1669 resultaten.
de zak van Sint Nicolaas
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
3.318 centrale verwarming
wie niet waagt
wie niet wint niet waar
deze goof weet ook heus wel
dat ze niet kruipen
door die dunne buizen
omdat ze d'r niet uit kunnen
ruik ik om zes uur kaneel met onraad
zit de Goedheiligman met twee pieten
al mijn bisschopswijn op te zuipen
zegt Brutale Piet je deur stond open
konden we niet laten lopen
ik schreeuw…
Verloren stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.643 Ooit was het oude landschap ongerept,
elke voetstap een schreeuw om leven,
de sprookjesbloemen hangen nu verlept:
zinloos om ze nog water te geven.…
Eeuwenoud begrip
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
708 tekens aan de wand
of in bloemrijke taal over
liefde en het oud verhaal
het oeverloze lettermengsel
als leeftocht voor de ziel
danst als buigende zwanen
op krakend witgewolkt papier
geurend gekleurd beschrijft
het wonderschone schrift
in talloze minnewoorden
het mooiste liefdesdicht
somtijds achteloos vergooid
een onderdrukte schreeuw…
gedachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.016 Ik probeer eraan te ontsnappen
doch de moed ontbreekt me om weerstand te bieden
De negatieve gedachten overschaduwen alles
en nemen ongenadig de leiding over
Ik schreeuw om hulp maar er komt geen geluid
niemand kan mijn noodkreet verstaan
Totaal uitgeput sta ik aan de rand van de afgrond
overgeleverd aan deze duistere krachten……
Zilte zeewind
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.039 En aan de overkant klinkt een schuchtere schreeuw
van een klein gewetenloos kind.
(Haar ijsje heeft zich vergrepen aan de tonen van het lied)…
overwerkt.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
902 De vogels schreeuwen hun schrille
geluid, ze vliegen met grote re-
gelmaat vlak buiten mijn raam.
Brede cirkels maken ze en
telkens rusten ze even op een
ander dak. Ze zijn waarschijnlijk
afgekomen op de broodlucht van
de bakkerij, hier heel vlakbij.…
Vijf mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 “nu er vrijheid langs de straten danst en vlaggen
hoger klimmen, strek ik blij mijn armen naar wat hemelsblauw”
ergens loopt er nog dat kind in een oude jas
ze draagt haar strikken al een eeuwigheid en in haar hand
verstopt een ster zijn punten
de letters kleuren zwarter, door haar schreeuw die
jarenlang van binnen bleef
maar juist vandaag…
WK-voetbal Zuid-Afrika
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
756 gewoonweg om de opponent te voeren
die geef ik graag verbaal de volle laag
nu greep een harde hand me bij de kraag
en zou een onverwachte slag mij vloeren
agenten poogden mij de mond te snoeren
een pijnscheut teisterde mijn kruis en maag
ik wou nog schreeuwen, daarna werd het zwart
het licht dat volgde pijnigde mijn ogen
men ondervroeg…
" ALLES GOED", reactiesuggestie!!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
714 " ,
uit oprechtheid, eerlijkheid of gewoonte
veelal ten principale goed bedoeld
Houd je antwoord ook goed bedoeld
ten principale repectvol naar jezelf toe
Zeg, roep, fluister, schreeuw
"VEEL GOED!!"
En de meesten verstaan automatisch
"HEEL GOED !!"
En met handgebaren die veel goeds uitstralen
zwaaien mensen elkaar uit!…
Herinnering aan vader,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
712 En ik bleef schreeuwen...
Van dan af ben ik een kind in nood.…
Bevrijdende spil.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
547 Het veld
Waarop onze gedachten speelden,
Waar zwarte tulpen
Ondersteboven in de grond groeiden
Dat jij me zelfs volgt tot hier,
Waarachtig en ongelofelijk
Maar heerlijk
En alleen jij weet het:
-Het zal niet voor niets zijn-
Dat,
Wanneer de dagen erom schreeuwen
Onze aderen
Begerig zullen samenvloeien,
Jij afscheid zult nemen…
bevrijding
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.129 Bevrijd je van boosheid
Vind een manier om je woede kwijt te raken
Schreeuw het desnoods van alle daken
Sla tegen een kussen, schop tegen een bal
Geef je zorgen aan het universum, het heelal
Woede en boosheid maakt ziek
Wat ook helpt is muziek
Je kunt ook gaan sporten of rennen
Wat dacht je van jezelf verwennen?…
Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Water omspoelt mijn knoken,
Vult gans mijn lede karkas
Mijn zeis meegesleurd de diepte in
Ik kan net met mijn vingerkootjes
De rand van de aardkloot begrijpen
Ik wil schreeuwen!
Hulp vragen aan u, maar u
Hoort mij niet…
Eenzaam en alleen zal ik
De verdrinkingsdood sterven…
En dan plots, ontwaak ik!…
goocheltruc
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
658 dubbele bodem
kan ik niet verdwijnen
de asbak geeft geen gehoor
aan het rookgordijn; die illusie brandt
zichzelf op
ik veeg alles opzij, het papier
en het stroompje dat meedogenloos
met de tijd tikt
de kamer draait, als een foetus
keten ik mezelf vast
het vruchtwater breekt en bevrijdt
woorden
ik laat een eerste, ontrijmde schreeuw…
Fobie.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
849 Ik kon wel janken, schreeuwen, ja héél hard!
Om het onbegrip, ik voelde me zó verward.
Waarom kon ik niet gewoon als iedereen
naar de winkel en dan alleen!?
"U heeft een fobie", zei de arts tegen mij.
"Verder is alles goed", hij glimlachte er bij.…
beroerd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
724 ]
op de brug over de vijver
hielden ze halt
zie die dikke karpers eens
[ ik schreeuw! hoor je me niet?
neem het andere pad! ]
zit je nog lekker?
deken over je benen?
kom dan gaan we
een kop koffie halen
[ ik wil thee en nee!
ik wil gewoon naar huis,
hoor je me?
hoort hij mij?
haal me hier uit!…
Vrij!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 Lang voelde ik de banden
van wie mij gevangen hield
maar na die preek
voel ik me zo bevrijd
ik kan wel juichen
van de daken schreeuwen
mijn ogen stralen
van hetgeen ons werd verteld
ik ben met wie mij redde
door de dood gegaan
vanuit het diepe kwam ik boven
Zijn handen tilden mij omhoog
Zijn armen strekten zich
ik zag Zijn meelevende…
Tranen van hars.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 Ik bezing de stemmen
maar kan niet zingen,
ik schrijf de schreeuw
die mij de mond snoert,
het bestijgt mijn keel
en beadem eerdere teksten
die van binnen weer naar
buiten zijn gekeerd.…
Alles gaat voorbij.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Soms verloren dagen voorbij en
stemmen die schreeuwen...
Eeuwen gaan voorbij oneindig,
maar de adem stokt op een dag.
Vergeten alle wezens, alle dingen,
het verdriet, ook die lach.
Niets is er nog van dat alles,
maar men plant zich voort.
De adem gaat door evenals vulva en
fallus, mens van vlees en bloed.…
Zeven sprongen in de zee
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.201 navel morst
Zijn afdruk bij de hare, finaal
De luchtspiegeling: een strandhuisje
Met een dak oranje zonnevuur
De houtgeur van de zomerstede
Stoffig licht kierend op haar figuur
Zuchtende planken, mousserend vocht
Een fles crémant van lippen zondig
Zeven sprongen in de zee, omlokt
Door schuimvlokken haar gezicht, vredig
Schreeuwen…
Moeder van zonen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
590 Hoor de dragonders
de schreeuw van een arend
stil blijft de wereld
de zon voelt geen schuld
moeder van zonen
telt wanhopig de kinderen
waarvan eens warm
haar schoot was
met hun leven gevuld
krampachtig gevouwen
haar handen tot bedes
als brandende lava
de pijn in haar hart
gesluierde vrouw
moeder van zonen
stilt met haar tranen
de dorst…
Transfiguratie 2.0
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Zijwaartse spoken
triple de horror
het knarst en het barst
en kijk, daar komt
de schedelboor
soms zijn er demonen
duistere monsters in de nacht
ze schreeuwen en gillen
keihard krijsen in m'n kop
en bij het harde koude daglicht
ook, het houdt niet op
waanzin en dood is overal
de stank van verrotting
kranke zinnen, en verval
laat…
Vermoeden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
477 Gestadig slaapgebrek
Spaarzaam sluimerend verpozen
Gradueel schrikbeelden verdragen,
loochenen als non-existent
Door het krijten is mijn zicht beloken
Langzaam vervagend schimmig bestaan
Gedachtenflarden resten, haast tastbaar
Achter iedere deur vermoed ik jou
Blijvend verloren, alle sporen gewist
Een schreeuw…
AL GODS DANSENDE ATOMEN
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
483 vader
de jas van mijn vader
hing nog jaren aan de klink
weer een dag in het wraakboek bijgeschreven
later later
de dag uitzitten daar
ben ik onderhand heel goed
in geworden
ondertussen gebeurt er van alles
krijgen kinderen kinderen
vallen bomen om
zonder een kik te geven
ik kijk naar buiten
luister behoedzaam
naar de onstuimige schreeuw…
Het vraagdiertje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Kon het diertje maar alles
begrijpen, geen vragen meer
die onbeantwoord zijn
wanneer het sterft
Het leeft niet lang genoeg
en voorbij vliegt de tijd
van honderd heerlijke keren
spelen dood te gaan, de tijd
van steeds weer vragen waarom
zus en zo, dit of dat, en hoe dan
nieuwsgierig kennis knippen
en plakken, schreeuwen
en boos wegsmijten…
kapseizoenen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 korte
doch strenge en vervullende winter
te midden van de veelkleurige pracht
en onstuimige kracht van de herfst
men draagt het verlangen naar lente
naar een vredig ontluikende wereld
vol nieuwe geuren en kleuren zacht
op handen door de zeurende winter
de verwarring slaat toe bij de vroege
vracht aan gele en groene ergernissen
wat de schreeuw…
Een gezin van vier
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
285 Ouders, zoon, dochter en een huisdier
Och je moest eens weten
Lachen reizen en samen eten
Perfect, ons gezin van vier
Zijn we dan echt zo gelukkig hier
Mijn zus huilt, maar houdt zich stil
Terwijl ik schreeuw
Dat ik hier weg wil
De hond zit bang in zijn mand
Ik ben al rood door mama haar hand
Perfect, dit gezin van vier
Met al dat geroep…
strijd
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
3.185 in de stilte van haar tranen
woedt de storm in haar hoofd
blijft haar ziel zich in het donker wanen
van elk licht ruw beroofd
in de kilte van haar hart
woedt het vuur van blinde haat
als zij compleet verward
tegenover haar belager staat
in de stilte van haar schreeuw
woedt de woede in haar lijf
duurt een seconde wel een eeuw
voelt haar…
Zoveel verdriet
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.364 Van smart schreeuw ik het uit,
terwijl ik dapper een liedje fluit.
Ondertussen gaat mijn hartje naar de knoppen,
is er dan niets dat mijn pijn kan stoppen?
Zoveel momenten dat ik zo vreselijk moet wenen,
momenten dat ik amper nog kan staan op mijn benen.…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
829 troon
ik wijk niet voor de dreiging en de hoon
van hen die mij vervloeken en verachten
Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten
een stad aan zee, ik ben een autochtoon
u bent lakei en veegt mijn straatje schoon
mijn schrikbewind bezorgt u zware nachten
het mensdom kijkt omhoog en mag slechts hopen
als ik mijn honger van de daken schreeuw…