3038 resultaten.
overvol
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
3.302 smeulende peuken
zijn getuigen van
gestorven woorden
bengelend tussen
stiltes en komma’s
zinnen zijn wit
verhullen het zwijgen
de asbak gevuld
aan de rand van het blad
voorzichtig blaas jij
geopende woorden
nieuwe gedachten
zo dicht bij mij
rook kringelt
in onzekere wolkjes
vertaalt vertrouwen in
nieuwe verzen voor jou…
Verloren Valentijn
netgedicht
3.4 met 84 stemmen
8.406 In vergeelde zinnen
schreef ik je leven,
nog voor het begon.
Kanten linten bonden
de brieven, nooit verstuurd,
in pakken bij elkaar.
Dozijnen lipstick
verbruikte ik, om
brieven af te kussen.
Weeïg, de geur van
parfum, die ik telkens
mee had willen sturen.
Maan en zon en sterren
schonk ik jou, maar
dichterbij, kwam ik nooit.…
Steeds weer
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.032 Wat blijft er van me over
als mijn zinnen
enkel verlatenheid vinden..
als ik nooit meer kan zijn
en ongestorven steeds maar
weer in de nacht verglijd.…
Cassini-Huygens
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.292 Poëzie is altijd in emotie
je zinnen, een zoektocht
tot in elke verloren hoek
van een gestrekte ruimte
ik dicht wie ik ben
of worden wil
en schrijf daarom
ook de witte regels
waar het denken zich
niet door woorden
kluisteren laat
misschien vul ik wel
die lege ruimtes
als ik afdwaal
naar het ijswater
rond de kale keien
waar lang geleden…
Taal
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
1.874 Klaterende klanken
strelende woorden
harmonische zinnen
die de chaos bedwingen.
Daarachter de donkere krater
- tong- en tandeloos
de huig weggerukt
de amechtige blaasbalg -
waarin ik zwijgend schuil.
Weer es een andere hij
treedt op
in weer een andere taal.
Dieper weg vlucht ik
dodelijk gewond
als een steppewolf huilend.…
ze dicht mirakels
gedicht
4.4 met 38 stemmen
5.919 poëzie haar zang
tonen dragen verre verten
toomloos temperament
haar letters
houden ’t niet binnen
schreeuwen het uit
schreien zouten over schermen
resoneren
voor eeuw’g
op ’s mensen huid
zelfs dan nog
is zij ingesnoerd
haar zegging
springt buiten zinnen
hangend aan haar mouwen
ziet men haar altaar
alles is uit vouwen
spett’rend van…
De jacht
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
854 Haar benen snellen voort
op het duinpad naar de zee
opgewaaid zand dempt
haar woeste passen
de ogen gesloten voor
de schoonheid van een
nieuwe lente strikt zij
haar zinnen in een knoop
ontworteld en verbijsterd
vertrapt zij schelpen
nietsontziend verbrijzeld
zij het heden en swijlens
nieuwe scheuren worden
geboren lijmt ze het
verleden…
overleving in standpunten
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.254 op 't hoofdkussen
ontvangt hij genadiglijk
z’n plussen
vallende in minnen
raakt hij
buiten zinnen
bij vijftig min
stond hij
nog plus
pas bij vijftig
plus ging hij
in de min
ooit was hij
voor wie
de bal durfde kaatsen
nu is hij voor
’t minnen
van de naasten
hij zegt
"mijn hart wordt oud
altijd al van binnen goud
dus…
Een fabuleuze liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.930 Laten we fabelen in de luwte
van een fantasie
kom en dans mee op de maan
of op de sterren die ik zie
grijp mijn uitgestoken handen
lach en spring op de rand van de nacht
spring in de leegte van het
avontuur dat op ons wacht
roei naar het eiland van plezier
geef je over aan je zinnen
verwonder je niet over dit geluk
kom dans en lach…
Volubel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
907 mijn gedicht bouw ik vol
met gevlagde woorden
volubel scheren ze over het papier
herkauwend een mondvol
lichtzinnige woorden
in purperen lichtgroen
knipoogjes werpend
en kleverig grijnzend
verheffend in de geneugten
van de literaire wereld
toffe liefkozende zinnen
op de drempel van het onbekende
in al mijn nietigheid
en zwart-wit…
April
hartenkreet
2.0 met 13 stemmen
1.892 Een ooievaar kijkt wild om zich heen
En vraagt zich af waar de lente blijft
Het is dan wel de winter die verdween
Maar nog geen zon die z'n stralen schrijft
Er zijn wel vaag letters te voelen
Maar nog geen woorden en zeker geen hele zinnen
Dagen die niks zeggen, niks bedoelen
Alleen dan dat de lente later zal beginnen…
15
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
921 Zodra oude zinnen
zich herhalen
komen wij overeind
gedragen in schoonheid
vervuild door spijt
samen of
Soms lijkt het gevoel niet te gaan
maar schijn vertaalt zich niet
ik weet het wel maar blijf staan
want zo diep zit alles wat lijkt
een reis of paradijs
waar het in alles eindigt
wanneer is de vraag
hoe zat het ook alweer vandaag…
op het slagveld van poëzie
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 op het slagveld van poëzie
waar inspiratie word gemangeld
woorden blijven hangen
in opperste onbenulligheid
waar zinnen aan flarden worden geschoten
in grenzenloze onmacht
gedichten sterven in echo van adem
uitgeperst in huivering van gezichtsveld
maar gapend met mijn mond open
en in mijn simpel verlangen
en met mijn muze op schoot…
vreemde stromen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
758 als ik mijn gedachten verlaat
de weg naar jou verlies
verslikt mijn schorre keel zich
aan gedroogde woorden
gespijkerd aan een mateloze haat
jij kijkt voorbij mijn liefde
omrand door verlichte zomen
ziet slechts het altaar van jouw zinnen
gepaard aan vreemde stromen
en ontkent het roepen van mijn vleugels
die de tederheid willen beminnen…
Lokzang van de sirenen
poëzie
4.0 met 8 stemmen
3.314 Een tirannin der zielen,
Die nooit verheugt,
Maar zinnen kwelt en bloed.
Koom hier bij ons aan deze waterkant.
De weelde woont op dit gelukkig strand.
Koom hier, wij zullen liefde plegen.…
Ik huiver
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.030 Ik huiver bij de gedachte een
zuiver gedicht te schrijven
woorden, zinnen die altijd zullen blijven.
Ik huiver en voel de rillingen
over mijn lijf gaan, omdat ik door wil gaan
geen moment stil wil blijven staan.
Ik huiver en voel me een reclame
“zuiver wit”, “zuiver schoon”
de volmaakte schoonzoon.…
Ver weg
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
868 op zondag
bij het eerste kraaien
van de haan
kleef jij woorden op
mijn mond
met versleten zinnen, voortrazend
op witte benen
ik kruip tot aan mijn
waarheid
waar je me vastbindt
samen met de doden
die de stamboom verpletteren
tegen mijn borsten
en mij de ongenade laten dragen
als een heldin met een opgelegde
plicht…
Lichtlezer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
710 Je wees naar
nevelen voor de zon
waarin licht
met kleuren speelde
beweerde dat de wind daaruit
vergeten woorden spon
die jij verzamelde en las
wanneer je wolken droomde
ik keek
maar vond
een transparante maan
waarom de nacht
zijn vleugels vouwde
drijvende door zinnen
van oneindigheid
je lachte
sloot mijn ogen
en ik zag…
the sound of simon
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
460 zwijg
zeg ze niet
de woorden die
ik niet wil horen
ze klonken al wel
duizend maal
in mijn hoofd
zwijg
laat me even
de lucht bespelen
de wolken witblazen
om de verte te lezen
klanken verbannen
vergeten
spreek nu maar
doe het zachtjes
met tedere woorden
fluister iets liefs
dat ik wil horen
reik me je zinnen
bakens voor nieuwe…
Ondeugende schijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 je ogen smeulen
lijken te heulen met
de vlammen in het vuur
die dansen
wenden en keren in
elkaar eindeloos begeren
soms vonkt er een
ondeugende schijn van
wellustig zijn op je gezicht
in dat subtiele licht
krult onhoorbaar zacht
je diepe donkere lach
waar warme vingers
woordloos zinnen schikken
die beginnen met beminnen…
luchtgitaarakkoorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
545 ik plaats de woorden hier en daar
maar waar ik ze ook zet
het blijven woorden naast elkaar
niveau niet je- van- het
gammel als een oude fiets
een sonnet met lekke banden
luchtig ledig helemaal niets
poëzie met losse handen
buiten zinnen ben ik zelden
in de regel helemaal niet
ik schrijf niet om te vergelden
geen exploitatie van verdriet…
tussen beeld en nabootsing
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
946 tussen beeld en nabootsing
in de lijnen der ijdelheid
in de sentimentele verbeelding
van het bezopen geheugen
in die kronkels beweeg ik mij
op zoek naar geschikte woorden
het is aan mij wanneer ik mij
aan een frase waag
als een onbevreesd roodborstje
dat tegen het raam tikt
zo tik ik mijn poëzie
in een nest van zinnen
van het brein…
De twijfel nooit ver weg...
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
968 Hoe graag ook en met overgave
we het onzichtbare zien
achter of onder alles
wat de zinnen ook maar bieden
toch knaagt steeds opnieuw
ook de twijfel.
Hij vreet de rust en de stilte
alweer weg
zoals de warmte de sneeuw doet smelten
al vind je die nog zo mooi
en doet die de hardheid van de vormen wijken.
Helpt niets hier tegen?…
verzoening
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
684 met een laagje zink overdekt
ben ik zeer gesteld op een
genieting die de zinnen streelt
zonder zedelijk verval
een ingetogen dronkaard met
witte strepen aangegeven
komt telkens aan de deur
dikwijls hevig, maar van korte duur
buiten de gewone nachtrust soest
mijn witlinnen altaarkleed
terwijl een tweede zangstem van
klemtoon en ritme verandert…
tussen beeld en nabootsing
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
663 tussen beeld en nabootsing
in de lijnen der ijdelheid
in de sentimentele verbeelding
van het bezopen geheugen
in die kronkels beweeg ik mij
op zoek naar geschikte woorden
het is aan mij wanneer ik mij
aan een frase waag
als een onbevreesd roodborstje
dat tegen het raam tikt
zo tik ik mijn poëzie
in een nest van zinnen
van het brein…
kriebels
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.173 louter dat prille, nog schuchtere
gevoel
dat de dag weer lengt en de zon
gaandeweg warmer wordt
dat alles uitbundiger groeit en
bloeit, de vogels vuriger flirten
en fluiten
waar ik in elke vlinder en bloem
weer pure lente proef, 't jonge
lover naar me lonkt en lacht
mijn zinnen zacht gaan ruisen…
Van elke leugen ontdaan
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
750 heimelijke leugenworp
in mijn open aandachtskorf
loopt als zemelen zo hard
in de gaten en valt
al klamp je angstvallig aan
bang bedekkend je motieven
mijn scherpgerande mazen klieven
in illusies en verloochening
elk spinsel straf gezift
vat ik bewust gedachtezaad
dat samenhang ontsluiten laat
en als klare vreugdekern
opgetogen zinnen…
De onderliggende argumentatie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.591 teder verslagen lig ik
in bezeten omhelzing
lispel langzaam liefdesliedjes
ademloos grommend
zuig zachte zoenen
mijn nek brekend
in jouw onderdrukking
jouw fluisterend weerwoord
stikkend in gelikte zinnen
met zachte nagels onderstreept
onder een wolk kriebelzachte krullen
vraag je me af
om samen in kippenvel
te verdrinken…
Letter voor letter
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
733 gekrulde zinnen
zijn zorgvuldig gekozen
en uitgewerkt
in momenten van de dag
achteraf zijn je ze zuur opgebroken
in jaren van gezichten
spoelen golven ze op de rand
om te zuiveren
is schoonheid aanwezig
in elke vingertop die je draagt
letterlijk én figuurlijk
letter voor letter
wordt het aangetoond
in vrije geluiden van adem
uiterst…
mijn hunker
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
647 niet zo zeer
maar 'k beroerde slechts uw lippen
gebalsemd als ze waren
gingen ze mijn leven mee
doch u vergat in twijfel
mijn hunker tot u te nemen
en uw zachte vlees met het roodste rood
verdween zoals ik had bevreesd
wie was ik nu nú ik zocht
naar vervanging van uw lichaam
en ik vroeg me af of ik wel
van u had gehouden
nu mijn zinnen…