1819 resultaten.
Chanel n°5
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
907 het vet van de bloesem
het zweet van de steenvrucht
ik week het los met stoom
drijf het door kolfglas
tot één kleffe druppel lekt
het vloeit in noten open
als een lied langs neusvleugels
de citrus die haastig verdampt
door bloemen verdrongen
tot het hars van mirre blijft
een tong van slierten
likt aan de korst van de kosmos
de…
De zwangere schaduw
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.130 hier, onder mijn vlinderstruik
die roze is gesierd
de takken hangen
wat zwaar getopt,
met hemels vocht bedekt
zij schenken ons
de zwangere schaduw
waar een lichte geur
zijn hoogtij viert
en zowaar,
een rijzende passie
wordt verwekt
ik lik de rood
gezoete smaak
van je lippen
als langs je mond
het groen wat druppels
omlaag…
Het liefst oogst ik je lach II
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.113 het regent pijpenkrullen in mijn haar
als ik mijn hoofd naar buiten waag
de zomer is een ware plaag
voor bruinverlangend brandgevaar
in plaats van warme zomersproeten
koelen druppels mijn gezicht
wanneer ‘k daarvoor mijn ogen dicht
dansen de plassen rond mijn voeten
het laat me allemaal stoïcijns
al weet ik me zonneklaar geplaagd
ik blijf…
roxanne
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
654 de wind waait langs mijn gezicht
de haren plakken aan mijn lippen
jij bent lief
maar niet de ware
bergen en watervallen
de zoektocht in dit leven
druppels vervagen
regenboog en vragen
klim en val
niets te geven
alleen te vervagen
reis met me mee
door deze vallei
een klein beetje
geef ik jou
van mij
luister naar de wind
de bomen fluisteren…
pennevruchtje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 zijn, het is als poëzie
een streepje woord
dat drijft in het boek
van iemand anders
die al eerder was
en teruggekomen is
om het verhaal af te maken
het is de nevel boven heet water
dat zich een weg vlucht
om elders samen te klitten
tot een volmaakte druppel
klaar om zich te laten vallen
tot een opgedroogde vlek
die langzaam aan vervaagt…
Annonce
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.839 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag
Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijde loef en lij
Onvernieuwd…
Zinloos geweld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.072 Met een kronkel in het hoofd
18 jaar en op sensatie belust
altijd sterk in zichzelf geloofd
een leven vol onrust
Aangekomen in de binnenstad
alles en iedereen irriteert
altijd een grote mond gehad
in zijn ogen gaat alles verkeerd
De druppel van de uitdaging
een explosie van agressie
bij de politie ondervraging
het blijkt een…
Dreigbrief
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.680 Ingehouden adem, een windstilte
wakkert de rijzende dreiging aan
zonder beroeren trilt een snaar
een doffe fles vangt een eerste traan
druppels in de oceaan van kilte
Gestadig groeit het grauwe grijs
over het afkalvend ijzig blauw
als bliksemschichten zoeken scheuren
wegen naar een versteende vrouw
verwarde keizers zinderen in hun paleis…
Nieuwsdienst
gedicht
2.6 met 16 stemmen
18.544 Van karton ben ik, bespat aan twee kanten,
met druppels die kleurstof achterlaten.
Ik kan nat worden, en zachtjes gaan liggen.
--------------------------------------------
uit: 'Het geschenk//De Maker', 1996.…
Alles op een rij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 Het lieve naïeve verging in de tijd
ik ben ouder en ruwer geworden
groeide met tafels en stapels met borden
en met een soort verantwoordelijkheid
denken aan morgen, kommer en zorgen
en dikwijls gedonder binnen de muren
er kwam hier geen druppel melk tot verzuren
we hadden niet veel maar we waren geborgen
Hoe dikwijls heb ik mezelf niet…
Alles wat ik adem
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.005 langzaam
oud, in het vergane licht
blaas ik nevel buiten de wereld
en kijk naar het stilstaan
van de schemer
wij hadden samen de nachten
en ik weet mijn liefste
de stilte kwelt
tussen het raam
van zon en maan
verraadt mijn geween
de eerste uren,
de dagen van toen
koude druppels in mijn hals
sterren als oud zilver
boven…
een rugzak vol problemen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
714 jouw regen
was mijn zegen
de druppels
in de plassen
het spelen
met geduld
de schuld
het is mij
afgewassen
verfrist maar
met een rugzak
vol problemen
is deze nieuwe dag
verschenen
de regen
en de zon
die licht verbuigt
tot kleurenboog
zijn tijdelijk
weerom
de last
heb ik verdeeld
dat delen
doe ik niet
met velen
het toeval…
ik zag ze jagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 wolken bevolkten
vandaag een helder blauw
in een middelgrote stad
waarin de zon het moeilijk had
in hun vormen
stormden ze huizenhoog
in een skyline die
een weidse horizon verboog
ik zag ze jagen
hun druppels dragen
in de grijze onderkant maar een
koele wind hield alles in de hand
totdat thermiek
in het geniep een andere…
de paalzitter
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.239 ach de arme paalzitter
hij ontwaakt
uit diepe luimer
kil en stijf het lijf
fijn druppelig de nevelsluier
bij gekwaak en gesnater
gegons gezoem geplons
eend gans zwaan
kikker libel waterhoen
ver weg een kippenhaan
elke dageraad
bij het gloren van het eerste licht
raakt hij treurig en ontwricht
van zijn dagstaat
zo paalvast
bij al dat…
Waterloper
gedicht
2.9 met 18 stemmen
8.778 ik sluit mijn gezwollen symboolzoekers
terwijl aan mijn mond
het druppelen begint
--------------------
uit: 'Waterloper'.…
Draait zijn rug zeewaarts
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.066 toen zij nog bij hem was
kon hij iedereen vertellen
van de zee
al die druppels samen
schelpen in scherven
eenzame kreten van
zeevogels in de wind
een laatste zinkende zonnestraal
het leven in al zijn poriën
al zijn voetstappen
aan de vloedlijn
hij draait zijn rug zeewaarts
nagestaard door
cirkelende meeuwen
in het achterland…
Madeliefjes lachen...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
537 Oevergenesteld
met voeten die
spitterspatter
het wateroppervlak
uiteen laten springen
in flonkerende druppels
een boerenzwaluw
scheert voorbij
de rode roos klapt
voor het koor der
blauwe bloemen
madeliefjes lachen
in de wind
omarmd door grassen
en bloemen botergeel
zwartpootsoldaatjes
bevrijen elkaar en
het koninginnekruid…
Het regenbooggevoel
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
774 verstommen in waardering
van een wonder dat verschijnt ergens midden op de dag
wacht ik op haar prachtige zijn en liefkozende tasten
Scherpe nagels die fluweel prikken in mijn schouders
gelijk de stralen die de hoogstaande midzomerzon verlaten
smelt ik weg in natte spiegelingen van gelukzaligheid
van het moment dat weerkaatst wordt in zoute druppels…
NAJAARSMORGEN
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
615 In 't Oosten
vangt de dag al aan
In 't blauw van het Westen
talmt nog de Maan
Een wilgenboom
met tak na tak
biedt zwerversvolk
kort onderdak
De zwervers vliegen
af en aan
begroeten Zon
behagen Maan
met luchtig
en weemoedig fluiten
dat hen achteloos ontsnavelt
onder 't vechten
met kornuiten
Druppels
die sereen
eerst blonken…
Rijpe vrucht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
4.163 Staan aan de afgrond
Een druppel valt
In de bergkloof naar benee
Een appel wordt geraakt
Rijp om te schillen
Jouw huid als satijn
Vingers strelen
De glooiingen van jouw lijf
Geile zuchten geslaakt
Wellustig rillen
Jouw poort de hemel
Het mooi gewelf
Een collectie bergkristal
Bij elke stoot bewaakt
Een heerlijk trillen
Van voedzaam…
Grijzende verliefdheid
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
574 Vloeibaar in trage tred stromend,
uitmondend in stroomdal, is de levensloop
zoals vertakkingen van struik en boom
getopt met bloesems die in lentetijd ontluiken
en in druppels van tederheid
traag over je wang glijden
verstoppend de blos van verlegenheid.…
Ter verdediging
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
638 Een houten vloer draagt de echo’s
van wat ik heb geschreven;
het laatste geloof
en een paar druppels van verwerping,
een overbodig bericht naar mezelf.
Het weggaan
gebeurt voortdurend,
ook wanneer ik rustiger ben.…
Een Gevecht!
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
779 grijs en grauw is het buiten
donkere wolken hangen laag
dikke druppels vallen gestaag
de regen klettert tegen de ruiten
dan breekt de lucht open
de zon gaat zich ermee bemoeien
een zwak licht begint te gloeien
en doet de mens weer hopen
kleuren verschijnen hemelshoog
want tegen de sombere lucht
verschijnt een flauwe regenboog
dan volgt…
Gevecht in de woestijn [sonnet]
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
942 De gedwongen discipline
Als een tergende woestijn
Je kruipt en verbijt de pijn
Onnadenkende machine
Zoute druppels - tranen en zweet -
Je blik staat strak vooruit
De stilte is pijnlijk luid
De horizon – oneindig breed –
Millimeter lijken kilometers en vormen samen een meter
Fata morgana’s fluisteren, ‘Wat een flater!’…
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.873 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag.…
Laatste blad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
521 gedekte tafels
waarop geen ander voedsel dan verdriet
vergeet het spreken met de stenen
achter de ontwrichte poorten
baad je in het wervelende wonder
van de onbestaanbare kleurschikkingen
laat je in laagjes water weven
tot een spinsel op de bodem van het woud
bewonder de voortjagende luchten
in de nerven van het gevallen loof
druppel…
Tussen de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 Verdwaald raken tussen alfa en omega
een rechtlijnigheid vermoeden daar
waar het heelal bol gaat staan
Glaasje jenever gevuld voorbij de rand
op de toog verwacht een vaste hand
doet de spanning van onzekerheid ontstaan
Hier gaat alles verloren, vervluchtigt
in damp, slaat neer tot druppels
aan de het plafond hoog en blauw
Er…
onzegbaar en onuitspreekbaar
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
816 Ja, je legt je hoofd tegen mijn schouder,
wiegt ogenschijnlijk gedachteloos
in het ritme van het tikken van de klok,
nauwelijks hoorbaar boven het druppelen
van de zondagregen tegen het raam.…
Richting zuiden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 De druppels gleden zacht van mijn hoofd,
gingen over in mijn tranen. Zo klein
tegenover het beeld. Door kou verdoofd
bleef ik daar staan. Heel vast had ik geloofd
alleen te zijn. Dat was ook zo misschien.
Nergens op straat liet een mens zich nog zien.
Hoog boven wees een grote arm gestrekt
op het zuiden. Een vrouw ervoor.…
Verstuikt huigje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Een druppel werd een stroompje wat uitmondde in een rivier van bier.
Een meer drink ik met gemak leeg, een zee een oceaan,
voeren mij met de stroming mee en dompelen mij onder, laten mijn drankgelagen bruisend ten onder gaan.
Dorst dekt de lading niet, een stortbui, een hoosbui, een moesson, een Tsunami, verzucht.…