2600 resultaten.
Liefdeshaat
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.282 Jouw levenslied kent geen melodie
Een toonloos gehuil over kale vlakten
Rollende kille mist voortgestuwd door de wind
Gruwelijke afspiegeling van jouw minzaamheid
Rottend gaapt je versteende mond in de verte
Wellustig kronkel jij voort aanziend mijn leed
En verlicht door het vuur van palmtakken
Gloort aan de horizon de eeuwige hoop
Rust…
Botshol
gedicht
3.3 met 16 stemmen
12.826 Zonder randen ligt het zonder
berm, horizon, houvast.
Geen bodem waarop schaduw meevaart.
Helder het zwartst.
Onttrekt zich in verte aan verte
onttrekt zich in vlakte.
Water onder water
luistert niet. Likt niets los.
------------------------------
uit: 'Botshol', 1980.…
Zwaan
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.608 Langzaam zweeft zij over het water
richting de horizon waar de stralen
van de zon in de diepte verdwijnen.
Eenden kijken trots de zwaan na
“het is er één van ons,” zie je ze denken.
We kropen dezelfde dag uit het ei
dat schept een band, een drijvende band.…
Contra verso
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
690 de schedelinhoud naar de maan
het gabberdom penoze
de tekstballonnen uit de mond
zijn leger, maar wel lekker rond
want méér telt nu de pose
verloedering van de moraal
wordt door de kekke turbotaal
zo goed als niet verborgen
helaas,mentale RSI
beperkt - de macht van Pi -
de horizon van morgen
-----------------------------
Epitaaf.…
De natuur en de wereld.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Met wat zich allemaal voordoet---
In de wereld
De zon hoog aan de horizon
De maan die stilaan tevoorschijn komt
De sterren die zich laten zien
De vogels hoog in de bomen
Ik hoop en hoop---
Dat alles beschermd zal blijven
En dat de mens beseft---
Met wat hij allemaal heeft
En niet zijn ogen sluit.…
Vonkte gouden regen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 je vonkte
gouden regen
rook naar zomer
strand en golfjes zee
die pure volheid
van het leven toen
lach en ogen
stralend in een zoen
ik nam je mee
de wereld in
doldwaas verliefd op
jou mijn eigen griet
we zijn gaan lopen
naar de horizon
dansten schaduw
in het rode avondlicht
ik wist nog
dat de hemel kierde
toen ik jou zacht kuste…
Australian nuts
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
594 natuur
impressie van het eerste uur:
wel elf gewelfde elfenoren
toetertjes om mee te horen
bosje bollen in de knop
een halve bal met ster erop
onduidelijke dingetjes
met vlakjes en met ringetjes
nootje met een diepe ziel
een schelpje dat ertussen viel
een lieflijk minidroogboeketje
en een soort alpinopetje
De doos verruimt mijn horizon…
Ik weet dat je wacht
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.316 Ik weet, dat je wacht
hunkerend
op een dag van glorieus licht
na talloze nachten
in kille eenzaamheid
Ik weet, dat je wacht
vol verlangen
op het beloofde land
de vlammende gloed
achter de horizon
Ik weet, dat je wacht
met gesloten ogen
op een verre roep
het teken van de man
met het tedere hart
Ik weet, dat je wacht
op de warmte…
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Wat is daar toch, achter die horizon?
waar gedachten ongehinderd
worden opgenomen in het zilte.
Gedragen door het ruisen,
maar meer nog, door de stilte.…
Prismatig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 Ik herken de blauwe zaden
van een pril begin, te proeven
van vergeelde zeden in huid
en haar, daar nog wat tussenin,
woekering van onbekende goden
uit een terracotta oerinstinct,
zich voorspelbaar laat verraden
getooid in de lange lijn der doden
met kroontjespen en zwarte inkt, het
avondrood zich in de horizon verminkt
waarachter de as…
Resurrectie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 wichelroede
Doezelend op de thermiek
Van mijn gevoel
Regen geselt het sentiment
De huid doorweekt
Infiltratie tot het skelet
De diepste krenking
Letselschade
Afbrokkelende koraalbank
Zon aan de hemel
Aarzelende oogopslag
Stramme ledematen
Herleven
Warme luchtstromen
Als levenselixer
Van een kiemend
Nieuw begin
Op weg naar de horizon…
Als golvend graan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 Haar ogen boetseren
een droombeeld
geven het een hart zo
onstuimig als de branding
van de zee
ogen als sterren
een warme lach
als een gouden horizon
een haarkleur als golvend graan
in het zomerse zonlicht
mocht ze hopen
ooit in deze droom te lopen
dan zou ze onwankelbaar gaan
in de vallei van de liefde
heel zacht fluistert de wind…
De overpeinzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Zoveel dat je wordt opgeslokt,
het hoofd omhoog en boven water,
zo turend naar de horizon.
Ik droom en pieker over later,
we dartelen de toekomst in.…
September
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
545 Wat kan meer poëtisch stemmen
dan een boom nog half verborgen,
verguld boven een watten deken
door de lage horizon-zon
op een laat septembermorgen.…
zacht land
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.045 alle gedachten
die ik uit de winter
verzameld heb
alle slachtoffers
uit het reliëf van de nacht
bange stappen en mistranden
het knielen
voor de duisternis in mij
ze verdwijnen
wanneer de horizon duinen dichterbij brengt
nog dichter dan een witte oever
aan de dood ontleend
de wind, een vogel,
het schuimen
van verzen…
Ogen als planeten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Ogen als planeten
staren strakblauw naar de maan
Voorbij de hemisferen
Trekken sterren trouw hun baan
Ogen als kometen
doorklieven tijd en ruimte
De toedracht is niet vluchtig
naar de horizon ver buiten
Sterrenstand geeft ruggengraat
Men zal nog wat beleven!…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…
Bon Voyage mon Chérie
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
611 ga maar dromer, het is tijd
dank voor elke bijzondere dag
jouw woorden, ik bewaar ze
en plak ze aan de horizon
als een zonnige lach
de boot wacht
brengt je over de oceaan
naar de lichtjes bij nacht
vergeef me mon Chérie
ik kan niet meegaan
zie niet meer om
onderschrijf het leven
speel, speel de muziek
dans, dans, heb lief
je hebt zoveel…
het heeft de nacht gezien
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
677 ondergedompeld
in de heldere stroom
die ons kabbelend kuste
het leven verliep
als een rivierstroom
die zich haast naar zee
en zoals waterdruppels
de stenen uitholt, zo
versleet de tijd ons hart
de steen is geslepen, gekerfd
vol littekens het hart
het heeft de nacht gezien
en wacht op de zon
die geel opstijgt achter
de oostelijke horizon…
Eeuwige liefde (1)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
881 Vroeg in de morgen, de zon staat aan de horizon
een roze gloed verwarmt teder onze harten.
Ik houd je stevig vast met beide handen
mijn vastberaden blik;
het doet jouw ogen branden
het moet zo zijn, zeg ik
jij mag door mij niet stranden.…
Met geen pen te beschrijven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.532 Soms zit ik heerlijk weg te dromen
en staar ik uren naar de horizon
dan zie ik m’n dochters voorbij komen
en weet weer hoe mijn trotse vaderschap begon
Dat was iets wat moest groeien
ik wist niet wat me te wachten stond
maar toen het zo mooi ging bloeien
maakte het mijn levenscirkel rond
Ik verwacht niet veel van het leven
probeer gewoon…
kolkenklank
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
677 k voel mezelf meestromen
met de schaduw die rond mijn hart waart
hoe hij klotst, onderweg, tegen een leger wordende horizon
nimmer thuisgeraakt door de wreedheid van de wind,
in de avond gebaard
jij beweegt naar rotsvaste gestaltes, waarin mijn lichaam vervaagt;
zich niet vertonen kan omdat verdriet om ziltig vertrouwen vraagt
wij verliezen…
Kleindochter op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
694 Zo lang de horizon onzichtbaar is,
telt nu alleen het stap voor stap,
vooruit op de vertrouwde grond.
Bewaart ze deze beeltenis,
als het wenkend vergezicht haar
wegtrekt van alles wat haar bond?…
zoals zij in de ochtend
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
692 ik waai en waai
verblijf tussen spiegels van hoop
en horizon; het veld waarop
wolken verder drijven
traag vliezend in het bestaan
mijn lot vloeit uit
in zeebelopen vloed, kartelt
randen waar mensen staren
naar diepe zin
aangekruist door hongerigen
hoe zou mijn stem zijn
in tegenwoordige tijd
spraakverwarrend door de jaren
die…
laat september
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 het leven een tijdlijn
die ons bindt, een gegeven
die je zonder liefde niet vindt
laat september, de komende dood
huilt in het groen de wind beeldhouwt
de polder in een verloren segment
de horizon verlost van schuld staakt
de zichtbaarheid en verhult zich
in een zilveren nevel waar meeuw
en kind gezamenlijk sterven
er is geen eind als…
Gift van de zon en de zee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 wij hebben
de duinen zien bloeien
als gift van de zon en de zee
eerst het lichtere paars
dan het zomerse geel
de wind speelde mee
verlieten de drukte
van zaken en stad kozen
de stilte van het glooiende pad
in het zand bij laagwater
tekenden sporen de lijn
een horizon verder zal het rustiger zijn
elkaar bij de hand
in een tocht…
Kunstenaar in rouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
662 vaas
het geld dat hij nooit kreeg, de vrouw die hem verliet
door liederen van de nacht, en innerlijk verdriet
een kunstenaar in rouw, de kwasten niet meer trouw
aan het verlegen heimweelied, het ego in de kou
een zolder vol met werk, het zingen zonder kerk
de handen moe door eelt, geen dag die zich verveelt
door angsten drooggelegd, een horizon…
Maan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
599 Maantje
Maantje luister eens goed
Wie ik nou weer heb ontmoet
Langs de sterren aan de hemel
Heb ik mensen ontmoet
Mensen vanuit mijn leven
Daar ben ik nooit gebleven
Maantje luister eens goed
Wie ik daar heb ontmoet
Daar aan de horizon
Mensen uit mijn vorige leven
Wat ben ik blij
Dat ik hier ben gebleven
Maantje luister eens…
1001 woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
663 De 1001 woorden
waarmee ik gisteren wou beschrijven
hoe lief je was op het gras
zijn vergeten en verloren
gegaan naar het pijnland
dat rust in mijn lichaam
wat als ik plotseling ga dansen
en jij in mijn horizon verdwaalt
wat als ik over de zon spring
omdat jij zingt over de bomen
ik heb een gisteren verloren
in zangkunst over dromen…
De zee van jouw woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 gekerfd
mijn mes geslepen
op bomen
het hart gesneden
met pijlen doorboord
godvergeten veel
van je gehouden
jij hebt me niet gehoord
mijn liefde werd stil
verdronk in de zee
van jouw woorden
mijn golven
sloegen stuk in de
drukte op strand
als los zand
liet jij mij
door de vingers glijden
naamloos op drift
sneed ik de horizon…