3340 resultaten.
Onvergetelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 op uw nylonkousen bracht u mij
door de wintergang naar de buitendeur
van Huize De Schutse
ik zei nog dat het veel te koud was
maar het maakte u niets uit
alsof u voelde dat het de laatste keer was
onze omhelzing en uw lieflijke moedergeur
had zich vreemd verkleed en wij zwaaiden
elkaar een weerzien
enkele dagen later belde pappa ons op…
Hand in eigen boezem steken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
690 Is het raar dat kinderen opgroeien
in de wetenschap dat
" het zo hoort" is het vreemd dat ze,
terwijl wij ouderen weten dat het anders moet,
de normen en jawel, ook de WAARDEN,
niet automatisch vastliggen bij de jeugd van nu?
Natuurlijk niet, want de tijd van toen staat
in geen verhouding tot die van nu.…
Maar herken ze niet
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 het is een warboel buiten
mensen auto’s fietsen
vogels fluiten maar ik zie ze niet
vreemden die me dwingen
in een dagelijks bestaan
dingen die zo langs me gaan
hoor ze lopen
zie hun ogen ruik de kleding
maar herken ze niet
de wereld draait
en ik sta stil
op mijn gebied
een witte duif daalt
bij mijn voet en koert
een eerste ochtendgroet…
het dode stuk van de rivier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
538 vreemd is het gelaat
van de nacht
en als losgeraakte touwen
stromen twee rivieren
regen is wat er liggen blijft
lakens alleen gelaten, in de nabijheid
van morgen
ik herken ze niet
en de stappen die ik zet
ter hoogte van jouw ademhalen
sterven bij leven
ontheemd tot op het laatste woord
wie zal nog de oevers zien
uit dode rivierarmen…
Tentoonstelling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Het begint in het wonderlijke dorp
de vlucht van de vogel leidt de parade
Op de grond een processie van geel
weg naar het blauw van een vrouw
met gedachten aan Pisa en Siena
Maanstad wacht als een schip op het tij
tovenaarsleerlingen zwaaien uit
behouden vaart naar een vreemde stad
Ver weg door een onbekend land
varen zeilschepen mee met…
de puddingstukjes blues
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 uit resten van allerhande soorten
oud gebak schiep de bakker van
de co-op een soortement van drab
versierde het vervolgens met glazuur
en verkocht het spul niet al te duur
toch vreemd is het te weten dat
ik daarvan durfde te eten
doch door nostalgie gedreven
zou ik er zo weer een euro voor geven
(soms is een beetje vies best lekker)…
Oerkracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Fraai gesitueerd
aan de route van die
mooie Express der Tsaren
Lijkt een vreemd oord
Brede straten
van West naar Oost naar Noord
Met die lijn kwam de handel
Russisch, Siberisch en
lokaal; tijd stuurt mensen en trein
Hoorn met oproep in
te stappen; voorwaarts naar het eind-
station, zo'n drieduizend kilometer verder-
op…
Dans
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
663 De ongenaakbare oude zee
zal niet met je dansen
In zilte nevels danst zij weg
met de geesten van de dood
Haar rusteloze danse macabre
met donkere despoten van de nacht
De wind blaast onweer in de wolken
strijkt over het hart van de storm
De oude gulzige zee
zingt van zwarte diepte
Van saudade dat vreemde verdriet
van zee en…
Alle illusie op een hoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
580 de tijd dat ik mij
een illusie aan liet dichten
is allang voorbij
ik zie geen blauwe lucht
wanneer die er niet is
voel geen liefde voor een vreemde
en begrijp dat eenzaamheid
slechts op papier kan staan
zonder echt alleen te zijn
dus schrijf de vonken van je pen
en vul het witte blad
vol met al je leugens
je bent dood of bent…
onderduik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Verscholen achter luiken
huist het kleine ongeziene leven
in de holte van de kindertijd
Zeven vreemde huizen je zou er
verdwalen verzwegen namen
woelen diep in de kinderborst
In de schaduw achter het
fluisteren van de groten
gaan bange geheimen schuil
Het daglicht botst
tegen gesloten luiken
de kat kijkt naar je wollen bal…
Omzien en verder
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Een vreemd spel, dit leven
waarin ik mij toch tracht te bekwamen.
'k Zal ervoor gaan, van mij blijven geven.…
Kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
874 Het kind kon je niet zeggen
dat het bang was
een pakketje angst
genageld aan de grond
Het kon je niet zeggen
dat elke dag duister was
jij altijd harder kon lopen
en het kind te pakken nam
Het kind kon je niet zeggen
dat je gezicht zo wit was
je vreemde groene ogen had
dat je altijd mij hebben moest
Toen je zelf vader was
woonden…
Levenslucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
502 Het vergeten voltooit zich niet
er moet opnieuw worden vergeten
ik vertrek heimelijk in de nacht
naar een dorp in dromenland
om het verse geheugen te ontzien
in deze heimwee naar het vreemde
zij ligt klaar met open dromen
onder de schaduw van een boom
waar ik mijn levenslucht
zal vinden in de liefde
zij ligt daar met nieuw verlangen…
d’oude verzen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 ach
de bomen vroeger wiegden
zoals het geschreven is
in d’oude verzen
waarin gelezen werd
of het gedrukt staat
dat
de nachten vol met zwartheid
als dagen zonder randen waren
van vreemde angsten
waarvoor verdronken werd
door onderdrukking
van
de stormen over meren
desnoods in koele vormen
in ogen gelegd
waardoor de leugen bleef…
Gekroonde kruisspin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
281 in borstweringen
zestien profane pionnen
elk in zijn eigen gebied
elkaar mijdend
als contraspionnen
geslepen in zwart ebbenhout
tegenover ivoor
in het vierkant van de arena
is zuiver op de graad
de vraag gerechtvaardigd
of de gekroonde kruisspin
hem in terugwaartse
kreeftengang mag verblijden
op haar weg in het aardrijk
der vreemde…
Boemerang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
64 de boemerang werpt
laaggebogen, haarfijne klanken
in de richting
van haar eigen kromming
misvormd
verwrongen
vervormd in resonantie
tussen zwijgen en betekenis
de echo van woorden
in vreemde weerklank
ontheemd
in de diepte gevangen
raakt de stilte doorbroken
en klinkt
het geluid van terneergeslagen
klanken
als weerkaatsing…
O VRIEND WAT SCHAADT
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.531 o Vriend, wat schaadt of baat het ons
der mensen lof- en laakgegons,
die klederdracht, die spreekmanier,
die raad en daad bespotten hier,
van vreemden, die zo snel voorbij-
en weggaan; of, wat konnen zij?
Wij voeren immers vreemde taal
en andere zeden altemaal
als zij, die, langs de wereldbaan,
hun eigen blijde wandel gaan.…
huizenjacht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
756 Met zolen die
Zwaar als weemoed
vlinders in je buik
doen stollen tot
bedorven eetlust
loop je een jeugd
van vreemden binnen
een tuin met vreemde bloemen
hoe verkoop je tikkertje?
Of de geur van moeder?
De herinnering aan vroeger
Of hoe koop je het?…
Lieve Egbert
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.038 Het is niet wat je kan uitleggen, het is een vreemd gevoel.
We moeten voor elkaar zorgen en verder denken dat is ons doel.
De kracht die we krijgen van elkaar die helpt ons er weer bovenop.
Ik had gewild dat die kracht gedeeld kon worden met jou.…
Niet voor de poes...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
713 Paren rijden naar het bal
waar zij schallen uit de maat
rijen lang tot aan de straat
halen danspasjes van stal
Een feestelijk geluk, dit opgesmukt gelal
ook wie er solo staat
of vreemde prietpraat praat
wat ontaardt in luid gebral
Men weet er heel goed raad
met alcohol en flirt
scheurt vrijelijk uit z’n shirt
of gaat potsierlijk uit z…
Limes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Ik vreesde hen vervuld
van duisternis, ravijnen die
woedend mijn voeten openscheurden,
maar de laatste jaren werden
de fluisteringen steeds sterker,
woorden die vreemd zinnig
mijn dagen in dreven.
Vanochtend ben ik eindelijk
over gestoken en heb op de oever
lang geluisterd.…
De kloof
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
2.552 Als ik aan je denk
Bijna zo vaak als er
Dagen tussen ons liggen
Veroudert mijn gezicht zich
Trekt mijn mond
Vreemde krommingen
Zoals door de zon betrapt
Op nutteloze vraaggesprekken
Mijn naieve kijkertjes
Zien soms onvermijdelijke genen
Dansend over de kloof
In dwaasheid ik me nooit wenste
En al die jaren
Beweeg je je daar
Gewoon…
Later
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.941 Later worden wij weergevonden, kille
afgietsels van vreemde oerreptielen.
Vliesvleugeligen trof men zelden aan.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1965.…
Zwaluwen en een zuiver hart
gedicht
3.2 met 22 stemmen
8.048 het zijn zulke vreemde tijden
de dag verliest zich al vroeg in schemer
terwijl bloemen zich verdringen
in te kleine tuinen
iets verderop loopt de jongen met
het zuivere hart maar
met een getekende grijns
onverstaanbaar door de nieuwbouwwijk
waar mensen als zwaluwen
hun huizen binnen vliegen
omgeven door geuren van vijf uur
-------------…
Genesis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.229 In mijn hart bevindt zich een doosje dat rinkelt als het dondert
iets in jouw ogen
een snelle gelatenheid
waarmee je ribben ritsen jarretellen
wij kleden ons uit tot bot
we herinneren ons de oerdag waarop
jij opstak in verholen riet
ik hemelhoog ontving
woonst nu
trailerpark met vreemde namen,
de stilte dicht bij ons
trailerpark aan afrit…
co-existentie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
3.204 Je bent zo ànders, vreemd nu,
niet inpasbaar in mijn denken;
zo màg je zijn, je ziel is geen bezit
dat ik naar willekeur kan bergen,
waarnaar ik grijpen kan of
dat ik in mijn grilligheid
weer rusten laat.
Je staat daar: naakt gelaat,
mijn broeder, vriend en verre mens.…
Orpheuzen
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
706 jij schrijft me
door het raam
een stil leven
van vage vlekken
aan elkaar geketend
waar ik als dichter
sterf buiten het zicht
van lege bomen
en uitgestorven vuur
vreemd lachend
hoor ik spotvogels
schateren met
afgerukte bladeren en
mijn grijsomrande huid
want alles wat
ik onderweg schreef
was de adem
van warmlicht verlangen…
Net zolang
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
740 een zucht trekt door de tijd
en ik vergeet
doe toch alsof
mijn stem wordt trager
zwaarder of misschien
juist ijler
vreemd knikt
het tweeduister
mijn mond
naar zinnen
omlaag
waar mijn angst
woorden zeist
verder voorbij
het weigerend zelfbedrog
en mijn verminkte
zielenbeeld
ik vergeet
doe alsof
ik vergeet
net…
BEKENTENIS
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.234 ‘Zo immer met ons tweeën,
Vrouwlief, in paradijse rust,
Der wereld vreemd, en onbewust
Van hare kampen, hare weeën…
Dat ware een leven vol van lust,
Met ons tweeën!’
Zij sprong mij op de knieën,
En zag mij aan, zo zoet, zo teer!…
ego sum
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.213 mening de algemene norm
vormt hij zich een cordon
om het uitgeteerde lijf
dat krijst om crematie
welke ogen verdragen nog
eenzaam op een eiland
zijn schier reeds lang verdronken
wappert het levend skelet
met de flarden van zijn vel
niemand die nog omkijkt
naar het vernieuwde Atlantis
als een bruistablet
opgelost in de wereld
geen vreemde…