1174 resultaten.
Energieën
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
528 zelf opraapte,
mij liet zien hoe ‘t hoorde
Daarna liepen we door ‘t lentegroen
en praatten over energieën,
over hoe diegenen
die overgaan, je begeleiden
‘k zag een bundel madeliefjes
in de berm staan,
wees erop, we stonden stil
‘t was, als keken ze ons aan
We liepen zwijgend verder.…
Tranen
hartenkreet
5.0 met 210 stemmen
1.082 die plek
Waar ik altijd thuiskom
Op de bodem
Van de diepblauwe oceaan
Waar mijn ziel rust vindt
Mijn tranen één zijn
Met alles om me heen
Veilig
In de schoot
Van het universum
Waar jij nu bent
Waar jij me opwacht
Als ik de oversteek maken zal
Naar het eeuwige licht
In de oneindige bron
Van liefde
Met jou kon ik zwijgend…
Kerstkoor
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
4.270 De ster knipoogt al boven de koepels
Een zwijgende gids lonkt de klanten naar de tempel
Een pakhuis voor pakjes.
Gloeilampjes spreiden het helend licht
Spelen in het sneeuwkleed
Als in verpulverd glas.
Geef de radio een trap
Demp het gejank over granaten en gruwel
Draag de schotelantenne naar het stort.…
In memoriam Wim Keursten
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
3.082 .
---------------------------------------------------------------
ze troffen elkaar ongewild
hij en zijn leven, zwijgend
daar op het gehakselde stro
maar ze zagen elkaar
met een zichtbaar
voorgevoel van narigheid
of ze beiden dachten
aan een steen in de lucht
valt niet te weten
zoals het weten niet weet van zichzelf
het kraken…
- Nacht zwijgt als kristallen inkt -
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 Ontvankelijkheid voor poëzie
vaak en fijn geschreven proza
laten mij zien dat ik om je geef
draai mij om, hand van mij, ze wuift
overtuigingskracht, ze schrijft
vormvast zwijgt nacht als kristallen inkt,
mijn nacht van tijdelijk afscheid nemen
onwezenlijk, bijna kunstmatig
om zonder klankmogelijkheden te gaan
omlijsten voetgangers, die zwijgend…
tinteling
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
699 Ik sluit je zwijgend
in mijn armen
en druk je dicht tegen me aan.
Ik zeg niet langer dat ik van je hou:
je zal het voelen,
daartegen is je stilte niet gepantserd.
Eerst reageer je boos, natuurlijk
en toont verkrampt verzet,
je bouwt een snelle wal van lege woorden.…
Waar rees 't eenvoudigst volk door eigen kracht zo hoog
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.061 Waar bracht een zwakke hoop van ruwe vissersknapen,
Gewoon in de open boot op 't hobblig vocht te slapen,
Met gene schat, dan met zijn want en vangst bekend,
En aan geen tooi, dan die der ruwe pij, gewend,
Waar bracht die 't ooit zo ver, dat zwijgend onder 't lijden,
En nimmer afgerecht op ridderlijke strijden,
Al 't rijk bezit van hem…
Kom er valt VRIJ echt veel om voor te leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Door verbeeldingskracht en het schenken van aandacht
voor alle pracht om ons heen, in weilanden en het woud
't oudere goud zwijgend bewaken wat bestaan ons bracht.
Dat rolt terstond bij het woord vrede ook uit mijn mond
laten we inzet van vele veteranen ook nu massaal bedanken
om hun betekenis en een duurzaamheid bestaan NU opstaan.…
Een stinkend bed of een van de vloer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Gefouilleerd en nog vaker gevisiteerd
zwijgend heeft hij ze niet meer bekritiseert,
zich ook niet meer verweerd tegen geel venijn
zoals dat in stemmen van de bewakers kon zijn.
Maar hun gedachten waren vrij, hen niet ontnomen
ooit kwamen verhalen over wat hen is overkomen.…
Rouwen kent geen tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Welke mensen ervaar jij echt zwijgend lief heel dichtbij
waar je kunt aanmeren als een boot aan een kade langszij.
Wat zijn dingen die mensen eventueel wel voor je kunnen doen,
jij steun vindt in wellicht puur praktische zaken die ene dag
leven jou aan alle kanten aanvliegt, je gevoelsmatig even niet mag.…
O nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 Als een asceet pijnig ik mijn vermogen
om als levend orgaan deugdzaam
mijn woorden te beperken om zwijgend
de vele poëticale opsommingen der vele
tijdperken dat hier op het kerkhof in
het volle licht der maan zijn samengekomen
om te vereenvoudigen tot er “ niets “ van “ iets “
valt te waarnemen en bediscussieer ik mezelf
met lof uitingen tegen…
De Zuchten van de Tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
349 Wanneer ik stilsta en luister naar de jammerende wind,
die onvertaalde woorden fluistert uit een oeroud verleden,
zie ik treurwilgen zwijgend staan, in plechtige ontreddering,
aan de oevers van zonovergoten beken.
Hun liederen, gezongen door ritselende bladeren,
onhoorbaar — maar zichtbaar voor het oog dat ziet.…
Bloed-Zon-Avond
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
139 En de hemel, de grote, blauwe, levende hemel daarboven,
is wijd over de stomme aarde heen-gebogen,
en zoent haar wellustig-mooi, zoent haar zacht,
in de diepe, zwijgende eenzaamheid van de nacht.
O, eindeloos verbloeden in die zuivere pijn,
om de lamp van de grote, blije Liefde te zijn!…
Nu.nl
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
118 wielrennen
sport overig scorebord
media, cultuur achterklap
op de achterflap
films en series
muziek en mysteries
boek en cultuur
en boekencultuur
Maar nu eerst
voor het te laat is
het weer
Media video's
gadgets en achterklap
over het spaanse en engelse
maar vooral the babes
van het hollandse
koningshuis van willem
de zwijgende…
Kermis in de hel
gedicht
3.8 met 290 stemmen
31.707 En ik lees zwijgend de krant.
Dan lees ik over hen die niet willen leren,
die hun legers moordend laten marcheren.
Koningen zitten volgevreten op hun troon,
en ze blijven blind en doof voor de hoon.
Met oorlogen voeren doden ze de tijd,
blind en doof voor hoe de mens lijdt.
Ze zien niet hoe hij zijn vuist balt.…
AVOND IN DE STAD
poëzie
3.2 met 37 stemmen
6.502 Ze zweven zwijgend door 't venster heen,
op iedere schouder zet zich één,
op mijn hoofd, mijn borst en mijn brauwen,
ze drukken met klemmend benauwen.
En dof hoort mijn oor het vaag gerucht
der nachtwind die weeklagend zucht,
de angstige droomen der huizen.
Mijn lamp blijft peinzend suizen.…
Eerste zang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.808 Ik droomde 't Leven als een groot, groen Bos,
De vogels zwegen en het loot hing stil,
De beken vloeiden niet, geen windgerucht
Voer door de takken - en het gras boog niet, -
Eenzaam lag ik daar, tussen zwijgend loof,
Het was een bange droom, - want alle dingen
Die ik toch schoon wist, waren mij zo vreemd,
Spoken van schoonheid in vaal schimmenlicht…
Een droom uit het zuiden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.772 Daar stond het rozentuintje
Weer zwijgend en alleen,
De Meiwind roerde elk kruintje,
De Meizon lonkte en scheen.
En heel het blonde daagje
Vergleed en glom zo teer,
Geen lachje en geen klaagje
Omzong de rozen meer.…
Moedergesteente
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 De rivier twijfelt met trillende hand
Steeds verder weg van het brongebied
Haar tranen zoeken tastbaar land
Dat lijkt op de weiden die zij verliet
De laatste bomen van het bos
Staan op hun achterste benen
Laten verkreukte bladeren los
Zien de lage zon op hun tenen
Zolang ogen geruisloos waken
Rijgen zwijgende bomen aaneen
Leunen in lucht…
Macht van de Gelukkige
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 ik begon zwijgend.
bouwde kastelen van zand
in een woestijn zonder regen.
ik zei niet veel,
maar ik was blij.
zo blij
dat ze mochten verwaaien.
mijn kastelen.
mijn wereld.
niets bleef staan,
en toch bestond alles.
tot die dag.
één traan.
een vloeistof die ik niet kende.
ik keek naar het zand
en alles werd donker.…
De ontmoeting
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.932 hemel en de aarde
mij niet zeggen waar te staan
Als ik nergens om mij heen nog
houvast vind
Is er een plaats
waar de stilte
oorverdovend
zwijgt
Breng me daar
en vertel me
wat je hoort
...als ik doof voor orders en adviezen
de ketens breek van blinde machten
Als ik vrij van 's werelds teugels
mij beraad
Als de kelen en de zwepen
zwijgend…
Zeemorgen
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.728 vloedlijn maken meeuwen het uur wit
met gebeden en ritueel en laten gretig
hun mossels op de stenen vallen en hese geluiden
maakt de waakzaam blijvende zee
die verder sprakeloos is en inzicht
te pijndoend om uit te spreken vergt
van de mergheldere oude vissers
zonneblind ontwaakt uit een slaap met roggen
en inktvissen spuwen zij kwaad en zwijgend…
Van sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.125 leed ontlast, alle aardse zorg ontdoken,
alle aardse kommer los,
en zalig, onbewust zelfs van 't bedrijvig leven
geen klank meer horen, ver of dicht,
van 't eeuwig schaduwfloers, als van een wade, omgeven,
blind voor het aardse schitterlicht,
de lang gewenste rust, de zoete rust erlangen,
waarnaar vergeefs hier werd getracht :
in 't zwijgend…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 De sterren glommen stil en breder
Als parels in der neevlen zee,
Zilver-doorvloeid was 't maanlicht weder,
Wij liepen zwijgend en tevree.
Vol was de maan, wier stralen banden
In zuivre kring de dampen grijs,
Gelijk een meer in marmren randen
Omcirkelend een hel paleis.
De wegen lijnden blank door donker.…
De blues van de mol.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 ", maar 't paard legde zwijgend
een hele taart van paardenvijgen.
Hij trof een koe en vroeg het stomverbaasde beest:
"Ben jij misschien die onverlaat geweest
die mij dit op mijn kop heeft gedrapeerd?"
"Nee," zei de koe, "nu ben je verkeerd.
Poepen doe ik zo" en kledder, klodder, klats,
daar lag plotseling een grote flats.…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 Als de schimmen van een feest
blijven glazen achter zwijgend staan,
vol van dronken stemmen die
de lange tafel zacht bekleden
met warme, kerszoete waan.
Ik proef de zilte smaak van jou,
tranen drijvend op mijn huid,
terwijl vuren weigeren te doven,
en woorden smeulen in de nacht,
nog ongesproken, brandend luid.…
de kinderen van" de soetewey"
poëzie
4.7 met 9 stemmen
2.552 Met blauw-baaien rokskens,
de blinkende blokskens
van 's zaterdags vers gevernist,
zo trekken ze zwijgend
de koppekes nijgend,
door regen, door sneeuw of door mist;
Dan spreken die boerengespeelkens geen woord,
de groteren trekken de kleineren voort.…
NA DE SLAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
883 Maar uit het kamp der strijdgezinde Achaiers
daar kwamen stil drie mannen en zij stapten stil en zwijgend
door 't dumster en door 't bloedig slijk der weiden.
Doch in het nachtlijk donker glom het staal van hunne wapens,
en tegen nek en hiel sloeg beurtelings
der ronde schilden leedren rand, terwijl de mannen stapten.…
De kroeg
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.278 Dan wil de zwerver zwijgend binnengaan,
hij draagt zijn ziel op d' uitgestoken handen
en bij het altaar zal hij biddend staan
wanneer zijn kostbaar lam tot as zal branden,
want hij zal hand'len volgens heil'ge wetten,
dat wie ontving ook immer off'ren zal,
hij wil zich niet op lichte toppen zetten
maar in de schaduw van het schemerdal,…
Hymne aan de stilte
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.319 III
De lach der lippen zal vergaan
Verdoven eens der ogen gloed;
En hoe zou 't woord van trouw bestaan
Tenzij-dan dat het Ú gemoet
O Stilte, die in Leed en Strijd
Uit 't aardse onze harten wijdt
En voert ons zwijgend naar het land
Waar 't onverganklijke het wijken bant.…