5053 resultaten.
fata morgana
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 laat me dagdromen
dat we samen zijn
ingebeeld genieten
van verzonnen genot
tegengif voor triest gemis
laat me leven in het paradijs
dat enkel in mijn hoofd bestaat
waar we houden van elkaar
verenigd en verstrengeld
telkens weer
en ook daarna…
Beperkt houdbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 we zijn het
allemaal
angst kruipt
als er een
datum aan
wordt opgehangen
iedere minuut
beleven we nog intenser
dan ooit te voor
het grote onwetende
tegemoet
gemis is al ingezet
wisselen we tranen uit
bedenken honderdmaal
laatste woorden
tot ze langzaam
niet meer gehoord
kunnen worden…
De weg liep dood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
619 hoe konden zij
niet zien
dat de wereld
aan hun voeten lag
welke angst
strooide er zand
in de ogen
van hen beiden
dat de maatschappij
te intens was
te groot leek
om te overkomen
waar woorden
stokken, en tranen
het verdriet niet
stelpen kunnen
blijft het gemis
voor altijd
voelbaar…
Ik vind mezelf niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 Niet in mijn herinnering
mijn verlangen, de liefde
die er voor mij is
Voel de leegte
de angst
de vertwijfeling
Voel het gemis
Ik weet dat leegte
werkelijk is…
Gevangen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
603 Gevangen tussen het kader van mijn leven.
Verstrengeld in het verleden.
Het heden heeft geen waarde meer,
op de toekomst heb ik geen verweer.
Mijn ogen zijn blind geworden
overschaduwd door verdriet.
Mijn lach is in mist opgegaan
door diegenen die mij niet verstaan.
Mijn gelaat is bedekt met schaduwen
Ik kan alleen nog vertwijfeld kijken…
waar hou jij je toch verborgen?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
667 waar hou jij je toch verborgen
eerste liefde van mijn hart?
eens het alles ziende oog
het alles horend oor
het altijd wakend hart
nu een vluchtend hert
eens de dageraad
de schitterdauw
in morgenlicht
nu hulle en mist
--------------------------------------------------
16 december 2001 zondag gaudete
gedachtenis san juan de la cruz…
Vooral dat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
684 wat mis je het meest
vragen digitale kinderen
vanuit hun verte
het raakbare - het voelbare
en het deelbare
antwoordt zij uit haar herinnering
vooral in het donker bij 't slapen gaan
en - samen wakker worden
vooral dat...…
[ Hij is weg, ik blijf ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Hij is weg, ik blijf
hangen in ons verleden --
waar hij nog steeds is.…
[ We zijn niet samen ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
469 We zijn niet samen,
maar schrijven des te mooier --
'Jij bent me zo lief!'…
Bullseye
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 als met een kroontjes pen
één keer geworpen en raak
hoe ze zich ook wendt of keert
erbij komen lukt niet
iedere ochtend bij het ontwaken
kijkt ze in de spiegel
ziet hoe opgedroogd verdriet
door haar nachtpon is opgenomen
kijkend door een zwarte voile
baant zij zich door de dag
haar glimlach hangt al even aan de waslijn
het regent iedere…
In het donker voor mijn raam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
342 Het licht van de dancing danst
naar buiten en kleurt de wind
in mijn vitrage
Ruisend spat de regen
in de vette glans van het natte vlies
over de kleiweg door het dorp
Een vrouw en een man komen
in hun ondergoed spelen
Ze duwen en schuiven
Modder op hun huid, ik kijk
en kleed me uit in het donker
Waar is mijn lief?…
Lege stoel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
348 Het is stil in huis,
Alleen de klok tikt de tijd voorbij,
Nooit meer die stem van die zij,
Het huis maakte m’n thuis.
Ook haar geur ontbreekt,
Verder ademt alles haar zijn,
Van meubels tot en met ’t gordijn,
Het zijn én niet-zijn zo steekt.
Haar foto’s brengen haar hier, even,
Geeft ’n fiin gevoel,
Lijkt ze weer eventjes te leven.…
Ongeboren stilte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
257 Mijn land ruziet met zware gewichten,
van uitbuiting, oorlog en strafkamp.
De zwijgende stilte vindt zij geen ramp,
tussen schep en strop lachen de lichten.
De rust die er heerste, blijft wereldvreemd;
bommen schilderden het land en het weer.
In haar kamer was ik vroeger de heer,
nu geeft zij zich aan hem, en is ontheemd.
Haar zwakke lichaam…
Sluitingsuur
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
403 Het jaar strompelt naar het einde,
strijkt de kreukels uit zijn onguur gelaat.
De natuur waakt over hem, deze dagen,
terwijl strenge vorst zijn zege kraait.
Zijn handen breken de doodse stilte,
de samenkomst bij vaderssteen,
waar eiken en beuken musiceren
en gebeden zich vormen tot een graf.
De laatste dag ligt tussen dekens,
nog egaal,…
Mis jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
266 Alleen in bed, dat is niet zo erg
maar ik mis jou, ik wil je
voelen, ik wil je kussen
Niet alleen in mijn dromen
Het helpt niet dat ik steeds
op mijn telefoon kijk
Je belt me niet
je denkt niet aan mij
En dan belt mijn moeder
Gaat het wel goed met je?
Kom je morgen weer eens?
Dat is zo gezellig
Wanneer ik tussendoor even
naar buiten…
Slaapkamer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
169 Zacht dooft het zonlicht
Langs kieren van haar kamer
Maar ik, slaap elders…
ik vraag je Wil ( Melker )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
165 nog altijd ben ik zoekende, zoeken
naar jouw geschreven “ rafels “ Wil
en ik zoek, zocht in het vinden en vind
telkens weer hetzelfde antwoord
onvindelijk
vriend, jaar na jaar communiceerden
we, zoals het vrijheidsbeeld zich
één voelt met de “ Upper New York Bay “
over de waarheidsvinding van het bestaan
: niet de onze, maar van die…
Reliëf
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
169 Het uiteenvallen
van klanken ,als
donsveren op
een hoogpolig tapijt,
deed haar verstommen
de herschikking van tonen,
zand over lagen
gescheurde servetten,
gaf reliëf
aan het schilderij.…
Alleen nog foto's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
83 Dezelfde zwart-wit foto
van jou in geelgroen
laat maar een schim zien
van jou, schimmiger nog
dan foto's zijn
Nergens kan ik heen
om jouw warme huid
aan te raken, jouw adem
te voelen, te horen
spreken en kussen
Onze liefde
in jouw oogopslag
Alleen nog op foto's
En ook die zullen
er na mij niet meer zijn…
Sneeuwdeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 De sneeuwdeken
van herinneringen
aan de zomer, onze
radslagen van verlangen
in kleren van Vlisco
om mijn stil alleen
voor het raam
de geluiden van buiten
wielen onder mijn gedachten
bedekken mijn broosheid
het gewicht van mijn ziel
te zwaar om te dragen
en te taai om stuk te slaan
koud van vroeger
in jouw warme handen
onder het witte…
be grepen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.057 maak m'n wonden open
vul ze met je liefdestast
de pijn zal wel blijven
maar je hebt me verrast
ik kan weer blij zijn
ik kan weer lachen
ik toon weer mijn emoties
maar doe voorzichtig
het ligt nog zo teer
ik ken ze nog niet precies…
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
798 roodbruine bladeren dwarrelend
voor betraande ogen
de kracht van de herfstzon
zal ze niet kunnen drogen
verwarrende gedachten en
onuitgesproken woorden
zoveel verlangens
tranen die alles smoorden
gekwetste gevoelens door
gevlochten verhalen
in eigen emoties
steeds weer verdwalen…
Het waait weer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 het waait weer
in mijn hoofd
woorden golven
door elkaar heen
sterk van buiten
broos van binnen
water zout of zoet
waar haal ik de moed
emoties die komen
zorgen die gaan
in schaduwen verbeelding
droom ik vrijheid…
Mijn
netgedicht
3.9 met 56 stemmen
1.425 Het verwerken begint
rukwind emoties spreekt
diverse talen
foto’s krijgen bijzondere
lagen in het labyrint
der onbekende gevoelens
verschijnen ongevraagd
als nieuw
terwijl ze zijn
mijn geliefde
maar foto schijn licht
waar jij mijn samen nog ik zijn.…
De Dood
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.224 Het is stil
donker en levenloos
machteloos maar dan ook een verontrustbare gevoel
onweersmacht...krachtvol
Streesloos... gerustelende gevoel
onvergetelijke herrineren
onmisbare emoties
pijnelijke gevoel
Levende geest met ondraagbare pijn
die je nooit vergeten kan
reist met je mee!…
De vogels op de golven
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
631 Onder een spaarzaam licht
om te flirten met de regen
de hoofdweg afgeslagen
waarschijnlijk van de maan
die aanstond boven het water,
zag ik de vogels op de golven
door emoties reeds bedolven
nam ik aanstoot tot de toekomst
in twijfel steeds verzonken
in de nacht, en licht beschonken.…
naar wie ik ben
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
608 rivieren vol emoties
stromen door mijn lijf
in een bootje vol met
“zoals men vindt hoe het zou moeten”
roei ik uitgeput met laatste tegenslagen
daarna drijf ik langzaam af naar daar
waar mijn gevoel al een tijdje ronddobbert
ballast lozend onderweg naar wie ik ben…
keuzes maken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
696 soms ga je af
op de fluister
van de wind
die ruist in
je hartenklop
Keuzes maken
je volgt de pen van hem
die pretendeert
geen "schrijver" te zijn
en je gaat van zijn woorden houden
omdat je emoties
tussen de zinnen
leest, ongeschreven
maar hoorbaar
in de fluister
je noemt hem "dichter"…
Schreven met rook
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 ik heb het
licht gezien vlamde op
in uren van verlangen
we smeulden
schreven met rook
emoties die vervlogen
ontmoeten blaast
met kracht nieuw licht in
wat nog altijd donker was
verlangen laait
hartstochtelijke liefde die wij
in samengaan voluit genieten…
In kale vleugelslag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
642 De dominee die de emoties
van mijn verwarde moeder
onder controle hield
duldde geen pottenkijkers
tussen de wijkende muren
van de oude boerderij
nam hij een ei mee
uit het kippenhok
in kale vleugelslag
verloor hij zijn veren
verliet hij de hoeve
op zijn kreupel paard.…