Alle inzendingen over roepen

1728 resultaten.

Sorteren op:

Launching the Boat

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.672
slip bedekte blootgelegde schuur en vuur vonkstenen Onomstreden onheilspellend krassend over de pas gestopte tot flinterdun vloeipapier versleten aangevreten schimmelpanelen Het zand tussen de aangeslagen stukgebeten pijpsteel tanden wrijft langs de ontblote zenuw einden teneinde de herinnering van heel vroeger vreugdevol op te roepen…

Jouw seizoenen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
Hier beginnen jouw seizoenen het lichte oprapen van hoop dansend in de schaduw, maanrat je gaat met een redelijk hart op de loop keert weer terug naar de waarheid onder helderend licht, een wakende maan roep je mijn naam naar de heilschaduw de zinderende stem van verloren faam je leest me veel minder dan vroeger niet meer zo vaak en veel…
mobar2 februari 2009Lees meer >

Bospad

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 605
De dagelijkse voeten dwalen, reizen af naar ondoorgrondelijke wegen daar in de verte, intimiteit verlegen buigen de bomen weerbarstig tussen de spanning van emotie en frustratie, de stille winddag neemt bijna afscheid loopt over het oude bospad van het duistere nachtwoud het grote bos nabij de stad grote nachtuilen roepen van onrust…
mobar9 februari 2009Lees meer >

Godenleer

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.243
kruimelbeeld van geest, religie of goedkoper nog vizier op kop in overmoed van stof die jou mijn hart terstond de vuilnis geeft de aarde uit haar bol mijn verzen eet de hemel de wijn de hel de wiet vooral de dingen weet die in verschiet het paradijs nooit aan de galg vergeet geloof mijn ogen lief, zo niet, roep…
Frans van Hem26 februari 2009Lees meer >

oudje

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 902
roep de goden nog eens op en geloof me het eind gedicht eindigt nooit kapot kom schiet op met erkennen van je medemens positief was de wens gegrooet een mens…

Haar verraden hart

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 564
boezem van ijs en sneeuw niet meer rood kloppend wachtte op de verlossing van de lente een hart dat wachtte op de verlossing van de ware liefde het maakte haar bang haar hart een verraden hart zo bang te worden bevrijd ze liet los wankelde weg terug naar de veiligheid van haar opgebouwde bestaan de dans van het bevroren hart de roep…
windwhisper9 september 2009Lees meer >

Versluiering.

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.748
Woorden verbrokkelen in het tijdloze en roepen je naam, verliefde zinnen raken je aan en ontsluieren mijn gedachten.…
J.J.v.Verre24 januari 2010Lees meer >

De Grote terugkeer van de koning (proloog)

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
O, koningstroon van zilverschoon wiens plaats is lang verschoten De bladeren liggen in het rond gevallen van de bomen Wel stratenlang luidt weegeklaag de roep om lichte dagen Zijn krachten die men putten kan voldoende om te dragen?…

Alles en niks

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
Het niks is overal, daarom moet ik het opvullen met van alles, met verbeelding, met ideeën, dromen, het alles is eigenlijk ook niks, maar wel van belang, het ene meer belangrijk dan het andere, en ik roep en ik loop en ik denk en ik schrijf een gedicht.…
c. paris31 augustus 2010Lees meer >

Het woud

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Donkre bomen uit mijn kostbaar woud, Geboren naar de hemel op te schieten, En uit uw waaiend koepel-dak te gieten Koelte, waarvan de grijze aarde houdt, Zoals een orgel zijt gij opgebouwd: Pijpen van klank en fijne hoge sprieten, Die uit hun steigering stemmen loslieten, — Te roepen staat gij, klankenwachtend hout.…

Nocturne

gedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.712
Bidt de mond den appelbeet te vieren, wijkt de blik te wimper voor gevaar, waait de scheemring over lustrivieren, wenkt het lied over de nachtgitaar, beeft het woud onder den roep der stieren, wiegt de slang – de melodie gewaar – weiflend over spleten zich en wieren: schrijft de vleermuis met nerveuze zwieren mij den wil voor van…

2011-2012

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
Het oudejaar 2011 gaat overlijden het oudejaar 2011 gaat dood het nieuwe jaar 2012 zal verschijnen wees niet bang en voel geen nood Zoals bij de dood van de Koning dan gaat ook alles gewoon door na 'de Koning is dood´ roepen we 'Leve de Koning' met elkaar in koor Dan gaan we samen verder met zingen in 't levenskoor dat jaartallen telt…
Jean Fermate31 december 2011Lees meer >

VERLEDEN BLIJFT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 526
De lage ruime heuvels om de Franse dorpen Domrémy en Veaucouleurs geven sterk verlangen almaar rond te dolen langs lustig buitenleven deinend grasland en graanveld roepen het oude genot van 't landelijke drinkhuis waarin arbeid en vertier met elkaar schertsen boven gazen kelken jonge boerenboterlucht glijdt over de kleine rivier zoekt…
Han Messie28 januari 2012Lees meer >

ROUEN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Geest van geld en nijverheid klinkt verblijd; zijn roep verzwakt soms, verjongt zich dan weer, samen met het lied, dat krachtig of teer, het vertier der zeemanskroegen inwijdt. Een bescheiden gebeeldhouwde gedenkmuur toont Jeanne d'Arcs droef maar dapper sterven: de heldin, verbrand door kerkelijk vuur.…

De inspiratie

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
oneindige van mijn gedachten mijmerende gedachten over leed of plezier of over zaken die ik nog kan verwachten Het valt niet altijd mee om iets te schrijven gedachten zijn nu eenmaal sneller dan de pen de prikkels van boven zijn moeilijk in te lijven en sommige ontsnappen omdat ik ze niet herken Inspiratie is niet iets wat je zomaar op kan roepen…

Eerlijk delen.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
roep ik terug. Nu is ze uit de keuken gekomen en in de deuropening gaan staan; één hand in de zij, en ze probeert boos te kijken, maar tegelijk heeft ze een half lachje om één mondhoek: Hé wat? O, doe maar gebakken, zeg ik. Ze verdwijnt de keuken weer in. Ze weet het, ze kan alles van me krijgen. En ik van haar.…
Peterdw.27 september 2012Lees meer >

Eerlijk delen.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
roep ik terug. Nu is ze uit de keuken gekomen en in de deuropening gaan staan; één hand in de zij, en ze probeert boos te kijken, maar tegelijk heeft ze een half lachje om één mondhoek: Hé wat? O, doe maar gebakken, zeg ik. Ze verdwijnt de keuken weer in. Ze weet het, ze kan alles van me krijgen. En ik van haar.…
Peterdw.27 september 2012Lees meer >

Wazig

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 724
In de herfst van mijn leven roepen vallende dode bladeren soms een elegische stemming in mij op en laten mij het einde vaag voorvoelen. Gelukkig blijft het tijdstip, net als de witte, koude sfeer, onbestemd en onbekend, met een sprankje hoop in nevelen gehuld.…

Jouw naam

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Als je jouw naam hoort roepen Weet je, dat iemand jou kent En jou uit alle anderen herkent Je voelt je dan ook echt geroepen. Ook God, Hij noemt je bij de naam Hij kent jou precies Jan, of Piet Je bent uniek, Hij vergeet jou niet In Gods ogen ben je zeldzaam.…

Thuishaven

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 642
Maar ook ik geef soms gehoor aan eigen roepen van vertrouwen. Zelfs naar mij wordt nog gekeken alsof ik verschillen maak. En geluisterd als ik zeg dat ik misschien een goed idee heb. Tussen al die mensen in ben ik een mens, ik ben een mens.…
Meeske23 februari 2013Lees meer >

Zingeving

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 696
Het werd een geschreven leven met grote roep doorgegeven!…
Petra Hermans15 november 2013Lees meer >

Mist

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 816
Wind hoor je blazen, regen hoor je vallen, Zon prikt door de gordijnen Onweer komt met knallen Maar mist, die stiekeme mist Omsingelt je huis zonder geruis Hult stad en straat In satijnen gewaad Ontneemt het zicht, dimt het licht Ontlokt de roep “alles zit dicht” Verrast bij het opstaan Nooit met naar bed gaan De dokwerker raakt niet verstoord…
Karel Krokant20 november 2013Lees meer >

Kijken naar zwanen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
Sprookjes van vroeger roepen zij op. Zwanenhalzen voor de mooiste prinsessen, nooit voor echte zwanen. Zo leer ik letterlijk en figuurlijk. Bij hen passen ze volmaakt, ook bij hun schaduw. Bij prinsessen enkel figuurlijk, een ingekorte versie.…

Wind

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
En waait er eentje zomaar uit de bips -zo’n imposante ruft van hoge status- dan spreek je niet plat ordinair van scheet: in dat geval roep je luid uit: een Flatus!…

Stemmen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Dan wil ik naar buiten roepen 'kijk uit, ze komen je halen'. Jij bent schuldig aan al je falen. Mensen buiten zien me niet staan of vinden me raar, maar als ik niet luister naar de stemmen dan loop ik gevaar. Het is iedere dag opnieuw een gevecht wat voor mij de waarheid is, is voor anderen onecht.…
lotsoc26 maart 2015Lees meer >

Primair verlangen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Waar ik, dierlijk haast, het roepen heb gehoord. Schril zwelt het aan, tomeloos van aard, maakt mij zwoegend los van menselijk leed. Waarvan vergankelijkheid het meest wreed, tot het sterven verslagen bedaart, en alleen nog, lawaai van leven, verstoort.…

gesprek over lijnen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
strakke lijnen van weleer meanderen als rivieren in een delta: huizen en gebouwen maken abrupt een slag naar rechts veranderen in duizelingwekkende spiralen waarin bedeesd jouw hand met onbekende tekens: samengaan van hoofd en hand laat zich voorlopig niet ontvouwen plotseling roep je dat we schilfers zijn in een oneindig universum, met…

Gruwzaam

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
traag ziek varkentje jij schiet niet op ik gooi jou in kokend water in Amerika zijn de straffen hieromtrent heftig Nederland slaat een flater de medewerkenden slachthuis/Belgie horen hen gillen zien toch... zij tonen zich doodsbang voor de akelig aankomende dood ja roepen zij kort tijdsbestek teveel varkens ik moet goed…
Antonia29 maart 2017Lees meer >

een ordinaire morgen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
na een uurtje rustig sporen met wat lezen en iets snoezen, in het Brusselse aangekomen dan roep ik... leve het werk en de volle bloezen!…
Jonhy Donovan27 december 2018Lees meer >