1824 resultaten.
LATE ERVARING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 De lange levensweg
loopt reeds spoedig ten einde
is een breed bezadigd zandpad
door een tevreden heideveld
zacht avondrood
geeft de vroege schemer
en de paarse struikjes
warme gloed van berusting
terwijl de eeuwige einder
in vaag vragend grijs ligt
plots kringelt een kleine dwaalster
fel brandend over de grond
schenkt dit leven een verrassing…
Is vergeving óók vergeten?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Daden in verleden bedreven
misschien zwart of ook wel grijs
ze vragen deemoedig vergeven
vergeten als menselijk bewijs.
Vergeven zal zo moeilijk niet wezen
maar doen of er niets is gebeurd
terwijl in vele ogen nog is te lezen
dat men om de wonden treurt.…
Muizenvallen {Dizain}
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
881 De jonge grijze muis, een spring in ’t veld
zich van gevaren niet bewust, ging spelen
in ’t hoog gewas, vergat wat was verteld
van 't kwaad der stille jacht of pikhouwelen
ze dolde, woelde, wilde alles delen
met vriendjes even grijs en piep als zij
maar ’t zoet van muisjes ging al snel voorbij
omdat gewiekste rovers 't leven stalen
en groter…
Regen over de graven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
715 Er is treurnis, eindeloze rouw om hen
die gingen, spoorloos zijn of opgegaan
in een grijs verleden, een bestaan dat
niet licht doorlatend is, niet sprankelend
maar schreit zoals nu de lucht doet.
De splinters doen zo'n pijn, al zijn ze niet
vertakt, niet ingegroeid in vlees dat maar
niet helen kan. Het regent nu, ook op de graven.…
de kleuren van gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 op deze heldere ochtend
strooit de vroege ochtendzon
haar roze stralen
over de eindeloze vlakte
het gras kleurt in verzadigd grijs
en later
het gele licht als groet
van de zonnegod
zet het prairiegras de toon
en hult zich in felgroen gewaad
de zon kruipt naar het middaguur
en waaiert haar helle licht
over het wuivende gras
een vleugje…
UITGEDOLD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
746 in haar sas
Ze zegende in haar gezicht de voren
Ze voelde zich ervaren en herboren
En tegelijk ook wijs en groen als gras
Ze hief samen met winterpracht het glas
Ze had haar trouw aan Venus afgezworen
Blij als een kind ving ze de eerste vlokken
Ze wilde zich aan zomers niet meer branden
De lentekriebels legde ze aan banden
Met dun grijs…
Van onder as en stof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 Tenslotte is de teerling geworpen
en is hij er overheen gesprongen
om uiteindelijk te kiezen voor zichzelf
de schepen nu echt te verbranden
te wentelen in de resten puin en as
de restanten van zijn wereld
ziet hij in de spiegel achter zich
geen kleur dan zwart en wit en grijs
een keuze voor jezelf
is nog maar het begin
jezelf terug te…
20 weken-echo
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.169 Lief kleinkindje,
in grijs kom je aan ’t licht,
wat heb je een mooi neusje,
het vormt al je gezicht,
je houdt je kleine handjes
al vrolijk iets omhoog,
je babyborstje licht wit op
en vormt een halve boog,
rondom je hoofd schittert een gloed
van schijnsel als een krans,
o lieve schat wat is dit mooi,
ik koester jou met glans
en kijk verlangend…
Ik dacht dat ik kon vliegen.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 Een warme zoen na het koude grijs.
Helaas moet de hoogmoed vaak zijn
ongelijk bekennen. Valt een engel
vaak terug naar de aarde na een
overmatig klaroengeschal.
Vleugellam kan deze dan nog verder
lopen. In een verzoening met zijn
vrije val.…
De kust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Grijs groeit de lucht
en vloeit zich aaneen
met de grijze golven
van de zee aaneen
tot aan de zichtbaar
wolkende horizon
door wind bedolven
krijsen meeuwen daar
in buitelende vlucht
kolkend en brekend
omwoelt de branding
en beukt de barrière
van de verzanding
veilig brengt de kust
voor het volk een teken
na de grote misère
het…
Avond (Glencoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 een krijsende kleine burgemeester
zwiert sierlijk boven het droogvallend wier
in de monding van de rivier
zoeken eenden gelaten naar voedsel
op de nerende scheidslijn
van zout en van zoet
de hemel verliest in egale bewolking haar gloed
de wind valt geleidelijk weg
en in de verte vergrijst
een berg in het zwelgende grijs
steeds verder…
De eerste regens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 ik heb de ochtend
zien schemeren tot in
de diepste tinten rood
verglijdend in oplichten
stierven zij een zonnige dood
de vlokjes die
het langste bleven
dreven voor de zonnewind
als lieve roze schaapjes
wolkten zij in wit de kudde in
verloren kleur in
contrasterende onderkanten
waar grijs en zwart de
eerste regens droegen die
met…
Binnenskamers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Ineens was het anders
lagen de tuimelaars om
en werd ik opgehaald
Ik lig schrap, ben ergens
doorheengevallen, een vlies
tussen orde en overmacht
Draag mij weg, ik wil hemels
van pastel en grijs na mijn uitjes
binnenskamers en op de gang
geen systeemplafond
Weer thuis, in het licht
van mijn eigen ramen
tussen de planten, het kastje…
In pasteltint
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb je
geschilderd met
vele pigmenten
kleine nuances
heb ik kansen
gegeven om met
jou eeuwig te leven
olie en pastel
krijt en het grijs
van houtskool
ook op diverse
ondergronden
hebben wij alles gehad
alleen de ziel ontbrak
jij voelde leeg
koud was de glans
in je ogen er was
geen vermogen
tot contact ook in
je bewegen bleef…
PRINCIPES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
472 Nescafé
wat als je principes
te gemakkelijk opzij schuift
en de schijn opwerpt
en te gemakkelijk wegwuift
wat als je principes
uit de kast haalt of terug stopt
als het jou naar eigen goeddunken
uitkomt of als het voordeel oplevert
hoe kan het dat het principe
‘eigen mensen eerst’ mij
de wrange bijsmaak geeft
van een grauw en grijs…
Iemand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
204 Iemand zong mij de tranen
uit mijn ogen
Danste de benen
van mijn lijf
Iemand besloot ze
ook te drogen
Zodat je echt voelt
wat je krijgt
Iemand waste mijn haren
met haar handen
Wiegde mijn heupen
met haar lijf
Iemand blies ze weer
tot zwarte krullen
Ook al zijn ze
voor altijd grijs
Iemand verhaalde mijn schulden
op een ander
Legde…
Winterstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Winterstilte in het laagland
In winters ijzig hart stort de hemel neer,
grijs gewaad wurgt aarde in sluimer,
velden wit doorsneden, rivieren kristal graf.
Bomen verminkt in kou, armen wanhopig
naar bloedende zon, sneeuw raast in ballet
van verdoemenis, verscheurd door tijds klauwen.…
Wildernis van nat beton
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.596 Architecten van het eigen zwijgen
wij meten de muren van ons gemis
in deze wildernis van nat beton
heeft het grauwe grijs het laatste
vitale groen uit de steden verdreven
grote machines zingen hun kille refreinen
waar ooit de wolf en de reiger stonden
wij kijken toe hoe de grenzen verdwijnen
hoe de passie van moeder Aarde
zachtjes in…
NAJAAR BUITENLUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Aaneengesloten
grijs van wolken hangt over
Alphens kampeerplaats.
Het leven ligt stil
binnen woudreuzen vol vocht,
omringd door hagen.
Een hoge eik houdt
koppig zijn groen; onder hem
kleuren struiken fel.
Rijen woonwagens,
deftig uitziende hutten,
zwijgen gelaten.…
IK BEN EEN MAN VAN DE KLEUREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
867 wil 't zien
zoals ook de kleuren in de natuur zijn zo prachtig
maar natuurlijk ook thuis, binnenshuis
zo vrolijk en ook om op de kleuren te ordenen
geel voor alles rondom de hond labrador Mika
blauw voor alles rondom badkamer en schoonmaken
groen voor alles rondom balkon en tuin, geveltuintje
zwart voor alles rondom lijden en overlijden
grijs…
Stad van de schaduwen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
403 Je zult dwalen
door dezelfde straten, grijs en kil,
en ouder worden in dezelfde wijken;
in deze zelfde huizen zul je grijs worden.
Er is geen schip voor jou — dat is al lang voorbij —
er is geen weg die ergens anders heen leidt.
De brieven op de tafel blijven ongelezen,
getuigen van een stem die jij niet wilde horen.…
hoor ik toch mijn adagio
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.430 ik speel piano
maar mijn vingers
zijn te grof om zwart
en wit apart te raken
klink grijs in
treurmuziek omdat mijn
stemming dat vaak eist terwijl
handen toetsen overspelig maken
in zwart-wit gepaard
slaan hamers hun staccato
niet fijn besnaard
hoor ik nu mijn adagio
versla de brede banen rust
een achtergrond die zucht…
Paradise Lost.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.630 De hemel dekt zich met een woelig grijs
En door een verwoestende regen loop
Ik de poorten uit van het paradijs.…
Rookgedrag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 Een derde roker werd het zelfs te grijs;
die kwam dan ook maar eenmaal op visite.
Al deden alle drie het bij herhaling,
ze rookten ieder op hun eigen wijs:
het tweetal ketting en de derde paling.…
In memoriam mijzelf.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.448 galmen luid
mijn ingetogen uitvaart uit
de mensen droef gelaten
schrijden voort in lange rijen
zij volgen zo eerbiedig stil
wat er nog rest van mij
met houten sier omsloten
vier zwarte raven sleuren
aan het koperen beslag
zij trachten even triest
te lijken als zij die volgen
hun gedachten ingesloten
In steen besloten
beelden zuchten grijs…
Dat snapt een kind
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.183 de klapper van geklepper
vuurpijl een fontein
het donderde wel in Keulen
weerlicht een nacht vol
hij heeft het weer zitten
komt samen vanavond
blijkbaar of zoekt naar
volle maan weerwolf
dat is een ander verhaal
dat snapt een kind
een gevonden hand
ergens in een lange lijst
anders wordt ik gek
bloot gelegd
in de goot op het grijs…
Hersenpanonlusten
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.244 vechtend rollen de cellen over de straat
die leidt naar het bewustwordingsplein
kleine en grote wijze en idiote
grijs gekrioel hersenvat vol venijn
de dienstdoende hermandad staat
passief met zijn gummistok in de hand
geschikt voorwerp tot zelfkastijding
in deze wirwar allerminst een probaat
middel om effectief erop los te slaan
plotseling…
Wonder
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.175 '
De somberheid is toegeslagen,
de wind die brult, de hemel grijs.
'Mijn leven is vol tegenslagen.'
Ik wijs me terecht: 'k Ben niet goed wijs.'
Wat moet ik eigenlijk met een wonder?
Wat zou ik doen met hemelslicht?
Toch besluit ik om te wachten,
tot het wonder is verricht.…
laat me
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.534 wat zou geweest zijn als
een maan in stralend geel gekleed
de hemel kust aan gindse zee,
sneeuw als heel grote vlokken valt
en zo het branden van mijn ogen koelt
als elke grasspriet ’s morgens vroeg
de dauwdruppel stil voelt
laat me dan snel de sterren tellen
voor dat jouw voetstap echt verstomt
en ‘t dagelijks leven ongeschminkt
zijn grijs…
Speed date
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 De ruimte is single verlicht
30 tafeltjes met flora’s, hoela’s
sommige zijn bloednerveus
de mannen stoptrein stopt en stopt
een ja, nee of misschien
te kaal te grijs te dik te oud
te dom te soft of te veel goud
te lief te arm te boers te relax
te mager te somber teveel nog ex
Mijn vriendin (sinds kort losgekoppeld)
wil best solo onderhoudend…