1695 resultaten.
Krijtlijnen van talent,
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
678 Te schrijven over geloof
en waarheden, dichters
ze nemen het brein in
beide handen, verwoord
kaarsvet lekt op tafels,
waarmee papier is bevlekt,
in de kantlijn van verstilde
melancholie en beheerst
verdriet, omfloerst door
glorie als we de nacht
weer doven, tevreden
achterover leunen, alsof
we daarin zelf geloven, te
steunen op een…
- De Vergeten Recessie -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
906 Opstaan, uit de as herrezen
vanuit een stoel zonder gebruik
die er gewoon staat
onverzettelijk, onwankelbaar
heel vanzelfsprekend,
aan het eind van de mahoniehouten tafel.
Opstaan, overeind staan
de hoopvolle blik naar buiten..…
Sober
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
880 geboren in een vroom gezin
van uitgelezen woorden
geloof en bidden als ritueel
met warme psalm akkoorden
het Bijbelboek zonder stof
op een opgeruimde tafel
als ons vader daaruit leest
houd jij gepast je snavel
mijn geloof is uitgegraasd
zonder de hemelse weiden
mijn eigen geest verliet
die vorm van belijden
de liefde voor de Heer…
De herhaaltoets
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
813 Als zij op eenjarige leeftijd de telefoon in haar handen krijgt en hele gesprekken met me voert, zegt haar moeder op de achtergrond: leg de telefoon eens op tafel, maar de kleine schudt beslist haar kopje en zegt: oma bellen!…
Dooi
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.917 De schaduw op onze tafel verschuift...
plotseling zegt zij:
"Drink, nu ligt de zon in je glas",
en alsof zij het eeuwige leven gaf,
giet ik de brandende zon in mijn mond. -
Zij daalt in mij af,
zij gaat vurig en fonkelend in mij onder,
zij verdeelt zich over mijn aadren,
zij wordt een deel van mijn bloed.…
Jo
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.709 Meestal
na een borreltje of tien
zette Jo zijn tanden in een kerstplaat
kroop op tafel
sloot zijn ogen
en dirigeerde in staccato
het voor hem geëerd publiek
dat om de goeie lieve vrede
en het kindeke op aard
maar door bleef zingen totdat Jo
zijn Stille Nacht had uitgestaard
Dan bleef het twee minuten stil
voor iedereen het wachten waard…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen…
Eoceen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.343 Versteende haring van
50 miljoen jaar - ben jij
de oudste aan mijn tafel,
de mooiste in het land; is
de gedachte aan jou er
eerder dan een ademhaal
of stofvlok? Alles gaat
weg
naar
de
tijd -
1 graankorrel gemaakt van
steen valt vaker uiteen in
je buik.…
Waar de narcissen zich laven...
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 De vol gedekte tafel maakt de
spijs overzoet, ongewild geleid
door de blik vanuit je silhouet
en de terugkerende verleiding
uit het ongekuiste bloed.
We liggen begraven op het veld
tussen jouw hoop en mijn kwetsbaarheid,
waaraan de narcissen zich laven,
elk voorjaar weer vanuit hun
oorsprong tot aan het stervensbed.…
Kaaps viooltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 ‘k Nam je in de fietstas mee
tesamen met toiletpapier
en gaf je thuis flink water,
nu pronk je sterk en fier,
tevreden op mijn tafel,
open al je knopjes
om kleur te geven hier
aan mijn donk’re kamer.…
de sterkste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 De sterkste
Hoe jong was ze toen ze al leerde
wat het betekent om te blijven,
en dat ze leerde wat bij elkaar hoorde,
tafel en stoel, een kop bij een schotel
en ook dat 'nu' hoorde bij 'toen.'
Hoe jong was ze toen ze al leerde
dat het meervoud van 'liefde'
voor haar alleen maar betekent: ik?…
katarsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 meedogenloos
met vaste hand
een kerf snijdt
door de verweerde korsten
op mijn wonde
de etterbuil barst open
plotse pijn
scheurt door het netvlies
witgrillig en meertakkig
als een bliksemstorm
wijl uit de snede
braakselbloed en etter
opfonteinen
proeft mijn tong
het koperzoete bloed
van stukgebeten lippen,
een ongewilde traan
valt op de tafel…
Erfenissen 1
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.020 Een tafel, uitgerold behang,
de witte achterkant naar boven,
de lijm in waaiers uitgestreken.
En staande op het keukentrapje
reikt zij omhoog met nat en zwaar
papier vol roze veldboeketten.
Zij schuifelt naar de recreatie.
Zij krijgt penselen, waterverf
en donkerblauwe tekenvellen.…
Xantippes land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Ik haast me van tafel om beschaamd mijn jongenstranen te uiten
Meisjesnamen vergeten, achtergebleven zonder baken…
Tuinfantasie - 7e tafereel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
440 Hij vindt het vast een rijk gedekte tafel
en gaat aan ’t eten zonder veel gedraal.
Zijn tong schiet als de weerlicht uit zijn snavel;
’t is zo te zien voor hem een vorstenmaal.
Voor nog geen goud wil ik zo’n schouwspel missen.
De pimpelmees speelt lustig in de lissen.…
Middernacht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.645 De jonge man aan zijn tafel
is een oude man, gewikkeld in een krant.
Het is middernacht, de diepvriesmaan
vermoedt de weg waarheen
maar wil nog niet. Een geest
beheert het boek waarin het lot
gelegerd is, de schrijver
is afwezig, 'komt zo terug',
pas op de winkel!…
Die lege plek
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.504 Wennen, nee dat kan ik niet
Dek de tafel, als altijd
Barstensvol verdriet
'k ben je kwijt.
Tranen over m'n wangen
Wanneer ik je bord zie staan
Stervensvol verlangen
'k wilde met je meegaan.
Je bestek leg ik naast 't mijne
Zodat ik je als 't ware voel
Binnen 't bereik van 't mijne
Snap je wat ik bedoel?…
Hij zag het licht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
944 knopje
Ineens bewoog
Lopend in donker
Viel ze over iets heen
Maakte ravage
Deed pijn aan haar been
Licht werd aangeknipt
Man zegt; wat nu
Zij zegt; ik lig op de grond
Wel sodeju
Het licht is die nacht
Niet weer uitgegaan
Zij was bang
Opnieuw onderuit te gaan
De blauwe plekken 's anderendaags
Leken op een fors pak slaag
De tafel…
Soep
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 Aan tafel!
Geurig brood wordt gebroken.
De pepermolen staat al klaar.
Beetje slurpen mag. Moet!
Genieten maar! Samen.
Van ouderwetse groentesoep.
De beste soep van alle soepen.…
Hij en ik zonder haar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Kopjes, kusjes, eisende blikken
Haar neus in zijn handpalm,
Zijn arm om haar heen
Tevreden spinnend valt ze in slaap
Op de beste plek in ons bed
Zalm, makreel, kip of biefstuk
Niks daarvan meer voor haar
Anders gaat het niet goed
Toch zit ze paraat, nog altijd hoopvol
Op de beste plek aan de tafel
Links, rechts, één voor hem, één voor…
Witte huiskerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Keukengeuren verspreiden zich zwevend
over alle tafels, door knusse hoeken,
houden eet- en drinklust gezellig levend.
Zonder kennis uit geleerde boeken
is de Goddelijke geest hier, strevend
om menselijk welzijn te bezoeken.…
Tienminutengesprek
gedicht
4.0 met 6 stemmen
8.554 onderwijskrachten met man en macht
op vrouwelijk zuchtend voorovergebogen begrip
simulerende wijze waren uitgewoed – en weet
dat daar woede bij zat, banieren grof rood door
het hoofd, intonaties die intenties uit koers rammen –
hadden de van schrik en noodlottige toekomsten
verstijfde tegenover de krachten op hun verzoek
aan knielage tafels…
Vandaag rouw ik
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
751 Ik zie mijn lief stil aan tafel zitten.
We vieren koffie met een stukje taart.
Zal rouw straks ons geluk komen verteren?
Beiden doen en hebben ons best gedaan.
Spijt zal ons niet kunnen berouwen.
Alles hebben we te danken aan vandaag.…
HOMEROS
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.894 Toen ik het boek sloeg in zijn zeven sloten,
was het of ik ontwaakte van een reis;
ik had gezworven en had drank en spijs
aan menig tafel met de held genoten.
Waar mag Homeros met het blind gezicht
wel dolen, dacht ik; maar waarom zo denken:
is de dichter dan meer dan het gedicht?…
Vergeet
gedicht
4.2 met 6 stemmen
5.105 me en vind me jaren later terug
vouw me open als was mijn huid
van papier en de stad van je nachten
lees wat je kwijt raakte, wat achterbleef
in de binnenzak van een oude jas
terwijl onder een brug de regen
wacht op de laatste bus en op de tijd
die ons ontbrak en weer samenveegt
als een hand de kruimels van de tafel
maak me weer onmisbaar,…
Kanarie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
657 Een dag onder wolken
toen nevel boven het gras hing
met donkerbruin bier
en vergane glorie
onder de mystiek
van de oude stad
die verlangend
aan het water lag
je liep naar de vogel
in de zilveren kooi
die in de kroeg op tafel stond
je vroeg of de kanarie kon zingen
wist jij veel over liefde en klaagzang
er hing geen antwoord…
Eén tulp fluistert
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 Onze ogen strelen twintig tulpen,
die hier bij ons op tafel staan.
In één tulp blozen alle tere bloemen.
Eén rode tulp bloost al namens mij.
Eén gele tulp fluistert:
Ik hou van jou.
Dank voor je eindeloze liefde.
Dankjewel, mijn lieve vrouw.…
Nog eenmaal...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Hij wist reeds dat die avond de laatste was
En dat ze Hem allen zouden verlaten
Verraden ondanks dat Hij vrij van zonden was
Door één van hen die bij Hem aan tafel zaten.…
Gadeslaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Ook nu tussen het natuurschoon
zet de tijd als het ware
de etensborden weer op tafel.
In deze stilte van de dag
zie je de boekenkast vol tijd
titels en foto's die intrigeren.
Je gaat wederom
op zoek naar uitroeptekens
naar zinnen die je begreep.…
Ik twijfel en laat los
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 Werden mijn woorden een wesp in jouw mond
een bloem op tafel die nooit verleppen kan
levendigheid en afwisseling in het verbeelden
enkel schrift, woorden en accentverschuivingen.…