3083 resultaten.
Vacuüm
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
8.935 Daglicht troebelt tussen het
mistpoeder en woekert weg
niemandsland in gelijk de plek
waar klanken verdampen
voorbij het laatste bereik
het ochtendlicht snijdt langs gordijnen
onweerbaar de kamer binnen
het trekt mijn ogen in
zuigt mij de slaap uit
een wederkeer in dag en lichaam
mijn naam mijn oog mijn zinnen
ze waren er vannacht…
Geen God heeft grenzen zo gesteld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
816 want buiten ruikt het naar bloed
het land heeft mij verraden
haar witte tanden zag ik wel
nu haar rollende tollende ogen
kinderen worden grof afgevoerd
niet met wapens of in wagons
veel meer met regels en wetten
geen dichter kan het mooier
geen schilder verfijnder alle
mazen van de wet potvast
mijn land waar zijn de mijne
onze idealen
gelijke…
minnenijd
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.058 als minnenijd
stuurloos wordt
voortgedreven
ongrijpbaar vaak
en in helderheid
zeer slecht bedreven
slaat de twijfel
steeds meer toe
en waar immer mijn
genegenheid toe leidt
schijnt als het ware,
gelijk los zand te zijn
dat door de vingers glijdt
dan ken ik niet meer mijzelf
ben ontketend van eigenwaarde
en dool ik doorgaans door…
Pertinente indruk
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
712 Overtuigd van overschot
aan gelijk, wrijft
hij nog eens zijn kin schoon.
Zijn identiteit vernieuwt zich
in het overboord gooien
van dissonante resonanties.
Zijn keelgat wurgt
en galmt nog wat
wanklanken
en geeft zijn kater
nog een stamp na.…
Ingetogen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
981 Breekbaarlied zo zinnig kuis
wervelend al van geluk
maar toch liever niet gelijk
heel het liefdeswijsje rijk.
Dat maakt de ontdekking stuk
het gevoel van zingen, thuis.…
de muur leunt tegen het behang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 in geluiden
hoor ik stilte
een kamer vol
met beelden die
het niet meer doen
de stoelen staan
gaan aan tafel
om te eten en ik kijk
nergens zie ik
mijn gelijk
de spiegel
hangt zijn beeld
op aan een spijker
de muur leunt
tegen het behang
een gang belegd
met bloemetjes
de deur laat
open binnen als ik
weer naar buiten wil…
pensioensterfte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
2.912 hij houdt zijn wandelstok links
dat is vast de kant waar
de jaren hebben toegeslagen
hem de kracht benamen
over beide benen gelijk
zwijgt hij over de tijd
dat horloges gunsten waren
aan het einde van de rit
zijn hand vol oude zweren
op zijn vergulde eerbetoon
in afwezigheid van hen waar
hij zijn levensjaren verwerkte
glichlacht hij…
aanzoek
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
4.169 dan bekennen
dat zij hem geen andere keuze laat
dan overvol het vuur erkennen
dat zij voor alle leven staat
doorheen het wapen van
verschroeiende overgave
heden weet hij immers dat
eens zij zijn hart ontvangt
van enige drift geen sprake
hij zich bevrijd mag weten
van de verlokkingen des vlezes
en zo voert zij hem
als was hij haar gelijke…
DES WERELDS VUIL IS UITGESTORT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.702 Des werelds vuil is uitgestort
op alle schepselen; het wordt
gespild, gesprenkeld rijkelijk
op hoog en laag gelijkelijk
en de geringste is besmeurd;
de onverzorgde weduwvrouw,
die van haar pover weefgetouw
amper een karig dagloon beurt,
zij word gehekeld en verscheurd
en des bemorsens waard gekeurd.
Wie is gerecht en kan bestaan?…
Uittocht van de ware gelovigen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
807 Ik heb de soeko* gelijk afgebroken,
mijn vinger als Mozes' staf opgestoken,
heb met Pesach de matzes laten staan,
op Sjabbes zelf de lichten aangedaan.
Ik let niet op een koshjer hapje,
ik geniet van een mals varkenslapje
nu het eindelijk toch zonneklaar is
dat het Exodusverhaal niet waar is.
*loofhut…
het was beloofd
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
694 Vandaag wordt je gezicht
in een gedicht opgenomen, gelijk
de gedachte aan beminnen
ik richt me tot jou, mijn lief
en tot je oude slaap
leg mij neer in die duisternis.…
Van de toren blazen
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
629 De menigte op afstand
keek ademloos toe
zal hij wel zal hij niet,
’t blazen was ‘r wat ie in de hoogte
daar achterliet,
hij blies zijn wangen op,
tot ze vol waren gelijk een ballon
liet de lucht ontsnappen
en iedereen weet nu
waarom hij hoog van de toren blies.…
De ontvallen dichter
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
640 nog eenmaal
dwarrelen geletterde vlokken
gelijk uitgepluisde witte watten
langs schouders en
dunne vaalbleke lokken
bedekken mede
als een hemelse manteling
de lange zwarte jas
met opgestikte zakken
ik draag een harnas;
een omhulling over
stilzwijgen getrokken
in gedachten,
ontdaan van dynamiek
en gevoelens aan
ijspegels…
HET CENTRUM
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
646 Knallend hard de geluiden
de stad leeft zich uit
drommen vergapen zich
spoeden voort
niets ontziend voortgaan
gelijkheid in uiting
allemaal tegelijk
vergeten te kijken
onregelmatig in gedrag
terzijde gesteld
in verwrongen idee
naar de belangen
zo voort te leven
onbezonnen en kortzichtig
brengt koorts
monden bewegen
gesprekken…
Mijn weg
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
816 je trok strepen door mijn lucht
ik zag het met ogen dicht
heerlijk dobberend in vogelvlucht
herkende ik jouw gezicht
wanneer de tijd rijp is
laat mij dan uit drijven gaan
geleid door water gelijk een vis
op eigen wijze deze weg inslaan
zodat ik jouw gelaat weer vinden kan
mij mag voegen bij al degenen
die in mijn hart wonen maar allang…
Wilt gij een hups, een rustig wijf?
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.553 eerst uit Nederland het lijf,
Neem dan nog tot zo weerde pand
Het aangezicht uit Engeland,
En vorder nog, geloof je mij,
Een tong uit Brabant dient er bij,
En doe er toe een Hollands hert,
Dat niet te licht verslingerd wert;
Maar zo je wilt de hoogste prijs,
Zo haal de billen van Parijs,
Voeg dit bijeen, geminde vriend,
Zo heb je een wijf, gelijk…
Boeddah en God
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
488 er zo mee bezig
geweest
heeft me zoveel gebracht
wat een feest
er was niets meer te wensen
doch het gluurde en gluurde
zweven duurde
maar even:
ik was maar een mens
destijds nietszeggende wens
noch hier noch daar
onder allerlei luiden
leven vanuit het noorden
tot aan het zuiden
praktisch autodidactisch
staan God en Boeddah gelijk…
eerstelingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
770 een kindskind, eerstgeboren
gelijk zijn moeder, die ooit aan de borst
van eigen oorsprong lag
toen trilde er nog vreugde in de stille lach
van haar, die ooit zelf de eerste was
maar
nu ligt een kleine hand werkeloos op gras
verlangen groeide, gedragen door de tijd
en nimmer vervangen
want
kwijt is kwijt
en hij, het kind dat armoe…
Romantiek bij maanlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Heel passioneel lieven wij elkaar
jouw huid zo warm glanzend
gelijkend fluweel,
een nachtjuweel.
In volle betovering
blijf je uitbundig stralen.
~*~
Schilderij 'Moonlight' van
J.M. William Turner…
Sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.140 Ik zie de gezichten nog voor me
hoe ze huilden bij je graf
voor hen was alles af
zij droogden hun tranen en keerden huiswaarts
maar ik bleef met mijn gedachten
zou er iets zijn wat mijn pijn zou verzachten
jij was de navelstreng die nooit was doorgesneden
jij was de toekomst gelijk met het verleden
uiteraard waren er die dag kraaien
om…
hij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Hij zit met zijn pet
Op het bed
Rookt een sigaret
En in diepste overtuiging
Van zijn gelijk
Is hij rijk
In zijn hart
In zijn binnenste
Zijn tragiek
Het is wereldmuziek
Geschreven in de diepe stilte van de kosmos
Waar zacht fluweel
Op het tranendal
Wacht op degene die
In de rij van de eeuwigheid Komen zal
Geen poort van de hel
Maar…
De sensueelste dromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
467 natuurlijk zijn
mijn bloemen mooi
maar jouw stelen
lijken nog iets
hoger te reiken
hun vorm
kent geen gelijken
kleuren boeien in
exotisch samenspel van
hemel en een stukje hel
in geuren domineert
uitdagendheid met
frisse ondertonen
zij ontbloten liefelijk
de sensueelste dromen
liefde heeft ons
tot boeket geschikt
met uitbundig…
Vleugels op poten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
515 ze reiken en kijken
vragend omhoog de
wilde bloemen in mijn wei
hun muziek die
altijd gelijk loopt
met de zon verstomt
in het gras
nadert langzaam
een massaal gebrom
chitine knispert in
duizenden doorzichtige
vleugels op poten
zij vliegen op
tot grote hoogte
in hun paringsdrang
meeuwen zeilen
door de lucht met de
mier als…
Drijfzand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Wrake voorzien
Gelukkig is deze nooit gekomen, want in plaats
van ik, zitten zij tussen de muren van angst opgesloten
Ooit had ik mijn Dag der Wrake voorzien
Alleen daar zij hun leugen lieten zegevieren
want zij, hoe naïef, klommen in mijn sterk verminderd geheugen
Overigens sterker dan dat van hen
Zij weten dat 'k voor hun dood mijn gelijk…
WEG AANWEZIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 In een grote tuin
ligt de stapel hazelnoten
vergeten te rotten
verspreidt langzaam aan de geur
van gevallen loof
dat in de bosgrond
bedolven en verkruimeld
vergaat om leven te schenken
gelijk
Kerststemming ieder jaar
blij komt _ weemoedig weer verdwijnt
bij het dagelijkse doen
en gewone gebeuren
ingetogen stroomt
door het bloed van mensen…
Het voetlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 nooit heb jij
jezelf verwond
aan de scherpe
contrasten
van het licht
altijd waren
er zachte filters
uit de veelheid
van jouw emoties
die scherpte rondden
jij die altijd
binding had met
degene die in het
donker gevangen zat
zonder enig perspectief
jij die wars was
van alle schijnwerpers
en toch je boodschap
van liefde en gelijkheid…
Pimilo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Dan wil jij weglopen
me urenlang laten voelen
dat ik heel erg, nou ja
alsof jij gelijk hebt
Je trekt je los, altijd sterker
altijd aarzelend bij de deur
soms ben ik je voor, werp ik
me op jouw pimilo
rijd ik rodeo op jouw borst
kroelend en masserend
tot jij je gewonnen geeft
en ik me kan aanbieden
als spiegel
van wie jij ook bent…
okerzwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
441 tijdens de valduur
als goudstormen al zijn gaan liggen
ergens ter hoogte van twijfel
en weinig trefzeker
verschijnt een gelijkende beeltenis
die geen licht doet branden
daarmee is het al zo laat
dat vergeten geen zin meer heeft
lijkt vlees verdampt,
bestaat aarde uit huiver
zo diep verscholen dat er
zelfs geen tijd meer is voor…
Zo gaat de tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
596 zo gaat de tijd
- zoals de klok slaat
zeggen de mensen -
maar de klok slaat
wiskundig, regelmatig
altijd van links naar rechts
en met gelijke intervallen
is een rivier dan geen
betere vergelijking?…
Zijnsgelijkenis
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.106 voorwaar, geen voetveer onder mijn zool, integendeel, maar een idool
De geest der zijnsgelijkenis
waarde over de wateren
gelijk het eerste woord in d'oudtestamensiaanse genesis
Edoch, uw veer draagt sporen
van
een op hol geslagen, tenenkromrijtrekkende
dolgedraaide knol
Wees toch een paradise
regainde ridder
à la Marsman, Nijhoff…