet verder dan een vage veeg,
Ik wist niet meer wat ik bedoelde,
Maar nu heb ik hier toch weer een vol blad,
En het voelt goed,
Ik weet niet eens meer waar ik mee zat…
geboortelandschap
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
2.566 Laag op laag
van sporen in de verte
evenwijdig aan een romp
loodrecht op een hoofd
dat scheef hangt van verbeelding
afgetekende bergen
op de vlakte van herkenning
als een gewei-van fractalen
vogels in V-formatie
bomen strekkend in lange latten
het Noorderlicht
de boodschapper van de zon
ergens het zuchten
van een mens op papier
schepsels…
Sculpteur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
668 (van de zinnelijke liefde)
Het thema 'paar' was voor
Rodin niet te draineren
Steeds opnieuw door hem
Gecreëerd
Onuitputtelijk gehouwd en
Getekend
Als een ware kunstenaar
In brons en marmer
Op papier
Van ambachtsman tot beeldhouwer
Menselijke passies in marmer en brons
Met een buiging in de richting van
Michelangelo.…
Globaal of alleen verbaal?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 Papieren humaniteit,
mozaïek wordt nooit transparant.
barsten in haar voegen.
Oude wereld haalt
de bruggen op, ademen
onze mussen vrijer?
Zinloos geweld perst
verwachting en schrale hoop
tot bittere sappen.
Vrouwen, kinderen
weven dromen, waarover
de wereld struikelt.…
Dichters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Soms zelfs
een vroege dood
de hang naar boven
en het bederf van hier
is dan
ondraaglijk groot
zij haken aan het leven
als een windvlaag
aan een blad
in ijle nevels
zweven violette woorden
als de geur
van hemels brood
anderen vinden hier
hun hemelstad
en vouwen bootjes
van papier
die drijvend op het water
hun tochtjes maken
over…
Griek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 Het kindje-op-papier kwam ieder jaar,
Bevallen deed de vrouw nooit ofte nimmer,
Zij was al twintig jaren slank als immer,
Maar beiden hadden het behoorlijk zwaar.
Want steeds die vraag: welk kind zal, als wij sterven,
Van ons die stapels kinderbijslag erven?…
Zwijgende vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
840 In diepe stilte
krijgt jouw zwijgen
zoete klank
rond het eiland
van jouw emoties
zwemmen dronken zinnen
misschien lukt het vanavond
om een brief te schrijven
zodra de fles leeg is
uit het woordenboek
dat je mij stuurde
vallen letters in de zee
ik rol het landschap op
in papieren gedachten
beschrijf ik een wereld
achter glas…
Voordat
gedicht
4.7 met 3 stemmen
7.279 Voordat ik me terugtrek
bij een vrouw
van rubber of papier,
voordat ik niets meer klaarmaak
dan mezelf,
wil ik bij jou zijn.
Voordat de laatste ronde ingaat
en mijn ziel is weggezwommen
in het glas, mijn zinnen
opgelost in drank,
wil ik bij jou zijn.…
Even bij me
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
557 Je was even bij me
in gedachten ontstaan na een droom
we liepen samen over de kust
van een emotieloos strand
jij bladerde mijn geheugen terug
naar mijn lijfsbehoud
ik nam een beetje ruimte
uit mijn omgeving
die een zweterige geur had
je vertelde iets
over een gestolen tekening
ik gaf je een leeg vel papier
voor de toekomst
nog voor…
ritselen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 ze ritselt brood
uit papieren zakken
ze ritselt kaas
uit cellofaan
ze ritselt boter
uit een botervlootje
en slappe kwark
uit een plastiek kom
ze ritselt klontjes
uit de suikerpot
ze ritselt de koppen
uit de krant
en aandelen
uit de markt
ze ritselt
op haar sloffen
naar de oude zetel
in de voorste kamer
ze ritselt met wat
oude…
Nogmaals ik zie wat ik zie
gedicht
4.2 met 6 stemmen
7.834 Tastbaarheden als een huis
een vuilnisbak schoorstenen boom
bakfiets een boot een spinneweb
Letters op papier
en wat ik zie als ik mijn ogen dichtknijp
de vlammen die mij inslaan.
Meer dingen tussen hemel en aarde dan ik zie
zijn er niet
anders zou ik ze wel zien.…
Golven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Van hoge,lage
van waarde
in onze zoektocht
langs aarde
gras - en kruidenrand
van het evenwicht
Het is
soms even
'n stil water
vervat
in woorden
een gedicht
Door wind
niet aangeraakt,bewogen
...onberoerd
Maar wind
wakkert aan
rimpelt het papier
Laat zich gelden
wij....…
De volgers
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
633 ik heb de schrijvers en hun schrijfsels
allang naast mij neergelegd
ze raken mij niet meer
ik ben er aan gewend
het zijn de schaduwen op straat
rond mijn bestaan
zij volgen al jaren mijn passen
de straten weten hun afdrukken
het papier kent hun gezichten
de winkels weten van hun komen
alle klokken staan gelijk
en mijn jas verbergt de…
Nog altijd geroodkoperd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
748 toen ik stil
in de archieven dook
papieren vleugels
weer ontvouwde
wist ik je terug
je schudt het stof af
van je rug als jouw
dossier nu wordt geopend
ik hoor je lach
nog altijd geroodkoperd
leeft nu in mijn handen
als een lenteduif
vliegt op voor even
zomer en de herfst uit
zag je oogsten in je vlucht
het ongetemde leven
je…
Elsje Christiaens (1646-1664)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 jouw korte leven kan
men niet in schrale
woorden vangen
de droeve schilder
vaart over het water
naar het galgenveld
inkt, riet- en verenpen
in zijn loden jas om
jouw lot te bewenen
bijl en wurgpaal
als pover raamwerk
hij zoekt slechts je gezicht
op kostbaar papier
dicht op je huid getekend
de verborgen verlatenheid
"de…
De bokser
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 Ze deelt uit, plagende tikken, mijn benen papier
maar de deur op een kier, een vragende blik en,
Ik val in haar armen, kapot van de pijn
Ze haalt aan, haalt uit en nog voor mijn gezicht bij,
de grond is bedenk ik, ik heb niet verloren.
Want wat was ik daarnet, al was het maar even,
Mijn god wat was ik, dat even dichtbij.…
struikeldicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 van druppels
ontbreekt het water
er bestaat geen bos meer
zonder kettingzaag
het gedicht is kaal
eeuwig is alleen de dood
ongerijmd als gemorste koffie
bij ontrafeld brood
sommige winters verlangen
naar een zomerjurk
elke betekenis draagt een
steen om de nek
elk woord dicht gaten
in de muur
ongestoffeerd als klanken
op papier…
Examinanten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Waarvan geen
noodzaak van zwart op wit op
gewaarmerkt papier behoeft te staan.…
Vriendin in lange nachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
795 ik schrijf het witte blad
met zwarte streepjes grijs
jij zuigt gevoelig letters
uit mijn pen combineert ze
tot heel mooie woorden
zinnen spiegelen akkoorden
strofen zijn de melodie
in mijn zwart-witte symfonie
papier de hemel van plezier
mijn hel als vol gekladderd vel
vriendin in lange nachten
mijn witte toeverlaat
als ik moet wachten…
Vriendin in lange nachten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
620 ik schrijf het witte blad
met zwarte streepjes grijs
jij zuigt gevoelig letters
uit mijn pen combineert ze
tot heel mooie woorden
zinnen spiegelen akkoorden
strofen zijn de melodie
in mijn zwart-witte symfonie
papier de hemel van plezier
mijn hel als vol gekladderd vel
vriendin in lange nachten
mijn witte toeverlaat
als ik moet wachten…
Druk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.242 Zorgvuldig wordt papier verplaatst,
van stoel naar tafel naar bank.
Planten krijgen soep en rijst, nog
warm, vuile lakens terug op bed.
Eerst Maastricht, dan Middelburg,
of andersom, toen ik uit huis ging,
de oorlog, Delft, waar ik later, nee,
dat was Bussum of Zutphen, of?…
MIJN JASJES
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 voor jou heb ik al mijn
jasjes uitgedaan
nu kun je zien
wie ik werkelijk ben
je kunt mijn ribben tellen
ze al of niet zien hangen
mijn kwabben en mijn vellen
mijn slappe witte huid
ik heb me bloot gegeven
me overgeleverd
me kwetsbaar opgesteld
als een vel wit onbeschreven papier
jij zult me moeten beschrijven
jouw gedichten op…
gebeurtenis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 het uitzicht schommelt richting zee
vandaag en verleden
schoongemaakt als glas
klinkt de helderheid als schaduw
het lege papier staat op en dekt de tafel
zeer tegen de gewoonte in
wat ooit vertrekt blijft in vergeten achter
onleesbaar tot vorm gekomen
bedenk de bloemlezing in gedachte
vooruitlopend op betreden
er was ooit iemand…
wij zijn een rekbaar begrip fluisterde je.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
676 je zou nog een vlieger voor me maken
van latjes, papier en lijm
en heel veel touw
zoals vroeger mijn vader
op het strand zouden wij
weer uitgelaten kinderen zijn
rennen zouden we - op blote voeten
met wind en vlieger mee
ik weet dat je nooit wilde geloven
aan wederopstanding
maar toen ik je vroeg
een vlinder te zijn
liet je niet lang…
Heten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Is het woord de dichter ontvloeid
en eenmaal geleerd
voorgoed in ijle lucht verknoeid,
ook toevertrouwd aan het papier?
Gaf Adam niet aan plant en dier
een naam. Hun namen waren ze niet.
Zo ben ik niet mijn naam, zoals ook riet
niet de fluit is of de muziek die ‘t
vormt. Ik zal mij veilig weten
bij wie mij niet zullen vergeten.…
bezinning
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 dagen gaan niet sneller, dat lijkt maar zo,
ze duren nog steeds even lang
vroeger was een voetbalwedstrijd een spel
waar op het eind de Duitsers altijd wonnen
nu is aan het einde van de rit alleen papier geduldig
en is alles tot marge geslonken…
Boekenlevens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Vandaag komen Billy's van Ikea,
ons meer levensruimte bieden,
omdat papieren boeken,
geen plannen maken.
Geen enkel plan,
om ongelukkig,
dood te gaan.…
Dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 In het vroege morgenuur,
het is vandaag alweer de vierde,
zit ik stilletjes hier
en schrijf een lijstje,
voor wat boodschapjes
op een vodje van papier.
Brood moet ik halen,
en boter is er niet
en afwasmiddel, die citroenige,
en wat potjes rode biet.
Heel zuinigjes aan,
'k heb alleen maar Ach Owee
't is al bijna op...…
Woestenij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 robijnrode avond
ondergaande zon
werpt bloedgloed
op de zandvlakte
droog stof waait op
dwarrelt doelloos
over dorre bloemen
leven lijkt verdampt
dit doodse landschap
is niet veel meer dan
een roodbruine schets
op vergeeld papier
ogen turen in de verte
de weg naar nergens
eindigt in die vage lijn
trillend aan de einder
een klok…
Het verdriet van Ariadne (1)
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
599 Alles is ver
en verhalen nog verder
men moet ze overdragen
Verdriet leert men schragen
vaak op papier
soms in het echt…