1857 resultaten.
Het Zoldertje
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.254 de beat dreunde er door opgeblazen rook
stemgeluid van schorre kelen klonken
als vage klanken in de verte uit het donker
jouw geur overtroffen het zweet dat gestroomlijnd
langs je schouder naar beneden gleed
mijn ogen volgden met stil verlangen
de stroom van kleine straaltjes naar omlaag
elke beweging veranderde de richting
terwijl…
Buig
gedicht
2.8 met 12 stemmen
7.023 Ik schudde met mijn schouders. Ik boog
mij toe naar degene die dezelfde woorden
dacht te horen. Ik boog mij voor diezelfde.
Die was mijn enige geborgenheid.
------------------------------------------------
uit: 'Topgeluk', een leerboek' (1986)…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
3.1 met 45 stemmen
17.278 Waar ik naar verlang vandaag
een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken…
ABNORMAAL
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.386 overreactie
kinderlijk naïef hinderlijk star
in het licht van actuele feiten
mistige autobiografische fictie
fantasie slaat wereld knock-out
abnormaal primeert momenteel
waarschijnlijkheid mailt kwaad
naar schrik die zich verstout
de grijze muis uit het verlangen
naar vergeten fascinatie leeft
benepen gebonden aan bekende
omgeving laat schouders…
Jij bent mijn zon
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
4.704 dan warmte te geven
Jij bent voor mij zo waardevol
Zo open en me altijd weer trouw
Vrolijk en belangstellend tegelijk
Dat raakt me telkens weer in jou
Je luistert naar al mijn verhalen
En bent behept met engelengeduld
Mijn tranen veeg je langzaam weg
Als ik jou mijn verdriet heb onthuld
Jij bent mijn zon in donkere dagen
De sterke schouder…
Dichtdanseres
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.291 verbleef een kille nacht
in droeve eigen stilte
tikte de tijd terug
in mei
mijn hand reikte
naar de dunne horizon
maar werd in drastisch tasten
afgehakt en meegenomen
in eb en vloed door zielsverwanten
ik kon kiezen
tussen de dood
en gezelschap
maar ik aarzelde
er zat een zware
zwart gevleugelde duif
op mijn geblesseerde schouder…
te lang
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
785 het praten kwam later
jaren na het lopen
op wankele beentjes
die dag nadat jij me droeg
op schouders van liefde
aarzelende woordjes
om jou te roemen
man van mijn wereld
toen nog vol ontroering
in een wereld vol liefde
droeg jij een kind op wolken
dromen voorbij de horizon
fier en trots die lach
bij elke vertederende blik
geschonken…
als rozenknoppen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
753 fluister zacht tegen de nacht dat
ik je teder in mijn naaktheid wil leggen
als wind die nooit het einde van de lente kent
en hunkerend vrije dromen laat ontluiken
boven de rode gloed van rozenvelden
daal langzaam met je handen op mijn schouders
als je bloemblaadjes tot hemelbogen zaait
ik zal je haren betranen met het maanlicht…
De buurvrouw en de barbecue
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
936 Ik haal mijn schouders op; geen boodschap aan.
‘Mijn feest gaat dóór,’ geef ik haar te verstaan.
‘Ik haal er de politie bij!’ bezweert ze.
Wat zanikt ze, een barbecue is geurig...
dat dacht ik toen, nog maar een week geleden.
Maar nu ben ik, verdraaid nog toe, humeurig...…
pop aan een draadje
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
667 het kind mist de bus
op smalle schouders
draagt het de dood
alleen achter de
vergrendelde luiken
de boze bittere mama
het verdoolde kind
draagt de schuld van
alles met zich mee
de pop aan een draadje
veert op als iemand
haar lege ziel doordrenkt
met zijn kwaad
een ontsnapping aan
duistere eenzaamheid
hij lokt zijn…
op het kussen van de avond
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
827 wanneer daglicht en schaduw
zijn woorden verlaten
op zoek gaan
naar losgebroken schimmen van de ziel;
het weten dat alles leeft
in open zicht
en dat, gedragen door het sterven,
verwachting terugkantelt
in kleine fonteinen, ongevraagd
en vaak hoger
het komen en gaan
tussen deuren en dat wat overwonnen
kan worden
over schouders…
Het kind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
722 Zijn hand op mijn schouder
Zijn stem zo dichtbij.
Hij boog zich naar mij over.
Wat Hij verder nog zei
was te moeilijk voor mij.
Hij sprak over bekeren.
Maar die blik in zijn ogen,
Zijn vriendelijke stem
bleef me mijn leven lang bij.
Hij heeft het gezegd
en ik heb het verstaan,
het is nooit meer uit mijn
gedachten gegaan.…
Opkikker
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.089 Dat jij het bent mijn lieve papa
Die bij me blijft zelfs na de dood
Over me waakt in slechte tijden
Mij stiekum helpt in tijd van nood
Die met een rilling op mijn schouder
Waarvan mijn haren rechtop gaan
Subtiel zegt: ik ben papa, ik ben bij je
We gaan er samen tegenaan!…
kinderhandjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
643 Op welke schouder mag je huilen, al is het maar voor even
Je kleine korte beentjes, rennen terug naar toen
Die warmte, die liefde, die omhelzing en die zoen…
goud rond huid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 het glijdt in winterswit en zonverbonden
langs het ritme van mijn hart
omhoog - omlaag, naar de beweging van
mijn arm, afgerond alsof ze nog jouw
schouder volgt
ik zie de schimmen van een bed en lijven
die gedachten tillen; in twee zielen bloeit
slechts vriendschap als de liefde van
een moeder voor haar kind
het kaatst terug: zij glimlacht…
Een vader
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
671 Het sleetse lijf gekrompen met de tijd
Op jacht naar iets dat nimmer werd gevonden
Het hunk’ren naar ontbinding maar gebonden
Voortdurend vluchtend voor de eeuwigheid
Gekozen lasten ankerden met spijt
In stramme schouders dichtgegroeid met zonden
Geboeide handen waar in oude wonden
De onmacht schreeuwend werd tentoongespreid
Het zwakke…
De Paus der Pausen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Op figuurlijk brede schouders,
laad ik pijn, om nieuwe ideeën te geleiden.
Ik maak me los van alles dat vast zat: in mijzelf,
àls in de woelige werelden...
Alle 'normale' woorden en menselijke gebaren
konden mij als dichteres niet bedaren!…
DE ZONDARES
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.163 Ze ontwond in drift de slingerende tres
Der haren die haar teedre schouders smukte.
Slavin, die kussen op Uw voeten drukte,
Was ze aller zondaars zoete meesteres.
Nooit in haar leven kwam een zaalger stond,
Dan toen ze Uw goddelijke deernis vond.
Nog vóór zij bad, was al haar schuld vergeven.…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Niet op deze rand
Niet aan deze kant waar mijn hals vergeefs reikt,
en pijnt…
en mijn schouders kreunen onder de zwaarte.
Ik kan geen vleugels dragen.…
Houvast
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 Ik heb geen vrienden zei
hij zacht en keek mij
aan vanachter veilig brillenglas
Het was alsof zijn jasje
ineens te groot geworden was
veel te groot voor zwaar
gedragen schouders
een trilling over wang
en boven oog
nauwelijks merkbaar
alleen zichtbaar voor
diegenen die het waagden
hun blik niet af te wenden
Onvermoed leed trekt een…
We dronken liefde
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
618 je keek
ik voelde hoe zachte zijde
langs mijn tepels gleed
je lachte
toen je zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieën even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid…
liefde is…
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
712 bij de ander horen willen
- helemaal -
er zíjn
als schouder en schuilplaats
als knuffel en vrijplaats
als ankerende rots
liefde is...
elkaar willen delen
- totaal -
kunnen ervaren
in het wie en wat
in het vreugdevolle blijde
bij harten brekend verdriet
liefde is...…
ik hoorde sterven in je stem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
949 ik ben je
achterna gegaan
je schouders
iets gebogen
pas op de hoek
heb ik je ingehaald
ontmoette toen je ogen
ik zag je leven
in een flits voordat
de tranen kwamen
ik raakte je
heel even aan
vroeg je met
me mee te gaan
er was geen
schaduw meer
het zwarte
was verdwenen
de drooom die je
gegeven had was
in je blik verschenen…
Iemand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 Ik gebruik je om bij te slapen
de schouder waarop
de hand waarin
Iemand die ik kan zoenen
om alles te delen
te voelen
ik gebruik je lijf om te kneden
vast te pakken
om mijn oude straten
en vrienden mee te verbinden
om de Seinpost
die er niet meer is
om de boulevard
die zo veranderd
om het strand,
de wolken en de zon daaronder
om…
Wat zal ik voor je zijn ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.146 Met aarzelende handen raak ik je schouder aan
jij draait je langzaam om, een zucht als een verwijt
die sterft nog voor hij je bittere mond verlaten kan.
Net als de vrouw van Lot verander jij in zout.…
We ademen
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.485 Wat ons redt en verslindt is dat we geloven
we houden zielsveel van de overzichtelijkheid
van onze angsten en verlangens, ik hang mijn
armen overtuigend verdwaald om je schouders
we houden elkaar stevig vast, ik beloof je
in en uit te blijven ademen, en je zolang
ik adem niet te vergeten, je niet verdwaald
te laten raken, kijk om je heen…
vleugjes erotiek
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.012 je keek
ik voelde hoe zacht zijde
langs mijn tepels gleed
je lachte
toen je zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieën even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid…
een vleugje erotiek
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.871 je keek,
ik voelde hoe zachte zijde
langs mijn tepels gleed
je lachte
toen je zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieen even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid…
Aanwezig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 Nog geen etenstijd, ik lig
jou te tekenen, jouw rug
het boek en de rode kaars
het bijna lege spiegelbeeld
We hebben genoeg van de stad
gezien vandaag en duiken
niet meer meteen op elkaar
ook al zijn we op vakantie
Even intens houd ik van jou -
kijkend, tekenend en voelend
hoe afwezig totaal aanwezig
jij bent, jouw blote schouder
die…
Ik ben bang
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
311 dat mensen mij
zullen eigenen
zoals ik dat ook zie
gebeuren bij
anderen met gemak
en een lach met de
waarheid in het midden
die hand op mijn
schouder zou warm
moeten zijn maar
hij voelt bezitterig
dwingend zijn
richting uit en juist
dat dirigerende
roept agressie op
want dat wil ik zelf
bepalen bij wie ik
wil horen en
met…