2328 resultaten.
Miserere
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 zet geen punt in een zin
maar een punt achter oorlog
een nieuw begin
nu nog
persoonlijk zie je liever
mensen feesten
dan elkaar afslachten
als beesten
a en o e
loop vooruit
wij lopen mee
wat bier en paardenworst
nog even en in de ochtend
vorst
en natte lippen aan je mond
morgen weer vroeg op
o was 't maar vrede
maar het geduld…
Voortschrijdend inzicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 andere reden die zo
op het oog nogal onbenullig lijkt
tel ik de tegels van de stoep voordat
de grond onder mijn voeten bezwijkt
ik wijk van diepgezonken wegen
mijd ingesleten, rechte paden
stap door het oog van de naald
wuif takken weg, blijf doorwaden
met spinrag in het bezwete gelaat
met licht tussen gebladerte als respijt
zolang de ochtend…
Droomboek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.371 helaas zijn mijn nachtgedachten
het was te verwachten
niet terug te vinden in het boek
ik heb mijn tekst niet willen verzachten
iedere ochtend schreef ik
een droom op uit mijn slaap
of met een ingehouden snik
dan wel een opgeluchte gaap
ik speelde altijd de koning
met paarden, pionnen
torens en lopers
rondom en in mijn woning
zette…
De Honingboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
460 het was begoocheling
toen ik een foto van gewortelde schaduw trok
ik weet nog hoe het rook
de savanne van het warme hart
de kou van de eenzame toendra
ik ben vergeten hoe het voelde
de gouden mist, de ochtend van de nachtbraker
het laaghangend fruit
in je kop draag je nog vrucht
je bast is gegroefd, je dagvlieg gevangen in amberstroop
onvermijdelijk…
God,
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Kijk de boom, de uil
kijk, de kleuren van de avond,
de nacht die valt
je weet
dat er weer een ochtend komt
die de hemel
weer anders zal kleuren
je weet dat tijd
zal verstrijken
dat beelden, kleuren
en je gedachten
zullen veranderen.…
ENERGIE-RIJK!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.023 Als ik sterf
sterft niet mijn energie
ook al lig ik volledig uitgeblust
en zal mijn laatste adem
mijn stoffelijkheid beëindigen
mijn innige energie ontwaakt weer
door d'ochtend-frisheid na 'n diepe nachtrust
die mijn energie tijdelijk temperde
maar na mijn stoffelijk verlijden
spring-levender en energieker
zal zijn dan in het afgelegde…
De huisvrouw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
778 niet de ochtend of de avond
maar de middag valt mij zwaar
groente schoon aardappels geschild
vlees gebraden alles staat klaar
huis geboend kleding gestreken
boodschappen binnen wassen gedraaid
vuilniszak buiten bloemen geschikt
wat knoopjes aan een vest genaaid
dan neem ik even een rustmoment
voel moeheid in ieder gewricht
zet mij neer…
schuilplaats
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
612 blijven antwoorden gesloten
onder wimpers
wil je verder kijken, vraag ik
wanneer een vreemde pijn vastgroeit
in je lijf
zie je dan niet hoe je zelf het glanzen
van de spiegel wegdraait
even stap je uit je schaduw
er is geen ogenblik zonder liefde
wanneer ik je mond vol stilte vind
een mond die ik wil beluisteren
om samen de ochtend…
Vers brood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
656 Ik liet je raden waar je naar rook
nee, iets lekkers, zei ik
wat je soms vroeg in de ochtend
ruikt in de stad...
je noemde bloemen,
ochtenddauw,
maar je kwam er niet op.
Toen ik het zei,
begon je over een broodbakmachien
op een boot.
Maar het was jouw machine
die voedselgeur bood.…
in gedachtenis, Wim Brands
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
738 toch doet het telkens zeer
als een dichter de nacht opzoekt
om de ochtend te mijden,
heb zijn ogen
niet zien lijden
hij had wel iets dat mij raakte
en heb vaak zijn rug zien buigen
ook diepte in zijn woorden gehoord
die zijn lippen teder maakten
was het een mokerslag van de duivel
op een wellicht niet verwacht moment;
de muur…
Droomtijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
526 stroomafwaarts met de rivier
tot in de andere wereld
waar geen grenzen zijn
afstand niet bestaat
tijd slechts een moment is
die z’n adem even inhoudt
daar zag ik jou weer
jong en mooi als toen
wind waaide ons samen
de rivier werd ons bed
de droom bracht het vuur
waar de nacht ons verblijdde
ach tijdgeest, nog een uur
maar het was de ochtend…
De warboel van leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
556 In de warboel van leven
over ongelijke keien
takken waaronder ik buigen moet
probeer ik een doorgang te vinden
onder gebroken zonnestralen
het vroege ochtend licht
wetend dat dichtbij
het rechte pad naast me
badend in ochtendzon
waarover, als ik dat wilde
evenzogoed lopen kon
maar,
zoals ik op mijn eigen wijze
kies voor het mysterie
van…
Vespers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 en als we dan het huis verlaten
tegen het avondtij
meen ik tussen de golven
een gezicht te zien
zonder naschrift, peilloos
als kleurenblinde as
deze droom houdt adem
wakker, verweesd, beducht
maar soms beklijft
's ochtends een druppel
tot ijs zolang het duurt, tot
mos op een stenen zuil
een ontscheepte maaltijd, een
stempel…
Het nieuwe begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Voortaan moet er elke ochtend
vers brood zijn,
met verse moed.
Je beseft weer dat een school
discipline vraagt,
en niet alleen van kinderen.…
gisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Nacht, zorg dat ik rusten mag
in fluwelen dromen
geurende bloesem van rozenbomen,
dat ik niet ongeduldig wacht
op volgende ochtend, dan is de dag
zonder afscheid, niet afgemaakt:
verloren tussen zovelen, ontwricht en gekraakt.
Uitgebloeide rozen, verdwenen glimlach.…
hoe een merel je bezong
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
964 je klaarde op
uit de mist je ogen
stralend in vermogen
weer licht te branden
in benauwend zicht
je warmde zacht
in lage zon
en uit de wind verkende
je de lente ik hoorde
hoe een merel je bezong
ik liep je tegemoet
zelfs in het tegenlicht
herkende ik je groet
je groende gras
alsof het ochtend was
heb je hand gevat
en zonder…
MOEDERDAG 12 MEI 2019
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Weer een ochtend begonnen
fluiten van een gehoorapparaat
geur van koffie en thee
glas met water gevuld
Licht geroosterd brood
met groenten salade
kiemen, tomaat
plakjes kippenrollade
Mijn moeder kraakt
zucht, het smaakt
hoorapparaten fluiten
vogels doen het buiten
Met een kom yoghurt toe
manga, blauwe bessen
banaan, witte druiven…
canapé
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 wacht tot ik je zal verwennen,
zodanig dat ik je amper stoor
het is dommelen op donzige veren
die je dromen in liefde verheffen
en almaar in tederheid aanlengen
ik zal over je wangen zachtjes zuchten
als een zomerwind aan zee
en optillen naar wolkenluchten;
hemelsblauw draagt je mee
ik zal je laten gaan doch
niet vroeger dan de ochtend…
Nog wat langer en verder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Nee, en dat voelt niet goed
Omdat ik geen weet heb
van je lege handen in die van ons
Onze frisse neus
mist de ochtend dampen
Ogen staan wel open , maar...…
warmend licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 wie meent dat er een einde komt
een einde aan mijn liefde voor jou
weet weinig van gehechtheid zijn
aan wie jij mij bent geworden en gebleven
jou stem hoor ik nog elke dag
bij het slaap gaan en wakker worden
als vogelzang in de vroege ochtend
die ik niet vergeten noch missen wil
als een oase van rust en warmte
die jij mij bent en…
Sta niet huilend voor mijn graf
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
5.185 Ik ben de stilte van de ochtend,
Ik ben in de gracieuze vlucht
van buitelende vogels,
Ik ben de glans van de sterren in de nacht.
Ik ben in elke bloem die bloeit,
Ik ben in een rustige plaats.
Ik ben in elke vogel die zingt,
Ik ben in elk mooi ding.
Sta niet huilend voor mijn graf,
Ik ben er niet. Ik leef nog steeds.…
Wu wei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Weer de nacht, weer de ochtend
van een nieuwe dag voor dansers
en de andere mensen
te voorschijn kruipend
uit het ogenschijnlijk eendere
verrassingsei, tijd is water
in een rivier die zich verdrinkt
in de wereldzee en ik stroom
mee, ik kan me laten drijven…
oogst de zomer haar kind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
789 sluit maar je poriën
verhard snel je bast
laat je bladeren gelen
zet je wortels vlug vast
want in een herfstige
wind oogst de zomer
haar kind in de val
van de tamme kastanje
nachten gaan lengen
kou voelt naar vorst
die de ochtend versiert
met haar ijzige franje
is jouw hart nog open
in een nazomerse gloed
het roodkoper van herfst…
Die mysterieuze planeet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Wanneer ik buiten wandel
in de vroege ochtend of late avond
zie ik je in de verte staan
en geniet van je aanwezigheid.
Af en toe lijkt het of dat je jezelf schaamt.
Kruip je weg, ben je niet helemaal zichtbaar.
Maar dat is toch nergens voor nodig.
Ik geniet van je volle ronding
Want jij maakt het spannend in het donker.…
Stad en land af
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 het kunstig geweven web
van de spin
beschermde ons voor
indringers
lichtstralen werden
gemorst
over de doorzichtige vleugels
gevlogen in 't zilver blauwe
glinsterde
het
spinrag als
een schoon kunstwerk
het is voldoende
om naar de gevangen zwarte
stippen te kijken
met ogen van de ochtend
vandaag schilder ik
opnieuw…
wat weten we nog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 wat weten we nog
van varen op oceanen
van bloed
de rusteloze blinde wind
en onstuimige regens
van werelden die anders buigen
wat weten we nog van dingen die glanzen
maar binnenin duisternis bewaren
wat weten we nog van een ochtend
luierend in de rozenstruik
van een kersentak die aan
het raam klopt
de trage wind die vluchtig een…
druppels
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
501 sprankelend dansen
het is de vroege zon, nog niet warm
die zoekt naar druppels voor een gedicht
een eend stijgt plots op zo van nabij
gestoord door geritsel in het riet
klappend geluid maken haar veren
ze zoekt een plek in het verschiet
de ringen dwingen het water tot rimpels
aangezet door een lichte bries
doch de echo van de vroege ochtend…
LAIS CCLXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Die ochtend dan. Zij blijkt ook echt te bestaan,
haar lach is goud, de zon blijft er in staan.
Er is de nevel van haar zijden kleed
dat het prompt tot hemel verheft. De maan
alleen heeft van bedrogen dromen weet.…
Flashback
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
560 Een wondere wereld
een speeltuin in nevel
klokken luiden
in zomerse stilte
eurekamomenten
bloeiden gisteren nog
in een snelsonnet
met als titel
een bloemenhaiku
in ultieme
onzichtbaarheid
een feeëriek schouwspel
van zuid naar noord
in het schemeren
op reis naar het droomrijk
als de ochtend gloort
doch heb mededogen
met…
De wiskunde sust mij in slaap
netgedicht
4.7 met 562 stemmen
1.739 Een blinde schetst op doeken
Zoals hij leest in boeken
Mijn ogen zijn gesloten
Doch met beelden overgoten
Al liggend kan ik zweven
Langs alles in het leven
Al gekluisterd aan de grond
Vlieg ik elke avond
Uren kan ik dan verdwijnen
Dromend over lijnen
Getallen delen verhalen
Waarin je kunt verdwalen
Echter elke ochtend weer
Ontwaak…