1812 resultaten.
Tweede zang
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.852 Maar schrijf dan ook, ter keerzij mijner schuld,
Dat ééns een mensenkind, zo diep in ellende
Zo ver verloren in een nacht van rouw,
De maat zijns droeve leven heeft vervuld,
En schoon hij 't bitterste dezer wereld kende,
Toch durfde leven en niet sterven wou!…
Een leven lang stilte
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
753 Niet opgaan in muziek,
niet kunnen dansen op de maat,
dan krijg ik weer kritiek,
die iedereen behalve ikzelf verstaat!
Ik kan dingen niet goed zeggen,
want ik kan mezelf niet horen,
probeer me er tevergeefs bij neer te leggen,
ik ben ermee geboren!…
Schuldig
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
2.445 Verliefdheid elk moment
Te vaak in mijn gedachten
Teveel door jou verwend
Jij verdient een grote boete
Voor alles wat je deed
Te lief naar mij gelachen
Te sexy aangekleed
Gevreeën, veel te lekker
Gefluisterd, veel te zoet
Je bent zo passioneel
Teveel is soms ook goed
Toch wil ik je aanhouden
Gewoonweg voor het feit
Dat jij geen maat…
Klein kindje heeft verdriet
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.252 heeft verdriet, maar moeder laat
Voor hem een mooi geel balletje in een kring
Ronddraaien - en het schijnt een gouden ring -
Aan een onzichtbare, elastieken draad;
Dan met een hamertje op een gam'lang slaat
Ze wijsjes, uit heel verre herinnering;
En 't draaiend balletje en 't metaal-geting
Leidt-af het kindje, en 't zingt en tikt de maat…
Bejaard
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
2.714 Bejaarden heb je in soorten en maten
en op een dag, ben ik het ook.
Dus liefste vlucht nu het nog kan.
Vlucht nu we nog dansen,lachen en praten,
vlucht voor het grijze spook.
Want wat krijg je dan:
Gemier en gemeier, gezeik en gezeur.
Zo doof als een kwartel, dement als een deur.
Lekkende blazen, verzuurd tot het bot.…
slechts nog een herinnering
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.857 ben ik straks
een herinnering
niet langer meer
je maat?
slechts nog
een herinnering
die niet meer
naast je staat…
Mondjesmaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
896 zo voor alle vrijheid
van het woord
men praat zo snel de grens voorbij
niet iedereen kan nuanceren
dat is nou juist een wens van mij
want die vrijbuiterige losbol
van de overkant die lult maar
over kut en geile gladiool
zo ben ik thuis niet grootgebracht
maar met respect zal ik maar zeggen
ik ga ook wel eens over de scheef
maar met mate…
STIL GEMOED ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
2.2 met 6 stemmen
3.310 So ook die mat
waaroor my naakte sole
gierts-gierts gaan
vandag is hier niemand op die Sondagmôre
en ek voel hoe
die kriekies, barste in die mure,
die kraak in die meubels
met my gaan
my lewe is so onstuimig woes
my liggaam voel oud gedaan
soos ‘n sinkplaat wat
teen die herderson lê en roes
hierdie kalm stilte
wat nou hier heers…
'K zat, jong, graag in mijn perenboom te deinen
poëzie
4.1 met 37 stemmen
2.362 'K lach om wie zegt, dat ik mijn plicht niet doe;
En, wachtend, schommel ik op rijm en maat:
Nooit heb ik zo, als nu, mijn plicht gedaan.…
Volslagen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.691 volle teugen op adem komen
Met wortel en al jezelf ontsporen
Met open ogen durven dromen
Erop terug komend beginnen we van voren
Opgedroogde poelen aanboren
Met ochtend dauw jezelf klaarstomen
Het geloof laten we aan de vromen
De roes van ons afschuddend laten we ons niet storen
De draden die we verliezen verwerken we tot een welkomst mat…
Ik ben het zat !!!
hartenkreet
4.6 met 47 stemmen
2.603 was afgericht
Ik zong zo hard voor mijn idolen
zelfs gezorgd voor geurvretende zolen
maar niets is minder waar
want op de crimescene aldaar
hebben ze ook mijn schoenen gestolen
Ik ben het helemaal zat
aan mijn pitbull heb ik niks gehad
lag gewoon in de gang te slapen
maar toen ik de krant wilde oprapen
zag ik wel een paar botten op de mat…
Megalomanie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.431 Want ons houden van
kende geen maat.
Jouw reuzen hart was erg devoot.
Als we samen liepen
(eigenlijk liep jij en holde ik)
moest dat heel voorzichtig,
want 1 misstap
van jouw kolossale voet
was nogal definitief.
En zo gebeurde het,
op een dag,
dat je misstapte,
en mij
niet zag.…
zuigend slib
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
1.713 een geblakerd plafond,
wanden met verscheurd behang,
een totaal leeggeroofd huis
dat negatief doordrenkt mijn gedachten
gepaard aan een duistere dodenzang
jij raakte in toenemende mate,
beklonken met een stalen gezicht,
de loodzware deuren van een sluis
waar wij eerst nog kolkten van genot
en naar elkaar werden toe gezogen,
zakkend…
Naar het leven
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.378 In dat Oord,
Daar waar wij raken
Staken steevast alle zonden,
Tikt de tijd ’t bestaan
Niet meer
Meedogenloos kapot tot stonden,
Maar geeft ons hart
In één verbond
De maat aan voor
Een eeuwig dansen,
Galant en sierlijk
Als dolfijnen
Lachend langs
Een bodemloze,
Dorstig gapende afgrond.…
stoer op toer
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.789 waarbij je voelt mijn haan slaat aan
ga dan zachtjes op haar tenen staan
fluister sorry schat we zijn nu samen
je lacht een beetje linkebal brutaal
vraagt of je mag raden naar haar naam
met een blik vanaf nu ga ik monogaam
teder luchtig diep op kleine schaal
je praat zacht steeds inniger tot haar
wat ben je betoverend indigo blauw
mat…
Tijdwijzers
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
622 De wijzers van de klok
krommen verder door
in zwart op wit in een
universeel decor
elke tik, een kleine stap
de maat van elke slag
de wereld verder draagt
op een onafzienbare trap
van uitgesleten treden
een dwingende weg plaveit
naar het tijdsbeeld van zichzelf
naar opnieuw een andere tijd.…
ontwricht gezin
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
900 de wereld grimmig en ontzettend mat,
weerklinkt zijn stem in mijn hoofd
Pap ik vind jouw de allerliefste schat.
De laatste zwaai aan je moeders hand.
ik zwaai terug, maar geheel verdoofd.
dit is de realiteit van een gezin dat is gestrand
een man, een vrouw en kind zijn afgegleden
in een onherstelbare kloof…
Lancelot digitaal
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.250 in het raadselig verhaal lazen wij samen
de korte berichten en bleken digitale telefoons
te haken in een ver en heet verleden
Het stikte van hoofse boodschappen die ik wiste
maar nog altijd weet en niet vergeten kan,
geloof nog steeds beleden:
dat je ogen mooi zijn, schijnen, blijken,
blijven, mij voorkomen mooier
te worden naar de mate…
Dorpsdans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.346 Verliefd omhelzen 't huis des akkermans,
En gloeien in de avond-purper-glans, -
En twintig menschen rijzen bij die klanken;
Het avond-maal heeft uit: van dis en banken
Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, -
De vlugge voeten reien zich ten dans,
En de arm buigt om de leesten heen, de slanken:
Daar tripplen zij en stampen naar de maat…
De orgeldraaier
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.671 Ik draag langs ’s Heren straten
mijn klagend orgel om,
en zing, op droeve maten,
mijn eigen ’t wellekom.
‘k Zing afgezaagde zangen
van ‘een gebroken hart‘
van ‘onvoldaan verlangen’
en ‘onbegrepen smart’
’t Volk luistert, onverschillig,
naar ’t lied, van ouds bekend;
soms reikt me een vrouw, goedwillig,
een kruimel of een cent.…
lapswansen zijn 't !!!!
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.652 het is maar
dat u het weet
gisteren stond ik mij
mooi niet te vergapen
aan de spieren en juiste maten
bloot vertoon in de belle vue
spetters met rondingen geschapen
voor de ramen aan de avenue
roulerend voor fitness op apparaten
een oudere magere vrouw kwam voorbij
een tikkie verslonst stevig in de pas
ziekenfondsbrilletje grauwe regenjas…
Levensgeluk levenskunst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
808 natuur beloont ons met geluk bij
succesvol streven naar overleven
bij bevredigen van honger en dorst
met orgasme bij het voortplanten
waarschuwt met pijn als ‘t mis gaat
geluk, natuurlijke maat voor succes
is 'n gevoel, gevoel met denken te
sturen, kunnen ons gelukkig denken
een levenskunst, de gouden graal
niet te verdienen maar te…
ZOU'N WIJ GEEN GLAASKE MOGEN DRINKEN?
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.668 Als koningen kwamen we uit de Oosten
en hadden de zilveren matten aan boord.
- Wij hebben de wàlg om ons te troosten.
Aan elke ra daar hangt een koord.
Wij werden nuchter tot bewusten
al bennen onze daden groot.
En als men moede is, kan men rusten
in uwe warme haven, Dood.…
AVOND-SCHOOL
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.899 De jongens rammlen met hun tekendoos,
En trekken lijnen op het mat papier,
En gapen eens, en werken weer een poos,
En kijken op 't horloge elk kwartier.
Dan slaat de klok, en met een luid plezier
Klappen de boeken dicht en sluit de doos.…
The messiah
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 Geen stoel is onbezet vanaf het podium
kijk ik in duizend verwachtingsvolle
ogen zelfs geen
kuchje is te horen
alleen stilte, de concertzaal is
gevangen in een wolk energie
de dirigent geeft de maat aan
een trilling gaat door de zaal
Warmte trekt door muzikanten
de muziek bruist
tranen vullen
m'n ogen niet bewust van de
vele…
God is buitenkerkelijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
589 In plaats van het boetekleed
aan te trekken
zich te bekeren
tot de mens
blijven ze voor God spelen
bepalen met kracht
de liturgie van macht
exclusief voor heren
zij slaan de maat
met dissonanten
systeembeheerders
vol celebranten
die niet willen horen
hoe we willen bidden
hoe we willen zingen
niet begrijpen
hoe we willen vrijen…
Woordkeuzes?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
566 Woorden wonen niet in boeken
ze leven in het hoofd, onder stenen,
tussen rottend blad en struiken,
witte sporen van paddestoelen
wel gesponnen, niet klaar om te
gebruiken, vloeken over herkomst en
afkomst in regenplassen te voorspellen
of om in schaduwen van het schemer
hun gelijkenis met de maat der dingen,
een ongelijkheid als onvoltooide…
Iduna
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
831 Für Elise
geeft de maat van mijn erotische verlangen aan.
Geboren in een kom van zuiver water drink ik haar.
Mijn ziel drinkt door tot genoegen van God. Hé!,
jongedame, inmiddels oude vrouw, zou je nou wel
met me willen vrijen? Ik niet met jou! Há!…
Lichtpuntjes
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.225 Jaren van geluk met mensen
Om wie ik heb gegeven
Tijden dat de zon zo vrolijk scheen
En warmte gaf als jij
Tot je onder ging, verdween
Verzadigd was van mij
Er waren dagen bij
Nutteloze dagen
Waarop ik wist, niets wordt beter
Waar alles tegenzat
Niets lukte, voor geen meter
Dat ik, die jou aanbad
Weggemoffeld werd
Geveegd onder de mat…
GRETA OVER NABIJHEID EN DOOD
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 Samen met Frans een lange nacht gehad
In een hotel, twee kamers naast elkaar
Dat het gebeuren zou was zonneklaar
We zochten en we vonden onze schat
Werden de vleugels van één adelaar
Die zijn gewicht met wind en wolken mat
De kracht en gratie die het dier bezat
De schaduw ervan boven ons als paar
De bliksemdrager zou verongelukken
Uiteenvallen…